Tibetan
སྟེ། །སངས་རྒྱས་ང་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །མངའ་བདག་དཔེར་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། ཞེས་པ་དང༌། བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་བྱ་བ་དེ་སྤངས་ནས་ནི་བདེ་མཉམ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་གཞན་ དག་གང་ཞིག་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་དག་ཀྱང་རིང༌། །ཞེས་དང༌། རང་གི་སེམས་ནི་བརྒྱལ་དང་གཉིད་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་མི་ཡི་བདག་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར། །སད་ལ་རང་བཞིན་དང་བཅས་གསལ་བར་བྱེད་དེ་དེ་དག་སྲོག་ཆགས་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱིས་ཕྱེ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དག་ལ་བདེ་མཉམ་སྟེར་བ་མིན། །གང་ཞིག་མཁའ་ཡི་ཤེས་རབ་ལ་འཁྱུད་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བར་གནས་པའི་རང་སེམས་དེ་ནི་ཐར་པ་སྟེར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉེ་ཚེ་བ་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་དང་ལམ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཏེ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེར་འགྱུར་ན་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྔོན་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བསྒོམས་པས་དེར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་དང་དོན་སྤྱི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མཐར་ཐུག་གི་ལམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བརྗོད་བྲལ་ཙམ་མམ་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དེ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་ནི་བསྒོམ་པས་ཐབས་མེད་དེ། དེ་ལ་དེ་གཏན་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱལ་བས་སྟོང་ཉིད་ བསྒོམ་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་སྣང་བཅས་ཡིན་གྱི། རྣམ་མེད་ཁོ་ན་ལ་ནི་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་འདོད་དེ། བློའི་རྩ་བ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། འོ་ན་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་འཐུག་པོ་ཡང་ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཐོས་བསམ་གྱིས་གོམས་པས་སོ་སྙམ་ན། ཐོས་བསམ་བྱས་པའི་རྗེས་ཀྱི་བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་ཀྱང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གོ་བ་སྔོན་དུ་སོང་མཉམ་དང༌། དངོས་གཞི་རྟོག་པ་བག་ཙམ་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ད་ལྟའི་སྣང་བ་གང་ཤར་བ་འདི་ཀ་དབྱིབས་མ་བཅོས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བ་འདི་ཁོ་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐར་ལམ་ཡིན་ན། འགྲོ་བ་རྣམས་གཉིད་སད་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་རགས་པའི་འཁྲུལ་པ་འདི་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རང་གི་བློས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང༌། མྱོང་རིག་ཏུ་བྱེད་པར་སྣང་བས་འདི་ཀུན་སྔོན་ཉིད་ནས་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ་བས་སོ། །དངོས་པོ་གཅིག་དུ་བྲལ་དང༌། རྟེན་འབྱུང་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། དངོས་པོ་མེད་པར་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པ་ནི་ཐར་པ་མཆོག་གི་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་དུ་མ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་འདུས་པའི་ རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་དང༌། གནས་ལུགས་ཅིར་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན་ན། འདིས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་རྐྱང་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་རྣམ་གྲངས་མི་འདྲ་བ་དེ་དག་གིས་མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཕན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་མེད་ཅིང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བསྒོམ་པ་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བསྒོམ་ པའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང༌། བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་སྣང་བཅས་ལ་བསྔགས་ཏེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པ། བྱམས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཟུགས་བརྙན་དམིགས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤིང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིག་པ་དྲུག་ ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་རྣམས་ཀྱི་བློ་རྟེན་དང་བྲལ། །ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། །ཟབ་མོ་དམིགས་མེད་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །མཚན་མའི་དོན་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ། །ཞེས་མཚན་མ་རྟགས་སྣང་བསྒོམ་པར་བཤད་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་མཐུན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་ཆ་མཐུན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། མདོ་ལས་ཀྱང་སྣང་བཅས་ལ་བསྔགས་པས་ལུགས་དེའི་ལམ་དག་པ་བ་ལ་ཡང་སྣང་བཅས་དགོས་ཤིང༌། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ཏུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡ
Chinese
即，以佛慢瑜伽，必定成就佛陀之身。导师具足三十二相，自在者具有八十随好。如是说。在《摄略经》中说：舍弃佛陀之行，修习离乐平等与空性之外的其他法，那人以亿万劫也不能获得佛陀之身和俱生之乐。又说：自己的心若沉溺于昏厥和睡眠，则人主将变得无自性。醒来时，心具有自性且明亮，但这些并非众生解脱之道。以有和无来区分，心的金刚瑜伽士们不能给予乐平等。谁拥抱虚空之智慧，安住于俱生之乐的自心，那才是解脱。如是说。修习空性近边不能成佛，因为目标和道不圆满。仅仅是离戏也不能成佛，因为以离戏为理由就能成佛的话，那么一切众生早就成佛了。如果修习就能成佛，那么执着于那样的相和总义的分别念就会变成究竟的道。因为没有任何理由的不可言说或仅仅是离戏，都无法以无分别的智慧来修习，因为在那之上它永远不会显现。因此，胜者屡屡宣说修习空性，是指空性与显现并存，对于无相本身则没有修习的必要。又有人说：想要无修，因为心的根本已经耗尽。如果这样，那么昏厥和沉睡也将变成解脱之道了。如果说事先通过听闻和思考空性而熟悉，那么听闻和思考之后的昏厥和睡眠也将变成那样，因为理解事先已经存在，并且本体与分别念稍微相似。又，现在显现的任何事物，不改变形状，不改变颜色，仅仅这样也不能获得解脱。如果那是解脱之道，那么众生醒来时的粗糙错觉，以及贪欲和嗔恨等情绪的任何变化，
English
