Tibetan
། །དགུ་པ་དཔེ་དང་བྲལ་ཞེས་པ་འགྱུར་གྱི་སྐྱོན་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཟློས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྷག་པའི་དོན་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱིར་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་ཕྱོགས་རེ་ནས་མཚོན་དུ་རུང་བས་ན་དཔེ་ཐམས་ཅད་པའི་སའོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་འོད་ཀྱི་སའོ། ། རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ་མཐར་ཐུག་པའི་འོད་གསལ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་སའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ཡང་གཉིས་སྣང་གི་ཆོས་དང་བྲལ་བ། འགལ་འདུས་སྐྱོན་མེད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་ཅིང་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་རྟོགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་རིག་པའི་སའོ། །ས་བཅུ་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་དང༌། ས་བཅུ་པ་ཉིད་ལས་བཅུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་འདི་ དང༌། ས་ལ་གནས་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཡར་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་མཚོན་ཞིང༌། མར་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བར་དུ་ཡོན་ཏན་རྗེས་མཐུན་པ་ཡང་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །རྒྱུད་འདི་རབ་ཞི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོ་ག་ཕྱི་བར་བཀྲལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ནང་པར་བཤད་ཅིང་འདུས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའོ། །ད་ནི་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང༌། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་འདི། །རྟེན་འབྱུང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་བསྡུས་ཏེ་འགྱུར། །སྤྲུལ་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་ཆོས་ཅན། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྤྲུལ་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང༌། ལོངས་སྐུ་དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལ་ངོས་གཟུང་སྟེ་ཟུང་འཇུག་དེ་ནི་བདེ་ཆེན་ཉིད་དོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་ལས་གྲོལ་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་གྲོལ་ བར་རྟོགས། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་རྣམ་དཔྱོད་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བློ་ནི་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། ཉོན་མོངས་སྤྱོད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྟོག་དང་ནི་བྲལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་ཤིང་དབེན་པ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དང༌། མཐར་གྱུར་ཀུན་ཁྱབ་ཞི་བ་མཆོག་དང་མཆོག་རབ་དེ་ཉིད་ཞི་བ་བདེ་ལ་སྩོལ༌། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་རང་དོན་གཞན་དོན་གཉིས་ཀར་བསྟན་ལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི
Chinese
第九，名为“远离譬喻”，这是翻译的错误，因为与前文重复了。因此，应当解释为更深一层的含义：为了通达一切种智，可以从所有譬喻的各个方面来象征，因此是“一切譬喻之境”。为了知晓一切所知之法性，是“智慧光之境”。 自性清净究竟的光明，其自性是全知者，因此是“全知之境”。这所有的一切种智，也远离了二取之法，成为了无有矛盾聚合之过失，这是无法用其他来象征，只能由自己才能证悟，因此是“自证之境”。这十地的功德，以及从十地本身分出的十二地，还有安住于地的八身坛城，这些都象征着向上圆满的无学双运佛果，并且也能知晓向下直至极喜地之间的功德次第相应。这部续，虽然饶喜善知识解释为外瑜伽，但金刚曼荼罗庄严续中说是内瑜伽，并且是随顺于集密派的。现在要宣说无学双运的自性，也就是，在《意旨授记》中也说：“无有实物的此真如，名为缘起之法性。圆满受用汇集而变化，化身具有不可思议之法。”意思是说，法身空性的智慧，以及化身一切种，和报身，这二者被认为是双运，而双运就是大乐本身。又在《金刚鬘》中说：“解脱有实与无实，是安乐之自性，从轮回的痛苦中解脱。了悟二与非二，远离分别自性，心是寂静之自性。享用烦恼且远离世间一切分别。”这说明了，舍弃能知与所知的分别念，寂静是真实的自性，以及最终的周遍寂静是殊胜和极殊胜，那寂静赐予安乐。这说明了自利和他利二者，并且说了既不是实物也不是非实物，自性是大乐，是真实成立的。这就是大乐的
English
