Tibetan
། འདི་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ལ། རྒྱུ་འབྲས་དངོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་གི་འོད་གསལ་ཡིན་པས། མཚན་ཉིད་ཕྱོགས་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་ཤུགས་ལ། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། སྤང་རྟོགས་མི་ཉམས་པས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་དང་ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཐེག་མཆོག་འཕགས་པ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཞེས་པའང་བསྟན་ནོ། །གདོད་ནས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་ལ། འཇིག་པ་ནམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་ཡོད་མ་མྱོང་བར་ཞི་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ནམ་རྟོགས་པ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་ཅིང༌། སྣང་བས་འཁོར་བའི་ལུས་དང༌། མཆེད་པས་འཁོར་བའི་ངག་དང༌། ཐོབ་པས་འཁོར་བའི་སེམས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་མཐར་གོང་གི་བདེ་ཆེན་དེ་ཉིད་ཐོབ་ བར་འདོད་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ལམ་དུས་ཀྱི་སྣང་གསུམ་ནམ་ཤར་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་འཁོར་པའི་སྒོ་གསུམ་སྦྱོང་བའི་འགོ་ཚུགས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། མཐོང་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་སྣང་བ་གསུམ་གྱིས་དེ་དག་དངོས་སུ་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཆ་ཤས་སྤོང་བར་སྦྱོར་བཞིན་པ་ཡིན་པ་ལ། དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། སྣང་གསུམ་གྱི་ནུས་པ་འོད་གསལ་ལ་གཅིག་ཏུ་འདྲིལ་བ་དེས་དེ་དག་སྤོང་བཞིན་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ན་སྤངས་ཟིན་པའོ། །གསོལ་གདབ་ཤོ་ལོ་ཀ་གསུམ་པོ་འདིས། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་གནད་ཆེ་ཚད་བསྟན་པ་ཡིན་ཀྱང༌། འཕགས་སྐོར་མཁན་པོ་སྔར་བྱུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་ཆོས་དང་གལ་ཆུང་ངུ་དུ་བསྒྱུར་འདུག་པ། འདིར་དོན་མཐིལ་དུ་ཕྱུང་ནས་བཤད་དོ། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྤྱིར་དབང་བསྒྱུར་བ་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་པའི་ཉོན་མོངས་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་བག་ཆགས་ལ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་མིང་བཏགས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་ཏེ། གཞན་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས། རྩ་ཉོན་ཉེ་ཉོན་སོགས་མཐའ་དག་འདུས་ཀྱང༌། ཆོས་སྐོར་འདི་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་རྣམ་གཞག་ནི། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའམ་རང་བཞིན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལྟར་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱི་དོད་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། གོ་རིམ་མི་འདྲ་བར་གསུངས་ཏེ། མཆོག་སྦྱིན་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་
Chinese
對於這無學雙運，雖無因果實質之區別，然乃安住於諸佛無量壇城之因位之智慧，彼即是究竟果位之光明，以體性相似之門，從光明次第之智慧中，生起無學雙運之如來，且因斷證不衰而稱金剛，或稱金剛空性現證之智慧，且是唯有殊勝大乘聖者之行境，故為無上。如是亦已宣說。由於本來安住故無始，由於永不毀滅故無終，何時證悟未曾有過痛苦之寂靜大樂，則能徹底淨化一切煩惱之種子，且以顯現淨化輪迴之身，以增長淨化輪迴之語，以獲得淨化輪迴之心，最終欲獲得上述之大樂。如是說，從道位之三現分何時生起開始，即是淨化輪迴三門之開端，然以見道之加行三現分，方可謂真實淨化彼等，於三現分之際，乃是分部分捨之加行，於實義光明生起之第一剎那，三現分之能力融入光明，彼即捨棄彼等之時，於第二剎那即已捨棄。此三祈請偈，雖已顯示光明次第之際之重要特點，然往昔所有聖眾堪布皆已將其轉為上師法且視為微不足道，於此提取其義理精髓而宣說之。所謂一切煩惱，通常是指未特意捨棄之控制性煩惱，以及將惡趣之習氣安立為煩惱之名者除外，其他三界之一切煩惱皆包含在內，故根煩惱、近煩惱等皆已包含，然從此等法類中所生起之法相，如前所說，即為一百六十自性或一百零八自性。如是以上之內容，於《集學論》中，以不同之次第宣說，即勝施金剛等。
English
