Tibetan
་མ་རྗེས་སུ་སྡུད་ཅིང་འཛིན་པ་སྟེ། སྔར་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ཅིང་ཐོབ་པ་རྣམས་མི་ཉམས་པར་འཕེལ་བའོ། །བདེ་སྟོང་གི་ལྷ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་སྣང་བ་དང་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་མཚོན་ཅིང་རྒྱས་བཏབ་པས་ན། ཡིད་ལ་འདོད་པའི་དོན་དངོས་གྲུབ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབས་ནས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དཔེ་འགའ་ཞིག་ལས། བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ལྟར་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཚོགས་གཉིས་པོ་གང་རུང་ཞིག་རྫོགས་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་རྒྱས་ཐེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདེ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟུང་འཇུག་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནི། ཚེ་འདིའམ་འཆི་ཁའམ་བར་དོ་སོགས་རང་ཉིད་གང་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲེལ་པ་འགའ་ ཞིག་ལས། བདེ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་རིག་མ་མཆོག་ལ་ངོས་གཟུང་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་ལ་བཤད་པ་ནི། སྤྱིར་དེ་ཡང་ཡིན་མོད་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་ནི་དཀྱུས་སུ་བཤད་པ་ལས་མི་འདའ་འོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྨིག་སྒྱུ་ལྟ་བུ་དང༌། ལས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང༌། ཡུལ་ཕྱོགས་ལོངས་སྦྱོད་དང་བཅས་པའི་ལུས་ནི། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དག་དང་མཚུངས་པ་བདེན་མེད་དུ་མཐོང་བས། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དེ། ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་མ་གཏོགས་རང་བཞིན་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་བ་དེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས། ཉོན་མོངས་པ་དང་བདེ་སྡུག་གིས་སེམས་ལ་གནོད་པ་མེད་པའོ། །འདིར་ལམ་ཅན་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ་མ་ཡིན་པས། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལུས་འདི་ལམ་ལས་ཉོན་དང་ལྡན་པའོ། ། ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདི་འདྲའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་ཤེས་པས། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་པར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། བདེན་པར་སྣང་ཞིང་བདེན་པར་ཞེན་ནས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ཁ་ཅིག་ལས། འདོད་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་འགྱུར་མི་གཅིག་པ་གཉིས་འདྲེས་པ་འདྲ་ཞིང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ནད་སྐྱེས
Chinese
即是随后摄集和执持，以前没有得到的能得到，已经得到的不会衰减而增长。以乐空之本尊金刚萨埵，象征一切显现和行为，并且加以增广，心中想要的意义、成就和功德的差别，修成之后没有不成就的，因为一切法都了悟为自心如幻。还有些例子说，没有什么不能成就的，就像身体、语言、意念三者的行为，无论做什么，都会变成圆满两种资粮的殊胜方便。所以，没有什么行为和举止是不能成就的，因为有金刚萨埵的增广。这是其中的含义。大乐大印双运之殊胜成就，瑜伽士也能在此生、临终或中阴等自己想要的任何阶段，都能如愿成就。有些注释中，将大乐手印认定为殊胜明妃，解释为获得瑜伽母们的特殊聚会，虽然一般而言也是如此，但经文的词义并没有超出通常的解释。烦恼如海市蜃楼，业如梦境，包含处所受用的身体，如同乾闼婆城一样虚幻不实。因此，业、烦恼、痛苦三者也只是缘起聚合的显现而已。作者和果报、苦乐的感受，也只是错觉，并非真实存在。瑜伽士亲身体验到这一点，因此烦恼和苦乐不会对内心造成伤害。这里所说的有道者，指的不是业和烦恼本身就是痛苦之道，而是指果报，这个痛苦的身体，是由道、业和烦恼所产生的。这就是其中的含义。因为不了解这种如幻的禅定，所以执着于世俗虚幻的显现，认为它是真实的。因为觉得真实，并且执着于真实，所以会产生贪欲等烦恼之病。有些版本中说，产生各种贪欲，这就像两种不同的译本混在一起一样，产生贪欲等疾病。
English
It is to subsequently gather and hold, so that what has not been obtained before can be obtained, and what has already been obtained will not diminish but increase. With the deity of bliss and emptiness, Vajrasattva, symbolizing all appearances and actions, and by increasing them, there is nothing that cannot be accomplished after cultivating the desired meaning, accomplishments, and distinctions of merit in the mind, because all dharmas are realized as illusory like one's own mind. Also, some examples say that there is nothing that cannot be accomplished, just as the actions of body, speech, and mind, no matter what is done, will become a special means to perfect either of the two accumulations. Therefore, there is no action or behavior that