Tibetan
ས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དབུ་མ་པ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པས་དངོས་ཞེན་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་ཅིང༌། ཕྱག་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བསྒོམས་ པས་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དེ་འཁྲུལ་སྣང་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར། གནས་ལུགས་ལ་མི་སླེབ་པས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་སྐྱོན་དེ་མེད་དེ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་ཡང་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྟོང་པར་རིག་པས་སོ། །ཡང་བརྗོད་པ། འོ་ན་ངེད་ཀྱང་སྟོང་གཟུགས་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སྟོང་པར་རིག་པར་ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་དུ་མི་འགྱུར། དེ་བས་ན་རེ་ཤིག་ཁྱེད་ཀྱི་ངོར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་མཉམ་ཞིག་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ལམ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་འདིས་ནི་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲིབ་ཅིང༌། མ་དག་ལས་སྣང་འདིས་ནི་མི་སྒྲིབ་པོ་ཞེས་པ་འདི་དང༌། སྤྱོད་པ་བཟང་ངན་རྣམས་སྟོང་པར་རྟོགས་ན་རྟོགས་མཉམ་དང༌། མ་རྟོགས་ན་མ་རྟོགས་པར་མཉམ་པ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འབྱེད་པའི་སྤང་བླང་མི་བྱེད་པར་མི་དགེ་བ་ལ་མངོན་པས་ཆགས་པ་ལྷ་སྒོམ་དང༌། བཟླས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ནི་བཟོ་མེད་ལས་མེད་དང་འགལ་བས་ལམ་གོལ་བར་འདོད་ཅིང༌། སྡིག་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་འཐབ་རྩོད་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། འདོད་སྲེད་དང༌། ཆགས་སྡང་འདི་དག་བཟོ་མེད་དུ་སྦྱང་བས་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ བ་འདི་དག་ནི། རྒྱལ་བའི་དགོངས་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ། མུན་པ་ནས་མུན་པར་འཇུག་པ། ལག་འགྲོ་ལྷ་མིན་གྱི་རིགས་སོ། །དེ་འདྲ་ལུགས་དེ་དག་གི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྔོན་ནས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་ལུགས་དེ་འཛིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཤས་ཆེ་བ་ཞིག་གི་ཁ་དང་སྙིང་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ལོག་པའི་ལམ་ལ་འཁྲིད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ། དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་ཕུང་སྟེ་ཆོས་དང་འགལ་བར་མ་ཟད། རང་ལུགས་དང་ཡང་འགལ་བས་སོ། །ཡང་དེ་དག་ལ་བརྗོད་པ། ཅི་མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་ནི་ཐར་པ་མེད་པའམ། ཐར་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བརྟན་མེད་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་སྣང་ཚད་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། མི་སྣང་བ་ནི་མ་འཁྲུལ་བའོ། །སྙམ་ན། སྣང་བ་གཏན་ནས་མེད་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་བ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་རྭ་ལྟར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས། མ་འཁྲུལ་བ་ནི་ཡོད་དེ་སེམས་
Chinese
如果说是地迷乱，那么，中观派你们观修如幻的世俗，也想从实执中解脱，这也是不合理的。大手印师们观修俱生之显现，认为可以自解脱，这也是不合理的，因为观修的是迷乱的显现，不能到达实相。他们说，没有那个过失，虽然是迷乱的显现，但不执着，而是以空性来认知。又说，那么我们也不执着空色，以空性来认知，为什么不能成为道？因此，暂且允许在你看来是迷乱的，但从修道中产生的显现会障碍实相，而不清净的业显现不会障碍，这样说，以及好的坏的行为都证悟为空性，如果证悟和不证悟是相同的，即使证悟和不证悟是相同的，也不做区分证悟和不证悟的取舍，反而对不善充满贪恋，观修本尊，念诵，戒律的行为，以及各种体验的显现，都认为与无造作和无为相违背，是走错了路，而对罪恶充满贪恋，争斗，散乱，贪欲，以及贪嗔这些通过无造作来修持，是解脱之因，这些说法是违背了佛陀的意旨，从黑暗进入黑暗，是夜叉罗刹之类。如果认为这样类似的宗派在大车的宗义中没有，那是真实的，然而从过去到现在，持有这种宗派的大部分人，总是口是心非，明显地将众生引入歧途，如果他们自己的根本宗义中没有，那么没有本身就会毁灭你们，不仅与佛法相违背，也与自己的宗义相违背。又对他们说，难道没有不迷乱的显现吗？如果没有，那么就没有解脱，或者解脱会变成迷乱，变得不可靠。如果认为一切显现都是迷乱的，而不显现的则是不迷乱的，那么，完全没有显现怎么会是不迷乱呢？因为就像兔角一样什么都没有。又这样说，不迷乱是有的，是心
English
