Tibetan
་ དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་བསམ་གཏན་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགེ་བསམ་གཏན། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་བརྩོན་བྱས་ན། །ཟླ་བ་ཉི་མའི་དབྱིབས་འདྲ་དང༌། འོད་དང་པདྨ་ལྟ་བུ་དང༌། །རི་མོའི་ནམ་མཁའི་མེ་འདྲ་མཐོང༌། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་ནི། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལམ་འཁྲིད་ པར་བྱེད། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་རྒྱལ་གྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་ལྟུང་བར་བྱེད། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ཤིང༌། །སྣང་བ་མེད་པར་ནམ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེས་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡི་ཕྱག །ཞིང་རྣམས་ཀུན་ནས་ཕྱུང་ནས་ནི། །དེ་ཡི་མགོ་ལ་བྱུག་མཛད་དེ། ཡང་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ལྟས། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། རྟགས་སྣང་གིས་འཁྲིད་པ་འདི་དག་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ནམ་ཐེག་པ་དམན་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་ནི་སྣང་བ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་ཞིང་སྨྲ་བ་དག་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མདོའི་དོན་ཡང་མ་གོ་ཞིང༌། མདོ་དེ་དག་གི་དོན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡང་མ་མཐོང་བར་སྣང་ལ། དེ་དང་འདི་དག་གི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་མ་ཕྱེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་མདོ་ཚིག་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་ནི་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དང༌། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་དཔྱོད་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་ཡན་ཆད་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་དང་མཚུངས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་བཞག་རྟག་ཏུ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགེ་བའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་དག་གོམས་པ་ལས་ཉི་ཟླའི་དབྱིབས་སོགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མང་དུ་འབྱུང་ ངོ༌། །གཞན་ཡང་ས་གསུམ་པ་ལ་ཟངས་ཀྱི་འོད་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་བཤད་པ་ཡང་འདི་དག་དང་འདྲ་བས་མཚན་མ་དེ་དག་ལ་རྟེན་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་དུ་གོལ་ཞིང་འགྲོ་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་སོགས་བསམ་གཏན་དང་པོ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ན་མཐོང་སྣངགི་རྟགས་དེ་དག་དང༌། མུ་སྟེགས་དང་རིགས་མཐུན་ཐུན་མོང་པ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་མཐུན་པའི་ཉམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐའ་ཡས་པ་འཆར་ཞིང༌། དེ་བཞིན
Chinese
等。如是之性所缘禅定等，如来之善禅定，瑜伽士若勤奋，则见如日月之形状，如光芒莲花等，如绘画虚空之火焰。彼等种种相，乃外道之引路。声闻与独觉，亦堕入行境。此等一切皆舍弃，何时变为无有显现，彼时诸佛天神之手，从一切刹土取出，涂于彼之顶上，乃真正随行之相。如是宣说。以相之显现引导者，此等乃成外道或小乘道。大乘之禅修乃是无有任何显现之一事，如是思惟而语者，是显现也。于彼而言：汝等亦未解经之义，亦未见诸智者所释经之义，如是显现，彼与此等之不同差别亦未辨别，如是显现。于彼而言，彼等经句之意乃是：观修有为无常与不净之等持等，乃是凡夫四颠倒之对治，乃是童子近行，以通达二无我之义，以理智而各别了知，乃是妙观察，于加行道以上，于如是之性获得明相乃是如是之性所缘，诸佛之等持恒常与善相应，如是现见如是之性者，彼等之等持恒常离垢，乃名如来善禅定，串习此等之后，日月之形状等，等持之行境影像多生。此外，于第三地宣说如铜光之显现，亦与此等相同，故非谓依彼等相而迷入外道与小乘道，乃是童子近行等前三禅之状态所见之相，与外道同类之共同四禅与四无色定，以及与外道宗义相符之体验等持无边显现，如是。
English
