Tibetan
་པའི་བར་དོ་འགྲུབ་ལ། དེས་མངལ་གཟུང་བ་སོགས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་བླངས་པ་ན་རྩ་བའི་མ་རིག་པ་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཅན་དེ་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རགས་པ་ ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལེན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རླུང་གཡོས་པས་འཛག་བདེ་གསར་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་ཀྱང༌། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར། མ་རིག་པ་ནི་འདིར་ཐོག་མ་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ། །དེས་འདོད་ཆགས་རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ་འདོད་ཆགས་ལས་ཀྱང་འགྱུར་བའོ། །འགྱུར་བ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །ཞེ་སྡང་གི་བདག་ཉིད་ནི་བརྒྱལ་བ་སྟེ་བརྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའོ། །མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་དེ་འདུ་བྱེད་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང༌། མདོར་བསྡུ་ན། འཛག་བདེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སེམས་ལས་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར། དེ་གསུམ་གྱིས་ད་ལྟའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བསྐྱེད། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་སྣང་བ་ལས་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཤར། ནང་བག་ཆགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་ཉེར་ལེན་དང༌། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་རང་ལུས་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་དང་འཕྲད་པའི་རྐྱེན་གཉིས་འཛོམ་པ་ལས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་ནས་ལས་ བསགས་པས་སྐྱེ་བ་གཞན་འཕེན་ཞིང༌། སྔར་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་མ་འོངས་པ་ན་ཉོན་མོངས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་བྱེད་དོ། །དེས་ན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་པོ་གཞན་ན་མེད་པས་དར་ཀྱི་སྲིན་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ཆུས་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་དོན་ཚན་བཞི་པ་འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ནས་འཁོར་བ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་བཤད་ན། དེ་ལྟར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཚུལ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་ལུགས་ལ་ཡོད་ཅིང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག
Chinese
之间的中阴成就，由此取受受胎等出生的有，那么根本的无明具有种子的状态，就会取受庸常的粗大身语意三，由蕴、界、处所摄集。如前所说，十二变迁的风摇动，就会变成产生新的漏滴等。这些也是，在成就最极不变化的智慧时，无明就是此处无始以来的贪欲习气。由此贪欲猛烈生起，而且也从贪欲转变。从转变中脱离贪着，即从脱离贪着中也产生嗔恨。嗔恨的自性是昏厥，所谓昏厥就是愚痴。这样，贪欲、嗔恨和愚痴的自性就是无明，而不是虚空的鲜花花环。所谓无明就是烦恼。从无明产生行，从行产生识，即痛苦等等，广为宣说。简而言之，从漏滴习气的心中，精血风三显现。这三者产生现在的身语意三。从身语意三的脉、风、明点的显现中，显现出外在世界的多样景象。内在习气的力量以精血风三的形态显现的近取因，以及外境连同自身与对境相遇的缘二者聚合，再次产生烦恼而积 累业，从而抛向其他生世，并且使原有的烦恼习气变得强大，也成为未来产生各种烦恼之因。因此，流转轮回的一切都是从自心产生的烦恼所造就的具有各种痛苦自性的轮回，所以轮回痛苦的制造者不在他处，就像蚕用自己的口水束缚自己一样。这些是第四个要点，即轮回如何产生的道理。然后讲述轮回如何止息的道理。像这样流转轮回的道理，一切都不是在实相中存在并且真实成立的，而是明明没有却显现的错觉。而错觉也仅仅是分别念而已，分别念
English
The bardo in between is accomplished, and when it takes the existence of birth, such as taking conception, then the fundamental ignorance, which has the state of a seed, will take the ordinary coarse body, speech, and mind, gathered by the aggregates, realms, and sources. As mentioned above, the wind of the twelve transformations stirs, and it will become the generation of new leaking drops and so on. These are also, when the supreme unchanging wisdom is accomplished, ignorance here is the habit of attachment without beginning. From this, attachment arises intensely, and it also transforms from attachment. From transformation, detachment from attachment, that is, from detachment from attachment, also arises hatred. The nature of hatred is fainting, and what is called fainting is delusion. Thus, the nature of attachment, hatred, and delusion is ignorance, not a garland of flowers in the sky. What is called ignorance is affliction. From ignorance arises action, from action arises consciousness, that is, suffering, and so on, is widely proclaimed. In short, from the mind of the habit of leaking drops, the three, essence, blood, and wind, manifest. These three generate the present body, speech, and mind. From the appearance of the channels, winds, and bindus of the body, speech, and mind, various appearances of the external world arise. The internal power of habit manifests in the form of the three, essence, blood, and wind, as the proximate cause, and the external appearance, together with oneself, meets with the object, and the two conditions combine, again generating affliction and accumulating karma, thus throwing towards other births, and also making the existing habit of affliction powerful, and also becoming the cause of generating various afflictions in the future. Therefore, all those wandering in samsara have created samsara, which is of the nature of various sufferings, from the afflictions arising from their own minds, so the creator of the suffering of samsara is not elsewhere, just as a silkworm binds itself with its own saliva. These are the fourth point, the reason for how samsara arises. Then, the reason for how samsara ceases is explained. Like this, the reason for wandering in samsara, all of it is not existing in reality and truly established, but is an illusion that appears even though it is not there. And that illusion is merely conceptual thought, conceptual thought.
