Tibetan
ང་བར་བྱའོ་ཞེས་འཕེན་པ་དྲག་པོ་ཡང་ཡང་གཏོང་བའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་དྲན་འཛིན་སད་སུད་ལ་བློ་གཏད་འཆའ་དགོས་ཟེར་བར་སྣང་བས་ཆེས་མི་འཐད་ལ། འདིར་མ་ཟད་སེམས་དབེན་གྱི་ཉམས་རྟོགས་ཙམ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་འཕེན་པ་དེ་འདྲ་ལ་རག་མ་ལུས་སོ། །ཡང་འོད་གསལ་ ལས་ལངས་ལ་ཁད་ལ་སྙིང་ག་ནས་རིག་པ་ཕྱིར་སྤོར་བ་དེའི་མན་ངག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡང་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེས་ན་ལྡང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་མིང་ངོ༌། །དེས་བརྟན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་ཐོགས་ཀྱང་རགས་པ་ཐིམ་པའི་འགོ་རྩོམ་པ་ན། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་མི་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པས་དེ་ནས་གཟུང་འཆི་སེམས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བར་ལ་ཡང་སྒྱུ་ལུས་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱི་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ལས་ལྡང་བ་ལན་འགའ་རེར་སྦྱངས་ཟིན་པས་བྱང་ཞིང་བརྟན་པོར་སོང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་སེམས་ཐོབ་པར་བྱས་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ཡང༌། སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་པ་དེ་བསྒོམ་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་འཕེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྡང་འཇུག་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི་བསམ་པ་གང་དང་སོགས་ལུང་གིས་བསྒྲུབས་སོ། ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་པ་ནི། འཆི་བ་ནི་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་ཆ་ཤས་དང༌། བར་དོ་ནི་ལོངས་སྐུའི་ཟུང་འཇུག་དང༌། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེ་བ་སོགས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒྱུར་བས་འཆི་ཁ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དེ་དང་དེར་འགྱུར་བཞིན་པ་དང༌། ཟུང་འཇུག་ཐོབ་ པ་ན་འབྲས་བུར་བྱུང་ཟིན་པ་དང་གྱུར་ཟིན་པའོ། །སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང༌། སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང་ཟུང་འཇུག་དངོས་དང༌། ཟུང་འཇུག་རྗེས་མཐུན་པ་རགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས། སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་བསྲེ་བ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་པས། འཕགས་སྐོར་གྱི་ཕྱོགས་འདིར་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་པ་ལ་ཁུངས་མེད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་མི་འཚལ་ལོ་ཞེས་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་སྦྲན་པར་བྱའོ། །ལེའུའི་མཐར་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་བདེ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་རིམ་པ་བཞི་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་གཞུང་གི་མིང་བསྟན་པ་སྟེ། ཞུ་བདེ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་གྱི་བ
Chinese
认为“我将起身”是指反复进行强力抛法，这是非常不合理的，因为这似乎意味着证悟法性的瑜伽士必须依赖有分别的清醒记忆。不仅如此，仅仅生起心性的空性体验，也不完全依赖于那样的抛法。此外，将光明 中升起之际，从心间转移意识作为口诀，也是可笑的。因此，“我将起身”是指想要获得清净幻身自我加持之名。因此，坚定生起心念是指，当瑜伽士非常迟钝，开始粗重消融时，不可能不获得光明的次第，因此从那时起，直到显现趋向死亡之心之间，也要多次修习幻身禅定的光明，并且从中起身，已经纯熟且坚定了的心念，意思是已经获得了心。所谓“忆念”也是指，观修融入幻身光明，而不是忆念抛法。忆念升起融入，是指忆念双运的形象，观修双运的形象就能转变为双运，这是用“任何想法”等教证来证明的。所谓“完全转变为特殊”，是指死亡是光明法身的一部分，中阴是报身双运，以及转变为化身之因的化身之生等，从临终开始，就不断地转变为那个，获得双运 时，就已经是果位，已经转变完成了。所谓“生是世俗谛”，以及《灯明》中也说，实义双运和随顺双运融入粗重，这些都清晰地表明了生与化身相混合。因此，对于圣者之轮的这一方面，不应怀疑“生是化身”是否没有依据，应该向一些智者询问。章节末尾是至极秘密的安乐现证菩提次第，是导师龙树所造的第四次第。这表明了经名，即依靠乐空而
English
To consider "I shall arise" as referring to repeatedly performing forceful ejection is highly unreasonable, as it seems to imply that a yogi who has realized the nature of reality must rely on conceptual, alert memory. Moreover, merely generating an experience of emptiness of mind does not entirely depend on such ejection. Furthermore, to take the instruction of transferring consciousness from the heart at the moment of arising from clear light as a secret instruction is also laughable. Therefore, "I shall arise" refers to the name of wanting to obtain the self-blessing of the pure