Tibetan
་མི་འགྱུར་པའི་བདེ་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་དགག་སྒྲུབ་དང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་རང་དབང་ཅན་མིན་མོད། རྒྱུ་མཚན་ མེད་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ནན་གྱིས་འཕུལ་བར་བྱེད་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་དབང་གི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་མཐའ་བྲལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའམ་ཡང་ན་མེད་ངེས་སུ་འཕུལ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ལན་ལྡོན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཞུ་བདེ་དང་རྩོལ་བ་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དང་འདུས་བྱས་ཡིན་ཀྱང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་བཟློག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས་ཤིང་བསྲེག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་དང༌། ལམ་བསྒོམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་བྱ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བཞུགས་པའི་གནས་ལུགས་སུ་འཐད་ཀྱི། ཁྱེད་འདོད་པའི་མཐའ་བྲལ་ཙམ་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་རྒྱུ་དང༌། འཐོབ་རྒྱུ་དང༌། མཁྱེན་རྒྱུ་དང༌། གནས་ལུགས་ལ་ཞུགས་རྒྱུ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་འཐོབ་མཁྱེན་ཞུགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་མི་འཐད་དོ། །དོན་དམ་པར་རྟོགས་འཐོབ་སོགས་གང་ཡང་མེད་པས་རྣམ་གཞག་ཀྱང་མི་འཐད་པ་ ཉིད་བཟང་ངོ་སྙམ་ན། གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་པས་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་གྲོལ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་གྲོལ་ཟིན་ཏེ། མ་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །འཐོབ་རྟོགས་སོགས་གང་ཡང་མེད་པ་དེ། མེད་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་ལོ་སྙམ་ན། མེད་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡང་མེད་ལ། ཤེས་པར་བྱེད་མཁན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་རྣམས་ཅི་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་འདྲ་དེ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་ངོ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་དང༌། ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དཔེར་བགྱིད་ན་དུག་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་ནི་ཟ་ཞིང་མྱང་བར་ནུས་པ་ཡིན་གྱི།
Chinese
将不变化的安乐双运，这是因为超越了破立、实有非实有、有无、是与非的边，是胜义的无为法。建立实有并非自主，即使没有理由也会变成实有。如果强烈地这样主张，那就是太过分的行为。如果那样，对于你的宗派的离边，如果也一定要推到实有或者一定推到非有，你又如何回答呢？因为没有理由是相同的。在道位的时候，凡是具有堪能和勤作的等持，虽然是实有和有为法，却是遮止执著为实有的方便，如同从树中生出的火焚烧树木一样。因此，这远离一切边的智慧，是瑜伽士们所要证悟的，是修道者们所要获得的，是诸佛所要了知的，是安住于一切法之中的实相，这样才是合理的。而你所希求的仅仅是离边，因为它什么也不是，什么也没有。因为证悟的、获得的、了知的、安住于实相的任何事物都没有成立。因此，证悟、获得、了知、安住的任何分别都不合理。如果认为，胜义中因为没有任何证悟、获得等，所以没有任何分别才是好的。如果实相是那样，因为没有证悟的智慧，就会变成不可能解脱的过失。如果没有证悟的智慧也能解脱，那么一切都已解脱，因为不可能不解脱。如果认为，获得、证悟等任何事物都没有，仅仅是知道没有就能解脱。那么知道没有也是不可能的，因为对于什么也不是的事物，也没有要知为没有的，也没有能知者。因此，为了遮止对实有诸法的显现执著，才宣说了诸法什么也没有。像那样的事物，不是圣者们所见，也不是智慧所证，也不是法性，凡是诸法界圣者们各自以自证智所要证知的，是俱生智。打个比方，没有毒而特别好的食物，是能够吃并且品尝的。
English
The union of unchanging bliss is ultimate unconditioned because it transcends the extremes of negation and affirmation, of existent and nonexistent, of being and non-being. Establishing something as existent is not autonomous; even without a reason, it becomes existent. If you insist on pushing this, it is an extremely excessive action. If that is the case, what response do you have if your system of freedom from extremes is also pushed to be either existent or definitely nonexistent? Because there is no reason for it to be equal. Whatever samadhi is effortless and diligent in the stage of the path, although it is existent and conditioned, it is a means of reversing the grasping of things as existent, just as fire arising from wood burns wood. Therefore, this wisdom that is free from all extremes is to be realized by yogis, to be attained by those who cultivate the path, to be known by the Buddhas, and it is appropriate as the abiding reality of all dharmas. But your desired mere freedom from extremes is nothing and does not exist, because nothing to be realized, nothing to be attained, nothing to be known, and nothing to enter into reality has been established. Therefore, no distinctions of realization, attainment, knowledge, and entry are reasonable. If you think that it is good that there are no distinctions because there is nothing to realize or attain in ultimate reality, then if that is the nature of reality, there will be the fault that liberation is impossible because there is no consciousness of realization. If one is liberated even without the consciousness of realization, then everyone is already liberated, because it is impossible not to be liberated. If you think that liberation comes from merely knowing that there is nothing to be attained or realized, then it is impossible to know that there is nothing, because there is nothing to be known as nonexistent in something that is nothing, and there is no knower. Therefore, it is said that all phenomena are nonexistent in order to prevent attachment to existent phenomena, but such a thing is not seen by the noble ones, nor is it realized by wisdom, nor is it the nature of phenomena. Whatever is to be individually self-cognized by the noble ones in the realm of phenomena is coemergent wisdom. For example, good food distinguished by being free from poison can be eaten and tasted.
