Tibetan
བ་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་འོད་ཟེར་གྱིས། དང་པོར་སྣོད་བཅུད་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས། དེ་ནས་དེ་རྣམས་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་ནས། མཐར་རང་ཉིད་སྔར་བཞིན་བསྡུ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ལ་འགོས་ལུགས་པ་རྣམས་ནི། རྩ་བའི་ལྷ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིལ་གཞིག་དང༌། རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རིལ་གཞིག་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་སྔོན་དུ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་གི་སྐབས་སུ་རྗེས་གཞིག་གསུངས་པས་འགྲེལ་པའི་དངོས་བསྟན་ལ་མེད་ཀྱང༌། དྲན་པ་གཅིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་བསམས་སོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་བྱས་ཏེ། །ཚིག་གི་དམ་ཚིག་ལྔ་ཡི་མཆོག །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་གི་ལམ་ གནས་པ། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཐད་ཀྱི་སྒྲོན་གསལ་དུ། །ཚུལ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ལྔ་ཡི་མཆོག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་རྣམས་སེམས་དཔའ་གསུམ་བརྩེགས་པ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། རྡོ་རྗེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། ། ཆོས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་སྟེ། དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ནས། རིགས་ལྔའི་རིལ་འཛིན་དང་རྗེས་གཞིག་ཀྱང་འདོད་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་ཡང་སོ་སོར་བསྒོམ་པ་དང་སྦྲགས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་དུ་མ་བྱེད་དོ། །མར་ལུགས་པ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིལ་གཞིག་ཁོ་ན་སྒོམ་པར་ཡང་འདོད་མོད་ཀྱི། དོན་ལ་འདི་ལ་ནི་ལྷའི་རྣམ་པ་དང་ས་བོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་གཞན་མི་སྣང་བས་དེ་དག་ལ་འདི་དག་རུང་མི་རུང་གི་དབྱེ་བ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོར་བཅས་པ་གང་ལ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་སྟེ་དགོས་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །གང་ལྟར་ཡང་རང་ལུས་ལྷ་སྐུ་ཁོ་ན་སྟོང་པར་བསྡུ་བ་ནི་རིལ་འཛིན་དང༌། ཐོག་མར་ཕྱི་རོལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་བསྡུས། དེ་ནས་རང་བསྡུ་བ་ནི་རྗེས་གཞིག་གོ །གཉིས་པ་མངོན་གྱུར་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་འདི་ལྟ་བུའི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཉེ་ཚེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ རྣམས་རྩ་གནས་གཞན་ནས་ཞུ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྩ་དབུ་མའི་ནང་དུ་ཞུ་ཞིང
Chinese
བ་是圆满执持。等持心之光芒，首先将外器内情诸法化为坛城，之后将彼等融入光明，最终将自身如前收摄，是为后次第消融之次第。对此，俄派（འགོས་ལུགས་）诸师认为，由于是根本之本尊，故有金刚持之圆满执持与消融，以及根本续第十一章所说之三金刚之圆满执持与消融。此前，于虚空金刚之誓言之时，已说后消融，虽于释论之明示中未有，然于所说之专注一境瑜伽中，亦认为于义上已获得。如续云：“誓言智慧令圆满，语之誓言五殊胜，法之语道而安住，与金刚法等同成。”于此句之灯明释中云：“以此理，即是五殊胜，五如来，以三尊堆叠而修持。”又，金刚是世俗谛，法是胜义谛，具法之金刚即是金刚法，乃大金刚持之果位，将可获得之。见其义如此，故亦许五部之圆满执持与后消融，且对彼等亦作各自修持与合修等多种安立。玛尔巴派（མར་ལུགས་）诸师虽亦认为唯修金刚持之圆满执持与消融，然实则于此，除本尊之形相与种子字之差别外，别无其他显现，故于彼等，此等是否可行，并无分别，无论用于佛陀、菩萨、忿怒尊或明妃，皆可，于必要之义上无有差别。无论如何，将自身之本尊身完全收摄入空性，是为圆满执持；首先收摄外境器情之显现，之后收摄自身，是为后消融。第二，以现证之方式修持，并非如前所说之此等带分别之修持，而是将心专注于俱生之乐，令风与明点融为一体，彼等从其他脉轮处融化，融入世俗之脉中脉。
English
Ba is the complete holding. The light of Samadhi's mind, first transforms all external and internal phenomena into a mandala. Then, dissolving them into luminosity, and finally dissolving oneself as before, is the sequence of subsequent dissolution. Regarding this, the Ngorpa (འགོས་ལུགས་) masters believe that because it is the root deity, there is the complete holding and dissolution of Vajradhara, and the complete holding and dissolution of the Three Vajras mentioned in the eleventh chapter of the Root Tantra. Prior to this, during the vows of the Space Vajra, subsequent dissolution was mentioned. Although it is not explicitly stated in the commentary, it is also considered to be obtained