etc. Suchness-object meditation, etc., Tathagata's virtuous meditation, if a yogi strives, then he sees shapes like the sun and moon, like light and lotus, like a painted sky's flame. Those various signs are the guides of non-Buddhists. Shravakas and Pratyekabuddhas also fall into the realm of practice. All these are completely abandoned, and when they become without appearance, then the hands of the Buddhas and gods, taken from all the fields, anoint his head, as a sign of truly following. Thus it was said. Those who are led by the appearance of signs, these become the path of non-Buddhists or Hinayana. The meditation of Mahayana is something without any appearance, so those who think and speak are appearances. To them it is said: You have not understood the meaning of the sutras, nor have you seen the meaning of the sutras explained by the wise, so it seems, and you have not distinguished the differences between them, so it seems. To them, the meaning of those sutra words is: Meditating on impermanence of conditioned things and impure samadhi, etc., is the antidote to the four inversions of ordinary beings, which is the practice of a child; understanding the meaning of the two selflessnesses, and separately understanding with reason, is the excellent discernment; and obtaining clear appearance in suchness beyond the path of joining is the object of suchness; the samadhi of the Buddhas is always in accordance with virtue, and those who directly see suchness, their samadhi is always free from defilement, which is called the Tathagata's virtuous meditation. From the habituation of these, the shapes of the sun and moon, etc., many images of the realm of practice arise from samadhi. Furthermore, the appearance of copper light is also described in the third ground, which is similar to these, so it is not meant that relying on those signs leads to straying into the path of non-Buddhists and Hinayana, but the signs seen in the state of the first three meditations such as the practice of a child, and the common four meditations and four formless absorptions of the same kind as non-Buddhists, and the experience of limitless samadhi in accordance with the tenets of non-Buddhists, appear in this way.
Tibetan
་གཤེགས་པ་དགེ་བའི་བསམ་གཏན་དེ་ནི་སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་དག་ས་བདུན་དུ་དེ་བསྒོམས་པས། འདིར་ཡང་མཐོང་སྣང་གི་མཚན་མ་དེ་རྣམས་ དང༌། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཕྲ་མོ་སོགས་ཉན་རང་གི་ལམ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉམས་མང་དུ་འབྱུང༌། ཉམས་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཞིང༌། སྔར་གྱི་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་དང་འབྲེལ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཆ་ཤས་ཀྱང་ཡིན་མོད་ཀྱི། རེ་རེས་ཀྱང་འདྲ་མཚུངས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མང་པོ་སྦྱོང་ཞིང༌། ཡོན་ཏན་མང་པོ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ས་བདུན་པའི་མཐར་དེ་ཀུན་ཡང་སྤངས་ནས་སྣང་མེད་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ལ་སེམས་གནས་པ་ནི། ས་བརྒྱད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཕྱག་གིས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་བལྟོས་པའི་མཉམ་རྗེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྡང་འཇུག་ཡོད་ཀྱང༌། སྤྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སྐབས་མེད་ཅིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྲོས་བྲལ་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་ཡང་དག་པར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྣང་བ་མེད་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་གིས་དབང་ བསྐུར་བ་ཡོད་པས་དང༌། ཡང་མདོ་ལས། ནམ་ཞིག་སེམས་ནི་གྱུར་པ་ན། །པདྨོ་འདྲ་བའི་གཞལ་མེད་ཁང༌། །སྒྱུ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་བྱུང་བ་ན། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་ཐེར་ཟུག་གནས། །ཞེས་སོགས་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། དེའི་རྒྱུན་ལས་བྱུང་ཕྱིན་ཆད་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་སམ་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་རྟགས་སྣང་དེ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་གསར་དུ་སྣང་བའི་འཇའ་ཚོན་ལྟར་ཤར་བ་ཡིན་པས་ལམ་རྟགས་ཡིན་ཡང་འཁྲུལ་སྣང་ངོ༌། གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བཤད་པའི་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཡང་ལྷ་སྐུ་དང་ཐིག་ལེ་དང་ཡིག་འབྲུ་དང་མམེ་དམིགས་ལ་སོགས་པ་རྟོག་བཅས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྟགས་སྣང་རྣམས་ཀྱང་རགས་པའི་རླུང་བཙན་ཐབས་སུ་འགགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕལ་ཆེར་སྔ་མ་དང་ཕྱོགས་འདྲ་སྟེ། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་རགས་པའི་མདངས་ཀྱི་སྣང་བས་གཡོགས་པ་ཡིན་པས་ཆོ
