Tibetan
མ་བདེ་མཆོག་གི་ལེའུ་དང་པོ་ལས་ཀྱང་གཞུང་འདི་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ལྟར། འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་རབ་ཏུ་ སྟོན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཞིག་དགོངས་གཞི་སྣང་བ་གསུམ་སྤངས་པ་ལ་དགོངས་ནས། འདོད་ཆགས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་ལྡན་གསང་འདུས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ནི། དངོས་པོ་མེད་ལ་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། ། སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་དྲུག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འོད་གསལ་གྱི་མཚན་ཉིད་འདི་གསུངས་སོ། འོད་གསལ་འདི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ཏེ། དག་གཞིའམ་སྦྱང་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེ་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ། ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་སོ། །འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣ་ཚོགས་པའི་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཞིག་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་ལ་གནས་ཀྱང་ཡིན་པའོ། གནས་ཀྱི་དོན་ནི་གཞི་ཡིན་པ་ སྟེ་སྟོང་རྐྱང་མ་ཡིན་པར་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའོ། །མདོ་རྒྱུད་དེ་དང་དེར་ནི་མཐར་ཐུག་གི་བརྗོད་བྱ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ནི་འོད་གསལ་འདི་ཉིད་ལས་གཞན་པ་དག་མ་གསུངས་སོ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ལས། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འོད་གསལ་འདི་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོ། མཆོག་དང་གཅེས་པ་དང་མི་འགྱུར་བ་དང་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་སོ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་རྣམས་ལམ་རིམ་པ་ལྔའི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མིང་ངོ༌། །གནས་འདི་མ་རྟོགས་ན་ནི་རལ་པའི་ཁུར་འཛིན་པའམ་གཅེར་བུའི་བརྟུལ་ཞུགས་བྱེད་པའམ་མགོ
Chinese
而且，如《胜乐轮根本续》第一品中所述，所有光明皆为空性，彻底地显示为实相。所谓远离三种智慧的真如，是指舍弃三种概念显现。用“非贪欲”等词语来阐述。同样，在《密集金刚根本续》第二品菩提心品中说：“无事物亦无禅修，所修非为禅修，如是事物非事物，禅修无所缘。”等等，以六种姓菩提心的偈颂，阐述了现证菩提的光明之相。此光明是贪欲等一切垢染彻底清净的处所，是清净的基础或所净化的基础，如《胜乐初续》中所说。该续中又说：“贪欲彻底清净的处所，即是菩萨的处所。”同样，也针对嗔恨和愚痴进行了阐述。释迦牟尼佛考虑到光明本身，在《般若波罗蜜多》等经部中，宣说了诸法实相为空性。因此，在各种经部和续部中所揭示的真如，都是光明大乐一切皆空的处所，一切皆空也是处所。处所的含义是基础，并非仅仅是空，而是智慧。在那些经和续中，最终要表达的事物实相，除了光明之外，没有其他的。大雄佛所说的八万四千法蕴中，现证菩提之相的光明，是基础、道路、果实一切法之精华中的精华，是殊胜、珍贵、不变和隐秘的方式所说的。所谓现证菩提，并非仅仅是五道中的现证菩提次第，而是指胜义法界自性光明的名称。如果不能证悟这个处所，那么无论是蓄发髻还是行裸体苦行，或者
English
Moreover, as stated in the first chapter of the Śrīcakrasaṃvara Tantra, all luminosity is emptiness, thoroughly revealed as reality. The thusness that is devoid of the three wisdoms refers to abandoning the three conceptual appearances. It is expounded using words such as "non-desire." Similarly, in the second chapter, the Bodhicitta chapter, of the Root Tantra of the Glorious Guhyasamāja, it says: "There is no object, nor is there meditation; what is meditated upon is not meditation. Thus, because of object and non-object, meditation is without an object." Etc., with verses on the bodhicitta of the six lineages, this characteristic of manifest enlightenment, luminosity, is taught. This luminosity is the place where all defilements such as desire are completely purified, it is the basis of purification or the basis to be purified, as stated in the Śrīparamādya Tantra. Furthermore, in that tantra it says: "The place where desire is completely purified is the place of the bodhisattva." Similarly, it is also taught in relation to hatred and delusion. Considering that very luminosity, the Tathāgata