Tibetan
ས་གསུམ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བས་སེམས་ཉིད་མཐོང༌། ཆོས་སྐུ་མཐོང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་མཐོང༌། གནས་ལུགས་མཐོང༌། འགོག་བདེན་མཐོང་ཞེས་ངོ་སྤྲད་དོ། །སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་སྟེ་ངོ་སྤྲོད་སྐོར་ལྔ་པའོ།། །།གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ལ་རྣམ་པའི་ལྡོག་ཆ་མཐའ་ཡས་ཀྱང༌། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནར་ཟད་ལ། དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ནི་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང༌། གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་རང་གི་རང་ངོ་ནས་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་འཆར་བ་མིན་ཀྱང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་དམ་རྣམ་ཤེས་སྒྲིབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དངོས་གནས་ལ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་དེ་མི་མཐོང་བར་རྣམ་ ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་བ་དེར་གདའ། ངོ་བོ་འཁྲུལ་པ་དེའི་ནང་ཚན་ཡིན་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་གཞན་མང་པོ་སེལ་ནུས་ཤིང༌། དོན་དམ་གྱི་དབྱིངས་དེ་ལ་སྙིང་ཉེ་ཞིང་འདུན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཆོས་ལ་དད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དང༌། རྩོལ་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གནས་ལུགས་ལ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་དེའི་སྣང་ཆ་ལ་ཤར་ནས་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་གཞན་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤོང༌། ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཆར་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དེ་ཡང་ལམ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་དམ་གྱི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། རྣམ་ཤེས་དེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོག་ཡིན་པས། ལམ་གྱི་གཞིའི་སྒྲིབ་གཡོག་དེ་སྤོང་བར་བྱེད་ཅིང༌། ལམ་ཁོ་རང་ཡང་མཐར་གཏུགས་ན་སྒྲིབ་གཡོགས་སུ་གཏོགས་ཀྱང༌། སྒྲིབ་བྱེད་གཞན་ཐམས་ཅད་ཁོས་སེལ། མཐར་བུད་ཤིང་ཟད་ན་མེ་ཡལ་བ་བཞིན་དུ་ལམ་ཉིད་ཀྱང་རང་སངས་ལ་འགྲོའོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས། གནས་ལུགས་དོན་དམ་གཅིག་པུ་ཉིད་ཁྱབ་བརྡལ་དུ་གྱུར་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དང་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞཻས་མིང་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་རང་ངོས་ནས་སྒྲིབ་གཡོགས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་པའི་སྐབས་དང༌། སྒྲིབ་གཡོགས་སེལ་བཞིན་ པའི་སྐབས་དང༌། བསལ་ཟིན་པའི་སྐབས་ཞེས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང༌། ཡིད་ཅན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་བློའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་
Chinese
由于是三界一切佛的自性，故称为如来藏。因此，见到空性之形，即见到心性；见到法身；见到胜义谛；见到实相；见到灭谛，如是介绍。依靠一切相的空性，作为一切法的基石而介绍，此为第五次介绍。 第二，心性的一切相，虽然有无量的相的差别，但就其本体而言，仅仅是法界大乐。其中，本来就没有能取所取的戏论之法。虽然并非从原始的智慧自身显现出迷乱的现象，但由于智慧是具缘众生心续或染污识的自性，因此无法见到真实存在的自性，而显现出各种迷乱，仅仅迷乱于识的自明自显。虽然是本体迷乱的一部分，但却能消除许多其他的迷乱。对于胜义法界，具有亲近和渴望之相的对法的信心，以及对众生的慈悲，以及具有勤奋的等持，以及进入实相的智慧等等，所有道之法，也从识的自明自显的显现中生起，从而逐渐消除应断的暂时的垢染。道之法的显现之基础，仅仅是识，也通过修道的威力，融入胜义法界。具有能取所取二取之相的识，是心性的遮蔽，因此，要消除道之基础的遮蔽。道本身最终也属于遮蔽，但它能消除一切其他的遮蔽。最终，就像木柴烧尽，火焰熄灭一样，道本身也会自行寂灭。那时，一切世俗的遮蔽都已耗尽，唯有实相胜义本身遍布，这就被命名为获得佛果和究竟果位。也就是说，虽然从法界本身来说，没有被遮蔽遮蔽的时候，没有正在消除遮蔽的时候，也没有已经消除遮蔽的时候的区分，但对于有情众生的智慧次第来说，却有三种。
English
Because it is the nature of all Buddhas of the three realms, it is called the Tathagatagarbha. Therefore, seeing the form of emptiness is seeing the nature of mind; seeing the Dharmakaya; seeing the ultimate truth; seeing the reality; seeing the cessation of suffering, as it is introduced. Relying on the emptiness of all aspects, it is introduced as the foundation of all dharmas, this is the fifth introduction. Secondly, although the nature of mind has infinite aspects of difference, in terms of its essence, it is only the great bliss of Dharmadhatu. Among them, there has never been the dharma of grasping and appearance from the beginning. Although it is not from the original wisdom itself that the appearance of delusion arises, because wisdom is the nature of the mind stream or defiled consciousness of sentient beings with affinity, therefore, the truly existing nature cannot be seen, and various delusions arise, merely confusing the self-awareness and self-illumination of consciousness. Although it is a part of the delusion of the essence, it can eliminate many other delusions. For the ultimate Dharmadhatu, the faith in the Dharma with the appearance of closeness and longing, and the compassion for sentient beings, and the samadhi with diligence, and the wisdom of entering reality, etc., all the dharmas of the path also arise from the appearance of the self-awareness and self-illumination of consciousness, thereby gradually eliminating the temporary defilements that should be abandoned. The basis of the appearance of the dharmas of the path, which is merely consciousness, also merges into the ultimate Dharmadhatu through the power of meditation. The consciousness with the appearance of grasping and appearance is the obscuration of the nature of mind, therefore, the obscuration of the basis of the path should be eliminated. The path itself ultimately belongs to obscuration, but it can eliminate all other obscurations. Finally, just as the firewood is exhausted and the flame goes out, the path itself will also go to self-pacification. At that time, all the worldly obscurations are exhausted, and only the reality itself pervades, which is named as obtaining Buddhahood and the ultimate fruit. That is to say, although from the Dharmadhatu itself, there is no distinction between the time when it is obscured by obscuration, the time when it is being eliminated, and the time when it has been eliminated, but for the wisdom sequence of sentient beings, there are three.