Ninth, named "Devoid of Metaphors," is a flaw in translation, as it repeats the previous statement. Therefore, it should be explained as a deeper meaning: To attain omniscience, it can be symbolized from every aspect of all metaphors, hence it is the "Realm of All Metaphors." To know the nature of all knowable things, it is the "Realm of Wisdom Light." The ultimate luminosity of self-luminous nature, whose essence is omniscient, is therefore the "Realm of Omniscience." This all-encompassing omniscience is also free from the phenomena of dualistic appearance, becoming without the fault of contradictory aggregates, which cannot be symbolized by others and can only be realized by oneself, therefore it is the "Realm of Self-Realization." These qualities of the ten bhumis, and the division of the ten bhumis themselves into twelve, and these eight mandalas of bodies abiding on the bhumis, all symbolize the upwardly perfected non-learning union of the Buddhas, and one can also know the corresponding qualities downward to the Joyful One. Although this tantra was explained as outer yoga by Rabzhi Sherab, it is said to be inner yoga in the Vajra Mandala Ornament Tantra and follows the Guhyasamaja. Now, the nature of the non-learning union is to be explained, which is also stated in the Intentional Prophecy: "This suchness without substance is called the law of dependent arising. Perfect enjoyment is gathered and transformed. Emanation has the nature of inconceivable phenomena." This means that the wisdom of emptiness of the Dharmakaya, as well as the all-encompassing Nirmanakaya, and the Sambhogakaya, these two are considered union, and that union is great bliss itself. Furthermore, in the Vajra Garland it is said: "Liberated from the real and unreal, the nature of bliss is liberated from the suffering of samsara. Realize the two and the non-two, free from the nature of discrimination, the mind is of a peaceful nature. Enjoying afflictions and free from all worldly conceptions." This explains that abandoning the conceptual thoughts of the knower and the known, solitude is the true nature, and the ultimate pervasive peace is supreme and most supreme, that peace bestows bliss. This shows both self-benefit and the benefit of others, and it is said that it is neither real nor unreal, the nature is great bliss, and it is truly established. This is the great bliss of
Tibetan
་སྐུ་ཡིན་ ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་འདི་སྐད་ཅེས། གང་དུ་ཡང་དག་མིན་ཞེས་བདེན་པ་དཀར་པོ་དགེ་བའི་ཚོགས་རྣམས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཆོས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་མཐའ་དག་སྐད་ཀྱི་ཚོགས་སུའོ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་ནི། ཕུང་པོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཡི་བདེ་བ་ཆོས་སྐུ་མ་ཡིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། སྐུ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཚན་ཉིད་གང་དེ་འདིར་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་བོས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟེ། ཞེས་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ངོས་གཟུང་ཞིང༌། ཆོས་སྐུའི་སྐབས་སུ་དཀར་པོ་དགེ་བ་སྟེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །སྐུ་བཞིས་བསྟོད་པ་འདི་ནི་ད་ལྟ་ཕྱོགས་འདི་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པར་གྲགས་ཀྱང༌། འདིར་བདེ་བར་གཤེགས་དང་ཞེས་འབྱུང་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བཀའ་མདོ་སྡེའམ། རྒྱུད་སྡེ་ཞིག་གི་ནང་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བསྟོད་པ་དེ་ཡང་འདི་ལྟར། གང་ཞིག་གཅིག་མིན་དུ་མ་ཡང་མིན་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་ཚོགས་ཆེན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ། །དངོས་མེད་ཉིད་མིན་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་མེད་པ་ཞི་ཞིང་མི་མཉམ་མཉམ་ལ་ཁྱབ་པར་རབ་ཏུ་སྤྲོས་མེད་པ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དཔེ་མེད་དེ་ལ་བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལེགས་བྱས་བརྒྱ་ཡིས་འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་འབྱོར་པ་ནི། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བའི་རྒྱུར་ནི