Tibetan
མ་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལས་གྲོལ་ཧཱུཾ་དང་ནི། །ཕཊ་ཡིག་ལ་སོགས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་གཞན་ཡོད་མིན། ། ཞེས་དང༌། ཇི་ལྟར་མེ་ནི་ཤིང་ལ་རྟག་གནས་ཀྱང༌། །བཅད་པར་དབྱེ་བའི་ཐབས་ཀྱི་མི་མཐོང་སྟེ། །གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་སྟན་ལག་པས་བསྲུབས་པ་ལས། །དེ་ལ་གནས་པ་ཡང་ནི་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་རྟོག་པ་ཡི། །སྒོམ་པའི་ཐབས་དག་གིས་ནི་མི་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཉིད་དུ་འདིར་རྐྱང་མ་དག་དང་ནི། །རོ་མ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བས་མཐོང་བར་འགྱུར།། ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྟོག་བཅས་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྙིང་འགྲེལ་ལས། རྣམ་རྟོག་རྒྱ་རུ་ཚུད་པ་ཡི། །འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་རྣམས་གཟིགས་ནས། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་གྲོལ་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ཡིའི་ཐབས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་ལ། །ཐོག་མར་རྟོག་པའི་ཆོ་ག་བསྟན། །རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ན། །མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དྲི་མེད་འོད་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །འཁོར་ལོ་སྒོམ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པས་ནི། །གྲུབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་འགྲུབ་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དབང་པོ་དམན་པ་རྣམས་ལ་རིམ་པས་རྫོགས་རིམ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུད་སྦྱང་བའི་དོན་ནམ། རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་གི་དངོས་ གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་དག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པར་ཡང༌། མངོན་བརྗོད་འབུམ་པ་ལས་གསུངས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་ལུང་དྲངས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ནི་རབ་སྒྲུབ་ཕྱིར། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡི། །སྒོམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕོས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་དབང་གསུམ་པའི་ཉམ་མྱོང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྒྱ་བོད་ཐམས་ཅད་དུ་མང་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། ཀུནྡ་མ་འཕོས་རུང་པདྨ་ཅན་སོགས་ལས་རྒྱ་དང་ཡིད་རིག་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་བདེན་མེད་དུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཙམ་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་ནི་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་གྲགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་ཆེར་འཁྲུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བཞི་པ་དེ་ཉིད་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །གང་ཞིག་དེ་ནི་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་འདིས། །ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཤེས་རབ་འགྲོགས་ལས་གང་གི་དཀར་པོ་ ཟགས། །དེ་ཡིས་བདེ་བ་ཅི་ཡིས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དཔྱིད་དང་འགྲོགས་ལས་མེ་ཏོག་མ་རྒྱས་པ། ལྷུང་ན་ཙུ་ཏའི་འབྲས་བུ་ གང་གིས་འབྱུང། །ཞེས་དང༌། ཇི་ལྟར་གཉིད་ལོག་ན་ཡང་སྦྲུལ་གྱིས་ནི། །སོས་བཏབ་མི་འཚོ་དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་པ། ཁུ་བ་སྡུད་པ་མེད་ཕྱིར་སྟོབས་མེད་མའི། །སྐྱེ་གནས་དེ་ཡིས་ཉམ་པར་བྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་འཕོ་བ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ཐབས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཕོས་པ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ འབྱུང༌། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་བུའི་ཁམས་ཟད་བྱེད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕུང་ཁམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟུང་བས་ཉམ་སྨད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ནུས་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་ཤུགས་ཉམ་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕོས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་ལས་ཡེ་ཙམ་གྱིས་དམ་པའི་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་གཉིས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ངག་གི་བྱེད་བཅིངས་ཙམ་གྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཕོ་བ་བཀག་པ་ཁོ་ན་ལས། མི་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་མེད་དེ། བྱེད་བཅིངས་ཀྱི་རྐྱེན་དེ་མ་ཚང་བའི་སྐབས་སུ་འཕོ་བའི་གནས་སྐབས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན། དཀའ་ཐུབ་པ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་མམ། གཟུང་བ་མེད་ཙམ་སོགས་ཉེ་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒོམ་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཙམ་དང༌། རྒྱ་བོད་མང་པོ་ཞིག་ལྟ་བ་མཐོ་མཐོ་པོ་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་མེད་པོ་འདོད་ནས་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གང་ཡང་མིན་པའི་བློ་འདས་ཙམ་དེ་གནས་ལུགས་ཡིན་པས། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཐར་པའི་ལམ་མཆོག་མིན་པ་ཡང༌། དཔལ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཐབས་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འབྱུང༌། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་པ་དང༌། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཏུ་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས། །ཐབས་ནི་བདེ་བའི་སྡོམ་པ་
Chinese
不是脱离母亲就能获得的。 脱离生起次第的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）等字，脱离分别念， 那便是圆满次第的瑜伽， 仅凭那便已足够，没有其他的修持方法。 如是说。正如火虽然恒常存在于木中， 但因隔断分离的方法而不可见， 通过钻木取火，手摩擦钻木和钻板， 便能见到存在于其中的火。 同样，心的光明，通过分别念的 禅修方法是无法见到的， 唯有在此将净分和 浊分合一才能见到。 然而，宣说有分别念的必要是，在《心髓释》中说： “看到陷入分别念之网的 三界众生， 为了让他们如何解脱， 便宣说了相应的解脱之法。 对于被分别念习气束缚者， 首先宣说了分别念的仪轨， 当了知分别念的自性时， 便可进入无分别念。” 如是说。同样，在《无垢光》中也说： “观修色等分别念的坛城之 轮，一旦习惯， 便能成就世间的成就， 又怎能获得所欲的大成就呢？” 如所说，对于根器低下者，是为了让他们逐渐进入圆满次第而调伏相续的意义，或者暂时是为了共同成就的意义而宣说的。 此外，仅凭无分别念就能成就智慧身，在《名义汇集》中，金刚手引用说： “为了成就智慧身， 舍弃一切分别念的 禅修，是如来所宣说的。” 如是说。第二，认为菩提心外溢的状态是获得第三灌顶体验的真实智慧的宗派，在整个藏汉地区大量出现，如昆达玛·阿波热荣巴玛·坚等，仅仅将由汉地和意根产生的快乐认知为无实有，便认为是第四智慧，这在著名的大师们中尤为盛行，因此他们对真实的境界非常迷惑。如是说： “至高不变的第四者， 即是诸佛的智慧， 谁若再次如是想
English
It is not obtained by being separated from the mother. Liberated from the generation stage, the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪), and free from conceptualization, That is the yoga of the completion stage itself, By that alone it is sufficient, there is no other method of accomplishment. Thus it is said. Just as fire, although constantly present in wood, is not visible due to the method of cutting and separating, But by rubbing the wood, rubbing the drill and the drill board with the hand, the fire that resides within it becomes visible. Similarly, the luminosity of the mind is not seen through methods of meditation involving conceptualization, Only by uniting the pure and turbid aspects here can it be seen. However, the necessity of speaking of conceptualization is, in the Heart Commentary, it says: "Seeing the beings of the three realms who are caught in the net of conceptualization, In order for them to be liberated, He taught the corresponding methods of liberation. For those bound by the habitual tendencies of conceptualization, He first taught the ritual of conceptualization, When the nature of conceptualization is known, one should enter into non-conceptualization." Thus it is said. Similarly, in the Stainless Light, it also says: "By becoming accustomed to meditating on the mandala of forms and other conceptualizations, worldly accomplishments will be achieved, but how could one achieve the great accomplishment of desire?" As it is said, for those of inferior faculties, it is for the purpose of taming the continuum in order to gradually enter the completion stage, or temporarily for the purpose of common accomplishments that these are taught. Furthermore, it is also said in the Compendium of Nomenclature, quoted by Vajrapani, that the wisdom body is accomplished solely through non-conceptualization: "For the sake of