cannot be accomplished, because it is increased by Vajrasattva. This is the meaning. The supreme accomplishment of great bliss, Mahamudra union, can also be achieved by the yogi in this life, at the time of death, or in the bardo, or in any state he desires, in accordance with his wishes. In some commentaries, the great bliss handprint is identified as the supreme consort, and it is explained as obtaining a special gathering of yoginis. Although this is generally the case, the meaning of the text does not go beyond the usual explanation. Afflictions are like mirages, actions are like dreams, and the body, including the place of enjoyment, is seen as unreal like a city of gandharvas. Therefore, the three, karma, afflictions, and suffering, are only appearances of interdependent gatherings. The agent and the result, the experience of pleasure and pain, are also just illusions, and nothing is truly established. The yogi experiences this personally, so afflictions and pleasure and pain do not harm the mind. Here, the one with the path does not mean that karma and afflictions themselves are the path of suffering, but refers to the result, this suffering body, which is produced from the path, karma, and afflictions. This is the meaning. Because one does not understand this kind of illusory samadhi, one clings to the illusory appearances of the conventional, thinking it is real. Because it seems real and one clings to it as real, diseases of afflictions such as desire will arise. Some versions say that various desires arise, which is like two different translations mixed together, giving rise to diseases such as desire.
Tibetan
་པ། ཞེས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ལས་འབྱུང་བ་གོ་བདེ་བར་སྣང་ངོ༌། །ཆག་འགྱུར་ལས་ནི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནད་རྣམས་སྐྱེ། ཞེས་འབྱུང་ ངོ༌། །འདིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མ་ཐོབ་པའི་ཉེས་དམིགས་འཕྲོས་དོན་ལ་བསྟན་ནས། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དེ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྨན་མཆོག་གིས་གསོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཐབས་ཤེས་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམས་ཤིང་ཉམས་མྱོང་ཅི་རིགས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་དག།སྐྱེས་བུ་གང་གིས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་པ་ལས་མ་བསྒྲུབས་ཤིང་ཐོབ་པར་མ་བྱས་ན། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་མ་བསྟེན་པ་ཡིན་པས། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འཁྲུག་གཞི་ཤར་བ་ན། དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྟག་ཆད་དུ་འཛིན་པ་སྐྱེས་ཏེ། སྔར་གྱི་ཉམས་མྱོང་རྣམས་ཉམས་ནས། མི་དེ་དམན་པ་ངན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ལྡོག་དོན་ལ་བདག་བྱིན་བརླབ་ཐོབ་ན་རྟག་ཆད་ལ་མི་དམིགས་པས་ཕྱིར་མོ་ལྡོག་ཐོབ་ཅེས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང༌། འཁོར་བར་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་དུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའོ། །རིམ་པ་འདི་ཐོབ་ནས་དེ་གསུམ་ཀར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་རྟག་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཞིང་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་ལ། རང་བཞིན་བདེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་ཆད་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། ཐེག་པ་དམན་པར་ལྡོག་པ་ལས་གྲོལ། ལྷ་ སྐུ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་པས་ནི་སྐུ་མེད་པའི་ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་དང་འཁོར་བའི་ལུས་གཉིས་ཀར་གྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་དེ་མཐའ་གཉིས་ཀ་ལས་གྲོལ་བའོ། །འོ་ན་རིམ་པ་འདི་ཐོབ་ན་དེ་བཞིན་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། འདིར་མན་ངག་ཐོབ་མ་ཐོབ་ལ་ཕྱིར་ལྡོག་མི་ལྡོག་ཏུ་བཤད་པ་ཅི་སྙམ་ན། འདིའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱས་མན་ངག་ཐོབ་པ་ན། དེ་མ་ཐག་པར་རིམ་པ་འདི་ཡང་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པས། དུས་དེང་སང་གི་ཆོས་ཞུ་མཁན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚོད་དང་རྩིས་སྡུར་བྱེད་མི་དགོས་སོ། །རིམ་པ་འདིའི་ཕན་ཡོན་གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ལྷས་གསུངས་ཏེ། གཙང་སྦྲ་བསྡམས་པ་འདིར་མི་དགོས། །དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱད་མི་དགོས་ཏེ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མེད་པར་ཡང༌། དགའ་ད
