Tibetan
ལ་སྣང་ཅི་རིགས་པ་ཐོབ་པའི་བདེ་སྟོང་གིས་རྒྱས་འདེབས་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་པའོ། །རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ནི། འོད་གསལ་བདེ་སྟོང་གི་ངང་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་པར་བཞེངས་པ་ཡིན་གྱི། བསྐྱེད་ཆོག་དང་སྔགས་དང་ ཕྱག་རྒྱའི་བྱིན་རླབས་སོགས་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཀྱང༌། རང་ཤར་གྱི་རྣམ་འགྱུར་ལ་དེ་དང་དེ་འབྱུང་བ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །བདེ་བ་ཡང་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་རླུང་སེམས་ཐིམ་པའི་བདེ་བ་དང༌། ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་དང་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཅི་རིགས་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་མྱོང་ཙམ་གྱིས་རིག་པ་དང༌། མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་པ་ དང༌། ལྷ་སྐུ་ཡང་རླུང་གི་མདངས་ཡིད་ངོར་ཤར་པ་དང༌། རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་དོ། །འཕྲོས་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་མིག་སྨན་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འབྲིང་ངམ་ཕྲ་མོ་ལ་སྤྱོད་པ་མི་དགོས་ཀྱང༌། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤྱོད་པས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དག་མ་གྲུབ་ན། ཐུགས་དམ་བསྐུལ་བ་དང༌། དེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན། དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བ་བྱ་བ་དང༌། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང༌། དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་སོགས་ཞིབ་མོར་ཤེས་དགོས་སོ། །ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་གསུམ་མོ། །དང་པོ་གཉིས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པར་འདྲ་ཞིང༌། དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚོགས་ཀྱི་ཁང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་དང་བཅས་པ་དང༌། ཚོགས་དཀྱིལ་གྱི་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱང་ལྷའི་ཆས་འཇུག་ངེས་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། མཆོད་པའི་སྐབས་སུ་གླུ་དང་རོལ་མོ་དང་སྟང་སྟབས་དང༌། ཕྱག་ རྒྱ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ལན་དང༌། བརྡ་དང་བརྡའི་ལན་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་དུ་མ་ཞིག་གོ་རིམ་དང་ཁྲིགས་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་ནི། སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །ཚོགས་ཁང་དང་གདན་ལ་སོགས་པའང་ཇི་ལྟར་འོས་པ་དང༌། ལྷའི་ཆས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་ཅི་བདེ་བ་ལས་ངེས་པ་མེད་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་ཅི་དགར་རོལ་པ་ཁོ་ན་ལས། གླུ་གར་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཆོ་གའི་ངེས་པ་དང་ཁྲིགས་ཆགས་སྤངས་པ་ནི། སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ། །སྤྱོད་པ་དེ་གཉིས་ལས། དང་པོར་རིག་མ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་བདེ་སྟོང་བསྒོམ་ཞིང༌། དེའི་ངང་ནས་སོ་སོའི་
Chinese
通过获得各种各样的显现，依靠乐空来增广，从而使世间八法平等。在圆满次第的时候，是从光明乐空的境界中，建立坛城和各种供品。虽然不需要生起法的仪轨和（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）སྔགས།， मंत्र，mantra，真言）和手印的加持等，但是自生的现象出现那些也是不矛盾的。安乐也有不坏明点上融入气脉的安乐，以及融乐不变和不改变的各种安乐，空性也有仅仅通过体验而觉悟，以及现量证悟的各种情况，本尊身也有气的明点在心中显现，以及仅仅是气心而真实成就，以及无二智慧身的差别。作为补充说明，眼药等等，虽然不需要使用共同成就中等或小的成就，但是通过生起次第和圆满次第的两种行，可以成办那些，如果通过生起次第的行没有成就大的成就，就劝请本尊，即使那样也没有成就，就进行猛厉的结合。依靠圆满次第的行，也有进行猛厉结合的时候等等，需要详细了解。还有，从体性的角度来分行，有有戏论、无戏论、极无戏论三种。前两种依靠事业手印相似，区分的差别是，集会殿的坛城宫殿包括坐垫，集会坛城的勇士瑜伽母们也一定穿戴天神的服饰，供养的时候，以歌曲和乐器和舞姿，手印和手印的回应，符号和符号的回应等等，以各种各样繁杂的次第和整齐的方式进行，这是有戏论的行。集会殿和坐垫等等也如理如实，穿戴天神的服饰也随意即可，没有一定，仅仅是随心所欲地享受欲望，舍弃歌曲舞蹈等等的行和仪轨的规定和整齐，这是无戏论的行。在那两种行中，首先与明妃一同修习结合的乐空，在那境界中各自的
English
