Tibetan
འཇོག་སྒོམ་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང༌། ཐེག་པ་མཐར་ཐུག་འདིར་ནི་སྟོང་པའི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སྣང་བ་དང༌། ལུས་ཉམས་ངག་ཉམས་སེམས་ཉམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་བ་ལ། བཟོ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་འདི་ཁོ་ན་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ཏེ། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་སོགས་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི། །མཐོང་བས་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་འདི་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ན། སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་བདེ་བ་དང་ལེགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དཀྱུས་ལས། དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཡང་ཕལ་ཆེར་བསྐྱུངས་ནས་ཞེས་པའི་དོན་ནི། སྤྱིར་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན། མཉམ་བཞག་མི་ནུས་པའམ། མཉམ་བཞག་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ན་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་ལ་ཇི་ཙམ་བརྩོན་པ། དེ་ཙམ་དུ་བཟང་མོད་ཀྱང་རེ་ཞིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་འདིར། བྱ་ཆོས་མང་པོ་དེ་རྣམ་གཡེང་དང་ངལ་དུབ་ཏུ་སོང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ། སྐབས་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེ་བརྟད་བསྒྲུབ་རྒྱུ་ཡིན་པས། གཉིས་ཀ་མི་ལྕོགས་བྱིན་དེ་བོར་ནས་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་འཇུག་དགོས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྟོབས་ཉམས་པ་དང་རྗེས་འབྲེལ་ ན། །སླར་བྱའི་དོན་དུ་དོར་བར་བྱ། །ལེགས་པར་ཟིན་ནས་ཕྱི་མ་དང༌། །ཕྱི་མ་འདོད་པས་དེ་སྤང་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མི་འགྲུབ་པའི་གནས་མང་པོ་ལ་ཧ་ཅང་རྩོལ་གྲགས་པ། བརྩོན་འགྲུབ་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་དོར་བ་ཞེས་བྱ་བ། བློ་སྣ་མང་པོ་དོར་ཏེ་གཅིག་ལ་བསྒྲིལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞག་འགའ་ཤས་དམིགས་པ་རྣམས་ཡང་ཡང་བསྐྱང་ཞིང༌། ལག་ལེན་ངེས་པོར་བསླབས། སྐམ་བསྒྲིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒོམ་དུ་ཡང་བཅུག །དེ་ནས་བཅའ་འགྲིག་པ་ན་མུན་ཁྲིད་དམ་པོ་ལ་འཇུག་ཁར། བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་དོན་དུ་སྐབས་འགར་གཏོར་དབང་ཞིག་མཛད་པའི་སྲོལ་ཡང་ཡོད། གལ་ཆེ་རེ་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་མི་མཛད་ཀྱང་གསུང༌། ཕྱིས་མི་མཛད་པ་ཤས་ཆེ། མེད་མི་རུང་ནི་ཡིན་ཡང་མ་ཡིན་མོད། གོང་མའི་ཕྱག་ལེན་གྱི་རྒྱུན་ཡིན་པས་རེས་འགའ་འགྲུབ་ན་བཟང་བར་ནི་མངོན་ནོ། །དེ་ལ་གཏོར་དབང་མི་བྱེད་ན་དེར་ཟད། བྱེད་ན་དེའི་རྗེས་སུ་ལུས་ཕུད་འབུལ་བར་གྲགས་པ་འདི་བྱེད། དེ་ཡང་སློབ་མ་རྣམས་འདུས། སློབ་དཔོན་སྟན་མཐོ་བ་ལ་འདུག ཡུངས་ཀར་རམ། མེ་ཏོག་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧོཿཧཾ་ཀྵཿམང་དུ་བཟླས་ལ་བཞག །འོ་ཕ་རི་བལྟ་འདོད་ན་ཚུ་རི་ནས་ལྟོས་བྱ་བ་ཡིན། ངེད་ཀྱི་ལུས་གནད་འཆའ་བ་ལ་ལེགས་པར་གཟིགས་ཤིག་བྱས་ནས་ལུས་གནད་རེ་རེ་ནས་སློབ་མ་ལ་སྟོན། ཡང་འདི་སྐད་དུ། སྔར་བརྗོད་པ་ལྟར་ལུས་བྱ་བྱེད་ཀྱིས་དབེན་པ་དེ་ཡང༌། ཉལ་བ་དང༌། སྙེས་པ་སོགས་སྡོད་ལུགས་གང་བྱུང་གིས་ཆོག་པ་མ་ཡིན། ལུས་གནད་བྱེད་བཅིངས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་དགོས། ཆོས་ནས་བཤད་པ་གནད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས། ལས་དང་པོ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་ལ། ལུས་གནད་འདི་གལ་ཆེ་ཤོས་ཤིག་ཡིན། དམ་པ་གོང་མ་མང་པོའི་རྣམ་ཐར་ན་ཡང༌། དུས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ ན་ལུས་གནད་འབྱོངས་ཞེས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་རྣམ་གྲངས་སུ་མཛད་པ་ཡོད། འགའ་ཞིག་དགེ་སྦྱོར་ཡོད་ན་སྡོད་ལུགས་ལ་ཁྱད་མེད་ཟེར་ཏེ། སྒོམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ན་ལུས་གནད་མ་བྱས་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ནས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ལུས་གནད་མི་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཉམས་རྟོགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ལས་མཐོ་བ་མི་ཡོང་སྟེ། དེ་ཡང་ཉལ་ནས་མ་ཡིན། འགྱེལ་ནས་མ་ཡིན། སྙེས་ནས་མ་ཡིན། ཕར་ཙམ་ཚུར་ཙམ་བྱེད་ཀྱིན་མ་ཡིན། ཁ་ཡེངས་མིག་ཡེངས་བྱེད་ཀྱིན་མ་ཡིན། ལུས་གནད་བཅས་ཏེ་དབེན་པ་གསུམ་གྱི་ངང་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལགས་སོ། །ད་ལུས་གནད་ལ་ཡི་རང་སྟབས་མ་བཏུབ་ན་མ་གཏོགས། རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་རང་བཅས་དགོས། དྲི་མེད་འོད་ལས། བླ་མའི་ངེས་པའི་དབང་གིས་སྒོམ་པའི་དུས་དང༌། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་བསྟོད་པའི་དུས་སུ་གྲངས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེའི་གདན་བསྔགས་ཤིང༌། ཞེས་གསུངས། རྒྱུ་མཚན་རོ་རྐྱང་གི་རྩ་རྐང་པའི་དབུས་སུ་འགྲོ་ཞིང༌། རྩའི་རྩེ་མོ་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་ཡོད་པས། རྐང་པ་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་གཅེར་ཞིང་འདུད་པ་ན། རྩ་དེར་རྒྱུ་བའི་རླུང་འགག་སྟེ་སྨད་ཀྱི་རྩ་རྣམས་འཆིང་བ་ཡིན། རྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲངས་པས། རྩ་དབུ་མ་དྲང་པོར་འདྲོངས། རྩ་འཁོར་རྣམས་གཅིག་སྟེང་སུ་གཅིག་ཁེལ་བས། རླུང་རྣམས་རང་གནས་སུ་རྒྱུ། ཐིག་ལེ་ཡང་རང་གནས་སུ་གནས་པ་ཡིན། ལུས་མདུན་དུ་གུག་ན་དབུས་ཀྱི་རྩ་མདུན་རླུང་ཁམས་ཀྱི་རྩ་དང་ཐུག་པས། སྙིང་རླུང་སོགས་རླུང་ནང་འཇུག ཤེས་པ་འཕྱོ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་འཁྲུག དེ་བཞིན་དུ་གཡས་ལ་ཡོ་ན། མཻའི་རྩ་དང་ཐུག་པས་སེམས་འཁྲུག །ཞེ་སྡང་སྐྱེ། ཁྲག་མཁྲིས་ལྡང༌། གཡོན་དུ་ཡོ་ན་ཆུ་ཁམས་དང་ཐུག་པས། འདོད་ཆགས་སྐྱེ། གྲང་གཞི་དང་བད་ཀན་ལྡང༌། རྒྱབ་ཏུ་དགྱེ་ན་ས་ཁམས་དང་ཐུག་པས་ ཤེས་པ་བྱིང༌། འདུས་པའི་ནད་ལྡང༌། ཡོ
Chinese
虽然有安住禅修等等的多种分类，但在这究竟的乘中，对空性的色、声、香、味、触、显现，以及身体的感受、语言的感受、心识的感受等各种各样的生起，无造作地安住于平等之中，这唯一就是胜观。如《意旨授记》中也说：“色等内部的法，以见而称为胜观。”这样，如果对止观双运的道安住，那么轮回和寂灭的安乐以及一切圆满的善妙都会产生。又，经文中说：“善业的繁杂也大多舍弃”，意思是说，一般来说，善业不会成为障碍。如果不能安住，或者安住获得了稳固，那么在身语的善业上越是精进，就越好。但是，暂时在尚未生起禅定时，为了生起禅定的这个阶段，做很多事情会变成散乱和疲劳，导致禅定无法生起。因为这个阶段是要努力修持大的禅定，如果两者不能兼顾，那就舍弃那些，进入禅定。如《入行论》中说：“若力衰退及相关，为成后事应舍弃，善取已竟后事时，为欲后后当舍前。”就像这样，在很多不能成就的事情上过于努力，是精进的过失。因此，作为对治，要舍弃，意思是说，舍弃很多念头，专注于一个。像这样，几天反复练习所缘境，切实学习实修。也通过干修的方式进行禅修。之后，当准备就绪时，在进入殊胜的黑关之前，为了加持融入，有时也会举行一个朵玛灌顶的仪式。据说除了个别重要的之外，其他的都不做。后来不做的情况居多。虽然不是非做不可，但因为是上师们的传承，所以偶尔能做的话，显然是好的。如果不做朵玛灌顶，那就到此为止。如果做的话，就在那之后做被称为供养身像的仪式。也就是聚集弟子们，上师坐在高座上，在芥子或花朵等任何东西上，念诵大量的嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）、霍（藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：吼）、航（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：航）、洽（藏文：ཀྵཿ，梵文天城体：क्षः，梵文罗马拟音：kṣaḥ，汉语字面意思：恰），然后放置。哦，如果想看帕日，就从楚日看。