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པར་སྟོན་མཛད་ཅིང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲ་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རབ་ཏུ་སྤྲོ་མཛད་པ། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་འདིར་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོར་གནས་པ་དེ་ལ་བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། གང་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་པའི་སླད་དུ་འགའ་ཞིག་དག་ཏུ་མེ་བཞིན་འབར་བར་སྣང་བྱེད་ཅིང༌། །གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ལར་ཡང་ནི་སླར་ཡང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སྟོན། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཇིག་པ་འཕྲོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དུ་མར་རབ་འཇུག་པ། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དོན་ཆེན་ཕྱོགས་བཅུ་རྣམས་སུ་རྗེས་སུ་སོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལས་གྲོལ་ནམ་མཁའ་ མཉམ་པར་གནས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན།
Chinese
是法身。 同样地，时轮经后续中这样说：何处无有真实，清净白法善聚是胜者们的法身。从法受用圆满报身，一切语词集合所诠释的相好等是化身。不变大乐不是法身，因此，诸身的体性，此处如来和圣者龙树也曾说过。这样确定了四身的体性，法身的时候，清净白法，也就是一切功德的集合也都是真实成立的，这样说了。这四身赞现在普遍认为是龙树所造，但因为其中有“如来”等词语，所以应该是佛陀的 教言，出自经部或者续部。赞颂是这样的：既非一亦非多，是自他利益圆满大乐之根本。 既非实有亦非非有，如虚空般味等，是极难证悟之自性。 无有染污亦无转变，寂静且非平等，于平等中普周，是极无戏论。 唯有自证方能了知，胜者们的无上法身，我向其顶礼。 超越世间，不可思议，百种善行之果，是自性富饶。 于具慧者是欢喜之因，于眷属中示现种种广大形象。 诸佛以殊胜法音，于一切世间广为宣说。 于此受用圆满身，安住于大法王位者，我向其顶礼。 为令有情成熟故，于某些众生前，示现如火般燃烧之相。 于某些众生前，示现圆满菩提法轮，或复归寂静。 夺取三有之衰败，以种种方便之相，入于种种形象。 能仁之化身，利益广大，于十方随顺者，我向其顶礼。 解脱三界之行境，等同虚空而安住，是一切事物之自性。
English
Is the Dharmakaya. Similarly, it is said in the later tantra of the Kalachakra: Where there is no truth, the pure white Dharma and the collection of virtues are the Dharmakaya of the victors. The Sambhogakaya, which is completely enjoyed from the Dharma, is the embodiment of all words, signs, and marks. The unchanging great bliss is not the Dharmakaya, therefore, the nature of the bodies, here the Tathagata and the noble Nagarjuna have also said. Thus, the nature of the four bodies is determined, and at the time of the Dharmakaya, the pure white Dharma, that is, the collection of all virtues, is also truly established, so it is said. This praise of the four bodies is now generally considered to be composed by Nagarjuna, but because there are words such as "Tathagata" in it, it should be the Buddha's teaching, from the Sutra Pitaka or the Tantra Pitaka. The praise is like this: It is neither one nor many, it is the root of great bliss that benefits oneself and others. It is neither existent nor non-existent, like the taste of the sky, it is the nature that is extremely difficult to realize. Without defilement and without transformation, it is peaceful and unequal, pervasive in equality, and extremely free from elaboration. Only self-realization can know, the unsurpassed Dharmakaya of the victors, I bow to it. Transcending the world, inconceivable, the fruit of hundreds of good deeds, is the richness of self-nature. For the wise, it is the cause of joy, and in the retinue, it shows various vast images. The Buddhas use the supreme Dharma sound to widely proclaim it in all worlds. To this Sambhogakaya, who abides in the great Dharma King's position, I bow. In order to ripen sentient beings, in front of some beings, it shows the appearance of burning like fire. In front of some beings, it shows the complete Bodhi Dharma wheel, or returns to tranquility. Seizing the decline of the three realms, with various means, it enters into various forms. The Nirmanakaya of the Muni, with great benefits, follows in the ten directions, I bow to it. Liberated from the realm of the three worlds, abiding equally in the sky, is the nature of all things.