Chinese
彼逝者善妙之禅定，通常大乘圣者皆有，然于未净七地修习之故，此处亦多生起显现之相，及微细之自利作意等，与声闻独觉道之体性相符之等持之体验。彼等体验亦是世俗之显现，虽亦是与先前之相之分别念相关联之错觉之部分，然每一次亦能净除诸多同类之障碍，且生起诸多功德之故，亦为道所摄。其后，于第七地之末，彼一切亦皆舍弃，而成为所谓之无显现，心安住于无世俗显现之实相，即转为第八地，彼时获得无量佛陀以手灌顶。其后，虽有观待种种等持之入定与出定，及等持之起落，然通常无未入定之时，且彼一切亦唯缘于离戏之故，彼之心乃恒常趋入正道。此乃其义。所谓无显现，亦仅指无世俗之显现，否则，因有诸佛之手灌顶，且经中亦云：何时心转变，如莲花之无量宫，幻化之行境生起时，彼时乃为真实住。等等，与所说之有无量胜义智慧之显现相违。然则，善于辨别意义之禅定等，乃是有分别之禅定，且自彼之相续生起之后，无论是观照如是性或无分别，自彼等所生起之征相，乃是自因缘聚合而新显现之彩虹般显现，故虽是道之征相，然亦是错觉。此外，纵然是密咒乘中所说之击打身体之要处，然自观想本尊身、明点、字母及火等有分别之修习所生起之征相，亦因是粗猛之气强制阻断所生起之故，大抵与前者相似，乃为脉气明点粗猛之光芒所覆盖，足矣。
English
That Sugata's virtuous meditation is generally possessed by all Mahayana Aryas, but because it is cultivated in the seven impure grounds, here also arise many appearances of visible signs, and subtle self-serving thoughts, etc., experiences of samadhi that are similar in nature to the paths of Sravakas and Pratyekabuddhas. Those experiences are also conventional appearances, and although they are also part of the illusion associated with the previous conceptualizations of signs, each one also purifies many similar obscurations, and because many qualities arise, they are also included in the path. Then, at the end of the seventh ground, all of that is also abandoned and becomes what is called the absence of appearance, the mind abiding in the reality of the absence of conventional appearance, it transforms into the eighth ground, and at that time one receives empowerment by the hands of immeasurable Buddhas. Thereafter, although there are meditative equipoise and subsequent attainment in relation to various samadhis, and the rising and falling of samadhi, generally there is no time when one is not in meditative equipoise, and because all of that is only focused on freedom from elaboration, that mind is always going on the right path. That is the meaning. The so-called absence of appearance also refers only to the absence of conventional appearance, otherwise, because there is empowerment by the hands of the Buddhas, and also the sutra says: When the mind is transformed, the immeasurable palace like a lotus, when the realm of illusion arises, then it is the permanent abode. And so on, it would contradict the statement that there is an immeasurable appearance of ultimate wisdom. However, meditations that are good at distinguishing meaning, etc., are meditations with conceptualization, and after arising from that continuum, whether one contemplates suchness or is non-conceptual, the signs that arise from them appear like a rainbow newly appearing from the gathering of causes and conditions, so although they are signs of the path, they are also illusions. Furthermore, even if it is said that the essential points of the body are struck, as explained in the Mantra Vehicle, the signs that arise from meditating with conceptualization on deity bodies, bindus, letters, and fire, etc., are also because they arise from the forced blockage of coarse winds. For the most part, they are similar to the former, because they are covered by the coarse radiance of the channels, winds, and bindus, enough.