Tibetan
་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་མོ་ཡིད་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བསྒོམ་བྱ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཀྱང་ལུས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྫས་ཀྱི་རྩ་དབུ་མ་ལ་གནད་དུ་རེག་པའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་སྲིད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབུ་མའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ཕྱིན་ལ། སེམས་འགྲེལ་རྣམས་ལས་ཡིག་འབྲུ་ཐིག་ལེ་སོགས་རྟོག་པས་སྒོམ་པ་སྨད་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་སྒོམ་པ་བསྔགས་ན། ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དེ་རྩ་ནང་གི་སྦུགས་སྟོང་རྟོག་པས་བསྒོམས་པ་དེ་ལ་ངོས་འཛིན་ན་ནི། ཡང་ན་སེམས་འགྲེལ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། འཐད་ན་ཡིག་འབྲུ་ཐིག་ལེ་སོགས་ཡོད་པའི་རྩ་དབུ་མ་བསྒོམས་པ་ལས། དེ་དག་མེད་པའི་དབུ་མ་སྟོང་པ་བསྒོམས་པ་ཆེས་ཟབ་པར་འགྱུར་བས་ཤིན་ཏུ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེས་ན་འདིར་རང་ལུགས་ནི། མི་གཡོ་བ་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ནི་བཅིངས་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །རླུང་ཡང་འཆིང་བར་འགྱུར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་ཀྱང༌། མཁའ་འདྲར་བྱས་ན་རླུང་ནི་རབ་ཏུ་འཆིང༌། །མཉམ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང། རྩའི་སྣ་རྩེར་ཡིད་བཀོད་པ། ཞེས་བཤད་པ་ཡང༌། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལས། སྣ་རྩེ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བའི་གདམས་ངག་ཅེས་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བྱེད་བཅིངས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནད་ལྟ་སྟངས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་གཉིས་འཛོམ་པས། དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་རླུང་ཕྲ་མོ་ཅུང་ཟད་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཐིམ་པའི་རྐྱེན་ལས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་བདེ་བ་ཕྲ་མོ་ཅན་ནང་གི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་རླུང་དབུ་མར་སྡུད་པའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང། དབང་ཡུལ་ཐ་མལ་བའི་འབྲེལ་བ་འཕྲལ་དུ་གཅོད་པ་དང༌། རྟགས་བཅུ་སོགས་གསལ་བར་མཐོང་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སྟོང་གཟུགས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ནུས་ན་དེ་ནི་ཕྱིར་དང༌། ལུས་གཞན་ལ་ཤར་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དངོས་གནས་ལ་དོན་དམ་པའི་རྩ་དབུ་མ་ལ་ཤར་བ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ལུས་སེམས་དབུ་མར་སྡུད་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་གྲོགས་ཕྱིའི་རྐྱེན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ལམ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པའི་བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་བརླབས་འཇུག་པ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ ནི་གཞན་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པའི་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་རང་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་དགྱེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པར་འགྱུར་ཏེ། སོར་སྡུད་ཀྱི་དང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པའི་བྱིན་རླབས་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་དང༌། རླུང་ཕྲ་མོ་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་སྟོང་དང༌། བྱེད་བཅིངས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་གསུམ་འཛོམ་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་རྗེས་ཀྱི་རྩ་ལམ་སྦྱངས། རྩ་མདུད་ལྷོད་པོར་འགྱུར། གཟུངས་འཛིན་གྱི་རླུང་ཡང་ཆ་ཤས་ནས་དབུ་མར་ཐིམ། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཀྱི། བློ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཀོད་པའི་རྩ་ཡིག་འབྲུ་ཐིག་ལེ་སོགས་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་ཉེ་ཚེ་བ་འདིའི་སྟེང་དུ་བསྒོམས་པས་རགས་པ་རྫས་ཀྱི་རྩ་ཙམ་ལ་གནད་དུ་རེག་པ་ནི་སྲིད་ཅིང༌། དེ་ལས་རིང་ཞིག་ལོན་པའི་དུས་འགའ་ཞིག་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣ་འདྲེན་བྱེད་པ་ཙམ་ཡང་ཡོད་སྲིད་ཀྱང༌། དེ་ཉིད་ངེས་དོན་དང་ཟབ་ལམ་མཐར་ཐུག་དངོས་ཡིན་པར་འཛིན་པ་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁེངས་ པ་རྣམས་བློ་ཆུང་མཐར་ཐུག་པའི་རང་མཚང་སྟོན་པར་ཟད་དེ། རྨོངས་པ་འགའ་ཞིག་ཛམྦི་རའི་འབྲས་བུ་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པ་དང་འདྲའོ། །ཡང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པ་པོ་གཅིག་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཇི་ལྟར་འབེབས་སྙམ་ན། ཁྱབ་བྱེད་ལྷ་དེ་ནི་ཀུན་ཁྱབ་ཡིན་ཡང༌། ཁྱབ་བྱ་སེམས་ཅན་སོ་སོ་ཀུན་ཁྱབ་མ་ཡིན་པས་གཅིག་ལ་ཕེབས་ཤིང་གཞན་ལ་མི་ཕེབས་པ་མི་འགལ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་དེའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱས་པ་སོགས་ལས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དེའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཞུགས་པ་ན། དེའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་བསྲབས་པས། མཚམས་ཐད་དེ་ཀ་ནས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ལྷའི་འོད་དམ་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་ཤར་བ་ནི། དོན་དམ་ལྷའི་རྡོ་རྗེ་འབེབས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོར་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་ཆེན་པོར་རང་ངམ་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་དེ་སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་གནས་ཏེ། ལམ་བསྒོམས་པས་དེ་སྟོབས་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་བ་ལྟར་གྱུར་ནས། དེས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ སྣང་བ་འཆར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ།། འོ་ན་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར་བླ་མའི་བཀས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་བཀག་པ
Chinese
是因为一切法皆是如幻，以及所遍计的显现仅仅是作意而已的缘故。如果又想，所修的对境虽然是分别念，但与身体紧密相连。即使如此，或许在触及物质性的中脉要害时，可能会稍微有些作用，但并未趋向于智慧的中脉。在《心性休息》等论典中，贬低以分别念修习字、明点等，而赞叹修习虚空。如果按照你的观点，将虚空认定为以分别念修习的脉中的空隙，那么要么与《心性休息》相违背，要么就应该认为，相比于修习具有字、明点等的中脉，修习没有这些的空性中脉更为深奥，这实在是令人发笑之处。因此，在此我自己的观点是，如《不动尊无上瑜伽续》中所说：“心若被束缚，风亦被束缚。”以及大婆罗门也说：“若如虚空，则风得系缚，若能善了知，则得解脱。”这些话的含义，以及“将意专注于脉端”的说法，实际上就是上师们口诀中所说的“鼻尖三点合一”的窍诀。这是因为具备了系缚的特殊要点和内观虚空两者。因此，随之而来的便是微细气稍微融入法界，而由其融入所获得的具有微细乐的觉受与内虚空相融，这立刻就具有将气摄入中脉的能力，并且能立即切断与普通感官领域的联系，以及具有清晰显现十相的能力。如果能够安住于空性之相，那当然更好。即使显现为其他身体，实际上也是显现在胜义的中脉上。因此，安住于此，是将身心摄入中脉的最佳方法。为了成就这些，外在的助缘需要从佛陀开始，传承不断，需要获得对此道具有经验的上师的加持。这是依靠外缘降下金刚杵，以此因缘，自相续中的本尊们会感到欢喜。
English
It is because all phenomena are like illusions, and because the appearances of what is completely imputed are merely mental fabrications. If you think that the object of meditation is conceptual thought, but it is closely related to the body, even so, it may be possible to touch the essential points of the material central channel, but it has not gone in the direction of the wisdom central channel. In the Mind at Rest and other treatises, the meditation on letters, bindus, etc., with conceptual thought is denigrated, while the meditation on space is praised. According to your view, if you identify space as the empty space in the channels meditated on with conceptual thought, then either it will contradict the Mind at Rest, or it should be considered that meditating on the empty central channel without letters, bindus, etc., is more profound than meditating on the central channel with letters, bindus, etc., which is a very laughable point. Therefore, here is my own view: As it is said in the Unwavering Supreme Yoga Tantra, "When the mind is bound, the wind is also bound." And the Great Brahmin also said, "If it is like space, the wind is completely bound. If one realizes equality, one is liberated." The meaning of these words, and the statement "focusing the mind on the tip of the channel," is actually the secret instruction of the venerable lamas, "uniting the three points of the nose tip." This is because it combines the special key points of binding and the contemplation of inner space. Therefore, as a result, the subtle wind gradually dissolves into the sphere of reality, and the subtle bliss consciousness obtained from its dissolution merges with the inner space, which immediately has the ability to gather the winds into the central channel, and immediately cuts off the connection with the ordinary sensory realm, and has the ability to clearly see the ten signs and so on. If one can abide in the form of emptiness, that is of course better. Even if it appears as another body, it actually appears on the ultimate central channel. Therefore, abiding in this is the best way to gather body and mind into the central channel. To accomplish these, external aids are needed, starting from the Buddha himself, and the blessings of the venerable lamas who have experience in this path must be received continuously. This is relying on external conditions to bring down the vajra, and by this cause, the deities residing in one's own mindstream will be pleased.
