Tibetan
ས་གཟུགས་ཞེས་པ་རྟགས་བཅུ་རྫོགས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་མིང་ཡིན་པ་ནི། དབང་མདོར་བསྟན་ལས་ཀྱང༌། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་གཟུགས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་བཅུ་པོ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། སྟོང་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལྔ་པོ་དང༌། དེ་རྣམས་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་གནས་ཚུལ་ལ་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང༌། སོར་སྡུད་ཀྱི་རིམ་པའི་སྐབས་སུ་ཐ་དད་གཉིས་སྣང་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ལས། སྐབས་འདིར་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དངོས་གཞིའི་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེས་པ་ན། གཉིས་སྣང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་བསྲབས་པས། བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པའི་མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་ན་སྟོང་གཟུགས་དང་རིག་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་ཉམས་མྱོང་ཤར་བའི་དོན་ཡིན་ལ། སྐབས་འདིར་སྤྱི་ལྡོག་ནས་སྟོང་གཟུགས་དང་རིག་པའི་ སྟེང་དུ་གཉིས་སྣང་མངོན་འགྱུར་བ་སྤངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་སྣང་མངོན་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་དང༌། རོ་གཅིག་ཏུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་བསྒོམས་པའི་བྱེད་ལས་ལ་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། སྟོང་གཟུགས་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་མེད་པར་མྱོང་བས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའང་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་སྣང་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་ཅིང༌། མན་ངག་ལས་སྣང་བའི་སྟེང་དུ་འོད་གསལ་བཟུང་བས་སྟོང་གཟུགས་སྣང་བའི་མཐུ་ལས་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ཡང་ཡང་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡང་འདིས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སོར་སྡུད་ཀྱི་སྐབས་སུ། རྟགས་བཅུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་བཅས་པ་ཆ་ཚང་ཞིག་སྔར་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་སྐབས་འདིར་ནི་མཐོང་ཟིན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་འདི་གཉིས་ཀར་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ནའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྒོམ་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང༌། སྤྱིར་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་མི་རྟོག་པའི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ ཀྱི། རླུང་དང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྒོམ་པ་སོགས་གཙོ་ཆེ་བར་འཇོག་གོ །དང་པོ་གཉིས་མི་རྟོག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་འཇོག་པ་མཉམ་པོ་ལས་སོར་སྡུད་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་སྒོམ་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང༌། བས
Chinese
所谓“地相”，是指十相圆满，显现三界各种影像的名称。如《大权总持经》所说：“种种影像光明照耀。”就像这样，将心专注于这样的空相，就是禅定的体性。了知十种境与有境为一，即空性的色、声、香、味、触五者，以及见这些的识，其真实状态本来就是一体的。但在次第收摄时，会看到差别二相。此时，生起禅定支分正行的证悟，二相之障稍微减弱。因此，在禅定次第的等持时，会生起空相与觉性融为一体的体验。此时，从总体上来说，并非断除了空相与觉性之上的二相显现。因此，二相显现存在，以及以融为一体的方式证悟，二者并不矛盾。如此修习禅定的作用是，彻底舍弃外境之物。也是生起由体验空相无有外境实义所引发的定解。不仅如此，依靠它，也能获得对一切业相三界在外境中无有成立的信解。而且，通过口诀在显现上执持光明，凭借空相显现的力量，也能屡屡遮止不净显现，这也清楚地显示了。因此，在次第收摄时，是将以前未曾见过的，具有十相和三界影像的完整景象显现出来。而在此禅定之时，则是对已经见到的景象，一心专注于此，从而使其更上一层楼。这两个支分，都是主要从不分别的角度进行修习。总的来说，后面的支分也都是自性不分别之道，但主要从气脉明点的瑜伽角度进行修习等。前两个支分在不分别的角度上是相同的，但次第收摄主要是修习心之自性，远离戏论的空性而已，而
English