Through obtaining various kinds of appearances, relying on bliss and emptiness to expand, thereby making the eight worldly concerns equal. In the stage of completion, it is from the state of luminous bliss and emptiness that mandalas and various offerings are established. Although the blessings of the generation stage rituals and (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) སྔགས།， मंत्र，mantra，mantra) and hand seals are not necessary, it is not contradictory for those self-arisen phenomena to occur. Bliss also includes the bliss of the mind and wind dissolving into the indestructible bindu, as well as various kinds of bliss of unchanging and immutable bliss, and emptiness also includes awakening through mere experience, as well as various situations of direct realization, and the deity's body also includes the appearance of the mind and wind in the heart, as well as being truly accomplished merely through mind and wind, and the difference between the bodies of non-dual wisdom. As a supplementary explanation, although it is not necessary to use common accomplishments of medium or small achievements such as eye medicine, those can be accomplished through the two practices of the generation stage and completion stage. If great accomplishments are not achieved through the practice of the generation stage, then propitiate the deity. Even if that does not work, then engage in fierce union. Relying on the practice of the completion stage, there are also times when fierce union is performed, and so on, which need to be understood in detail. Furthermore, dividing practice from the perspective of essence, there are three types: with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration. The first two are similar in relying on action seals, and the difference in distinction is that the mandala palace of the assembly hall includes cushions, and the heroes and yoginis of the assembly mandala also definitely wear the attire of the deities. During the offering, with songs and musical instruments and dance postures, hand seals and responses to hand seals, symbols and responses to symbols, and so on, engaging in various elaborate sequences and orderly manners is the practice with elaboration. The assembly hall and cushions, etc., are also as appropriate, and wearing the attire of the deities is also as convenient, without any certainty. Merely indulging in desires as one pleases, abandoning the practice of songs and dances, etc., and the regulations and order of rituals is the practice without elaboration. In those two practices, first meditate on the bliss and emptiness of union with the consort, and in that state, each of
Tibetan
སྐབས་དང་མཐུན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཆོད་པ་རྣམས་བསྐྱེད། དེ་ནས་འདོད་ཡོན་སྣ་ཚོགས་ལ་རོལ་བ་དང༌། ཡང་ལས་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་དུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་གཉིས་སྤེལ་ཞིང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྟག་ཏུ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་བོད་རྣམས་ཕལ་ཆེར་སྤྲོས་བཅས་ལ་ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པ་ཁོ་ན་དང༌། སྤྲོས་མེད་ལ་རྒྱས་བསྡུས་གསུམ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ཡང༌། གནས་ཁང་དང༌། ཆ་བྱད་དང་ཡོ་བྱད་དང་བྱ་རྩོལ་དང༌། ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་སོགས་སུ་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ལྷ་མང་ཉུང་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་པས། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྐབས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་དེ། སྤྲོས་བཅས་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ཞིང༌། དེར་མ་ཟད་ལྷ་མང་ཉུང་གི་དབྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོ་ག་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་དབྱེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཉིན་རེ་འམ་ཟླ་བ་རེར་འམ། །དེ་བཞིན་ལོ་ནི་རེ་རེར་ཡང༌། །ཇི་བཞིན་ཆོ་གས་བྱིན་བརླབས་ནས། །སངས་རྒྱས་བདེ་མཆོག་གང་བྱའོ། །ཞེས་ཉིན་རེར་རྟག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། །ཟླ་བ་རེ་རེར་ལན་རེ་ དང༌། །ལོ་རེ་ལ་ལན་རེ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དུས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་ཡོད་པར་བཤད་ དོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུས་འཚོ་ངེས་པའི་ཡོ་བྱད་ལས་གཞན་མི་དགོས་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རོལ་བ་དང༌། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རོལ་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པ་དང་འདོད་ཡོན་ལ་རོལ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཆེན་པོར་བསྡུ་བ་སོགས་རིམ་པ་རྣམས་གཞན་གཉིས་དང་འདྲ་ཡང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ཁོ་ན་ལ་ཤར་བ་ལས། གཞན་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཆེར་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ལྷག་པོར་སྒོམ་པ་སྟེ། ཉིན་མཚན་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བས་འོད་གསལ་གྱི་གཉིད་དྲངས་ཏེ། ཕུང་ཁམས་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་ནས། ཡུན་རིང་དུ་འོད་གསལ་བསྒོམས་ཤིང༌། ཡང་ལྡང་པའི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སློབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མེ་ལས་ནི། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟླ་བ་དྲུག
Chinese
生起与时机相应的坛城和供品，然后享受各种欲妙，又将与业手印相结合的俱生乐空中所显现的一切收摄，交替安住于平等中进行修习。有相和无相的智慧，瑜伽士行持的对境，是恒常的会供轮之行，而对于它的会供坛城，藏人大多认为有相的坛城仅仅与本尊的数量相等，无相的坛城则有广、中、略三种。虽然这样说，但实际上是通过住所、器具、用品、行为和仪轨等来区分有相和无相，而不是通过本尊的多少来区分。因此，《行略》中将无相分为三种情况，这只是一种象征。有相也与之相似，不仅如此，本尊数量的差别也会出现各种情况。如果对有相仪轨的行持进行分类，正如所说：每日或每月，同样每年，如法以仪轨加持后，应当做佛陀胜乐。也就是说，有每日恒常行持的，有每月一次的，有每年一次的，这样宣说了时间的三种差别。极无相的行持，是指在行持的当下舍弃业手印。也就是说，除了维持身体生存必需的用品外，不需要其他东西，并且只享用心的显现之欲妙。这又分为与分别念相关的享用意的身印，以及无分别念的享用幻身之身印，享用坛城幻化和欲妙，以及融入大乐等次第，这些与另外两种相似，但仅仅是心的显现，而没有其他身语的行为。特别是更加着重修习睡眠的光明，日夜恒常以智慧身印的安乐引生光明之睡眠，将粗细蕴界全部融入睡眠的光明中，长时间修习光明，并且在醒来时学习幻化般的坛城。此外，在《行略灯》中说：瑜伽士的行持为六个月。
English
Generate mandalas and offerings appropriate to the occasion. Then, enjoy various desirable objects, and again gather all the elaborations in the co-emergent bliss-emptiness that unites with the karma mudra, and alternately abide in equality, practicing. The wisdom of with-signs and without-signs, the object of the yogi's conduct, is the constant practice of the tsok wheel. Regarding its tsok mandala, most Tibetans think that the with-signs mandala is only equal to the number of deities, and the without-signs mandala has three types: extensive, intermediate, and concise. Although they say this, the distinction between with-signs and without-signs is actually made through dwellings, implements, utensils, actions, and rituals, not through the number of deities. Therefore, the division of without-signs into three cases in the "Concise Practice" is only a symbol. The with-signs is also similar to that, and moreover, various differences in the number of deities occur. If we classify the practice of with-signs rituals, as it is said: Daily or monthly, likewise yearly, after blessing with the ritual as it is, one should do whatever is the Buddha's supreme bliss. That is, there are those who practice constantly every day, those who practice once a month, and those who practice once a year. Thus, three differences in time are explained. The extremely without-signs practice is to abandon the karma mudra at the moment of practice itself. That is, one does not need anything other than the necessities for sustaining the body, and one only enjoys the desirable objects of the mind's appearance. This is further divided into enjoying the mind's body seal related to conceptual thought, and enjoying the illusory body's body seal without conceptual thought, enjoying the mandala's emanation and desirable objects, and the stages of merging into great bliss, etc. These are similar to the other two, but there are only mental manifestations, and there are not many other actions of body and speech. In particular, one emphasizes the practice of the clear light of sleep. Day and night, one constantly induces the sleep of clear light with the bliss of the wisdom body seal, placing all the coarse and subtle aggregates and elements into the clear light of sleep, practicing the clear light for a long time, and learning the illusory-like mandala when waking up. Furthermore, in the "Lamp of Condensed Practice," it says: The conduct of a yogi is six months.