Tibetan
་གི་ཆོ་གས་བསྒྲུབ་ནི་དགོས་ཤིང༌། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་རྟོགས་པ་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་རྗེས་མཐུན་པ་ཉིད་དེ། གཞུང་འདིར་བཤད་པ་ལྟར་ན། གོང་འོད་གསལ་གྱི་དབང་དུས་སུ་དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཟིན་པ་བརྟན་བྱེད་དུ་ཆོ་ག་འདིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡིན་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ནི། གསང་དབང་སོང་མ་ཐག་འོད་གསལ་གྱི་གདམས་ངག་དང་གོ་བབས་ཐམས་ཅད་བཤད་ནས། སླར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་སྔོན་དུ་དོགས་པ་ཆོད་པར་བྱས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་འདི་ཡང་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རྒྱུ་དེ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དམ་བཅའི་ཚུལ་དུ་བླངས་ནས། དེ་རྗེས་ཤེར་དབང་དང་བཞི་པ་བསྐུར་བ་ན། ཉམས་མྱོང་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་སྔར་གྱི་གདམས་ངག་དྲན་པའི་ངོ་ཤེས་བྱས་པས་འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་མས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་གཉིས་དང༌། བསམ་གཏན་རྣམ་པ་གཉིས་རྟོགས་པར་གྱུར་ཞིང་དོན་དམ་བདེན་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཐོས་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། བཞིན་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བྱས་ཏེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ ཚིག་འདི་སྨྲས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ་སངས་རྒྱས་ཨེ་སངས་རྒྱས། །ཆོས་བཤད་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཡང་དག་དོན་ནི་དམ་པའི་དོན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་དཔོན་གཉིས་པ་ལྟ་བུར་བལྟས་ནས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་དང་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་དམིགས་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོ་རིམ་གཞུང་འདི་དང་མི་འདྲ་བར་བྱུང་བ་ནི་དོན་འགལ་བ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །གཅིག་ཏུ་སྒྲིག་དགོས་པའང་མིན་ཏེ། གདམ་ཀའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡོན་དབུལ་བ་ནི། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། ཐུགས་དགྱེས་པར་འགྱུར་བའི་ཡོན་འབུལ་བར་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། ཁྱིམ་སྟེ་ཁང་པ་དང༌། གླང་པོ་རྟ་སོགས་བཞོན་པ་དང༌། ཡུལ་འཁོར་དང༌། མལ་སྟན་དང༌། ནམ་བཟའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། བྲན་ཕོ་དང༌། བྲན་མོ་དང༌། ཆུང་མ་སྡུག་གུ་དང༌། བུ་མོ་ཤི
Chinese
的仪轨必须修持。光明次第的第一个证悟，也是非常趋向于胜义谛的智慧，因此与胜义菩提心相符。如本论所说，在上面光明灌顶的时候，为了使已在相续中生起的那个（证悟）稳固，用这个仪轨来加持。而在《行集》中说：秘密灌顶结束之后，讲述光明的诀窍和地位等一切，为了使再次在相续中生起，事先断除疑惑，这个菩提心也现在就作为光明次第显现的先导，以誓言的方式受持。在那之后，授予慧灌顶和第四灌顶时，在每一个经验之上，通过回忆起以前的诀窍来认识，因此认为光明次第会在相续中生起。而且，《行集》中说：此后，金刚学徒证悟现证菩提的两种次第，以及两种禅定，听闻胜义谛之名的种种名称后，舍弃现证的执着，面容非常喜悦，合掌，特意说出 这些话语：唉玛吙，佛啊，佛！说法真是稀有！真实义是殊胜义！向菩提心顶礼！此后，金刚阿阇黎像看待第二个老师一样看待（弟子），（说）：远离一切事物，蕴、界和处，能取和所取完全舍弃，法无我和平等性，自心本来没有生，是空性的自性。念诵这些偈颂后，观想无二，应给予智慧和智慧的灌顶。这样说，出现的次第与本论不同，怎么会有意义上的矛盾呢？也不需要统一，要知道这是选择的种类。在那之后，供养酬谢是：此后，为了顺应阿阇黎，应供养能令上师心生欢喜的酬谢，即珍宝、房屋，以及象、马等坐骑，土地，床榻，衣服等，男仆，女仆，以及心爱的妻子，女儿。
English
The ritual of that must be performed. The first realization of the clear light stage is also a wisdom that is very much directed towards the ultimate truth, so it is in accordance with the ultimate bodhicitta. As explained in this treatise, during the clear light empowerment above, this ritual is used to bless and stabilize what has already arisen in the mindstream. However, in the Compendium of Practices, it says: Immediately after the secret empowerment, all the instructions and positions of the clear light are explained. In order to make it arise again in the mindstream, doubts are first dispelled, and this bodhicitta is also