accomplishing the wisdom body, the meditation that abandons all conceptualizations is taught by the Tathagatas." Thus it is said. Secondly, the tenet that considers the state of the outward flow of bodhicitta as the genuine wisdom of experience of the third empowerment has arisen in great numbers throughout Tibet and China. Like Kundama Apore Rongpama Chen, merely recognizing the bliss arising from China and the mind-consciousness as unreal is considered the fourth wisdom. This is particularly prevalent among the famous great masters, and therefore they are greatly confused about the true state. Thus it is said: "The supreme, unchanging fourth, is the wisdom of the Buddhas, Whoever thinks of it again in that way
Chinese
。经中，胜者宣说了大手印之路。与智慧相伴，若精液漏失，那又如何能增进安乐？如同春天相伴而花朵不盛开，又怎能结出成熟的芒果？又如蛇虽冬眠复苏，却无法存活，同样，苦行者若不积蓄精液，就会因虚弱而损耗生殖能力。如是说。因此，即使在获得明点转移的阶段，与其他方法一同修持，也不会成为解脱之道。如是说：从转移中产生无欲，从无欲中产生痛苦，痛苦会耗尽男性的精液。因为舍弃了智慧的所依，因为五蕴和合之身被痛苦折磨，因为堕落而衰损，因为脉、气、明点的力量和心力都衰弱了。即使不向外转移，仅仅依靠行为本身也不会成为殊胜的安乐，因为这两种手印没有使智慧的所依明点不改变的能力。仅仅依靠身语的行为束缚来阻止向外转移，并不能获得不改变的境界，因为在行为束缚的因缘不具足时，就可能发生转移的境界，如同苦行者、仙人广增等。第三种是，仅仅是人无我，或者无所执等，修持一些相似的空性，以及修持诸法无自性，仅仅是分别的智慧，以及许多汉藏人士认为见解高深，想要无有戏论，认为非有非无、亦有亦非有的超越思维的境界才是实相，仅仅是不作意任何事物就能获得解脱等等。这些都不是殊胜的解脱之道。如吉祥空行母金刚帐续中说：如果空性是方便，那么就不会有佛陀，因为果不是与因相异的，所以方便不是空性。为了遣除对各种见解的执着，以及寻求我执的人们，诸佛才宣说了空性。因此，坛城和轮涅，是安乐的集合。
English
. In the scriptures, the Victorious Ones have proclaimed the path of the Great Seal. If, while accompanied by wisdom, one's white essence leaks, how can that increase bliss? Just as flowers do not bloom when accompanied by spring, how can ripe mangoes be produced? Similarly, just as a snake, though revived from hibernation, cannot survive, so too, a practitioner of austerities who does not accumulate semen will weaken and diminish his reproductive capacity. Thus it is said. Therefore, even in the stage of attaining the transference of bindu, practicing it together with other methods will not become a path to liberation. As it is said: From transference arises detachment, from detachment arises suffering, and suffering exhausts the essence of a man. Because one has abandoned the support of wisdom, because the aggregates and elements are tormented by suffering, because one is weakened by downfall, and because the power of the channels, winds, bindus, and the strength of the mind are weakened. Even if one does not transfer it externally, merely relying on the action itself will not become supreme bliss, because these two mudras do not have the power to prevent the bindu, the support of wisdom, from changing. Merely relying on the physical and verbal actions of binding to prevent external transference does not attain the state of immutability, because the state of transference can occur when the conditions for the action of binding are not complete, as with ascetics, sages like Vṛddha, and so on. The third is, merely the selflessness of the person, or non-grasping, etc., meditating on some similar emptiness, and meditating on all phenomena as being without inherent existence, merely the discriminating wisdom, and many Chinese and Tibetan people think that the view is very high, wanting to be without elaboration, thinking that the state beyond thought, which is neither existent nor non-existent, neither both nor neither, is the reality, and merely not thinking about anything at all, thinking that one can be liberated, etc. These are not the supreme path to liberation. As the glorious Ḍākiṇī Vajra Tentra says: If emptiness is the means, then there will be no Buddhas, because the result is not different from the cause, therefore the means is not emptiness. In order to dispel attachment to various views, and for those who seek the view of self, the Buddhas taught emptiness. Therefore, the mandala and the wheel are the collection of bliss.