English
Although there are many divisions of settling meditation and so on, in this ultimate vehicle, the only vipassanā is to rest evenly, without fabrication, in the emptiness of forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, appearances, and the various experiences of body, speech, and mind. As it is said in the Prophecy of Intentions, "The inner dharmas such as forms are called vipassanā because of seeing." Thus, if one rests evenly on this path of the union of śamatha and vipassanā, all the happiness and excellence of samsara and nirvāṇa will arise. Furthermore, the meaning of "mostly abandoning the elaborations of virtuous actions" in the text is that, in general, virtuous actions do not become obstacles. If one cannot rest evenly, or if one has gained stability in resting evenly, the more one strives in the virtuous actions of body and speech, the better. However, for the time being, in this stage of generating samādhi when it has not yet arisen, doing many things becomes distraction and fatigue, preventing samādhi from arising. Because this stage is about striving to accomplish great samādhi, if one cannot manage both, one should abandon those and enter samādhi. As it is said in the Bodhicaryāvatāra, "If strength wanes and is related, one should abandon it for the sake of future matters. Having taken well, when desiring future matters, one should abandon the former." Just like that, exerting too much effort in many things that cannot be accomplished is a fault of diligence. Therefore, as an antidote, it is said to abandon, meaning to abandon many thoughts and focus on one. In this way, repeatedly practice the objects of focus for a few days and learn the practice definitively. Also, have them meditate through the method of dry practice. Then, when they are ready, before entering the sacred dark retreat, there is also a tradition of sometimes performing a torma empowerment for the purpose of receiving blessings. It is said that they do not do it for others except for a few important ones. Later, they mostly do not do it. Although it is not absolutely necessary, since it is the lineage of the practices of the previous masters, it is obviously good if one can do it occasionally. If one does not do the torma empowerment, that is the end of it. If one does it, then after that, one does what is known as offering the body mandala. That is, the students gather, the teacher sits on a high seat, and on mustard seeds or flowers, or whatever, one recites many times Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵), Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿), Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), Hoḥ (藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：吼), Haṃ (藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：航), Kṣaḥ (藏文：ཀྵཿ，梵文天城体：क्षः，梵文罗马拟音：kṣaḥ，汉语字面意思：恰) and places it. Oh, if you want to see Pari, look from Tsuri.