Chinese
，有些地方也说“是”，这似乎很容易理解。在《变坏》中说：“生起各种各样的疾病。” 这表明，没有获得这种禅定的过患，是作为补充意义来显示的。因此，对于那些生起烦恼疾病的众生，用如幻的说法之妙药来治疗这些烦恼，即了解每个众生对治烦恼的方法。即使修习了咒语的生起次第和圆满次第，并且生起了各种各样的体验，但是，如果任何人没有通过使上师欢喜而修持和获得自加持的口诀，那么就没有依止对断常二边的特殊对治。当生起具有常断二相的混乱之基时，就会执着于常断，从而失去以前的体验，这个人会退回到低劣的境地。如果获得了自加持，就不会执着于常断，因此说获得了不退转，这是功德的名称。退转有三种：自己获得的功德退失的退转，因业和烦恼的力量再次在轮回中受生的退转，以及堕入其他乘的退转。获得这个次第后，就舍弃了这三种退转，因此是不退转。也就是说，因为知道无实如幻，所以从常边中解脱，不会在轮回中受生；因为获得了自性安乐的禅定，所以从断边中解脱；并且从退转到低劣的乘中解脱。一切天 身相，是对无身相的低劣乘的涅槃和轮回之身的对治，从而从二边中解脱。那么，如果获得了这个次第，确实是这样，但是，这里为什么说获得或未获得口诀会导致退转或不退转呢？这是因为，为了这个目的而应该调伏的弟子，在获得口诀时，就立即被认为也获得了这个次第。因此，不必对当今的求法者进行根器和算计的比较。圣天还说了这个次第的其他利益：这里不需要约束的洁净，不需要苦行和苦修，即使没有苦行和誓言，也能
English
, some places also say "is", which seems easy to understand. In "Going Bad" it says: "Various kinds of diseases arise." This shows that the fault of not obtaining this samadhi is shown as a supplementary meaning. Therefore, for those sentient beings who have arisen with the disease of afflictions, the excellent medicine of the Dharma, which speaks of them as illusory, is used to heal these afflictions, that is, to know the method of counteracting the afflictions of each sentient being. Even if one has practiced the generation stage and completion stage of mantras and has generated various kinds of experiences, if one has not practiced and obtained the oral instructions of self-blessing by pleasing the lama, then one has not relied on the special antidote to the extremes of permanence and annihilation. When the basis of confusion with the characteristics of permanence and annihilation arises, one will cling to permanence and annihilation, thereby losing the previous experiences, and that person will regress to an inferior state. If one obtains self-blessing, one will not cling to permanence and annihilation, so it is said that one has obtained non-regression, which is the name of merit. There are three kinds of regression: regression from the loss of one's own merits, regression from taking rebirth again in samsara due to the power of karma and afflictions, and regression from falling into other vehicles. After obtaining this stage, one abandons these three regressions, so it is non-regression. That is to say, because one knows that emptiness is like an illusion, one is liberated from the extreme of permanence and will not be reborn in samsara; because one has obtained the samadhi of self-nature bliss, one is liberated from the extreme of annihilation; and one is liberated from regressing to an inferior vehicle. All the gods body forms are the antidote to the nirvana of the inferior vehicle without body form and the body of samsara, thus liberating from both extremes. So, if one obtains this stage, it is indeed so, but why is it said here that obtaining or not obtaining oral instructions leads to regression or non-regression? This is because, for the disciples who should be tamed for this purpose, when they obtain the oral instructions, they are immediately considered to have also obtained this stage. Therefore, it is not necessary to compare the capacities and calculations of today's Dharma seekers. Arya Deva also said other benefits of this stage: here there is no need for restrained cleanliness, no need for asceticism and hardship, even without asceticism and vows, one can