If it is said that the ground is deluded, then, it is also unreasonable that you Madhyamikas also want to be liberated from the clinging to reality by meditating on the illusory conventional, and it is also unreasonable that the Mahamudra masters meditate on the co-emergent appearance and think that they can be self-liberated, because they are meditating on the deluded appearance, and they cannot reach the reality. They said that there is no such fault, because even though it is a deluded appearance, they do not cling to it, but recognize it as emptiness. Again, they said, then why can't we also not cling to empty form and recognize it as emptiness become the path? Therefore, let's just say that it seems deluded to you, but the appearance that arises from the practice of the path obscures the reality, and the impure karmic appearance does not obscure it. And this, if good and bad behaviors are realized as emptiness, then realization and non-realization are the same, and even if realization and non-realization are the same, they do not make the distinction between realization and non-realization, but are filled with greed for non-virtue, meditating on deities, reciting mantras, practicing morality, and various experiences, they think that they are contrary to non-fabrication and non-action, and that they are on the wrong path, and that they are filled with greed for sins, fighting, distraction, desire, and that these hatreds are cultivated through non-fabrication, are the cause of liberation, these statements are contrary to the intention of the Buddha, entering from darkness into darkness, and are like yakshas and rakshasas. If you think that such similar sects do not exist in the tenets of the great chariots, that is true, but from the past to the present, most of the people who hold this sect always say one thing and mean another, and clearly lead beings astray, and if they do not have their own fundamental tenets, then the absence itself will destroy you, not only contradicting the Dharma, but also contradicting your own tenets. Again, they are told, is there no non-deluded appearance? If not, then there is no liberation, or liberation will become deluded, and become unreliable. If you think that all appearances are deluded, and that what does not appear is not deluded, then how can the complete absence of appearance be non-deluded? Because it is like a rabbit's horn, there is nothing. Again, they say, there is non-delusion, it is mind.
Tibetan
སྐད་ཅིག་མ་རང་ཚོ་ཟིན་པའི་སྣང་བ་འདིའོ་སྙམ་ན། རྟགས་བཅུ་ཡང་མ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཉམས་ཀྱི་བདེ་ སྟོང་དང་མི་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཉིད་རང་ཚོ་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། བགོ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། འགྲོ་བ་སོགས་མི་བྱེད་པའང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ལའང་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་སྒོམ་གྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་སྒོམ་གྱིས་ཟིན་པར་བྱེད་ན་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་སྐྱོན་ཡོད་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་གཟུགས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་ཁེགས་ལ། མ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་འདི་ལྟར་སྟོང་གཟུགས་འདི་ནི་མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལས་སྣང་འདི་ལ་ཆགས་པ་ནི་འདིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་རྣམས་ལ་སྣང་བ་འདི་ཇེ་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་པ་གཉིས་པ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི་སྔ་རབས་པ་ཕལ་ཆེར་ཞིག་དང༌། ཆོས་རྗེ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་སོགས་ཁ་ཅིག་ཀྱང་སྟེ། སྟོང་གཟུགས་རྟགས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་འཁྲུལ་སྣང་ཡང་མིན་ལ་དོན་དམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་མཁན་གྱི་བློའི་རང་སྣང་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འདུས་བྱས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །འདི་ནི་འདོད་ཚུལ་སྔ་མ་ལས་བཟང་ ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། སོ་སོར་སྡུད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྗེ་བཙུན་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ། ཞེས་སོགས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་རྣམས་དང༌། ནཱ་རོ་པས་ཀྱང༌། སེམས་ཀྱི་དུས་གསུམ་པའི་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པ་བཀག་གོ །སློབ་དཔོན་ཉི་མ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པའོ། །ཞེས་སོ། །བཤད་སྦྱར་སྙིང་པོ་སྣང་བར། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཞེས་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡུལ་སྟོང་གཟུགས་དེ་དག་ཆོས་ཉིད་དུ་བཤད་པས་དེ་དག་ལམ
Chinese
如果认为这是刹那间自生的显现，那么十相也不会错乱，理由即在于此。因为（此显现）用于体验乐空和无分别。如果说心性不会自生，那是因为没有见到（他们）不进行饮食、饮用、穿着和行走等活动。你们也不会出现这种情况。如果认为这些是被禅定所摄持，所以没有过失，那么我们也被禅定所摄持，那又有什么过失呢？这样一来，空色是错觉的说法就被驳倒了，而证明其非错觉的理由如下：空色是非错觉的显现，因为这是圣者们所体验的对象，并且（空色）能舍弃对此现象的贪执，而且对于殊胜瑜伽士们来说，这种显现会越来越广大。第二个辩论已经消除。第三个是，大多数的古人，以及法王索南坚赞等一些人也认为，空色十相等等这些既不是错觉，也不是胜义谛，因为它们是见者的心识自显现，所以是道谛的有为法。这种观点比之前的观点要好，但并不完全正确，因为在根本续部中说：“各自摄集大手印，虚空空性的体性。”而且至尊观世音菩萨也说：“一切相皆从虚空生，普贤一切自在，安住于一切众生的自性中，俱生之喜。”等等，这些都是对空色体性的阐述。那若巴也说：“心之三时的一切形色并非实有，因为它们不具备过去等事物的自性，并且超越了微尘的性质。”因此，遮止了有为法的说法。导师尼玛巴耶谢说：“法界是虚空，与一切形色圆满的空性。”在《释续心要光明》中说：“如此，仅仅是心的显现，法界被称为大手印。”因此，像这样，将空色等对境阐述为法性，所以它们是道。
English
If it is thought that this is the appearance of self-arising in an instant, then the ten signs will not be confused, and the reason is for this. Because (this appearance) is used to experience bliss-emptiness and non-discrimination. If it is said that mind-nature does not arise by itself, it is because it has not been seen that (they) do not engage in eating, drinking, wearing, and walking, etc. Such a situation will not occur for you either. If it is thought that these are held by meditation, so there is no fault, then we are also held by meditation, so what fault is there in that? In this way, the claim that empty-form is an illusion is refuted, and the reason for proving that it is not an illusion is as follows: empty-form is a non-illusory appearance, because it is the object experienced by the noble ones, and (empty-form) can abandon attachment to this phenomenon, and for the supreme yogis, this appearance will become more and more vast. The second debate has been eliminated. The third is that most of the ancients, as well as Dharma Lord Sonam Gyaltsen and some others, also believe that empty-form, the ten signs, etc., are neither illusions nor ultimate truth, because they are the self-appearance of the mind of the seer, so they are the conditioned truths of the path. This view is better than the previous one, but it is not entirely correct, because in the root tantra it says: "Gathering separately is the great seal, the nature of empty space." And the venerable Avalokiteshvara also said: "All forms arise from space, Samantabhadra is all-powerful, abiding in the nature of all sentient beings, the joy of being born together." etc., these are all explanations of the nature of empty-form. Naropa also said: "All the various forms of the three times of the mind are not real, because they do not possess the nature of past things, etc., and they transcend the nature of particles." Therefore, the statement of conditioned phenomena is refuted. Teacher Nyima Pal Yeshe said: "The Dharmadhatu is space, the emptiness that is complete with all kinds of forms." In the Commentary on the Essence of Light, it says: "Thus, merely the appearance of the mind, the Dharmadhatu is called the Great Seal." Therefore, like this, since the objects such as empty-form are explained as the nature of reality, they are the path.