Tibetan
་པ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་མཐུ་དང༌། ལས་རླུང་རྒྱུ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ དེའི་གཉེན་པོར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལས་རླུང་དགག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་པའི་སྣང་བ་ཅན་གྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འགྱུར་བདེའི་བག་ཆགས་སྤོངས་ལ། ལས་རླུང་བཀག་པས་ནི་དཀར་དམར་གྱི་ཚོགས་པ་རང་སར་དེངས་ནས་འཛག་བདེ་བཅུ་དྲུག་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་དེ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་ སྔར་གྱི་རྒྱུན་རྣམས་དངོས་སུ་འགགས་ཤིང༌། རྣམ་རྟོག་སྤང་པས་སླར་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། སྲིད་པར་ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རང་སངས་སུ་སོང་བ་ཙམ་ན་ཐར་པ་སྟེ། སྔར་ཡོད་བདེན་པ་པོ་བསལ་རྒྱུ་དང། སྔར་མེད་ཁྱད་པར་ཅན་བཞག་རྒྱུ་མེད་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་དྲི་མེད་འོད་ལས། དེའི་ཕྱིར་བདུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་བའི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ནི་རྣམ་ཤེས་འཁོར་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་དང་བཅས་པའི་རྒྱུན་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་གཞན་འདིར་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང༌། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཞན་དང༌། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་རྒྱས་པར་ལམ་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་རྒྱུད་ལ་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་དངོས་དང༌། འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མཁས་པ་འགའ་ཞིག་སྐབས་འདིར་གནས་སྐབས་བཞིའི་དྲི་མ་དང༌། མ་ དག་པའི་ཁམས་དྲུག་དང༌། ལས་རླུང་འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་དང། འགྱུར་བདེའི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་འབྲས་བུའི་རྡོ་རྗེ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྒྱུད་དངོས་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱིར་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འཁོར་བ་རྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། ཞེས་པའི་དགོངས་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བ་ཉིད་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་གཞག་འདི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་བཞི་སོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྤང་བྱ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་གྲུང་པོར་མི་རུང་ལ། འཁོར་
Chinese
那個也是由習氣的力量和業風運行的因緣所產生的，對治它的方法是用不分別的智慧來阻止業風。也就是說，對於法性具有現證景象的不分別智慧，能夠消除轉變安樂的習氣。當業風被阻止時，紅白的聚集自然消退，十六種滴漏安樂和十二緣起的次第都會停止。業、煩惱和痛苦，過去的習氣都會真正停止，由於捨棄了分別念，也不會再次產生，在輪迴中，業和煩惱的生起將會耗盡。那就像是本不存在卻顯現的幻覺之輪自然消逝，僅僅如此就是解脫。不需要去除原本存在的真實，也不需要建立原本沒有的特殊性。就像《無垢光經》中所說的那樣：「因此，所謂的魔，就是眾生輪迴之心的習氣的污垢。所謂的佛，就是遠離輪迴之心的習氣的心。」等等，經中廣泛地闡述了這些。這樣看來，世俗諦的眾生，只不過是具有所有輪迴法之識的相續而已。因為究竟諦的智慧佛陀恆常安住於此，所以經中說：「眾生即是佛，此處沒有其他偉大的佛存在於世間。」等等。其他的續部之王和經部中也廣泛地闡述了這些。這個道理將會透過廣泛地闡述道和果來理解。第二，遣除對於因續的邪見，這是正文和附帶意義。第一部分是：有些智者說，此處的四種狀態的垢染、不清淨的六界、十二種業風的轉變和十六種轉變安樂等，是果的金剛四座等的真實因續。一般來說，也是根據《金剛頂經》中所說：「續即是相續不斷，輪迴被認為是續。」的想法，認為輪迴本身就是因續。然而，這種分類是不好的，因為四種狀態等輪迴的法，都是應該捨棄的，不能成為佛陀的真實因，輪迴
English
That is also produced by the power of habitual tendencies and the cause of the movement of karmic winds. The antidote to that is to stop the karmic winds with non-conceptual wisdom. That is, the non-conceptual wisdom that has the manifest appearance of the nature of reality can eliminate the habitual tendencies of changing bliss. When the karmic winds are stopped, the gathering of white and red naturally subsides, and the sixteen drops of bliss and the sequence of the twelve links of dependent origination will all cease. Karma, afflictions, and suffering, the past habits will truly cease, and because of abandoning conceptual thoughts, they will not arise again. In samsara, the arising of karma and afflictions will be exhausted. That is liberation when the wheel of illusion, which appears as non-existent, naturally disappears. There is no need to remove the truth that was originally there, nor is there a need to establish a specialty that was not originally there. As it says in the Vimalakirti Sutra: "Therefore, what is called a demon is the impurity of the habitual tendencies of the minds of sentient beings in samsara. What is called a Buddha is the mind that is free from the habitual tendencies of the minds of samsara." And so on, it is extensively explained in the sutras. In this way, the conventional sentient being is merely a continuum of consciousness with all the phenomena of samsara. Because the ultimate wisdom Buddha always abides in it, it is said in the tantras: "Sentient beings are Buddhas, there is no other great Buddha in this world." And so on. Other tantra kings and sutras also extensively explain these. This meaning will be understood by extensively explaining the path and the fruit. Second, refuting wrong views about the causal continuum, this is the main text and the incidental meaning. The first part is: Some scholars say that the impurities of the four states, the six impure realms, the twelve transformations of karmic winds, and the sixteen changing pleasures are the real causal continuum of the four vajras of the fruit, etc. In general, it is also based on the idea of the Vajrasekhara Sutra, which says, "Continuum is continuous, samsara is considered to be the continuum." They think that samsara itself is the causal continuum. However, this classification is not good, because the phenomena of samsara such as the four states are only to be abandoned, and cannot be the real cause of the Buddha, samsara