Tibetan
་བསྐྱེད་བྱ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ལྷན་སྐྱེས་སུ་འཇོག་ཚུལ་ལོ། །ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གོ་དོན་གཉིས་པ་ནི། བདག་ཅག་གི་བླ་མ་དམ་པ་འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་ཅེས་གསུང་སྟེ། ཞལ་ཕྱག་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཅན་ཉིད། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་གཟུགས་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་ཀུན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་ཞེས་བརྗོད། །རྣམ་དག་རྣམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད། །ལྷ་ཡི་རྣམ་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །བཞིན་ལག་ཁ་དོག་རྣམ་པ་ནི། །སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་གནས། །འོན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཕལ་པས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་ན་ཕར་ཞོགགྲུབ་ཕྱིན་ཆད་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་བདེ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལྷའི་སྐུར་གྲུབ། སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གདོད་མ་ནས་ཡོད། དེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ནས་མ་ཤེས་པ་ལ། ཤུ་ནྱཱ་ཏའི་སྔགས་དོན་བསམས་པས། དྲི་མ་ཐ་མལ་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང༌། གདོད་ནས་གྲུབ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་མོས་པའི་ཚུལ་གྱི་སྒོམ་པ་ནི། ལྷན་སྐྱེས་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་མོས་ཚུལ་དང་བསྐྱེད་ཆོག་གི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་ལྷན་སྐྱེས་སྒོམ་པར་འཇོག་པའོ། །བསྐྱེད་ཆོག་འདི་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས། ལྷ་དཔའ་རྐྱང་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱས་པའི་བར་དུ་རྒྱས་བསྡུས་གང་བསྒོམས་ཀྱང་རུང༌། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ཚང་མོད། འཁོར་ཅན་དང་ཞལ་ཕྱག་མང་པོ་ཅན་ལ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཇོག་པ་ནི། གསང་སྔགས་པ་ཕལ་ཆེར་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཆུ་ལས་སྐྱེས་པ་གཞན་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང༌། པདྨ་ཁོ་ན་ལ་ཆུ་སྐྱེས་སུ་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་དང༌། དཔའ་མོ་གཅིག་པ་དང༌། འཁོར་ཚོགས་ཅན་ལ་ཡི་དམ་དེ་དང་དེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་རྒྱ་ཆེར་སྒྲོག་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་བརྡ་ཆད་ལ་རྨོངས་པར་ཟད་དོ། །འདིར་འཆད་པའི་དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་དང༌། བདེ་མཆོག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ་སོགས་ནི། བསྐྱེད་བྱ་ལྷའི་རྣམ་པ་དང༌། སྐྱེད་ཆོག་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་ ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཚུལ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྤྱིར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་སུ་འཇོག་པ་ལ། བསྐྱེད་ཆོག་ལས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཙོ་ཆེ་བས། ལྷན་སྐྱེས་ལ་ས་བོན་དང་ཆོ་ག་གསུམ་སྐྱེད་དང༌། སྙིང་པོའི་ཚིག་ཙམ་དང༌། མངོན་བྱང་ལྔ་སྐྱེད
Chinese
这是通过观想所生之相来安立俱生之理。俱生的第二个含义是：我们的一些圣洁上师这样说：面容手印具形相，至极安乐无色身，因此众生俱时生，自性俱生如是说。清净之心的作用是，自性涅槃之本体。天神形象之作用是，面容手相颜色等，仅仅出生便已存在，然而为庸俗习气所染。如是说，莫说众生尚未成就，即便成就之后，心之本性即是安乐，身之本性即是天神之身。众生之身语意三门，与佛之身语意三门，从本初即已同时存在。由于被突如其来的垢染所遮蔽而未能了知，因此，通过观想空性（梵文：Śūnyatā）的真言含义，庸俗的凡夫身语意三门，与本初即已成就的智慧天神身语意，便会显现，这种以信解的方式进行的禅修，即称为俱生禅修。这是通过信解之方式和生起次第的方式来安立俱生禅修。通过这样的生起次第，无论是观修单尊本尊，还是观修坛城轮圆满，都可以。虽然都具备俱生的词义，但是对于具有眷属和多面多手的本尊，不使用俱生的名称，这是因为对于大多数密宗行者来说，这是通过极为著名的量成立的，就像从水中生出的东西有很多，但只有莲花才被称为水生一样。因此，对于单身勇士和单身勇母，以及具有眷属的本尊，广泛宣扬其为俱生修法，这完全是对密宗术语的无知。此处所说的时轮俱生和胜乐金刚俱生的修法，如无畏生处（འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས།）所造等，都是从所生之天神形象和生起次第两个方面，完全是俱生的方式。一般来说，在安立为俱生的现观时，相较于生起次第，形象更为重要。俱生具有种子、仪轨三生起，以及心要之词，还有五现证菩提。
English
This is how to establish the co-emergent through the aspect of the visualized object. The second meaning of co-emergent is: Some of our holy lamas say this: "The face and hands have forms, The supreme bliss has no form, Therefore, all beings are born together, The nature is said to be co-emergent. The function of the pure mind is, The nature of Nirvana itself. The function of the form of the deity is, The face, hands, and colors, Only exist at birth, However, they are stained by ordinary habits." As it is said, not to mention that sentient beings have not yet been accomplished, even after they have been accomplished, the nature of the mind is