Tibetan
ཁ་ཟས་ཡེ་མེད་ན་དུག་མེད་པའི་ལྡོག་ཆ་ཙམ་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཟ་བར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དང་སྟོང་གཟུགས་དེ་ཡང་ཚོར་བའི་མྱོང་བྱ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་པའི་མྱོང་བྱ་དང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་ཉིད་ནི། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་མེད་པའི། །ཤེས་བྱ་གང་ཞིག་འདིར་མཐོང་བ། །སྟོང་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཕུང་རྣམས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཐའ་བྲལ་ཙམ་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་བློས་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་སྒོམ་བྱེད་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་ཤིང༌། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པས་དངོས་མེད་དེ་འདྲ་ནམ་ཡང་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་འདྲ་དེ་བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་དུ་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པས་གོ་བར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བཅུ་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔལ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། དཔའ་བོའི་རིམ་དང་བདག་བྱིན་རླབས་པ་ཡི། །རིམ་པ་དག་ཀྱང་ཐར་པའི་ལམ་མ་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་རིམ་པ་གཅིག་པུ་ནི། །ཐར་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ ནི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་དང༌། དེ་སྒོམ་པའི་ཐབས་ནི་རིམ་པའོ། །འདིར་དཔའ་བོའི་རིམ་པ་ནི། ལྷ་དྲག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པའི་ས་གཞིར་བཞུགས་ཏེ། བསད་བསྐྲད་དབྱེ་རྨོངས་རེངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སྒྲུབ་པ་དང༌། རོ་ལངས་ཀྱི་དངོས་འགྲུབ་དང༌། འབྱུང་པོ་རྣམས་མངག་གཞུག་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ལ་གཞོལ་བའི་རིམ་པ་དང༌། རྫས་དང་རླུང་ལ་སོགས་པ་རྩོལ་བ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་དུ་ཐིག་ལེ་འགྲོ་འོང་བཀག་པས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་བདེ་བ་བསྒྲུབས་ཏེ་ལས་དང་དངོས་འགྲུབ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ནང་ལ་གཞོལ་བའི་རིམ་པའོ། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ནི། ལྷ་ཞི་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ཞི་རྒྱས་དབང་དགུག་གི་ལས་དང་གཏེར་གྱི་བུམ་པ་དང་བཅུད་ལེན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུ
Chinese
正如完全没有食物，谁也不能吃一点无毒的替代品一样。不变的安乐和空色，也不是感觉的体验对象，也不是八识所能见到的，而是自明智慧亲自体验和显现的。如是《见欲略示》中说：蕴聚分析空性者，如水树般无有实。具足一切胜妙相，如是空性不变异。无生亦且无灭尽，何者所知于此见？空性之物即空性，非是诸蕴之分析。如是说，仅仅是离边的空性，如果作为意识执着的对境，则未超出修行分别念，无分别的智慧也无法将那样的无实作为对境。那样的空性永远不会成为所修空性，否则就只是听闻思考的智慧所能理解的。第十是，此瑜伽称为极其清净的次第。吉祥无垢光中说：勇士次第与自加持，诸次第亦非解脱道。极其清净唯一次第者，为解脱故诸佛所宣。如是说，如上所说，双运的智慧，是如实不颠倒的，故极其清净，而修持它的方法就是次第。此处勇士次第是，以忿怒本尊的瑜伽，住在坟场等处，进行杀、逐、分、痴、僵等事业，以及僵尸成就，役使诸部多等，是专注于咒语的次第。以及以物质和风等努力的结合，与事业手印相结合等，突然阻止明点的来往，修持生起次第的安乐，并将事业和成就与之前所说的结合，是专注于内在的次第。自加持的次第是，依靠寂静本尊的瑜伽，进入佛塔等处，进行息增怀伏的事业，以及宝瓶和食精等成就。
English
Just as no one can eat even a little non-toxic substitute if there is absolutely no food, so too, unchanging bliss and emptiness-form are not objects of sensory experience, nor are they seen by the eight consciousnesses, but rather are experienced and manifested by self-aware wisdom itself. As it says in the "Brief Exposition of the Desire to See": "The analysis of aggregates and emptiness is like water and trees, without essence. The emptiness that possesses all excellent aspects is unchanging in that way. What is seen here as the knowable that is without birth and without cessation? The empty entity is emptiness itself, not the analysis of the aggregates." It is said that emptiness, which is merely free from extremes, does not go beyond the conceptualization of meditation if it is made the object of mental grasping. Therefore, non-conceptual wisdom can never make such a non-entity its object. Such a thing will never become the emptiness to be meditated upon; otherwise, it will only be something to be understood by the wisdom of hearing and thinking. The tenth is that this yoga is called the order of utter purity. In the Glorious Stainless Light it is said: "The order of heroes and the blessing of self, those orders are not the path to liberation. Only the order of utter purity is taught by the Buddhas for the sake of liberation." As stated above, the wisdom of union is utterly pure because it is the undeluded reality, and the method of meditating on it is the order. Here, the order of heroes is: relying on the yoga of wrathful deities, residing in places such as charnel grounds, performing actions such as killing, expelling, dividing, stupefying, and stiffening, as well as the accomplishment of zombies, and the subjugation of bhutas, etc., is the order of focusing on mantras. And the combination of effortful practices such as substances and winds, the combination with action mudras, etc., suddenly stopping the movement of bindus, cultivating the bliss of the generation stage, and combining actions and accomplishments with what was previously said, is the order of focusing on the inner. The order of self-blessing is: relying on the yoga of peaceful deities, entering places such as stupas, performing the actions of pacifying, increasing, subjugating, and magnetizing, as well as accomplishments such as treasure vases and elixirs.