illusory body. Therefore, firmly generating the mind means that when the yogi is very dull and begins the dissolution of the gross elements, it is impossible not to obtain the stages of clear light. Therefore, from that time until the appearance of the mind approaching death, one should also repeatedly practice the clear light of the illusory body meditation and arise from it. The mind that has become purified and firm means that the mind has been obtained. The so-called "remembering" also refers to meditating on the illusory body being absorbed into the clear light, not remembering the ejection. Remembering rising and entering refers to remembering the image of union, and meditating on the image of union transforms it into union, which is proven by scriptures such as "any thought." The so-called "completely transforming into something special" refers to death being a part of the clear light Dharmakaya, the bardo being the Sambhogakaya union, and the cause of birth, such as the birth of a Nirmanakaya, being transformed into the Nirmanakaya union. From the moment of death, one is constantly transforming into that, and when union is attained, it is already the fruition, already transformed. The so-called "birth is relative truth," and the fact that the Lamp Illuminating also states that actual union and union in accordance with it enter into the gross elements, clearly shows the mixing of birth and Nirmanakaya. Therefore, in this aspect of the Wheel of the Noble Ones, one should not doubt whether there is no basis for "birth is Nirmanakaya," and one should inquire with some wise individuals. At the end of the chapter is the supremely secret bliss of manifest enlightenment, the fourth stage composed by the teacher Nagarjuna. This indicates the name of the text, which is based on bliss and emptiness and
Tibetan
དེ་བ་དངོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མཆོག་གམ་རབ་ཏུ་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་ཤིང་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཆོས་ངོ་མཚར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསངས་ཤིང་ཟབ་པའི་བདེ་བའོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་དེའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ལ། སྒོས་སུ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་འདི་དང༌། ཡང་སྒོས་སུ་གཞུང་འདིའི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོ་མཐར་ཐུག་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པ་ལས་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མཚོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་གཞག་གོ་བ་ལ་བདག་བྱིན་བརླབ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པ་དང༌། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་གཉིས་མ་གོ་བས་ཐབས་མེད་ཅིང༌། འདི་གཉིས་གོ་ན་དེ་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་གོ་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདི་གཉིས་ལ་གོ་བ་ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ།། །།ལྔ་པ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའམ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་འདས་ཀྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་གཞུང་ལ་འཇུག་པ་ནི། །མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད། །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། །ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་ཟུང་འཇུག་པའི། །རིམ་པ་ཐ་མ་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་པའོ། །འདི་ཡང་གཞུང་གི་བརྗོད་བྱ་དང་མཐུན་པར་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་པོ། སྐྱབས་མགོན་དུ་འགྱུར་བ། རྒྱུ་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དོན་དམ་པའི་འོད་གསལ་གཉིས་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་གོ །དེ་ལ་གོང་དུ་རིམ་པ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཤད་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དངོས་ཡིན་ཡང་རིམ་པ་འདིར་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་གཉིས་དང་མཚན་ཉིད་རིགས་མཐུན་པ་ཙམ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཟུང་འཇུག་གི་བདག་བྱིན་བརླབ་པ་དང་འོད་གསལ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པར་ན་ངེས་དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ནི། རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རང་ངོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ལས། སྟོང་པ་ལས་བྱུང་ གཟུགས་བརྙན་རྒྱུ། །མི་འགྱུར་ལས་བྱུང་བདེ་བ་འབྲས། །རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱས་བཏབ་ཅིང༌། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟུང་འཇུག་དེའི་ཁྱད་ཆོས་གཞན་ནི། ཆེ་ཆུང་བཟང་ངན་ཕྱི་ནང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོགས་མདོར་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གིས་བསྡུས་པའི་གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་པའང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ནི།
Chinese
为了真实地证悟，这是殊胜或极其殊胜，他人无法证悟且他人不具备的奇妙法，因此是隐秘而深奥的安乐。由于是真实成就现前菩提的方法，故称之为次第。如此，一切法的所诠之义的精髓是双运，特别是《密集金刚》这部续，以及更特别的是，这部论典的主要所诠是究竟双运，由于必须依靠因来表示果，因此对于双运的体性，如果不理解自生加持幻身次第和现前菩提光明次第这二者，就无有方法，如果理解了这二者，那么也能轻易地理解它，因此，对这二者产生理解极其重要。第五，将要宣说双运次第或不住涅槃次第。其中，首先进入论典是： “怙主因与果之体性， 二者一切皆已遍舍弃， 顶礼之后乃是双运之， 次第最后书写于此地。” 这是（颂词）。这也是与论典的所诠相符的顶礼，是对一切有情的怙主，成为救护怙主，因自生加持和果究竟光明二者无别，成为本体一味的体性的双运顶礼。其中，上面将第三和第四次第说成因果，虽然因果是真实的，但在此次第中，仅仅是与因果二者体性种类相似而已，是安立为因果，而不是真实的，因为道双运的自生加持和光明也是本体一味之故。真实而言，胜义双运是超越缘起的法界离戏的自性。如是亦如《最初佛》所说： “空性所生之色相，为因， 不变所生之安乐，为果， 因以果来令增长， 果以因来令增长。” 双运的另一特点是，大小、好坏、内外、境与有境等，总之，也是完全舍弃了以能取所取二取所摄的一切二元对立。对此顶礼。
English
In order to realize it directly, it is supreme or extremely supreme, a wonderful Dharma that others cannot realize and that others do not possess, therefore it is a secret and profound bliss. Since it is the method for actually accomplishing manifest enlightenment, it is called the stages thereof. Thus, the essence of the meaning of all Dharmas is union, especially this tantra of Guhyasamaja, and even more especially, the main subject of this treatise is the ultimate union, because the fruit must be represented by relying on the cause, therefore, to understand the nature of union, if one does not understand the stages of self-blessing illusory body and the stages of manifest enlightenment and clear light, there is no way, and if one understands these two, then one can easily understand it, therefore, it is very important to have an understanding of these two. Fifth, the stages of union or the stages of non-abiding nirvana will be explained. The first entry into the treatise is: "The protector is the nature of cause and effect, All duality is completely abandoned, Having prostrated, the final stages of union Will be written here." This is (the verse). This is also a prostration that is in accordance with the subject of the treatise, to the protector of all beings, becoming the protector of refuge, the union of the nature of the cause of self-blessing and the fruit of ultimate clear light, which are inseparable and of one essence. Among them, the third and fourth stages above are explained as cause and effect, although cause and effect are real, in this stage, they are only similar in nature and kind to the two causes and effects, and are established as cause and effect, but are not real, because the self-blessing and clear light of the path union are also of one essence. In reality, the definitive union is the self-nature of the Dharmadhatu beyond dependent origination and free from elaboration. As it is also said in the First Buddha: "The image arising from emptiness is the cause, The bliss arising from immutability is the fruit, The cause causes the fruit to increase, The fruit causes the cause to increase." Another characteristic of union is that it is also the complete abandonment of all duality encompassed by the duality of grasping and the grasped, such as large and small, good and bad, inner and outer, object and subject, etc. To that I prostrate.