bliss, and the nature of the body is the body of a deity. The three doors of body, speech, and mind of sentient beings, and the three kayas of body, speech, and mind of the Buddha, have been co-existent from the very beginning. Because they are obscured by sudden defilements and not known, therefore, by contemplating the meaning of the mantra of emptiness (Sanskrit: Śūnyatā), the ordinary body, speech, and mind of ordinary beings, and the wisdom deity's body, speech, and mind that have been accomplished from the beginning, will manifest. This meditation that is performed in the manner of faith and understanding is called co-emergent meditation. This is how to establish co-emergent meditation through the manner of faith and understanding and the order of the generation stage. Through such a generation stage, whether one meditates on a single hero deity or a single heroine deity, or meditates on the complete mandala wheel, it is all right. Although they all possess the meaning of the word co-emergent, the term co-emergent is not used for deities with retinues and many faces and hands. This is because for most secret mantra practitioners, it is established by a very famous valid cognition, just as there are many things that are born from water, but only the lotus is called water-born. Therefore, for single heroes and single heroines, and for deities with retinues, widely proclaiming them as co-emergent sadhanas is completely ignorant of the terminology of secret mantra. The Kalachakra co-emergent and Chakrasamvara co-emergent sadhanas mentioned here, such as those composed by Jikme Jungne (འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས།), are completely in the manner of co-emergence from both the aspect of the visualized deity and the generation stage. In general, when establishing the co-emergent realization, the form is more important than the generation stage. The co-emergent has the seed, the ritual three generations, as well as the essential words, and the five manifest enlightenments.
Tibetan
་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བའང་མི་འགལ་ལོ། །དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཟེར་ལྔ་འཕྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི། འདོམ་གང་ཙམ་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འོད་ཟེར་གྱི་ཚུལ་ལ། དེ་ཕན་ཆད་དུ་མེ་ལྕེ་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའམ་དྲུག་པ་འཕྲོ་བའོ། ཁ་ཅིག་དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞབས་འོག་ཏུ་མནན་པའི་ལྷ་གཉིས་ཕྱག་བཞི་པ་དང༌། ལྷ་མོ་གཉིས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དབྲི་བཀྱེད་མ་ཤེས་པར་མངོན་རྟོགས་རྒྱས་པའི་གྲལ་སྒྲིག་བཤིག་མ་ཐུབ་པའི་སྐྱོན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་གཙོ་བོ་ལས་གདན་གཟི་བརྗིད་ཆེས་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་སྟེ། དགྲ་བགེགས་མི་ཐུལ་བ་དང༌། བར་ཆད་སྡང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་མི་བྱ་ལ། དྲག་པོ་དཀར་པོ་ཁྲོ་ཉམས་དང༌། སྟག་ལྤགས་དང༌། སྤྲུལ་རྒྱན་ཅན། མིག་གསུམ་པ། འདོད་ལྷ་དམར་པོ་ཞི་བ་དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཅན་མིག་གཉིས་པ། གཉིས་ཀར་ཡང་ཕྱག་གཉིས་ཕྱག་མཚན་མེད་པ་གན་ཀྱལ་དུ་གནས་པ། དྲན་མེད་དུ་རྒྱལ་ཞིང་མྱོས་པའོ། །སྐུ་ལ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་ཞེས་པ་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་ལས་གྲུབ་ཅིང་རྣམ་པ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ཀྱིས་མཚན་པའོ། །དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་འདི་རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟར་བྱེད་ན། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ཀར་རྡོར་སེམས་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་ཅན་དང༌། འབྲས་བུར་ལྟར་བྱེད་ན། མི་བསྐྱོད་པའི་དབུ་རྒྱན་ཅན་ཡིན། དུས་འཁོར་གྱི་ཆོས་སྐད་ལ། རིགས་བདག་ཅེས་པ་འཁོར་གྱི་དབུ་ལ་བཞུགས་པའི་ལྷའི་མིང་ཡིན། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་ནི། རང་རིགས་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ཀྱི་རིགས་བདག་གི་རྒྱས་འདེབས་མིན་ཏེ། དུས་འཁོར་ལ་ཚུར་རྒྱས་འདེབས་ཀྱི་ལྷ་མེད་དེ། དུས་འཁོར་ཉིད་ལྷ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕར་རྒྱས་འདེབས་པའི་རིགས་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་པ་འདི་གོ་ནས་གཞན་གྱི་ཁ་རྒྱུགས་དང་མ་འདྲེས་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་གྱི་སྐྱེད་ཆོག་འདི། གདོད་མ་རང་བྱུང་གི་ལྷའི་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་ཡིན། རང་བྱུང་གི་ལྷ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས་ཡིན་པས། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་དུ་རང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གོ་ཆ་བྱིན་རླབས་དང༌། ཡེ་ཤེས་སྤྱན་འདྲེན་དབང་བསྐུར་རྒྱས་གདབས་སོགས་མི་དགོས་པས། སྐབས་འདིར་ནི་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། སྐྱེད་ཆོག་གཞན་གྱི་ལུགས་སུ་བྱས་ན། རྣམ་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ཡང༌། ཆོ་ག་དེ་དག་བྱེད་པའང་མི་འགལ་ ལོ། །སྐབས་འདིར་གནས་དྲུག་ཏུ་ཡི་གེ་དྲུག་དགོད་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་དང་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་བྱིན་རླབས་གྱི་དོན་མ་ཡིན། རིག་དྲུག་ཀུན་འདུས་པའི་བརྡ་ཙམ་ཡིན། ཡི་གེ་
Chinese
等等各种各样的显现也不相违背。所谓“放射无垢五色光芒”，是指一寻（藏文长度单位，约等于两臂展开的长度）左右的周围呈现光芒的形态，超过这个范围则放射出五种或六种颜色的火焰。有些人观修时轮俱生像脚下所踩的两位四臂神和两位女神，这是因为不了解此时应知的收摄和开展，无法打破显现增上的次第安排的过失。如果那样，就会产生本尊比座更有光彩的过失，导致无法降伏怨敌魔障，成为障碍和嗔恨的缘起，所以不应那样做。忿怒相的白色本尊，具有忿怒的姿态，身披虎皮，佩戴骨饰，有三只眼睛；红色欲天则寂静，佩戴丝绸和珍宝的饰品，有两只眼睛。这两者都双手空空，没有持任何法器，仰面朝天躺卧，处于无意识的胜利和陶醉之中。所谓“身上有金刚饰品”，是指饰品由金刚石制成，形状也具有金刚的形象。如果将时轮俱生像观为因金刚持，则父母双方都佩戴金刚萨埵的头饰；如果观为果，则佩戴不动佛的头饰。在时轮的法术语中，“种姓主”是指位于坛城顶部的本尊的名字。时轮金刚的头饰本尊是代表自身种姓的，而不是种姓主的增上，因为时轮金刚没有反过来增上的本尊，因为时轮金刚本身就是能向其他一切本尊增上的种姓主。 理解了这些，就不要与他人的口头传授相混淆。这种俱生之相的生起次第，是将原始自生本尊的形象作为道用。因为自生本尊是诸佛的总集，所以从一开始就自成，本尊和智慧尊无二无别。因此，不需要盔甲加持、智慧尊迎请、灌顶和增上等，此时就是这样。如果按照其他生起次第的仪轨来做，即使形象是俱生的，进行那些仪轨也不相违背。此时在六处安立六字，不是为了加持三门和根等，仅仅是六智总集的象征。字
English
It is not contradictory that various kinds of appearances occur. The so-called "radiating five pure rays of light" means that the surrounding area of about one fathom (a Tibetan unit of length, approximately equal to the length of both arms outstretched) appears as light, and beyond that, flames of five or six colors radiate. Some people meditate on the two four-armed deities and two goddesses trampled under the feet of the Kalachakra Sahaja, but this is a mistake because they do not understand the contraction and expansion that should be known at this time, and they cannot break the sequential arrangement of increasing appearances. If that were the case, the fault would arise that the main deity is more glorious than the seat, leading to the inability to subdue enemies and obstacles, and becoming the cause of obstacles and hatred. Therefore, it should not be done that way. The wrathful white deity has a wrathful posture, wears a tiger skin, is adorned with bone ornaments, and has three eyes; the red Kama deity is peaceful, wears silk and jewel ornaments, and has two eyes. Both of them have empty hands, holding no implements, lying face up, in a state of unconscious victory and intoxication. The so-called "vajra ornaments on the body" means that the ornaments are made of diamonds and also have the shape of vajras. If the Kalachakra Sahaja is visualized as the cause Vajradhara, then both the father and mother wear the crown of Vajrasattva; if visualized as the result, then they wear the crown of Akshobhya. In the Dharma language of Kalachakra, "Lineage Lord" refers to the name of the deity residing at the top of the mandala. The crown deity of Kalachakra is the representative of one's own lineage, not an increase of the Lineage Lord, because Kalachakra does not have a deity that increases it in return, because Kalachakra itself is the Lineage Lord that increases all other deities. Having understood this, do not confuse it with the oral transmissions of others. This generation stage of the Sahaja form is to use the form of the primordial self-born deity as the path. Because the self-born deity is the collection of all Buddhas, it is self-established from the beginning, and the deity and wisdom deity are inseparable. Therefore, there is no need for armor blessings, wisdom deity invocation, empowerment, and increase, etc., and this is the case here. If done according to the ritual of other generation stages, even though the form is Sahaja, it is not contradictory to perform those rituals. Placing the six syllables in the six places at this time is not for the purpose of blessing the three doors and roots, etc., but merely a symbol of the collection of the six wisdoms. Syllable