Tibetan
ད་ན་མཐོང་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་གྱི་དངོས་ཀྱི་སྦྱོར་པ་གཉིས་པར་ ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚོགས་དང་དབང་བསྐུར་བ་ནུབ་སྔ་མའི་དུས་ཀྱང་མིན་ཏེ། ནམ་བྱེད་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ཀྱི་རྗེས་ལ། ཐོ་རངས་ལུང་འབོགས་པར་གསུངས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་སོགས་ཕྱིའི་མངོན་བྱང་ལ་སྦྱར་བའི་སྐབས་ཉིད་ནས་ནུབ་སྔ་མ་མིན་པར་ཤེས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དངོས་སུ་སྣང་བ་བཞི་པོ་སྐབས་འདིར་སྐྱེ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་ལ་བལྟོས་པ་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བསམ་གཏན་ལྷ་མཆོད་ཡོད་མ་ཡིན། ཚེས་གྲངས་མེད་ཅིང་ངེས་པ་མེད། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་རྫོགས་རིམ་སྟོན་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་ཕྱིའི་དུས་ལ་མི་བལྟོས་པར་གསུངས་སོ། །ཐོ་རངས་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་གྲགས་ཀྱང་སྟོན་པའི་མཛད་པ་ནི་ཚུལ་སྟོན་ཡིན་ཏེ་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སྨིག་སྒྱུ་འོད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བ་དང་པོར་བཤད་པ་ནི། མངོན་བྱང་གི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་པས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀར་གྱི་ཐོག་མར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་རྗེས་འབྱུང་རྒྱུ་ལ་ཕྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འཇོག་པ་མིན་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་འཆར་ཚུལ་དེ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཕྱི་རུ་བཞག་ཅིང༌། དེ་ལ་མ་དག་ཕྱི་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་འདྲེས་ནས་ཡོད་པས་ཀྱང་ངོ༌། །ནང་གི་མངོན་བྱང་ནི། སྣང་བ་དེའི་སྟེང་གི་འཁྲུལ་སྣང་ནི་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་པས། སྐབས་འདིར་མཚན་ཉིད་འདིའོ་ཞེས་འཇོག་མི་དགོས་ལ། གཞན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོའམ། སྡོད་ལུགས་ ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནི་གནས་ལུགས་དང་རང་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནང་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་པོ་ནི། བདེ་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྣང་ཆ་རགས་རིམ་ཤར་བ་དང༌། དེའི་སྣང་ཆ་མ་འགགས་ཀྱང་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས། ནམ་མཁའ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་འདྲ་བ་ཙམ་ནི། ཕྱིའི་སྣང་བ་དང་པོ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་ན་ནང་ལུས་ཀྱི་རྩ་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེག་ལེ་རླུང་དང་བཅས་པ་ཞུ་བའི་བདེ་བས། ཐ་མལ་གྱི་ལུས་སྣང་འགགས་པར་གྱུར་པ་ནི། ནང་གི་སྣང་བ་དང་པོའོ། །སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་མཆེད་པ་ཤར་བའི་གནས་སྐབས་ན། བདེ་བ་ཡང་གོང་འཕེལ་དུ་སོང་མོད་ཀྱི། དེ་ལས་ཀྱང་གསལ་ཉམས་སྐྱེད་ཆེ་སྟེ་མཁྱེན་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་རྟགས་སྣང་ལ་སོགས་པ་
Chinese
那么，见道和见道的真实瑜伽二者 将会中断。会供和灌顶也不是在傍晚，而是在黎明给予灌顶之后，以及将金刚日等与外在现证相结合之时，就能明白不是傍晚。那么是什么呢？实际上，这四种显现的生起并不依赖于外在的时间。如云：“禅定天神无有供，无有日期与决定。”等等，所有宣说究竟圆满次第的论典中，都说殊胜智慧的生起不依赖于外在的时间。虽然有黎明成佛的说法，但导师的事业只是示现，这在前面已经说过了。心髓的意义是这样的：在《行集》中说，五彩虹光如幻影般的显现是最初的见，因为它是现证的前行，所以应该与内外二者最初相结合。之后，将五大称为外，虽然不是安立在外在的意义上，但瑜伽士自己心识的显现，所有相的呈现方式，从显现的角度来说是安立在外，并且也因为其中稍微混合了不净外在错乱的显现。内在的现证是，在那显现之上的错乱显现是本无而显现，所以此时不需要安立此定义。此外，所有智慧的显现的自性或安住方式 是大乐的智慧。那是实相和自性的缘故，所以称为内。其中，现证之时的最初显现是，在乐明的显现上，粗略地生起所有相的显现，并且虽然那显现没有止息，却证悟到自性离戏，就像天空被月光覆盖一般，是外在的最初显现。并且在那之上，内在身体的所有脉轮，连同气息一起融化的安乐，使庸常的身体显现止息，是内在的最初显现。第二个刹那，在增长生起之时，安乐也更加增长，但相比之下，明分减弱更加强烈，并且智慧、功德和征相等等
English
Then, the path of seeing and the actual yoga of the path of seeing, both will be interrupted. The gathering and empowerment are not in the evening either. After the empowerment at dawn, and when Vajra Sun etc. are combined with external Abhisamaya, it is known that it is not in the evening. So what is it? In reality, the arising of these four appearances does not depend on external time. As it is said, "There is no offering to the meditation deity, there is no date or certainty." And so on, in all the scriptures that explain the definitive complete stage, it is said that the arising of special wisdom does not depend on external time. Although