Tibetan
ང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན། གཞན་གང་སུའི་ཡང་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན། སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས་ངོ་བོ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་མིག་འཁྲུལ་མཁན་གྱིས་བྲེ་ལ་སྔགས་བཏབ། ལྟད་མོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་དུ་མཐོང་བ་དང་འདྲ། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་བྲེ་དང་འདྲ། སྣང་ཆ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་མཆོད་རྟེན་དང་འདྲ། བྲེ་ཤིང་ཡིན་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཤིང་ཡིན་རྒྱུ་མེད། རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་རྒྱུ་མ་བྱུང༌། གལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན། ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅིག་གྲུབ་པར་ཐལ། དཔེར་ན་བྲེ་ཤིང་ཡིན་པས་སྒྱུ་མའི་མཆོད་རྟེན་ཡང་ཤིང་ཀ་ཡིན་ན། སྒྱུ་མའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཐད་ན་ཤིང་གི་མཆོད་རྟེན་ཡོད་པར་ཐལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་རྣམ་པ་མ་ཡལ་བཞིན་དུ་གཏད་མེད་ཡལ་ཡུལ་ཟང་ཐལ་ལེ་བར་མྱོང་བ་དེ་ནི། རྣམ་རྟོག་དེ་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ཙམ་མ་གཏོགས། གདོད་མ་ནས་ཡོང་མ་མྱོང་བའི་རྟགས་ཡིན། ནམ་ངོ་བོ་ལ་ལྟས་དུས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི། རྗེས་འཐུད་མེད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད། མ་འབྲེལ་བ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པ། མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གནད་རིག་པ་ཞིག་གིས་བསྒོམ་ན་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ནུས་ཀྱང༌། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གནད་ལ་སྦྱོར་མ་ཐུབ་ན་ ཡལ་ཡུལ་དང་ཅི་ཡང་མེད་པ་འདྲ་བ་དེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ལས་འགྲོ། ཡང་སྟོང་རྐྱང་ལ་ཆོས་སྐུའི་མིང་འདོགས། སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་མི་འབྱེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་བྱེད་དུ་ཟད་མོད། ལུང་གི་བརྡ་ཆད་དང་རིག་པའི་ཚུལ་ལས་ནི་འདས་སོ། །གཞན་ཡང་རིག་པ་ལ་ལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་ཉིད། མི་རྟོག་པའི་རིག་པ་ཡིན་པ་འདྲ་བ་ཞིག་འདུག་པ་ནི། དར་ལ་སེང་གི་མིག་ནས་ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་ཤུགས་དྲག་ལ་བལྟས་པས། སེམས་སྟོང་གསལ་གྱི་སྣང་བ་རྣམ་རྟོག་ཏུ་ཤར་བ་ཞིག་འདུག་སྙམ་པ་ནི། བྱ་འཕུར་བའི་རྗེས་སུ་བྱ་གདང་འགུལ་བ་ལྟར་ཤུགས་དྲག་འགགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་སེམས་གསལ་སྟོང་ལ་སྔ་མའི་དྲི་མ་ཆགས་པ་ཡིན་པ་ལ༑ དུས་མྱུར་བས་ཤུགས་དྲག་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གོ་སྙམ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དེས་ན་ཉམས་མྱོང་ཤར་ཚུལ་རེ་ཡོད་ཀྱང༌། ངོ་སྤྲོད་ལུགས་འཁྲུལ་ན་གོལ་ས་འབྱུང་བས། ངོ་སྤྲོད་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་གལ་ཆེའོ། །མཐ
Chinese
不是我之自性，亦非任何他者之自性。唯是显现，而无本体。譬如幻术师对量具施咒，观者见其化为佛塔。念头之自性如量具，显现之念头如佛塔。量具虽为木制，幻化之佛塔却非木制。念头之自性纵然是智慧，然念头本身并无自性，故念头中无智慧。若念头即是智慧，则成一智慧之念头。譬如量具为木制，则幻化之佛塔亦应为木制，如是则幻化之佛塔实为木制佛塔。是故，念头之相未消失之际，无所依凭，于消融之境体验空明，此乃念头仅为幻相之显现，本初以来从未生起之征象。何时观其本体，则如空无一物，此乃无连续，无连接，不相干，刹那坏灭，不住留之体性。若以真见之要诀修习，或可趋入微细无常与无自性，然不能成为智慧法身之因。若未能契合真见之要诀，则如消融之境与空无一物，将沦为无记舍。若谓仅于空性上安立法身之名，不辨显现与自性之差别而妄说，虽可如是行事，然已超出经论之范畴与理智之规范。此外，观照觉性时，念头似为非念之觉性，犹如狮子透过达拉草丛之眼观望天空。若观照强烈之念头，则似心之空明显现为念头，犹如飞鸟过后鸟巢摇动，乃是强烈之势止息后，心之空明染上前尘之垢染。因时间短暂，误以为强烈之势即是空明，错将前后二者混为一谈。是故，纵然有某种体验之显现方式，若认知之方式有误，则易入歧途，故认知不谬亦甚为重要。完
English
It is not my own nature, nor is it the nature of anyone else. It is only appearance, without essence. For example, a magician casts a spell on a measuring tool, and the audience sees it transformed into a stupa. The nature of thought is like the measuring tool, and the appearance of thought is like the stupa. Although the measuring tool is made of wood, the illusory stupa is not made of wood. Even if the nature of thought is wisdom, thought itself has no essence, so there is no wisdom in thought. If thought were wisdom, then it would become a thought of wisdom. For example, if the measuring tool is made of wood, then the illusory stupa should also be made of wood, so the illusory stupa is actually a wooden