Tibetan
་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཉིད། །གར་མཁན་དང་ནི་རི་མོ་བཟང་ལྟར་སྣང༌། །གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གཅིག་པུ་ཉམས་ནི་དུ་མས་གར་མཛད་དོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདེ་བས་སེམས་ལྷ་སྐུར་ཤར་བ་གཅིག་དགོས་ལ། བདེ་བ་དེ་ཡང་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་ཞུ་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཅིག་ཡིན་པ། དེ་དངོས་སུ་རྣམ་རྟོགས་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་མ་དགོས་པར། ལྷ་སྐུར་ཤར་བ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཡིད་ངོ་དང་བློ་ངོར་ལྷ་སྐུར་ཤར་བ་ཙམ་ལས། གཞན་དངོས་སུ་ལྷ་སྐུར་ལངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གི་སྐབས་སུ་ཕྲ་ཐིག་སྒོམ་པ་སྟེ། ལེའུ་གསུམ་པར། རིན་ཆེན་བརྟན་པར་གྱུར་ན་སྤྲོ། ཞེས་སོགས་དང༌། ལེའུ་དྲུག་པར། ཨུཏྤལ་མཐིང་གའི་མདོག་འདྲ་བ། །རྩེ་མོ་ལྔ་པ་ཁྱད་པར་དུ། །ནས་ཀྱི་འབྲུ་ཙམ་ནན་ཏན་ གྱིས། །སྣའི་རྩེ་མོར་རྣམ་པར་བསམ། །ཙ་ན་ཀ་ཡི་འབྲུ་ཚད་ཙམ། །འདབ་མ་བརྒྱད་པ་གེ་སར་བཅས། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་འདི་ཤེས་ཏེ། །བསྒོམ་པས་བྱང་ཆུབ་གཞོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གསང་བའི་སྣ་རྩེ་ལྟར་བུར། ཡིག་འབྲུ་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ། བསྒོམ་པ་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ན། གནས་དེ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབུ་མའི་མས་སྣ་ཡོད་པས། དེར་རོ་རྐྱང་གི་རླུང་ཞུགས་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ཐིམ་པའི་རིམ་པས། དབུ་མ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་ཕྲན་གྱི་འབར་འཛག་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལ་རིམ་པས་གོམས་པས། མཐར་དབུ་མའི་མས་སྣ་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་ཅུང་ཟད་ ཞུགས་ཤིང་བརྟན་པའི་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་ཡང་ཡང་དྲངས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པ་དང༌། མ་མཐའ་ཡང་ལྷ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་གྲུབ་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་དབེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ ནོ། །དགྱེས་རྡོར་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་མཚོ་སྐྱེས་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་རིམ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོར་ལོ་བཞིའི་གཏུམ་མོ་བསྒོམ་པ་སོགས་ལ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཕྲ་ཐིག་དེ་འདྲ་མི་དགོས་པས། དེས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བསྐྱེད་བྱེད་དུ་ཕྲ་ཐིག་དེ་ནི་མཚོན་བྱེད་དེ། གཞན་ཡང་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །སྐབས་འདིའི་བདེ་བ་ཡང་ཆ་ཕྲ་མོད་ཀྱི། དེ་ལ་བལྟོས་པའི་སྣང་བ་གསུམ་མམ་བཞིའི་ཆ་ཤས་སུ་འབྱུང་བས། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་མཐའ་དག་འགགས་པ་མིན་ཡང༌། རང་བཞིན་རྣམ་རྟོག་གི་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཐིམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེ་ལས་ལུས་དབེན་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ནི། ལྷར་སྣང་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཀར་གོམས་པ་དེས། ས
Chinese
一切五佛之自性，如舞者与善画师之显现。于何处名为大乐唯一者，唯一之体验由众多而舞。这是说，需要由乐而使心显现为本尊身，而此乐亦是藉由禅定力，风融入中脉之融化，具此特征之一。此不需实际依赖分别念而生起，显现为本尊身，也只是于意及识前显现为本尊身而已，并非其他真实显现为本尊身。第二是，如本续所说，于分别之瑜伽时修习微细明点，如第三品所说：“若珍宝稳固则喜悦。”等等。又如第六品所说：“如蓝色乌 উৎপལ་（梵文：utpala，汉语字面意思：莲花）之颜色，顶端五分特别地，如大麦粒般精勤地，于鼻尖作意。如鹰嘴豆之量，八瓣具花蕊，于鼻尖知晓此，由修习而趋向菩提。”如是所说，如秘密之鼻尖般，字母手印等等，修习稳固之后，彼处有世俗中脉之下端，于彼处入于单味之风，以及住、融之次第，从中脉之外生起支脉之燃烧与滴漏，对此次第串习之后，最终中脉下端风与明点稍微 进入且稳固之乐空体验，反复引生且串习，且至少需成就一个本尊以上之少分明相，此乃身远离之因。如喜金刚之修法海生所出者等，与生起次第一同修习四轮之拙火等，则不需要上述之微细明点，因此，微细明点乃是不共生乐之表征，此外亦有各种不同之所缘。此处之乐虽极微细，然相对于此，则生起三或四种分位之显现，虽非一切自性分别念皆止息，然乃是自性分别念之极微细分融入。从彼因如何生起身远离呢？乃是于本尊显现与乐二者皆串习之。
English
The very nature of all five Buddhas, appearing like a dancer and a skilled painter. Where the great bliss is called the only one, the experience of the only one is danced by many. This means that it is necessary for the mind to appear as the deity's body through bliss, and this bliss is also one that is characterized by the melting of the wind into the central channel through the power of meditation. This does not need to be actually generated based on conceptualization. The appearance as the deity's body is only the appearance as the deity's body in the mind and intellect, and not the actual appearance as the deity's body. Secondly, as stated in this very tantra, one should