In this non-learning union, although there is no distinction of actual cause and effect, it is the wisdom that dwells as the cause in the immeasurable mandalas of the Buddhas, and it is the ultimate clear light of the fruit. Through the door of similar characteristics, from the wisdom of the stages of clear light, the Tathagata of the non-learning union arises, and because the abandonment and realization do not diminish, it is called Vajra, or the wisdom of directly realizing Vajra emptiness, and it is the object of practice only for the supreme Mahayana noble ones, therefore it is unsurpassed. This has also been taught. Because it has been present from the beginning, it is without beginning, and because it never perishes, it is without end. When will the great bliss of peace, which has never experienced suffering, be realized? Then it will completely purify the seeds of all afflictions, and by appearance it will purify the body of samsara, by increase it will purify the speech of samsara, and by attainment it will purify the mind of samsara, and ultimately one desires to attain the great bliss mentioned above. That is to say, from the time when the three appearances of the path arise, it is the beginning of purifying the three doors of samsara, but the three appearances of the application of the path of seeing are said to actually purify them. At the time of the three appearances, it is the application of abandoning in parts, and in the first moment when the clear light of meaning arises, the power of the three appearances merges into the clear light, which is the time of abandoning them, and in the second moment they are already abandoned. These three verses of supplication show the important characteristics of the stages of clear light, but all the previous abbots of the noble assembly have turned them into guru yoga and regarded them as insignificant. Here, the essence of their meaning is extracted and explained. The term "all afflictions" generally refers to the controlling afflictions that are not specifically abandoned, and those that designate the imprints of bad destinies as afflictions, but otherwise all the afflictions of the three realms are included, so the root afflictions, near afflictions, etc. are all included, but the phenomena that arise from these Dharma categories, as previously taught, are the sixty natures or the one hundred and eight natures. Thus, up to this point, in the Compendium of Practices, it is taught in a different order, such as Supreme Giving Vajra, etc.
Tibetan
བསྟོད་པ་དང༌། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཐོང་བར་ནི་སོགས་ཀྱིས་གསོལ་གདབ་བྱས། དབང་དགུ་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱས་ནས་གསང་དབང་བསྐུར་ བར་མཛད་དོ། །སྤྱོད་བསྡུས་སུ་འབྱུང་བའི་བསྟོད་པ་དང༌། གསོལ་གདབ་འདི་འོད་གསལ་གྱི་གདམས་ངག་གི་དོན་དུ་ཡིན་ཀྱང༌། དབང་གོང་མའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་དགོངས་པས་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་དབང་ལ་ཡང་འདིས་རིགས་འགྲེ་བར་མངོན་ཞིང༌། སྐབས་འདིར་རིམ་ལྔ་དང་སྤྱོད་བསྡུས་གཉིས་དབང་གི་ཆོ་གའི་ཚིག་དང་གོ་རིམ་མི་འདྲ་བ་ནི་གངམ་ང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་འོད་གསལ་དངོས་ཀྱི་གདམས་ངག་བཤད་པ་ལ། མངོན་བྱང་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་བཤད་པ། རིམ་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གི་ཆེ་བ། འོད་གསལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ངོས་བཟུང༌། རིམ་པ་འདི་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཚད་བསྟན། རང་འབྲས་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འཆར་ཚུལ། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ། ། བརྗོད་པས་རྣལ་འབྱོར་བ་མཉེས་བྱས། །སྙིང་རྗེ་སློབ་མ་ལ་བསྐྱེད་དེ། །དེ་ནས་རིམ་པ་འདི་ཉིད་བརྩམས། །མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་བ་ཉི་མའི་ཟེར་འགྱེད་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་ལན་གཅིག་མིན་པར་འགྲོ། །མཚན་མིན་ཉིན་པར་མ་ཡིན་མཚམས་མིན་གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་བླ་མ་མཆོག་བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ། །མཚམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འཇིག་མིན་མུན་ནག་ཚོགས་ ནི་མ་ལུས་གང་དུ་འདས་པ་དང༌། །ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་འདི་ནི་དྲི་མེད་ཡང་དག་མཐའ་རུ་བཤད། །སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སློབ་མས་ངོ་བསྟོད་དང་ཕྱོགས་ཞེན་སོགས་མ་ཡིན་པར། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལ། ལྡན་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གུས་པས་བསྟོད་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་མཉེས་པར་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སློབ་མ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས། གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་དེ་ནས། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པའི་ལག་ལེན་མན་ངག་སྦྱིན་པ་འདི་ཉིད་བརྩམ