Chinese
因此，通过（上师的加持）将会降下智慧金刚。从手指收拢的最初开始，直至禅定圆满的最终，降金刚的加持将会增长。这样，降金刚，以及微细气融入法界所生的乐空，行为束缚完全清净，这三者聚合，能使智慧脉轮极度扩展，净化世俗之后的脉道，脉结变得松弛，执持的气的成分也从部分融入中脉。圆满次第的智慧真实地在相续中产生。如果以分别念构想的脉字、种子字、明点等，在这个庸常的临终之身上修习，或许能触及粗糙物质的脉，但经过漫长的时间，或许能引导圆满次第的智慧。然而，如果认为这就是究竟的真实意义和甚深道，那只是充满自以为是的傲慢，暴露了极其渺小的本性。这就像一些愚者将阎浮树的果实当作珍宝一样。此外，自相续的本尊是如来藏法界，既然它是遍知一切所知，那么如何降临于一个修行者的身语意三门呢？虽然遍及一切的本尊是周遍的，但所遍及的众生个体并非周遍，因此降临于一个而不降临于另一个并不矛盾。而且，修行者的身语意三门通过令上师欢喜等方式，上师的加持融入其身语意三门，从而使其三门的障碍稍微减薄。从那一刻起，周遍的本尊的光芒或显现稍微显现，这就是胜义本尊的降金刚。事实上就是如此，但对于伟大的瑜伽士来说，自己或他人的禅定所缘的显现中，法性的本尊安住于修行者自己的身语意三门，就像通过修道，其力量逐渐增强一样，从而显现出加持的景象。那么，如果认为通过上师的加持可以解脱，从而阻止了成就无上不变的智慧
English
Therefore, through (the guru's blessing) the wisdom vajra will be descended. Starting from the initial gathering of the fingers, until the ultimate completion of samadhi, the blessing of descending the vajra will increase. Thus, descending the vajra, and the bliss and emptiness arising from the subtle winds dissolving into the dharmadhatu, and the complete purification of behavioral bonds, the combination of these three will cause the wisdom channels to expand greatly, purify the channels after the conventional, the knots of the channels become loose, and the elements of the grasping winds also dissolve from parts into the central channel. The wisdom of the completion stage is truly generated in the continuum. If one practices on this ordinary, near-death body with channel letters, seed syllables, bindus, etc., conceived by conceptual thoughts, it may be possible to touch the coarse material channels, but after a long time, it may even guide the wisdom of the completion stage. However, to consider this to be the ultimate true meaning and profound path is merely revealing the nature of extreme small-mindedness, filled with self-righteous arrogance. This is like some fools mistaking the jambu fruit for a jewel. Furthermore, the deity of one's own continuum is the Tathagatagarbha dharmadhatu, and since it is all-pervasive knowing all knowable things, how can it descend upon the body, speech, and mind of a single practitioner? Although the all-pervading deity is pervasive, the individual sentient beings that are pervaded are not pervasive, so it is not contradictory to descend upon one and not descend upon another. Moreover, when the body, speech, and mind of the practitioner please the guru, etc., the guru's blessing enters their body, speech, and mind, thereby slightly thinning the obscurations of their three doors. From that moment on, the light or appearance of the all-pervading deity slightly appears, which is the descending of the vajra of the ultimate deity. In reality, it is so, but for great yogis, in the appearance of the object of meditation of oneself or others, the deity of dharmata abides in the practitioner's own body, speech, and mind, just as through the path of cultivation, its power gradually increases, thereby manifesting the appearance of blessing. So, if one thinks that liberation can be achieved through the guru's blessing, thereby preventing the attainment of the supreme, unchanging wisdom