That is, with the pride of the Buddha yoga, one will definitely attain Buddhahood. The teacher has thirty-two marks, and the sovereign has eighty examples. Thus it is said. In the Condensed Tantra, it says: Abandoning the act of Buddhahood, whoever meditates on other emptinesses apart from bliss and equality, that person will not attain Buddhahood and innate bliss even after hundreds of millions of kalpas. It also says: If one's own mind is deeply immersed in fainting and sleep, the lord of men will become without self-nature. When awake, the mind has self-nature and is clear, but these are not the path to liberation for beings. Distinguishing by existence and non-existence, the Vajra Yogis of the mind do not give bliss and equality. Whoever embraces the wisdom of space, the self-mind that abides in innate bliss, that is liberation. Thus it is said. Meditating on emptiness near the edge will not lead to Buddhahood, because the goal and the path are not complete. Merely being free from elaboration will also not lead to Buddhahood, because if one could attain Buddhahood for the reason of being free from elaboration, then all beings would have already become Buddhas. If one could attain Buddhahood through meditation, then the conceptual thought that grasps such an image and general meaning would become the ultimate path. Because there is no reason whatsoever, the inexpressible or merely being free from elaboration cannot be meditated upon with non-conceptual wisdom, because it never appears on it. Therefore, the Victorious Ones repeatedly said to meditate on emptiness, which means emptiness with appearance, but there is no need to meditate on the formless itself. Again, some say: It is desired to have no meditation, because the root of the mind has been exhausted. If so, then fainting and deep sleep will also become the path to liberation. If one says that one is familiar with emptiness beforehand through hearing and thinking, then fainting and sleep after hearing and thinking will also become like that, because understanding has already occurred beforehand, and the essence is slightly similar to conceptual thought. Also, whatever appears at the present moment, without changing its shape, without changing its color, merely this alone will not lead to liberation. If that were the path to liberation, then the gross illusion of beings when they wake up, and any changes in emotions such as desire and hatred,
Chinese
以智慧进行分析，并且显现为体验觉受，因此，所有这些都必然从一开始就无需努力而解脱。通过事物的一和多、分离以及缘起等进行分析，将事物分解为无有而进行分析和禅修，这不是解脱至高无上的真实道路，因为它是以多种戏论为对境的缘故，并且是各种分别念聚集的自性之故，如果实相无法以任何方式把握，那么，这就会执持各种各样的东西。这样一来，那些想要禅修空性的人，虽然那些不同的类别可能对执着于相有所帮助，但不会成为圆满佛陀的正确道路，因为没有禅修自性大乐，并且也不显现禅修一切相。那么，何为殊胜逝者的不共之道呢？即是禅修一切相，以及禅修不变的安乐。其中，一般来说，在波罗蜜多乘中，也赞叹作为所修的空性与显现并存，如《解深密经》中所说：“慈氏，什么是寂止的对境，即是以影像为对境的心。”并且，“对于禅定的行境之影像，了知这仅仅是识。”等等。圣者龙树的《六十正理论》中也说：“何者之智离所依，超越有无之分别，甚深无相彼等者，修习诸相之体性。”这样宣说了修习相、征相显现，圣者无著的《摄抉择分》中也说，什么是修习影像？即是禅定的行境之影像，与所知事物相符，与有分别念的上观之品相符的作意，或者，禅定的行境之影像，与所知事物相符，与无分别念的寂止之品相符的作意，无论是何种禅修，都称为修习影像。如是所说，经典中也赞叹显现并存，因此，该宗派的清净道也需要显现并存，然而，在那些之中，一切殊胜具
English
Analyzing with wisdom, and appearing as experiencing sensations, therefore, all of these must necessarily be liberated effortlessly from the beginning. Analyzing through the one and many of things, separation, and dependent origination, etc., dividing things into non-existence and analyzing and meditating, this is not the true path of supreme liberation, because it takes various elaborations as its object, and because it is the nature of the gathering of various discriminations, if reality cannot be grasped in any way, then this will grasp various things. In this way, those who want to meditate on mere emptiness, although those different categories may be of some help to clinging to appearances, they will not become the correct path of the perfect Buddha, because there is no meditation on the great bliss of self-nature, and the meditation on all aspects does not appear either. So, what is the uncommon path of the Sugatas? It is the meditation on all aspects, and the meditation on unchanging bliss. Among them, in general, in the Paramita Vehicle, emptiness and appearance as objects of meditation are also praised, as stated in the "Samdhinirmocana Sutra": "Maitreya, what is the object of tranquility, that is, the mind that takes the image as its object." And, "For the image of the realm of meditative absorption, knowing that this is only consciousness." and so on. The venerable Nagarjuna's "Sixty Stanzas on Reasoning" also says: "Those whose minds are free from support, Transcending existence and non-existence, Those profound and objectless ones, Meditate on the nature of signs." Thus, it is explained that one should meditate on signs and appearances. The venerable Asanga's "Compendium of Determinations" also says, what is the meditation on images? That is, the image of the realm of meditative absorption, which is in accordance with the objects of knowledge, the mental activity that is in accordance with the aspect of higher seeing with discrimination, or, the image of the realm of meditative absorption, which is in accordance with the objects of knowledge, the mental activity that is in accordance with the aspect of tranquility without discrimination, whatever meditation it may be, is called the meditation on images. As it is said, the sutras also praise the co-existence of appearance, therefore, the pure path of that school also needs the co-existence of appearance, however, among those, all the excellent qualities are