The term "earth form" refers to the name for the complete manifestation of the ten signs, displaying various images of the three realms. As stated in the "Empowerment Summary Teaching": "Various images shine with light." Just like that, focusing the mind single-pointedly on such an empty form is the essence of meditation. Knowing the ten objects and subjects as one, that is, the five empty forms of form, sound, smell, taste, and touch, and the consciousness that sees them, are inherently one in their true state. However, during the stage of gradual absorption, one sees distinct dualistic appearances. At this time, when the realization of the actual practice of the limb of meditation arises, the obscuration of dualistic appearance is slightly thinned. Therefore, during the samadhi of the meditation stage, the experience of the empty form and awareness merging into one taste arises. At this time, in general, it is not that the manifestation of duality on the empty form and awareness is abandoned. Therefore, the existence of dualistic manifestation and the realization through the way of experiencing oneness are not contradictory. The function of meditating in this way is to completely abandon external objects. It is also the arising of certainty drawn from experiencing the empty form as devoid of external meaning. Moreover, relying on it, one also gains confidence that all karmic appearances of the three realms are not established externally. Furthermore, by holding luminosity on appearances through the oral instructions, one can repeatedly prevent impure appearances through the power of the appearance of the empty form, which is also clearly shown by this. Therefore, during the stage of gradual absorption, one makes visible a complete scene with the ten signs and the images of the three realms that one has not seen before. But at this time of meditation, one focuses single-pointedly on what has already been seen, thereby making it grow higher and higher. In both of these limbs, meditation is mainly practiced from the aspect of non-conceptualization. In general, the later limbs are also inherently the path of non-conceptualization, but they are mainly practiced from the aspect of the yoga of winds and bindus, etc. The first two limbs are the same in that they are placed from the aspect of non-conceptualization, but gradual absorption mainly practices the emptiness of the nature of mind, which is empty of elaboration, and
Tibetan
མ་གཏན་ནི་གཟུགས་སེམས་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་སྔགས་པ་ཡིས། །ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །ཡང་ན་དེ་ལ་བསྒོམ་པ་ནི། །རིགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྦྱར་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སྒོམས་པར་བྱ་ལ། དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་ལས་དང་པོ་པ་དག་གིས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སོགས་པ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་སོ། ཁ་ཅིག་སོར་སྡུད་དུ་དབང་པོ་ལྔའི་བྱེད་པ་བཅིངས་པས་སྟོང་གཟུགས་མཐོང༌། བསམ་གཏན་དུ་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་བཅིངས་པས། དེ་གསལ་ཞིང་རགས་པར་གྱུར་ཏེ། རང་བྱུང་གི་ལྷ་ རྫོགས་པར་མཐོང་བས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཟེར་ཡང་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཡོད་པས། དེ་ལས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་ཞེས་བརྗོད་ན་རུང་ཙམ་ཡིན་ཀྱང༌། དེ་ལ་ནི་གཉིས་ཀར་བསྡོམས་པ་ལས་ཡིན་གྱི། སོར་སྡུད་ཀྱིས་མ་རྫོགས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱིས་རྫོགས་པའི་རྣམ་དབྱེ་མི་རུང་ལ། དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་བཅིང་པ་རིམ་ཅན་དུ་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང་སྐབས་འདིར་མི་སྦྱོར་རོ། །སོར་སྡུད་ཁོ་ནའི་ཡན་ལག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཐོག་མར་སྐྱེས་པའི་སྐབས་ལ་སྦྱོར་ན་ནི། རང་བྱུང་གི་ལྷ་རྫོགས་པར་མཐོང་བ་དང༌། སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་སུ་རྫོགས་པ་མི་འཐད་དེ། རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུས་མཉམ་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྐུ་རྫོགས་ནས་གསུང་མ་རྫོགས་པ་སོགས་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་ལམ་ཐོག་མར་ཐོབ་པའི་སྐབས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སྐབས་འདིར་ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་འཆིང་བར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཆ་ཤས་ཅི་རིགས་པ་བཅིངས་པ་ལ་བསམས་ན་ནི། སོར་སྡུད་ཀྱི་ སྐབས་ཀྱང་བཅིངས་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་རྟོགས་ཅན་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་རིངས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབང་ཤེས་ལྔ་འཆིང་བའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ཡིད་རྟོག་དགག་དགོས་ཤིང༌། ལྔ་པོ་འགགས་པས་རྗེས་འབྲང་གི་ཡིད་རྣམས་ཀྱང་འགག་པས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་འགགས་པ་ཡིན་ན་ནི། བསམ་གཏན
Chinese
总的来说，就是将色与心识无别、味道一体的自性安住于平等之中，这是最重要的。通过这两个支分所获得的空色大印，是真实意义上的本尊。如吉祥密集金刚续中也说：“色声等诸咒者，恒常观想为本尊，或者于彼作观想，应以种性之方式。”因此，空性的色声香味触之本尊，应由圆满次第的瑜伽士所修习。如果不能这样，那么对于最初的修行者来说，也可以通过生起次第等信解作意的其他方法来修习。有些人说，在收摄中，通过束缚五根的作用而见到空色；在禅定中，通过束缚意念的作用，使之变得清晰而粗大，从而圆满地见到自生本尊，因此是身金刚圆满的道，但并非如此。因为，在相续中生起禅定支分的修行者，其相续中也有收摄和禅定的支分。如果说由此身金刚得以圆满，那还勉强说得过去。但那是因为两者结合的缘故，不能说收摄没有圆满，而禅定圆满了。五根和意念的作用依次结合的方式，在这里也不适用。如果收摄的支分仅仅在相续中生起，而禅定的支分最初生起时，那么圆满见到自生本尊，以及身金刚的法圆满是不合理的，因为会像金刚一样同时圆满。身圆满了而语没有圆满等是不允许的。同样，最初获得禅定道的时候，称为禅定的次第。此时也不允许束缚意念的作用，如果认为束缚了意念的各种部分，那么收摄的 时候也是束缚了，因为意念迅速进入了无分别的法界。而且，在束缚五识的相续中，也必须遮止意念的分别，因为五者停止了，所以随之而来的意念也停止了。如果意念的作用的主要部分停止了，那么就是禅定。
English
In general, it is most important to equally settle in the nature of the inseparability and oneness of form and mind. The great mudra of empty form obtained through these two limbs is the deity of definitive meaning. As it is also said in the glorious Guhyasamaja Tantra: "Mantras such as form and sound, The mantra practitioner should always contemplate as the deity. Or contemplate on that, It should be applied in the manner of lineage." Therefore, the deities of empty form, sound, smell, taste, and touch should be contemplated by the yogi of the completion stage. If one cannot do so, then for beginners, one can also practice through other methods of aspiration and mental activity such as the generation stage. Some say that in withdrawal, one sees empty form by binding the functions of the five senses; in meditation, by binding the functions of the mind, it becomes clear and coarse, and one fully sees the self-arisen deity, therefore it is the path of the completion of the Vajra Body, but it is not so. Because the practitioner who has generated the limb of samadhi in his continuum also has the limbs of withdrawal and meditation in his continuum. If it is said that the Vajra Body is completed from that, it is barely acceptable. But that is because of the combination of the two, it cannot be said that withdrawal is not completed and meditation is completed. The way to combine the functions of the five senses and the mind in sequence is also not applicable here. If only the limb of withdrawal has arisen in the continuum, and the limb of meditation has arisen initially, then it is not reasonable to fully see the self-arisen deity and to complete the Dharma of the Vajra Body, because it will be completed simultaneously like a vajra. It is not permissible for the body to be completed and the speech not to be completed, etc. Similarly, when the path of meditation is first obtained, it is called the stage of meditation. At this time, it is also not permissible to bind the function of the mind, if one thinks of binding various parts of the function of the mind, then the time of withdrawal is also binding, because the mind quickly enters the realm of non-discrimination. Moreover, in the continuum of binding the five consciousnesses, it is also necessary to prevent the discrimination of the mind, because the five have stopped, so the subsequent minds also stop. If the main part of the function of the mind has stopped, then it is meditation.