it is said that one becomes a Buddha at dawn, the actions of the teacher are only a demonstration, which has been said before. The meaning of the essence is this: In the Conduct Compendium, it is said that the appearance of the five mirage-like lights is said to be the first sight, because it is the preliminary of Abhisamaya, so it should be combined with the beginning of both outer and inner. After that, the term "outer" for the elements is not placed in the sense of outer, but the appearance of the yogi's own mind, the way all appearances appear, is placed as outer from the point of view of appearance, and also because there is a slight mixture of impure outer confused appearances. The inner Abhisamaya is that the confused appearance on that appearance is appearing without being, so there is no need to place this definition here. In addition, the nature or dwelling of all the appearances of wisdom is the wisdom of great bliss. That is why it is called inner because it is the reality and self-nature. Among them, the first appearance at the time of Abhisamaya is that on the appearance of bliss and clarity, the appearance of all aspects arises roughly, and although that appearance does not cease, it is realized that the nature is free from elaboration, just like the sky is covered with moonlight, it is the first outer appearance. And on top of that, the bliss of melting all the chakras of the inner body together with the winds, which stops the appearance of the ordinary body, is the first inner appearance. In the second moment, when the spread arises, the bliss also increases, but in comparison, the clarity decreases more strongly, and wisdom, qualities, signs, etc.
Tibetan
རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཚུལ་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མངོན་དུ་གྱུར་ཞིང༌། དེ་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བས་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་ལ་ཉི་འོད་ཤར་བས་མཚོན་པ་ཕྱིའི་མཆེད་པ་དང༌། ནང་དུ་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་གཞིའི་རླུང་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་ཐིམ་པས། ཐ་མལ་གྱི་ངག་གི་སྣང་བ་འགགས། ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའང་ཤེས་པས། ཉི་མ་དང་འདྲ་བ་ནང་གི་མཆེད་པའོ། །གསུམ་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་སྐབས་སུ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་རྣམས་འགགས་པའམ་མི་གསལ་དུ་སོང་བ་མིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས་གསལ་ཆའང་ཆེ་རུ་སོང་མོད་ཀྱི། བདེ་བ་ཆེས་ལྷག་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་བས་བདེ་བས་མྱོས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་གི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་འགགས། དེས་མ་དག་ལས་སྣང་ཆ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡལ། དག་པའི་སྣང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པས་རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་སྣང་ཆའི་སྟེང་དུ་ཡང་ཐ་དད་པའི་མཚན་མ་འགགས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་མུན་ནག་གིས་ཁྱབ་ན་གཟུགས་ཅན་གྱི་མཚན་མ་མི་མཐོང་བའི་དཔེས་མཚོན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ནང་དུ་ཀུན་རྟོག་གི་ས་བོན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་རླུང་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཐིམ་པས། ཐ་མལ་གྱི་ཡིད་འགགས་ཏེ་སེམས་སྟོང་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ནི་མུན་པས་མཚོན་པ་ནང་གི་ཐོབ་པའོ། །འདི་དག་ལ་མ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་གྱི་དགོངས་པས་དཀར་དམར་གྱི་བགྲོད་པ་འགགས་པ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་སོགས་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་ལུགས་འདིའི་སྐོར་རྣམས་སུ་མ་བཤད་པས་རེ་ཞིག་མ་སྤྲོས་སོ། །ཡང་འོད་གསལ་སྐད་ཅིག་བཞི་པའི་སྐབས་ནི་འདི་ལྟར་གོ་དགོས་ཏེ། སྔར་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་གཉིས་སྣང་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་ལ། སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་བདེ་ཆེན་སྤྲོས་བྲལ་འབའ་ཞིག་ལས་གཉིས་སྣང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་མཐོང་བ་ནི། ནམ་མཁའི་སློབ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བར་སྐྱ་རེངས་ཤར་བའི་དུས་ཀྱིས་མཚོན་ཞིང་དེ་ནི་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འོད་གསལ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ནང་དུ་གནས་ལུགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་མཁའ་མཉམ་དུ་ཁྱབ་པ་ནི། མཚན་མ་མེད་ཀྱང་རིག་ཅིང་མཐོང་བའི་ཐོ་རངས་ ཀྱི་ནམ་མཁའ་དཔེར་བྱས་པ་སྟེ། ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་འོད་གསལ་ལོ། །འདི་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདེ་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ནང་གི་མངོན་བྱང་དང༌། ཡེ་ཤེས་དེའི་སྣང་ཆའི་སྒོ་ནས་ཕྱིའི་
Chinese
所有细微的形态都显现出来，并且以离戏的形态显现，如同晴朗的天空中升起太阳所象征的外在增盛。内在方面，所有言语的基础之气都融入安乐之中，导致平凡语言的显现停止。由于了知极其明亮的智慧也远离戏论，如同太阳一般，这是内在的增盛。第三，在获得显现的阶段，那些智慧的显现并非停止或变得不清晰，而是比之前更加清晰。然而，由于极度的安乐变得强大，以安乐所陶醉的方式，内在的细微念头也停止了。这使得来自不净的细微显现部分也消失了。那些清净的显现也被理解为空性一味的自性，因此没有分别念，并且在显现之上也没有不同的相状停止。如同天空被黑暗覆盖时，无法看见有形之物的相状所象征的那样。同样，内在方面，与俱生念的种子一同运作的细微之气也融入其中，导致平凡的意识停止，心安住于空性一味之中，这以黑暗所象征，是内在的获得。关于这些，在母续等其他续部的观点中，有关于赤白明点的运行停止和结合方式等等许多内容，但由于在此处的论述中没有讲述，所以暂时不作阐述。此外，第四光明刹那的阶段应该这样理解：在之前的三个显现阶段中，也有各种各样的二取显现。而在这个阶段，除了所有形态的大乐离戏之外，没有任何细微的二取显现，因此清晰地见到实相的自性。这如同天空脱离了遮蔽的因素，见到什么都不是，以黎明升起之时所象征，这是外在的现前菩提光明。同样，内在方面，实相的大乐遍布虚空，虽然没有相状，却能觉知和见到，以黎明的虚空为例，这是内在的现前菩提光明。这即是以究竟真谛的智慧之光现量见到的。这样一来，从智慧的自性、安乐的角度来说，是内在的现前菩提，而从智慧的显现方面来说，是外在的
English
All subtle aspects of all forms become manifest, and they appear in a manner free from elaboration, symbolized by the rising of the sun in a clear sky, which is the external increase. Internally, all the winds that are the basis of speech dissolve into bliss, causing the appearance of ordinary speech to cease. Since it is known that the extremely clear wisdom is also free from elaboration, like the sun, this is the internal increase. Third, in the stage of attaining appearance, those appearances of wisdom do not cease or become unclear, but become even clearer than before. However, because the extreme bliss becomes powerful, in a state of being intoxicated by bliss, even the subtle internal thoughts cease. This causes even the subtle appearances from impurity to vanish. Those pure appearances are also realized as the nature of one emptiness, so there is no conceptual thought, and even on the appearances, the marks of difference cease, symbolized by the example of not seeing the marks of form when the sky is covered by darkness. Likewise, internally, the subtle winds that operate together with the seeds of co-emergent thought also dissolve, causing ordinary mind to cease and the mind to abide in one emptiness, which is symbolized by darkness, is the internal attainment. Regarding these, in the views of other tantras such as the Mother Tantra, there are many things such as the cessation of the movement of red and white bodhicitta and the methods of union, but since they are not explained in these discussions, they will not be elaborated on for now. Furthermore, the stage of the fourth instant of clear light should be understood as follows: In the previous three stages of appearance, there were also various kinds of dualistic appearances. But in this stage, there is not even the slightest dualistic appearance other than the great bliss free from elaboration of all forms, so seeing the nature of reality clearly is like the sky being free from the factors of obscuration, seeing nothing at all, symbolized by the time when dawn rises, which is the external clear light of manifest enlightenment. Likewise, internally, the great bliss of reality pervades space, and although there are no signs, it is aware and sees, exemplified by the sky at dawn, which is the internal clear light of manifest enlightenment. This is what is directly seen by the light of the wisdom of ultimate truth. In this way, from the aspect of the nature of wisdom, from the perspective of bliss, it is the internal manifest enlightenment, and from the aspect of the appearance of that wisdom, it is the external.