taken as a preliminary vow for the clear light stage to manifest right now. After that, when the wisdom empowerment and the fourth empowerment are conferred, on top of each experience, the recognition of remembering the previous instructions is made, so it is thought that the clear light stage will arise in the mindstream. Moreover, the Compendium of Practices says: Then, the vajra student realizes the two stages of manifest enlightenment, and the two kinds of samadhi, and after hearing the various names of the ultimate truth, abandons the attachment to manifest realization. With a very joyful face and palms joined, he specifically speaks these words: Emaho, Buddha, O Buddha! How wonderful is the teaching of the Dharma! The true meaning is the supreme meaning! I prostrate to the Bodhicitta! After that, the vajra master looks at the disciple as if he were the second teacher, (and says): Separated from all things, aggregates, elements, and sources, completely abandoning the grasped and the grasper, the Dharma is selfless and equal, one's own mind is originally unborn, it is the nature of emptiness. After reciting these verses, contemplate non-duality, and the empowerment of wisdom and knowledge should be given. It is said that the order in which things appear is different from this treatise, so how can there be a contradiction in meaning? It is not necessary to unify them either, it should be known that this is a type of choice. After that, the offering of gratitude is: After that, in order to be in accordance with the master, offerings should be made that will please the teacher's heart, namely jewels, houses, and vehicles such as elephants and horses, land, bedding, clothes, male servants, female servants, and beloved wives, daughters.
Tibetan
ན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། སྒྲུབ་པོ་གང་གིས་བདག་གི་ལུས་ཀྱང་དབུལ་བར་བྱ་ན། ལྷག་མ་གཞན་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སོ། །རྩ་བའི་གཉིས་པ་དོན་དམ་གྱི་འོད་གསལ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ལས་ནི་དྲིན་ཐོབ་དྲི་མེད་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་དངོས་ཀུན་བདག །གསལ་དག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་མཆོག་གཞིའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས། གཉིས་མེད་རྟོག་བྲལ་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་བྱ། །བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན་གྲོལ་རང་ཉིད་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ལས་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་དྲིན་ཐོབ་བོ། །ཅི་ཞིག་རྟོགས་ཞེ་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བའི་དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། བརྟན་པ་སྟེ་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བློ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། རིག་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་གདོད་ནས་དག་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྟེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དོན་དམ་པ་དང་མི་གནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁམས་དང་དབྱིངས་ཏེ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ཅིང་བྲལ་བའི་རོ་མཉམ་ཆེན་པོ་དང༌། རྟོག་པའི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་པོ་དེ་རྣམས་ཚང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་འོད་གསལ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། འཁོར་བ་མཐོ་རིས་དང་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་ཏེ། རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་པའི་འོད་གསལ་གྱི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ། དོན་བསྡུའི་སྐབས་འདི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་བར་ཡོད་ དོ། །ཡང་རིམ་ལྔའི་གཞུང་འདིར་གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་གསལ་པོར་མི་འབྱུང་བ་ནི། གང་གཞན་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གཞི་ལ་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་ཞེས་སོགས་སྣང་གཞི་ལུགས་འབྱུང་དུ་ཐིམ་ཚུལ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོང་ན་གནས་ཤིང༌། གོ་རིམ་པ་གསུམ་པར། དེ་ཉིད་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་འགྱུར། ཞེས་པ
Chinese
如果能令人非常欢喜，哪个修行者会舍弃自己的身体呢？更何况其他的剩余之物，更不用说了。第二个根本是确定胜义光明。 从上师那里获得恩德，具有无垢、坚定的智慧，是万物的本性。清净、极其微细、至高本性的自性，是佛陀涅槃的界。无二、离念、恒常安乐的自性，瑜伽士应当修习。从福德和非福德中解脱，自身将成为薄伽梵金刚萨埵。这是说，从上师的面前，获得证悟以前未证悟的恩德。证悟什么呢？证悟的是没有能取所取显现的垢染，具有坚固，即永不改变的智慧，并且智慧是万物的自性，成为自性，极其明亮的智慧，烦恼从一开始就清净，极其微细，即远离一切戏论，难以证悟，烦恼的分别念和一切痛苦都彻底寂灭的自性，圆满正等觉胜义谛和不住涅槃的界和法界，即如来藏，以及自己的体性，一切二的法都不存在且远离的大平等性，远离分别念的执着，恒常俱生的安乐自性。这十一种意义的名称都具备的真实胜义光明，瑜伽士应当 修习。修习此的利益是：从轮回中天界和恶趣的因，福德和非福德二者中解脱，自身此生将获得薄伽梵金刚萨埵的果位。因此，在确定胜义光明的特征时，这个意义总结的章节非常重要。此外，五次第论中没有明确出现睡眠光明等分类的原因是：当做其他一切时，都安住于一切皆空的基上。以及“夜晚显现的部分”等等，都存在于所显现的基在逆行中融入的方式的讲述中。在第三个次第中，“彼即变为寻香的众生”，
English
If it can bring great joy, which practitioner would abandon their own body? Not to mention other remaining things, it goes without saying. The second root is to ascertain the ultimate clear light. From the teacher, one obtains the grace of realization, possessing immaculate, steadfast wisdom, being the nature of all things. Pure, extremely subtle, the nature of the supreme ground, is the realm of Buddha's nirvana. The non-dual, free from thought, eternally blissful nature, that itself should be meditated upon by yogis. Liberated from merit and non-merit, oneself will become the Bhagavan Vajrasattva. This means, from the presence of the teacher, one obtains the grace of realizing what was not previously realized. What is realized? What is realized is the absence of the stain of apprehended and apprehender appearances, possessing steadfastness, that is, wisdom that never changes, and that wisdom is the nature of all things, becoming the nature, extremely clear wisdom, afflictions are pure from the beginning, extremely subtle, that is, difficult to realize because it is free from all elaborations, the nature where afflictive thoughts and all suffering are utterly pacified, the perfect Buddha, the ultimate truth, and the realm and space of non-abiding nirvana, that is, the Tathagatagarbha, and one's own essence, the great equality where all dualistic dharmas do not exist and are separated, freedom from the clinging of thoughts, the eternally co-emergent blissful nature. That reality, the ultimate clear light, possessing all eleven of these meaningful aspects, should be meditated upon by yogis. The benefit of meditating on this is: liberation from both merit and non-merit, the cause of heavens and bad migrations in samsara, and in this very life, one will attain the state of Bhagavan Vajrasattva. Therefore, in establishing the characteristics of the ultimate clear light, this section of summarizing the meaning is extremely important. Furthermore, the reason why classifications such as the clear light of sleep do not clearly appear in this five stages text is: "When doing everything else, one abides on the basis of emptiness of all." And "the part of night appearance" etc., all exist within the way the basis of appearance dissolves in reverse order as taught. In the third stage, "that itself transforms into a gandharva being,"