English
Is enlightenment. The second is the collection of seed syllables. The third is the completion of the body image. The fourth is the writing of letters. As such, the meaning of what is said is slightly adapted to be in accordance. From suchness to enlightenment, it is the emptiness enlightenment heart vajra yoga. From the hand seal to enlightenment, it is the collection of seed syllables speech vajra yoga. From the completion of the body mandala, it is the completion of the body image body vajra yoga. If one only practices the main deity, then up to the offering. If it is like a complete mandala, then up to the completion of the mandala supreme king, it is the writing of letters, the common yoga of the three vajras. The source of the six yogas is, in the Vajra Garland it is said, yoga after yoga, extreme yoga great yoga, the first is the summarized combination. Thus, the mandala supreme king, the king of actions supreme yoga. Thus it is said, the first two manifest enlightenments and above are yoga, the latter three manifest enlightenments are after yoga, the transformation of the incarnate body into Vajrasattva and the body mandala are extreme yoga, from then until the completion of the subsequent offering is great yoga, from then until the completion of the drawing of the palace is the mandala supreme king, from then until the interval between sessions is the action supreme king, and the conduct of the interval between sessions and the practice of actions and accomplishments are generally explained only in the position of the action supreme king, but one should not go beyond the action supreme king of one of the stages of manifest enlightenment, and it is not appropriate to go beyond the action supreme king of the six branches or three samadhis. If it is in terms of the three samadhis, then the four yogas mentioned above are the initial combination, and the mandala supreme king and the action supreme king are as before. If it is in terms of the four branches of recitation and practice, the twelfth chapter of the root tantra says, the samadhi of recitation is the ultimate combination, one should practice the supreme enlightenment, near practice is the supreme accomplishment, one should distinguish the vajra birth place, with the mantra of the main deity practice, at the time of practice it is said to be encouragement, at the time of doing great practice, the body of one's own mantra vajra holder, on the crown one should think of the main deity, one will accomplish the wisdom vajra. Thus it is said, the branch of recitation
Tibetan
ག་ནི་མངོན་བྱང་དང་པོ་ཡན་ཆད་དེ། ཡུལ་སྟོང་ཉིད་ལ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་བསྙེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་མཆོག་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །ཉེར་སྒྲུབ་ནི། དེ་ནས་ལུས་དཀྱིལ་རྫོགས་ཀྱི་བར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ལ་ཁད་ཉེ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང༌། ལྷའི་སྐྱེད་མཆེད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྗེས་ཆགས་ཀྱི་བར་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། རང་གི་སྒོ་གསུམ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་ཆེན་ནི་མཆོད་པའི་རྗེས་ནས་ཉེར་བསྡུའི་བར་ཏེ། གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། རང་སྔགས་སེམས་དཔའ་གསུམ་དང་རིགས་ བདག་དབུ་རྒྱན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལས་དང་པོ་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ཀར་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ལེའུ་བཅུ་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་པོ་བསྐུར་བ་ནི། ཉེར་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བ་ནི། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་དང༌། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །བསྒྲུབ་བྱ་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ནི། ཞི་སོགས་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང༌། དེ་བཞིན་གྲུབ་པ་བརྒྱད་དང་ནི། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལས། ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ལ། ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བརྒྱད་དེ། ཕྱོགས་དང༌། དུས་དང༌། ཆ་བྱད་དང༌། བསམ་པ་དང༌། གནས་དང༌། ཡུལ་དང༌། ཁ་ཟས་དང༌། ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་རྣམས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ཤེས་ཆེ་བར་གསུངས་ལ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགོས་པའམ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔའ་པོ་གཅིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་ལས། རྫས་བརྒྱད་ཡན་ལག་སྒྲུབ་བ་བཤད། ། རི་ལུ་མིག་སྨན་དངོས་གྲུབ་དང༌། །ས་འོག་རལ་གྲིའི་དངོས་གྲུབ་དང༌། །མཁའ་ལ་ཕུར་དང་མི་སྣང་དང༌། །འཆི་བ་མེད་དང་ནད་མཇོམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རགས་པ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་སྔགས་ལ་གཞོལ་བས་ནི། བཟླས་པ་དང། སྦྱིན་སྲེག་དང༌། རྫས་དང་ འཁྲུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། ཕྲ་མོ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ནང་ལ་གཞོལ་བས་ནི། དེ་དག་ལ་མ་བལྟོས་པར་བསམ་གཏན་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་བོ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ན