meditate on the subtle bindu during the yoga of conceptualization. As stated in the third chapter, "If the jewel becomes stable, there is joy," and so on. And as stated in the sixth chapter, "Like the color of a blue उत्पལ་ (Tibetan: ut+pal, Devanagari: utpala, Romanized Sanskrit: utpala, Chinese: 莲花), especially with five tips, diligently like a barley grain, contemplate on the tip of the nose. Like the size of a chickpea, with eight petals and stamens, know this at the tip of the nose, and by meditating, one will be inclined towards enlightenment." As it is said, like the secret tip of the nose, letters, hand gestures, etc., when the meditation becomes stable, there is the lower end of the conventional central channel at that place. Therefore, the single-taste wind enters there, and through the stages of dwelling and dissolving, the burning and dripping of branch channels other than the central channel arise. By gradually familiarizing oneself with this, eventually the lower end of the central channel has a little wind and bindu entering and the experience of bliss and emptiness becomes stable. Repeatedly induce and familiarize oneself with it, and at the very least, one needs to accomplish a slight clarity of appearance of at least one deity. This is the cause of physical solitude. For example, in the sadhana of Hevajra that comes from Tso Kye, etc., when meditating on the inner heat of the four chakras together with the generation stage, one does not need such a subtle bindu as mentioned above. Therefore, that subtle bindu is a symbol for generating uncommon bliss, and there are also various other objects of focus. The bliss in this case is very subtle, but relative to that, it arises in three or four divisions of appearance. Although not all conceptual thoughts of self-nature are stopped, only a very subtle part of the conceptual thoughts of self-nature dissolves. How is physical solitude generated from that cause? It is by familiarizing oneself with both the appearance of the deity and bliss.
Tibetan
་བོན་ཕྱག་མཚན་ནམ། གཏུམ་མོའམ་ལས་རྒྱ་ལ་སོགས་པས། བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་རྣམ་རྟོག་གི་རྩོལ་བ་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ། ཕྱི་ནང་གི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏོད་བཞིན་དུ། མི་རྟོག་པའི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ལས་ནམ་སད་པ་ན། རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་ལྷའི་སྐུར་འཆར་བར་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཙམ་སྦྱོང་ཞིང༌། དེའི་མཐར་དར་ཅིག་བདེ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ལངས་བའི་སྐབས་རྩོལ་བའི་རྣམ་རྟོག་བསྐྱེད་མི་དགོས་པར། ལྷ་སྐུ་རང་ཤར་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། དེའི་ཚེ་མི་རྟོག་པ་དངོས་སད་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཞད་ཡོད་ཅིང༌། བདེ་བའི་རྩི་མ་ཡལ་ཏེ། ལྷ་སྐུ་ དང་བདེ་བ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འབྱུང་ངོ༌། བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་རགས་དངོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་གི་རྩོལ་བ་མེད་ན། མི་རྟོག་པ་ལས་གཅིག་ཅར་ལྡང་ཡང་མི་ཐུབ་ཅིང༌། མི་རྟོག་པ་ལས་ལངས་ཐུབ་ཀྱང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེ་བ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ལྡང་རྒྱུ་མེད་ཅིང༌། ལངས་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ལས། བདེ་བ་དང་ལྷ་སྐུ་ཟུང་འབྲེལ་ཡང་མི་འབྱུང་ལ། འདིར་དེ་དག་འབྱུང་བས། སྤྱིར་ལུས་དབེན་འདི་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་དུ་བསྡུ་དགོས་ནི་སོམས་ཤིག་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་རགས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཚུལ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུས་ལྷ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་ལྷག་པོ་བསྐྱེད་མི་ཐུབ་ཀྱང༌། དེ་ཐུབ་ན་ལུས་དབེན་གྱི་རིམ་པར་རྟོགས་ལ། རྟོག་པའི་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་དགོས་ན༑ དཀྱིལ་འཁོར་རབ་འབྱམས་སྒོམ་ཐུབ་ཀྱང༌། བསྐྱེད་རིམ་དངོས་ཡིན་གྱི་ལུས་དབེན་མིན་ནོ། །དེས་ན་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མང་པོ་སྤྲོ་བསྡུ་ནུས་ཀྱང༌། བདེ་སྟོང་གི་ལྷ་སྐུ་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་ནུས་པ་ལ་ད་དུང་ཡུན་རིང་དུ་བསླབ་དགོས་ཤིང༌། རྩོལ་བཅས་ཀྱི་སྐབས་དཀྱིལ་འཁོར་མང་པོ་འཆར་ཐུབ་ཀྱང༌། སྐབས་འདིར་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་དགོས་པའི་སྐབས། ལྷ་རེ་རེ་ལས་བསྐྱེད་མི་ཐུབ་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་ན་རྩོལ་བཅས་ཀྱི་སྐབས་ལས་འདིར་མང་པ་ཡང་འཆར་བ་ཡང་སྲིད། དབང་པོ་འབྲིང་པོས་བསྐྱེད་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་མ་གཏོགས། མང་ཉུང་མཉམ་པར་འཆང་བ་ཡང་སྲིད་པས། ཁ་ཅིག་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟན་ པ་ཐོབ་ཕྱིན་ལུས་དབེན་རིགས་བརྒྱ་ལ་སློབ་པ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མེད་ཅིང༌། གལ་ཏེ་དཀའ་ཚེགས་ཡོད་ན། བསྐྱེད་རྫོགས་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན་མ་བྱས་པར་རིམ་པ་ཐོད་རྒལ་དུ་བྱས་པའི་སྐྱོ
Chinese
或者以苯教的法器，或者以拙火或者以事业手印等，在修持安乐的时候，在有分别念的努力之前，一边将心专注于内外所缘境，一边当无分别的安乐生起，从此醒来的时候，不被其他的分别念打断，仅仅修习生起显现为本尊身之想，最终稍微安乐于无分别之状态中，心得以安住，从彼中起立之时，不需要生起努力的分別念，本尊身自然显现，此时即使是真实醒于无分别，也有无分别的余韵，安乐的精髓不消失，本尊身和安乐双运生起。在生起次第粗细实修之时，如果没有真实的因，也就是分别念的努力，也无法从无分别中一下子起身，即使能从无分别中起身，因为没有获得不共的安乐，所以没有从彼中起身的理由，即使起身，也只是无分别的幻化，安乐和本尊身双运也不会生起，因为此处这些会生起，所以总的来说这个身远离应该归于生起次第还是圆满次第，请思考一下。这是从广为人知的粗细生起次第中超胜出来的方式。以这种方式虽然无法生起一个本尊之外的更多本尊，如果能做到，就证悟了身远离的次第，如果需要以分别念的努力来生起，即使能修习无量坛城，也是真实的生起次第，而不是身远离。因此，即使分别念瑜伽修到究竟，能够自在摄放众多坛城，但要无勤显现乐空本尊身，还需要长期修习，虽然在有勤的时候能够显现众多坛城，但在此需要无勤显现的时候，也有连一个本尊都无法生起的情况，如果根器非常敏锐，可能比有勤的时候显现的更多，如果根器中等，除了生起方式的差别之外，也可能显现的数量多少相等，因此有些人认为一旦获得了分别念瑜伽的稳固，学习一百种身远离也不会有困难，如果存在困难，那就是没有做好生起圆满次第的确定次第，而是做了次第的超越的过失。
English
Or with Bonpo's ritual implements, or with Tummo, or with action mudras, etc., when practicing bliss, before the effort of conceptual thought arises, while focusing the mind on internal and external objects, when non-conceptual bliss arises, when awakening from this, without being interrupted by other conceptual thoughts, merely cultivate the intention of arising as the deity's body, and finally, for a moment, abide in bliss in a non-conceptual state, the mind will abide, and when arising from that, without needing to generate effortful conceptual thoughts, the deity's body will naturally arise, and at that time, even if truly awakened in non-conceptuality, there will still be a trace of non-conceptuality, the essence of bliss will not disappear, and the deity's body and bliss will arise in union. During the actual practice of the subtle and coarse stages of the generation phase, if there is no actual cause, that is, the effort of conceptual thought, it is impossible to rise from non-conceptuality all at once, and even if one can rise from non-conceptuality, because one has not obtained uncommon bliss, there is no reason to rise from it, and even if one rises, it is only a manifestation of non-conceptuality itself, and the union of bliss and the deity's body will not arise, but because these arise here, in general, should this body isolation be categorized as the generation phase or the completion phase? Please consider it. This is how it surpasses the well-known subtle and coarse generation phases. Although one cannot generate more deities than just one deity in this way, if one can do that, one has realized the stage of body isolation, and if one needs to generate it with the effort of conceptual thought, even if one can practice countless mandalas, it is the actual generation phase, not body isolation. Therefore, even if the yoga of conceptual thought is perfected and one can freely gather and release many mandalas, one still needs to practice for a long time to be able to effortlessly manifest the bliss-emptiness deity's body, and although one can manifest many mandalas during the time of effort, when one needs to manifest effortlessly at this time, there are also cases where one cannot generate even one deity, and if one's faculties are very sharp, one may manifest more here than during the time of effort, and if one's faculties are medium, apart from the difference in the way of generation, the amount manifested may also be the same, so some people think that once one has obtained stability in the yoga of conceptual thought, it is not difficult to learn a hundred kinds of body isolation, and if there is difficulty, it is because one has not done the definite order of the generation and completion phases, but has made the mistake of skipping the stages.