Chinese
以赞颂以及现证菩提见等作祈请。以九种灌顶为前行而作秘密灌顶。 虽然《行集》中所出的赞颂和祈请是为了光明的诀窍之义，但并非是上部灌顶的支分，因为说是修持坛城之前作祈请。因此，依《行集》的意趣，也明显可以类推幻身灌顶，此处五次第和《行集》二者灌顶仪轨的词句和顺序不同，不知为何。第二，宣说正行光明实际的诀窍，有依靠现证和菩提二者而作介绍之理，宣说一切皆空的自性，安住于此次第之补特伽罗的伟大，确定光明的修法瑜伽二者，显示获得此次第之稳固的量，自身果位双运之身显现之理，显示光明的次第之行持，共有七个方面。第一方面是： 如此功德真实者， 以语瑜伽士令喜。 慈悲于弟子而生， 此后即著此次第。 夜晚显现之分即是光明，太阳的光芒放射，显现增长。 间隙是获得显现，以自之自性诸法一次并非不行。 非夜非昼非间隙，何者与自性诸法皆分离。 彼乃菩提一刹那，上师殊胜宣说瑜伽士乃境。 间隙之边是无坏，黑暗之聚 是无余于何处消逝， 如是太阳未升起，此刹那即说无垢真实边。 殊胜上师离昏昧，于弟子乃示外菩提。 内在之乐离垢染，佛陀菩提以刹那获得。 如是，并非弟子作表面赞扬和偏袒等，而是对于具足殊胜功德的上师，以知晓具足的真实，从内心深处以恭敬赞颂的语句，令具足殊胜瑜伽的上师欢喜，上师也对弟子生起大悲心，在作祈请之后，从此就开始撰写光明次第的实修诀窍。
English
Prayers were made with praises and direct realization of enlightenment, etc. Having made the nine empowerments go before, the secret empowerment was conferred. Although the praises and prayers that appear in the Compendium of Practices are for the meaning of the instructions on luminosity, they are not a branch of the higher empowerment, because it is said that prayers are offered before the practice of the mandala. Therefore, according to the intention of the Compendium of Practices, it is also evident that this can be compared to the empowerment of the illusory body, and here the words and order of the empowerment rituals of the Five Stages and the Compendium of Practices are different, I wonder why. Secondly, explaining the actual instructions on the actual luminosity, there are: the way of introducing based on direct realization and enlightenment, explaining the nature of emptiness of all things, the greatness of the individual who abides in this stage, identifying the two yogas of the practice of luminosity, showing the measure of stability attained in this stage, the way the spontaneously arisen union body appears, and showing the practice of the stages of luminosity, which are seven in total. The first is: Thus, the qualities are truly perfect, By speaking, the yogi is pleased. Compassion is generated for the disciple, Then this stage itself is composed. The part of the night that appears is luminosity, the rays of the sun radiate, and the appearance spreads. The interval is the attainment of appearance, and one does not go without one's own nature even once. Not night, not day, not interval, whatever is completely separated from all natures. That is enlightenment in an instant, the supreme lama speaks, the yogi himself is the object. The end of the interval is indestructible, the collection of darkness Is completely gone to where, As long as the sun has not risen, this instant is said to be the stainless, true end. The supreme teacher, free from dimness, shows the outer enlightenment to the disciple. The inner bliss, free from impurity, is attained by the Buddhas and enlightenment in an instant. Thus, it is not that the disciple makes superficial praises and biases, but that the teacher is endowed with supreme qualities, and knowing that he is endowed with them, from the depths of his heart, with respectful praises, makes the teacher endowed with supreme yoga happy, and the teacher also generates great compassion for the disciple, and after making the prayer, from then on, he begins to write this practice instruction of the stages of luminosity.