stupa. Therefore, when the appearance of thought has not disappeared, experiencing emptiness and clarity in a state of unattached dissolution is a sign that the thought is only an appearance of illusion and has never arisen from the beginning. When looking at its essence, it appears as if there is nothing there, which is the nature of being without continuity, without connection, unrelated, momentary destruction, and non-abiding. If one cultivates with the key points of true view, one may be able to enter into subtle impermanence and selflessness, but it will not become the cause of the wisdom Dharmakaya. If one fails to align with the key points of true view, then it is like a state of dissolution and nothingness, which will lead to undifferentiated abandonment. If one says that one merely applies the name of Dharmakaya to emptiness and speaks without distinguishing between appearance and nature, although one may do so, it has gone beyond the scope of scriptures and the norms of reason. Furthermore, when observing awareness, thought seems to be non-thought awareness, like a lion looking at the sky through the eyes of a thicket. If one observes a strong thought, it seems that the emptiness and clarity of mind appear as thought, like a bird's nest shaking after a bird flies away, which is the defilement of the past accumulating on the emptiness and clarity of mind after the strong momentum has stopped. Because time is short, one mistakenly thinks that the strong momentum is the same as emptiness and clarity, confusing the former and the latter as one. Therefore, although there may be a certain way of experiencing appearances, if the way of recognition is wrong, it is easy to go astray, so it is also very important that the recognition is not mistaken. End
Tibetan
ར་གཏུགས་ན་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པ་མ་བསྒྱུར་བའི་གསལ་རིག་ཙམ་རྒྱུན་ཆད་རྒྱུ་མེད་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མ་ཡིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡིན། དེ་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་དུ་ཡོད་པས། ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་མ་བཤད་པར་དཔེའི་ཚུལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོ་སྤྲད་ན་ལེགས་ཆ་ཙམ་ཡོད་དོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་དངོས་སུ་ན། རྨི་ལམ་སྣང་བའི་སྐྱེས་བུས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་མི་མཐོང༌། མེད་པའི་རྨི་ལམ་མཐོང་བ་དང༌། སྒྱུ་མས་བསླད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པའི་ཚོགས་པ་མི་མཐོང༌། མེད་པའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། རེ་ཞིག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ངོ་ན་སྣང་བ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་ན། སེམས་ཅན་དེ་དང་དེ་ལ་ ལྟོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དོན་དམ་པའི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་གཡོགས། དེའི་ཚེ་རལ་གྲིའི་ཤུབས་རལ་གྲི་དང་དབྱིབས་རྗེས་མཐུན་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། ཀུན་གཞི་དེ་ཡང་སྙིང་པོ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་རུང་དུ་ཡོད། རལ་གྲི་དངོས་སུ་མ་བསྟན་ཀྱང་ཤུབས་མཐོང་བས་རལ་གྲིའི་དབྱིབས་རྗེས་སུ་དཔོག་ནུས་པ་ལྟར། ཀུན་གཞི་གསལ་རིག་ཙམ་ཉིད་ལས་སྙིང་པོ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་ངོ་སྤྲོད་བྱེད་པ་ཡིན། འདིར་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་བ་ན་རྒྱས་པར་བཤད་ཡོད་པས་དེར་གཟིགས། ཀུན་གཞི་སྙིང་པོའི་སྒྲིབ་གཡོགས་ཡིན་ཡང༌། ཀུན་གཞི་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ན། སྙིང་པོ་རྟོགས་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མི་གོས་ཅན་གྱི་གོས་ནས་བཟུང་བས་མི་ཡང་ཟིན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དབེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་འདིར། ཡུན་རིང་དུ་སྒོམ་མཁན་ཡིན་ན། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དབེན་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲོད་ན་ནི། ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེད། དངོས་གཞིའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔོག་མི་དགོས་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྣང་བ་དངོས་འོད་གསལ་རྟགས་བཅུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ངོ་སྤྲོད། འདི་འཁྲིད་དངོས་གཞིའི་སྐབས་གཙོ་ཆེ། ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ནི་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་གཟིགས་འཚལ། དབེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་འདིར་བཤད་པའི་མཐའ་གཅོད་དང་ངོ་སྤྲོད་འདི་རྣམས་འཁྲིད་འཆད་པ་པོ་རང་གི་ཉམས་མྱོང་ལ་རགས་རིམ་ཤར་བ་དང་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བློ་ལ་ངེས་པ་གལ་ཆེ་ཞིང༌། ངོ་སྤྲོད་འཆད་སྐབས་དང༌། ཤེས་རབ་ཅན་འདུས་པར་མཐའ་གཅོད་དགོས་དུས། རང་ལུ
Chinese
如果追溯根源，不被外境所改变的明觉，这种永不间断的明觉，不是真正的智慧，而是阿赖耶识。因为它和智慧有相似之处，所以，不直接宣说真正的智慧，而是以比喻的方式来认识智慧，会有一些好处。这个阿赖耶识也是智慧如来藏的遮蔽。实际上，就像梦中显现的人看不到真实存在的物体，却能看到不存在的梦境一样；又像被幻术迷惑的人看不到真实存在的集合，却能看到不存在的幻象一样。但是，暂时按照凡夫和圣者学人在心中显现的方式来安立，对于这个或那个众生来说，如来藏就是真实义的自证智慧。众生被其自身的阿赖耶识所覆盖。这时，就像刀鞘和刀的形状相似一样，阿赖耶识也和如来藏的形状相似。虽然没有直接展示刀，但通过看到刀鞘，可以推断出刀的形状。同样，仅仅从阿赖耶识的明觉中，就可以推断出如来藏。这里，在共同的认识中有详细的阐述，请参阅那里。阿赖耶识虽然是如来藏的遮蔽，但是，如果抓住阿赖耶识的关键，它就会变成证悟如来藏的道路，就像抓住穿衣服的人的衣服，也能抓住那个人一样。在三寂静的这个阶段，如果是长期修行的人，那么认识如来藏的方式就是这样。如果在三寂静中认识如来藏，就要依靠阿赖耶识。对于生起真实体验的人来说，不需要依靠阿赖耶识来推断，而是要认识到如来藏的真实显现，即光明十相的显现。这在引导实修的时候最重要。认识的方法请参阅不共同的认识。在这个三寂静的阶段所说的这些定论和认识，对于引导者和讲解者来说，粗略地生起自己的体验，并且详细地记住分类非常重要。在讲解认识的时候，以及在有智慧的人聚集的时候需要定论的时候，要
English
If traced to the source, the clarity of awareness that is not transformed by external circumstances, this uninterrupted clarity of awareness, is not true wisdom, but the Alaya consciousness. Because it has similarities with wisdom, it is better to introduce wisdom in a metaphorical way rather than directly explaining true wisdom, as there will be some benefits. This Alaya consciousness is also the obscuration of the wisdom Tathagatagarbha. In reality, just as a person who appears in a dream cannot see real objects, but can see non-existent dreams; and just as those who are deluded by illusions cannot see real aggregates, but can see non-existent illusions. However, temporarily establishing it as it appears in the minds of ordinary people and noble learners, for this or that sentient being, the Tathagatagarbha is the self-aware wisdom of true meaning. Sentient beings are covered by their own Alaya consciousness. At this time, just as the sheath of a sword and the shape of the sword are similar, the Alaya consciousness is also similar in shape to the essence. Although the sword is not directly shown, the shape of the sword can be inferred by seeing the sheath. Similarly, the Tathagatagarbha can be inferred from the clarity of awareness of the Alaya consciousness alone. Here, there is a detailed explanation in the common recognition, please refer to it there. Although the Alaya consciousness is the obscuration of the essence, if the key to the Alaya consciousness is grasped, it will become the path to realizing the essence, just as grasping the clothes of a person wearing clothes can also grasp that person. In this stage of the three solitudes, if one is a long-term practitioner, then the way to recognize the Tathagatagarbha is like this. If the Tathagatagarbha is recognized in the three solitudes, it must be based on the Alaya consciousness. For those who have generated real experience, it is not necessary to rely on the Alaya consciousness to infer, but to recognize the actual manifestation of the Tathagatagarbha, that is, the manifestation of the ten signs of luminosity. This is most important when guiding actual practice. Please refer to the uncommon recognition for the method of recognition. These conclusions and recognitions mentioned in this stage of the three solitudes are very important for the guide and the explainer to roughly generate their own experience and to remember the classifications in detail. When explaining the recognition, and when conclusions are needed when wise people gather, it is necessary to