Chinese
何为现证初位乃至，为以境空性而修持有境之智慧，即以菩提胜义为空性之所缘。近成就是，从彼起至身坛城圆满之间，乃修持以智慧之受用圆满报身，及邻近之密咒报身，为修持天之生起圆满故。从彼起至后起之间，乃修持之支分，为修持自之三门，与密咒之主尊诸佛之三金刚合一故。大成就是供养之后至摄略之间，乃为成办广大之利他，及自咒三菩萨与部主顶严之事故。三者，初业者之成就修法是，又如是之念修四支中，以念诵之支分，及如第十章所说，依于行持而灌注心要，乃近成就之支分，及生起次第之行持，与猛利合修，乃修持之支分，及息等之事业，与成就之合修，乃大修持之支分。所修之事业与成就者，如息等事业之仪轨，及如是八成就等所说，息等之事业中，一切事业之共同随行有八，即方向、时间、器具、意乐、处所、境、食物、仪轨之差别等。于坛城获得明相后，依于坛城之圆满，说为善知修持事业集合，然是否必须唯一，以一勇士之瑜伽亦能成就。共同之成就中，四天女请问中说，八物支分成就说。瑞鲁眼药成就，地下宝剑之成就，空中橛与隐身，不死与息灭疾病。如是说，彼等亦于粗分获得明相，倾心于密咒者，须以念诵、火供、物及 幻轮等修持，于细分获得稳固者，倾心于内者，不待彼等，仅以禅定即可成就。依于生起次第之行持而
English
What is the first stage of Abhisambodhi and beyond? It is for the sake of cultivating the wisdom of the object-holder with the object of emptiness, that is, aiming at the ultimate Bodhi as emptiness. The near accomplishment is from then until the completion of the body mandala, which is the practice of the enjoyment of the wisdom of the complete Sambhogakaya, and the mantra Sambhogakaya close to it, for the sake of cultivating the birth of the deity to perfection. From then until the post-arising, it is a branch of practice, for the sake of practicing the three doors of oneself and the three vajras of the Buddhas, the lords of mantras, as one. The great accomplishment is from after the offering to the summary, which is for the purpose of accomplishing great benefit for others, and for the purpose of doing the three self-mantra Bodhisattvas and the family lord's head ornament. Thirdly, the method of accomplishing the siddhi of the first practitioner is that, again, in the four branches of such recitation and practice, the branch of recitation, and as stated in chapter ten, relying on the practice to instill the essence, is the branch of near accomplishment, and the practice of the generation stage, and the practice of fierce union, is the branch of practice, and the actions of pacification, etc., and the union of siddhis, are the branches of great practice. The object to be accomplished, action and siddhi, are the rituals of actions such as pacification, and as stated in the eight siddhis, etc., in the actions of pacification, etc., there are eight common followings of all actions, namely, direction, time, implements, intention, place, object, food, and differences in rituals, etc. After obtaining clarity in the mandala, relying on the completeness of the mandala, it is said to be good at knowing how to practice the collection of actions, but whether it is absolutely necessary or not, it can also be accomplished by the yoga of a single hero. In the common siddhi, it is said in the question of the four goddesses, the accomplishment of the eight material branches is explained. The siddhi of Rilu eye medicine, the siddhi of the underground sword, the peg and invisibility in the sky, immortality and the suppression of diseases. As it is said, those who have obtained clarity in the coarse part and are devoted to mantras must practice with recitation, fire offerings, objects, and mandalas, etc., and those who have obtained stability in the subtle part and are devoted to the inner part can accomplish it with meditation alone, without waiting for them. Relying on the practice of the generation stage
Tibetan
ས་ཞོར་བྱུང་དུ་གྲུབ་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པ་ཡོད་ཀྱང༌། སྤྱིར་གྲུབ་པ་བརྒྱད་སོགས་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་པ་དང་སྡིགས་སྦྱོར་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནང་ལ་གཞོལ་བའི་སྔགས་པས། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་རིག་པ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ། སྤོགས་ཆོག་དང་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་མི་དགོས་ཤིང༌། སྔགས་ལ་གཞོལ་བས་སྤྱོད་པ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་སྤྱད་ཀྱང་མ་འགྲུབ་ན། སྤྱོད་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྤྱོད་དགོས་པ་དང་དེས་ཀྱང་མ་འགྲུབ་ན་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྦྱོར་བ་བྱ་ལ། རྫོགས་རིམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་ནི་མི་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་བོད་ཀྱི་འཕགས་སྐོར་བ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་འཆད་དོ། ། འོན་ཀྱང་ནང་ལ་གཞོལ་བ་ལ་མི་དགོས་པར་བཤད་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་པའི་ནང་ལ་གཞོལ་བ་དེ་མ་ཡིན་གྱི། རྫོགས་རིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བསྐྱེད་རིམ་པའི་དེ་གཉིས་ཀར་ལ་དགོས་པ་སྲིད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་དགོས་མི་དགོས་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་ཁྱད་ཡིན་ཏེ། རྣོ་ན་བོགས་འདོན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་པོ་ཁོ་ནས་མཆོག་ལ། འབྲིང་ན་སྤྱོད་པ་ལན་གཉིས་སམ་གསུམ་སྤྱོད་ཅིང༌། ཐ་མས་དེའི་སྟེང་དུ་སྦོགས་ཆོག་སྡིགས་སྦྱོར་ཡང་དགོས་པ་ཡིན་པར་བཤད་ལ། འོ་ན་སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་དེ་དང་ནང་ལ་གཞོལ་བ་དེ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་གྲུབ་ཕལ་པ་དང༌། རིག་པ་འཛིན་པའི་རྒྱལ་པོར་ འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་རིམ་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཞོར་བྱུང་དུ་འགྲུབ་པ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། ཐུན་མོང་ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་ཀྱང་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སྲིད་པར་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་བཞེད་པས། དེ་ཡང་མེད་ཅེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ལ། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྡིགས་སྦྱོར་གྱི་དབྱེ་བ་རྒྱུད་འདི་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་དུ་གསུངས་སོ། །རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅུ་པ་ལས། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་འདི་དག་རྒྱས་པར་གསུངས། སྡིགས་སྦྱོར་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ་ལས་གསུངས། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཇི་སྲིད་མཐོང་བ་དེ་སྲིད་དུ། །རྣམ་གཉིས་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བསྒོམ། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྦྱོད་པས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྟག་ཏུ་བྱ། །གལ་ཏེ་ཟླ་བ་དྲུག་གིས་ནི། །ཇི་སྐད་གསུངས་པ་མ་མཐོང་ན། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དང༌། །སྡོམ་པ་ལན་གསུམ་བརྩམ་པར་བྱ། །
Chinese
虽然有附带产生的八成就等等成就，但总的来说，作为修持八成就等的支分，并非一定要修持生起次第的行持和怖畏行。对于专注于内修的瑜伽士来说，修持生起次第的大持明者，不需要朵玛仪轨和心咒催发。如果专注于咒语的行者，即使行持六个月也没有成就，则需要行持三次，即使这样也没有成就，则应作猛厉的加行。因为圆满次第的成就，没有不成就的道理。所以这些是不需要的。藏地的往昔和后来的圣人们这样宣讲。然而，说对于专注于内修的人不需要，这不是指专注于生起次第的人，而是指圆满次第而言的。对于生起次第的两者来说，都需要是可能的。因此，需要与否是根器利钝的差别，如果根器利，则仅以最初的增益行持即可成就殊胜。如果根器中等，则行持两次或三次。如果根器下等，则在此之上还需要朵玛仪轨和怖畏行。那么，如果这样，专注于咒语的人和专注于内修的人，就没有好坏之分了吗？不会的，因为有成就一般的成就和成为持明者之王的差别。修持圆满次第的成就，也不是没有共同成就，然而附带产生的成就居多，虽然不为了共同成就而行持和猛厉加行，但为了成就殊胜，有些成就的上师认为有猛厉加行的时候。所以，也不能完全说没有。生起次第的怖畏行的差别，在此续部中宣说了身语意的三种差别。根本续第十章中，广说了这些心咒催发。怖畏行在第十四章中宣说。后续部中说：‘乃至见到之时，如是二者六月修，以欲一切皆受用，于一切时恒常作。若以六月之时，未见如是所说者，如是所说之仪轨，及以律仪作三次。’
English
Although there are accomplishments such as the eight siddhis that arise incidentally, in general, as a branch of accomplishing the eight siddhis etc., it is not necessary to practice the conduct of the generation stage and the wrathful conduct. For a mantra practitioner who is focused on inner practice, it is not necessary to perform a torma ritual or invoke the essence mantra to accomplish the great vidyadhara of the generation stage. If a practitioner who is focused on mantra practice does not achieve accomplishment even after practicing for six months, then it is necessary to practice three times, and if even that does not lead to accomplishment, then a fierce application should be made. Because it is impossible for the accomplishment of the completion stage not to be achieved, these are not necessary. The earlier and later Tibetan holy ones explain this. However, saying that it is not necessary for those who are focused on inner practice does not refer to those who are focused on the generation stage, but rather refers to the completion stage. For both of the generation stage, it is possible that they are necessary. Therefore, whether they are necessary or not depends on the difference between sharp and dull faculties. If the faculties are sharp, then the supreme is achieved with just the first practice of enhancement. If the faculties are middling, then practice two or three times. If the faculties are inferior, then on top of that, torma rituals and wrathful conduct are also necessary. Then, if that is the case, are there no good or bad distinctions between those who are focused on mantra practice and those who are focused on inner practice? No, there are differences in achieving ordinary siddhis and becoming the king of vidyadharas. In accomplishing the siddhis of the completion stage, it is not that there are no common siddhis, but the siddhis that arise incidentally are more common. Although one does not practice and apply fierce methods solely for the sake of common siddhis, some accomplished teachers believe that there are times when fierce methods are applied in order to achieve the supreme. Therefore, one should not say definitively that they are not necessary. The distinctions of the wrathful conduct of the generation stage are explained in this tantra as the three distinctions of body, speech, and mind. In the tenth chapter of the root tantra, these invocations of the essence mantra are explained in detail. Wrathful conduct is explained in the fourteenth chapter. In the subsequent tantra, it says: 'As long as one sees, thus the two should be meditated on for six months. By enjoying all desires, one should always do this at all times. If in six months, one does not see what has been said, then the ritual that has been said, and the vows should be undertaken three times.'