Chinese
这是（关于）姿势的事情。请好好看看我们保持的姿势，然后把每一个姿势都展示给学生。又这样说，如前所说，身体远离行为，但也不是说可以随便躺着或靠着等任何姿势都可以。需要一个姿势完美且有约束。需要一个符合佛法所说的要点的姿势。对于初学者来说，生起三摩地，这个姿势是最重要的。许多高僧大德的传记中也说，在某个时候，姿势熟练是作为生起特殊功德的一种方式。有些人说，如果修行好，坐姿无所谓。如果禅定稳固，即使不做姿势也没关系。但即使那样，为了进一步提升功德，也不是不需要姿势。没有比证悟的菩萨王子悉达多更高的人了，但他也不是躺着，也不是倒着，也不是靠着，也不是来回走动，也不是东张西望，而是保持着姿势，在三远离的状态中成佛的。现在，除非实在无法适应姿势，否则必须自己结跏趺坐。在《无垢光经》中说：“以上师的决定力，在禅修之时，以及赞颂欲天之时，如数地向诸佛赞颂金刚座。”原因是空行母脉（ro rkyang gi rtsa）行走于腿的中央，脉的顶端在脚底之间。当双腿互相交叉并弯曲时，流经该脉的气就会停止，下部的脉就会被束缚。当脊柱挺直时，中脉（rtsa dbu ma）就会挺直。脉轮互相重叠，气就会在各自的位置流动。明点（thig le）也会停留在各自的位置。如果身体向前弯曲，中脉就会与前方的风元素脉相遇，导致心风等风进入体内，意识漂浮不定，妄念纷飞。同样，如果向右倾斜，就会与火脉相遇，导致心烦意乱，产生嗔恨，引发血热。如果向左倾斜，就会与水元素相遇，导致生起贪欲，引发寒症和痰。如果向后仰，就会与土元素相遇，导致意识迟钝，引发混合性疾病。倾斜。
English
This is about posture. Please take a good look at the postures we maintain, and then show each posture to the students. It is also said that, as mentioned before, the body is free from actions, but it is not that any posture such as lying down or leaning is acceptable. A posture that is perfect and binding is needed. A posture that is in accordance with the key points mentioned in the Dharma is needed. For beginners, this posture is the most important for generating samadhi. In the biographies of many great masters, it is also said that at a certain time, proficiency in posture is a way of generating special qualities. Some people say that if one practices well, the sitting posture does not matter. If meditation is stable, it does not matter even if one does not do the posture. But even then, in order to further enhance the qualities, it is not that posture is not needed. There is no one higher than the enlightened Bodhisattva Prince Siddhartha, but he did not lie down, nor did he fall, nor did he lean, nor did he walk back and forth, nor did he look around, but maintained the posture and became enlightened in the state of the three isolations. Now, unless it is really impossible to adapt to the posture, one must sit in the vajra posture oneself. In the "Stainless Light Sutra," it says, "By the determination of the guru, at the time of meditation and at the time of praising the desired deity, praise the vajra seat to the Buddhas as many times as the number." The reason is that the ro rkyang channel travels in the center of the leg, and the tip of the channel is between the soles of the feet. When the two legs cross each other and bend, the air flowing through that channel stops, and the lower channels are bound. When the spine is straightened, the central channel (rtsa dbu ma) is straightened. The chakras overlap each other, and the air flows in their respective positions. The bindu (thig le) also stays in its respective position. If the body bends forward, the central channel will meet the wind element channel in front, causing heart wind and other winds to enter the body, consciousness floats, and delusions arise. Similarly, if you lean to the right, you will meet the fire channel, which will cause confusion, generate anger, and cause blood heat. If you lean to the left, you will meet the water element, which will cause desire, and cause cold and phlegm. If you lean back, you will meet the earth element, which will cause consciousness to become dull and cause mixed diseases. Leaning.