in meaning in the yoga of single-pointed mindfulness. As the tantra says: "Having perfected the vows of wisdom, the supreme of the five vows of speech, abiding in the path of the words of Dharma, one will become equal to Vajra Dharma." In the lamp commentary on this verse, it says: "By this principle, it is the supreme of the five, the five Tathagatas, to be meditated upon by stacking the three deities." Also, Vajra is the conventional truth, Dharma is the ultimate truth, the Vajra with Dharma is Vajra Dharma, which is the state of the Great Vajradhara, which will be obtained. Seeing its meaning in this way, they also allow the complete holding and subsequent dissolution of the five families, and for them, they also make various establishments such as meditating separately and meditating together. The Marpa (མར་ལུགས་) masters also believe that only the complete holding and dissolution of Vajradhara should be meditated upon, but in reality, in this, other than the difference in the form of the deity and the seed syllable, nothing else appears. Therefore, there is no distinction as to whether these are feasible for them. Whether it is applied to the Buddha, Bodhisattva, Wrathful Deity, or Consort, it is all possible, and there is no difference in the necessary meaning. In any case, completely dissolving one's own deity body into emptiness is the complete holding; first dissolving the appearance of the external environment and beings, and then dissolving oneself, is the subsequent dissolution. Secondly, meditating in the manner of actualizing is not like the conceptual meditation just mentioned, but rather focusing the mind on the co-emergent bliss, causing the winds and bindus to merge into one, and those dissolve from other channels, dissolving into the central channel of the conventional channels.
Tibetan
་འབབ་པས་མཐར་དོན་དམ་པའི་རྩ་དབུ་མར་ཐིམ་ནས། ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་འོད་གསལ་གྱི་བཞོན་པའི་རླུང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པ་ན། སྒྱུ་མའི་སྐུ་དང་འབྲེལ་བའི་སྣང་བ་རབ་འབྱམས་དེ་དག་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཤིང་མཐར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷན་སྐྱེས་ཤར་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རླུང་རྣམས་འདུས་ཤིང་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་ཁམས་རྣམས་ཁོ་ན་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་འདི་ནི་རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་དེ་འདྲ་གཅིག་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཞུ་བདེའི་ཉམས་མྱོང་ཤིན་ཏུ་འཐུག་པ་ཅིག་འདུག་པ་དེ་སྤྲོས་ཤིང་བཤིག་ནས་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་ཀུན་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས། དེ་རྣམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པར་རང་འགྱུར་དུ་འགྲོ་ཞིང༌། ད་དུང་དེ་ལ་བདེ་བའི་རྒྱས་བཏབ་ཡུན་བསྲིངས་ན། ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་དང་ལྷར་སྣང་གཉིས་ཀར་ནུབ་སྟེ། སྣང་མེད་ཀྱི་བདེ་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ཞིག་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཞུ་བདེ་དེས་ལས་སྣང་འདི་ཀུན་ལ་རྒྱས་བཏབ་པ་ན། རང་གི་ལུས་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་ཕྱི་གཟུང་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རླུང་དེ། ཐིག་ལེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཚུར་འདུས་པ་ན་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར། དེ་དབུ་མར་ཐིམ་པ་ན་ཕྱིའི་ལྷ་ སྐུར་སྣང་བ་ནུབ་སྟེ་བདེ་ཆེན་གཅིག་པུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་བདེ་སྟོང་ཙམ་དུ་ཤར་བའི་སྐབས་དེར། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། འཛིན་པ་ལུས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་སྣང་བ་སྐྱེད་པའི་རླུང་རྣམས་སྔར་བཞིན་འདུས་ཏེ་ཐིམ་པས་རང་ལུས་ཀྱི་གོ་སར་གནས་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་སྔར་གྱི་བདེ་སྟོང་མཁའ་མཉམ་དེ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་འགྲོ་སྟེ། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །གཉིས་ཀར་ཕྱི་ནས་ནང་དུ་སྡུད་པའི་གོ་བ་འདྲ་རུང་བ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་སེམས་བདེ་སྟོང་ཁྱབ་བརྡལ་ཙམ་ཞིག་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཆས་བསྡུས་པའི་མཐའ་ནས་དབུས་སུ་ཐིམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྟེན་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་ནི་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། སྐབས་དེར་རྩ་བ་ནས་མེད་མི་འགྲོ་ཡང༌། ཞུ་བདེ་དང་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་བྱིན་
Chinese
降临，最终融入到真实的正中脉，当以道所摄集的光明乘风之自性的明点时，与幻身相关的各种显现也融入瑜伽士自身的显现中，最终转变为一个大乐的体性。其原因是，依靠真实或智慧手印，安住于俱生显现上，五蕴、界、处之风息聚集并融入中脉的缘故。唯有自续所摄集的五蕴才能进入光明，这才是完整地执持。当先前经历过一次这样的次第，并且存在非常浓厚的融乐体验时，如果扩展并分解它，并将其扩展到所有平凡的显现上，那么这些显现也会自发地转变为如幻的本尊形象。如果继续延长对它的安乐的扩展，那么平凡的显现和本尊的显现都会消失，从而产生一种无显现的大乐，如虚空般遍布。之所以如此，是因为与心之自性无别的融乐扩展到所有这些业相上。当具有在自身身心之上显现各种外境之能力的风息，与明点一同收摄回来时，就会显现如幻的本尊。当它融入中脉时，外境的本尊显现消失，而转变为唯一的大乐。当显现仅仅以乐空的方式显现时，安住于俱生的自性上，执着属于身体的法，以及产生六识显现的风息，都如前一样聚集并融入，因此安住在自身位置上的幻身坛城也会消失，与之前的乐空等虚空融为一体，这是后续的破除瑜伽。两者都具有从外向内收摄的相似之处，但因为安住于心乐空遍布的状态，所以不是从边缘收摄到中心，而且作为所依的幻身本尊是真实成就的，所以在那个时候不会完全消失，而是被融乐和自性的大乐所加持
English
Descending, it ultimately dissolves into the true central channel. When it becomes the bindu of the nature of wind, the mount of luminosity gathered by the path, all the various appearances related to the illusory body also merge into the yogi's own appearances, and ultimately transform into the nature of one great bliss. The reason for this is that by relying on the actual or wisdom mudra, one abides in the arising of coemergence. It is because the winds of the aggregates, elements, and sense bases gather and dissolve into the central channel. Only the aggregates gathered by one's own continuum enter into luminosity; this is to hold it completely. When one such sequence has preceded and there is a very thick experience of melting bliss, if it is expanded and deconstructed, and extended to all ordinary appearances, then those appearances will also spontaneously transform into the form of an illusory deity. If the extension of bliss to it is further prolonged, then both ordinary appearances and deity appearances will subside, and a great bliss of non-appearance, pervading like space, will arise. The reason for this is that the melting bliss, inseparable from the nature of mind, extends to all these karmic appearances. When the wind that has the power to manifest various external appearances on one's own body and mind gathers back together with the bindu, the deity appears like an illusion. When it dissolves into the central channel, the appearance of the external deity subsides and transforms into the sole great bliss. At the time when appearances arise merely as bliss and emptiness, by abiding in the very nature of coemergence, the grasping that belongs to the nature of the body, and the winds that generate the appearances of the six consciousnesses, gather and dissolve as before, so that the mandala of the illusory body abiding in its own place also becomes invisible and merges into one taste with the previous bliss-emptiness, space-like state. This is the subsequent yoga of destruction. Although both have a similar meaning of gathering from the outside in, since one abides in a state of mind-bliss-emptiness pervading, it is not a dissolution from the edge to the center by gathering the parts. And since the deity of the illusory body as the support is actually accomplished, it does not completely disappear at that time, but is blessed by the melting bliss and the great bliss of its own nature.