Śākyamuni, in the sutras such as the Prajñāpāramitā, taught the reality of all dharmas as emptiness. Therefore, whatever thusness is closely shown in the various sutras and tantras, all of those are the place of luminosity, great bliss, and all emptiness; all is emptiness and also a place. The meaning of place is the basis, which is not merely emptiness, but wisdom. In those sutras and tantras, the ultimate object of expression, the reality of things, is none other than this luminosity. Among the eighty-four thousand aggregates of dharma spoken by the Great Sage, this characteristic of manifest enlightenment, luminosity, is the essence of the essence of all the dharmas of the ground, path, and fruit. It is spoken of as supreme, precious, unchanging, and in a hidden manner. The term "manifest enlightenment" does not only refer to the stage of manifest enlightenment within the five paths, but is the name for the luminosity of the ultimate reality, the dharmadhātu's own nature. If one does not realize this place, then whether one bears the burden of matted hair, practices naked asceticism, or...
Tibetan
་རེག་སྟེ་མགོ་ཟླུམ་དུ་འདུག་པའམ་ཅོད་པན་ཏེ་ཐོད་དམ་དབུ་རྒྱན་འཆིང་བའམ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟགས་ཅན་དང་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུས་པ་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གནས་པའམ། གཅིག་པུ་དབེན་པར་སྤོང་བར་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་སྒོ་གསུམ་བསྡམས་པའི་སྤྱོད་ལམ་གཉིས་དང༌། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པར་ཁས་མཆེ་བའི་འདོད་ཡོན་མ་བསྡམས་པར་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སྤྱོད་པ་གསུམ་པོ་དེས་མཚོན་པ། རྟགས་དང་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེ་རྣམས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་དག་རྣམས་སྣང་བ་གསུམ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་སྒོམ་ཚུལ་མི་ཤེས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་དམན་པ་སྟེ་ཐབས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དེས་ ནི་གྲོལ་བ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྣང་བ་གསུམ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་དམན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནའོ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ན་གང་དག་ཐེག་དམན་འཕགས་པས་ཀྱང་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་འོད་གསལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་དགོས་ཀྱང༌། བདེ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་ཟེར་བ་སོགས་ནི། རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་ཁས་བླངས་སྐྱོང་པའི་ཨུ་ཚུགས་ཁ་ཐལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནས་གཟིགས་པའོ། །ཡང་གནས་ལུགས་རྟོགས་ན་དེའི་ཁྱད་པར་མཐའ་དག་རྟོགས་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གནས་ལུགས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག་པ་འགོད་པ་དང༌། དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅེས་སོགས་འདྲེན་པའང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་དཔྱོད་སྐབས་གཡས་ཆུང་གི་རིག་པ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ་འདིར་རྒྱས་པར་མ་སྤྲོས་སོ། །བདེ་བས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་ཤར་བ་རང་གིས་རྟོགས་པ་ལ་ཟེར་ན་ནི་ལེགས་ཀྱི། ཚོར་བ་བདེ་བས་རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་མེད་དྲན་པ་ལ་ཟེར་ན་ནི། ཁྱེད་ཅག་འདོད་པ་དེ་འདྲ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་དོ། །ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཤེས་རབ་སེམས་པར་བཅས་པ་ཡིན་གྱི། ཚོར་བས་དཔྱད་པའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱེད་སོམས་ཤིག་གུ །རྒྱས་བཤད་ཀྱི་རྩ་བའི་གསུམ་པ་ལམ་གྱི་ས་མཚམས་དང་བོགས་འབྱིན་བཤད་པ་ལ། ས་མཚམས་དང་བོགས་འབྱིན་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོའི་ལས་ཀྱི་ སྦྱོར་བ་ཡིས། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྣང་བ་གསུམ་པོ་ཐོབ་པ་དང༌། །ས་བཅུ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་
Chinese
或者接触而使头呈圆形，或者发髻，即头顶或头饰的束缚。像这些等等，具有各种各样的标志和行为，例如：在聚集的僧团中依法安住，或者独自进入寂静的舍弃处，即关闭身语意的两种行为。以及自诩为理性的苦行者，不约束欲望而行事的次第，即以这三种行为为代表。虽然想要通过各种各样的标志和行为获得现前的菩提解脱，但是如果他们不知道修持这三种显现清净的智慧的方法，那么就缺乏了那如实的方法，即缺乏了方便。因此，他们的道路不会获得解脱，因为缺乏了使道路的如实清净三种显现的方法的缘故。因此，在这里，无论小乘或大乘的圣者也能证悟那如实。仅仅证悟那如实，并不需要俱生光明，但是如果说需要通过乐来证悟那如实等等，那就是因为对不合道理的宗派过于执着，而产生的过激的维护自己主张的固执。那如实的究竟实相，只有佛陀的智慧才能照见。还有，如果认为证悟了实相，就必须证悟它的所有差别，并以一切实相的自性相同来立论，以及引用意义的自性唯一等等，在思辨甚深意义时，这就像是右倾的小聪明，是可笑之处，这里就不详细展开了。以乐来证悟法性，如果说是法性显现为乐的自性，自己证悟，那当然很好。如果说是以感受乐来忆念理性的对境无实，那么，你们所希求的那种情况，从一开始就不可能。为什么呢？因为进入理性的对境，是与智慧和作意相伴随的，怎么能用感受来忆念所观察的对境呢？仔细想想吧！广释的根本第三部分，是关于道路的界限和增上的解说。分为界限和增上两种。第一，以最初的业的 结合，就能获得第八地。获得三种显现，在十地中
English
Or touching to make the head round, or a crest, that is, a binding of the crown or head ornament. Like these and so on, having various signs and various behaviors, such as: abiding by the law in the assembled sangha, or entering alone into a solitary abandonment, that is, the two behaviors of restraining body, speech, and mind. And the order of acting as a self-proclaimed rational ascetic, not restraining desires, that is, represented by these three behaviors. Although wanting to attain manifest enlightenment and liberation through various signs and behaviors, if they do not know how to practice this wisdom of purifying the three appearances, then they lack the method of suchness, that is, they lack skillful means. Therefore, their path will not attain liberation, because of the reason that they lack the method of purifying the three appearances of the path's suchness. Therefore, here, even the Hinayana or Mahayana aryas realize that suchness. Merely realizing that suchness does not require coemergent luminosity, but if it is said that it is necessary to realize that suchness through bliss, etc., that is because of being overly attached to unreasonable tenets, resulting in an excessive stubbornness in maintaining one's own claims. The ultimate reality of suchness is only seen by the wisdom of the Buddha. Also, if one thinks that if one realizes reality, one must realize all its differences, and argues that all realities are of the same nature, and quotes the essence of meaning as being one, etc., when speculating on profound meanings, this is like a right-leaning cleverness, which is a laughing matter, so I will not elaborate here. Realizing the dharmata through bliss, if it is said that the dharmata appears as the nature of bliss, and one realizes it oneself, then that is good. If it is said that one remembers the unreal object of reason through feeling bliss, then such a desire of yours is impossible from the beginning. Why is it not possible? Because entering the object of reason is accompanied by wisdom and attention, how can one remember the object of investigation through feeling? Think carefully! The third part of the root of the extensive explanation is the explanation of the boundaries and increase of the path. It is divided into two: boundaries and increase. The first is: By the combination of the initial karma, one will attain the eighth bhumi. Having attained the three appearances, in the ten bhumis,