Tibetan
ང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་མའི་དྲིན། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་མཆོག་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དང༌། འདི་ཕྱི་དུས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་སྐྱིད་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ན། གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ངག་ཡིད་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ཕྱོགས་སུ་འབུངས་དགོས་པའང་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡང་དགོས་སོ། །མདོར་ན་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་འཕྲིན་ལས་མངོན་པར་མཐོ་བར་སྨོན་པ་ཚུན་ཆད་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ན་སྐྱོན་ལ་མི་བརྟག་པ་དང༌། ཅི་མཛད་ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པ་དང༌། རེ་དོགས་འགོག་པའི་ཐག་ཆོད་དང༌། གཉེན་བཤིན་པའི་བསམ་པ་སྟེ། བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་གྱི་བསམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ཚང་ན། མོས་གུས་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མ་མཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད། མི་དགྱེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་འདུས། དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་བླ་མ་ནི་མན་ངག་ཞུ་བའི་སྒོ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དངོས་གྲུབ་དང་བྱིན་རླབས་ཆེན་པོ་ཞིག་བླ་མ་ལས་བཟང་བའི་ཡི་དམ་མམ། མཁའ་འགྲོ་སོགས་ལ་ཞུ་སྙམ་པ་བྱེད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་ནས་འཆུག དངོས་གྲུབ་ཏ་ག་ལ་འོང༌། དེས་ན་མོས་གུས་དྲག་པོ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱ། ལོག་ལྟ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་བྱ། གལ་ཏེ་བྱུར་ཆགས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་རང་ཤུགས་ལ་དབང་མེད་དུ་སྐྱེས་ནའང་དེ་མ་ཐག་གཉེན་པོས་སླེབ་པར་བྱས་ཏེ། འཕྲལ་དུ་རྒྱུན་བཅད་ནས། ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་དུ་ཡེ་མ་ཐོན་པར་བྱས། ངག་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། དངོས་ལྐོག་གང་དུ་ཡང་སྐུར་འདེབས་དང་གཤེ་བ་སོགས་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་མི་བྱེད། ཚིག་འཇམ་པ་དང་དྲང་པོ་བདེན་པ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་སྨྲ། བླ་མའི་ཐུགས་སུ་འཐད་པ་དང༌། རང་ཡང་ཡིད་ཕེབས་པ་དང༌། ཚིག་གསལ་བས་གབ་གསང་མེད་པར་ནང་ཡན་བྱས་ཀྱིན་ཞུ། སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་སྙན་པ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། ཆེ་བ་བརྗོད། བླ་མའི་ཅི་གསུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཚད་མར་གཟུང་དགོས། ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱག་འབུལ་སྐོར་བ་བྱེད། ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་ཕྱག་གཡོག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། ཕོ་ཉ་རྐང་འགྲོ་སོགས་དགོས་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དེ། ཐ་ན་ཆུ་འཆུ་ཐལ་འཕྱག་ཚུན་ཆོད་ཀྱང་ངོ༌། །ཡོ་བྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང༌། ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ལྟར། དངོས་པོ་བཟང་བ་དང༌། དག་པ་དང༌། འཕངས་པ་དང༌། རང་ལ་གཅེས་པ་རྣམས་འབུལ། ཅུང་ཟད་ཡིད་འོང་གང་དང་གང༌། །ཞེས་པ་ལྟར། གང་བླ་མ་དེ་ཉིད་ལ་མཁོ་བ་དང་གང་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པ་དེ་འབུལ་ཏེ། དངོས་གནས་ལ་བཟང་ངན་གང་ཡིན་ཡང༌། གང་མཁོ་ཞིང་དགྱེས་པ་དེ་ཀ་མཆོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར། ཐུགས་སུ་བྱོན་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་དངོས་པོ་འབུལ་མི་ནུས་པར། རང་ལ་གང་མི་མཁོ་ཚད་ཀྱི་གྱང་གྱོང་ངན་ངོན་ནོར་མ་ཉན་དག་འབུལ། ནས་སོགས་འབྲུ་ཡིན་ ན་སད་ཁྱེར་ངན་ངོན་དང༌། བྲེ་ཚད་གང་ཆུང་བ་ནས་གཞལ་བའི་ཁལ་གྲངས་བྱེད་པ་སོགས་དངོས་པོ་གང་ཉུང་ཉུང་ལ་མིང་དང༌། གྲགས་གང་ཆེ་ཆེ་ནས་བྱེད་པ་དང༌། རྟ་ཕྱུགས་སོགས་གང་རྫུད་པ་དང་རྒན་པ་དང་ནད་ཁྱེར་དང༌། གོས་ཡིན་ན་རྙིང་པ་སོགས་ནོར་དུ་མ་བཏུབ་པ་རྣམས་ནས་བག་རེ་འབུལ་ཞིང༌། བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གིས་ཚགས་བྱེད་པར་འདུག་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནད་རྩ་བ་ནས་འཆུགས། དམ་ཚིག་གི་འགངས་ལ་སེལ་ཞུགས། བྱིན་རླབས་ཀྱི་དྲོད་ཡལ། འདོད་དོན་དང་དངོས་གྲུབ་ནམ་ཡང་འགྲུབ་པ་མེད། ངལ་བ་འབྲས་མེད་དང་བྱས་པ་དོན་མེད་ཀྱི་གསང་སྔགས་པ་སྐད་ཆོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེའོ། །ཡང་བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་འདི་རྣམས། བླ་མའི་ངོ་བསྲུང་བ་དང༌། མི་གཞན་ངོར་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་མཛེས་ཁྲིགས་དང༌། རང་གི་འདོད་དོན་འདྲ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱེད་ན། ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་གིས་སྦགས་པ་འདྲ། ཆོས་སུ་ནི་མི་འགྲོ ། འགའ་ཞིག་ནི་རང་གི་དོན་ཡིན་པ་མ་གོ་ནས་བླ་མ་ཉིད་རང་ལ་དགོས་པའི་དོན་གཅིག་ཡིན་པ་འདུག་སྙམ། ཡུས་དང་ངོ་སོ་ཁོ་ན་ལྷུར་བྱེད་དེ། བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་པ་སྟེ། སློབ་མ་རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང་ཁེ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་དེ་མ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འགག་བསྡུ་ན་བཀའ་ཅི་གསུང་སྒྲུབ་པ་ལ་འདུས། དགོངས་པ་ལ་གང་ཡོད་བཞིན་བྱེད་པར་འདུས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་འདི་དང༌། གོང་གི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་སེམས་བསྐྱེད་དེ་གསུམ་པོ་འདི་ནི། ཆོས་ཀྱི་འགངས་རང་ཡིན་པས། དམིགས་ཕྲན་རེ་ཙམ་ཡིན་པས་འགངས་ཆུང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་ནི་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ༌། མས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་བསགས་སྦྱངས་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཚོགས་བསགས་དང་སྒྲིབ་སྦྱོང་དུ་མ་ གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་ཡིག་བརྒྱའི་བཟླས་བསྒོམ་དང༌། མཎྜལ་ནི་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་སྣ་རེ་ཙམ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདི་གཉིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁོ་བ་དང༌། ཚེགས་ཆུང་ངུས་དོན་རྒྱ་ཆེར་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རེར་སྣང་བས། སྐབས་འདིར་ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་དམིགས་པ་ལྔ་ཞེས་འདྲ་མཚུངས་སུ་ས་བཅད་བསྒྲིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཡན་ཆད་དུ་བཤད་པ་རྣམས། ཆོས་འདི་གཅིག་པུར་མ་ཟད་སྐྱབས་སེམས་བསགས་སྦྱངས་མོས་གུས་ཀྱི་ཁྲིད་གང་ན་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་ཤེས་པར་འཚལ་ལོ། །སྐབས་འདིར་སྤྱིར་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་དགོས་པ་ལས། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་སམ། ཐུགས་དཀྱིལ་རྒྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བྱིས་པ་འཇུག་པའི་དབང་བདུན་ཙམ་མམ། དབང་ཡོངས་རྫོགས་སྔར་ཐོབ་ཟིན་ནས། དེ་རྗེས་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བརྩམས་ཁྲིད་འབོགས་པ་ཐོབ་ཐང་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་མ་ནུས་ན། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་རུང་ཞིག་ཏུ། སྦས་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་དབང་ཡོངས་རྫོགས་སམ་བུམ་དབང་ཐོབ་པར་བྱ། དམིགས་བསལ་ལ་སྐྱབས་སེམས་མཎྜལ་གསུམ་ལ་དོགས་པ་མེད། ཡིག་བརྒྱ་དང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། སྔར་དབང་བསྐུར་ཡེ་མ་ཐོབ་པ་ལ་གསང་སྒྲོགས་སུ་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། འདིར་དམིགས་བསལ་ཡིན་པས་མི་འགྱུར་ཏེ། གཞི་དེ་ལས་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབང་བསྐུར་སྔ་རོལ་ནས་མ་གྲུབ་ན། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་འདི་རྣམས་གང་དུ་བསྐུར་ཀྱང་འདྲ། གསང་སྒྲོགས་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་ལ་དེ་དང་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྔོན་དུ་བྱིས་འཇུག་གམ། དཀྱིལ་ཆོག་ཕལ་པའི་བུམ་དབང་ཙམ་ཞིག་ངེས་པར་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་སུ། འཁྲིད་ཀྱི་འཕྲོས་ནས་སྐྱོང་བ་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ཞེས་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་སྦྱོར་དྲུག་ལས་གཞན་པའི་འཁྲིད་མང་པོ་ཞིག་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཕལ་ཆེ་བའི་དོན་ཡིན། གཞན་ལ་གཏན་ནས་མེད་ཅེས་ཁྱབ་མཐའ་འཆའ་བ་མིན་ནོ། །འོ་ན་སྔགས་ཀྱི་འཁྲིད་ཕལ་ཆེར་ལ་ཡང༌། ལྷ་སྒོམ་པ་དང༌། མི་རྟོག་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཡོད་པས་ཤས་ཆེ་བ་ལ་བསམས་ཀྱང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཟེར་དུ་མི་རུང་སྙམ་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། ལྷ་དང་མི་རྟོག་བསྒོམ་པ་ཡོད་པའི་འཁྲིད་རྣམས་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་དེ་དག་དངོས་གཞིར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྔོན་འགྲོར་མི་བྱེད་པས། འདིར་ལྷ་དང་མི་རྟོག་པ་སྔོན་འགྲོར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས། ཆོས་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོའོ། །དེ་ལས་དུས་འཁོར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒོམ་ཐབས་བཤད་ཟིན་པའི་རྗེས་སམ། ཇི་ལྟར
Chinese
我们所有的一切都仰仗上师的恩德。直至最终成佛之前，所有共同和殊胜的成就，以及今生来世所有的一切安乐，都依赖于上师。因此，如上所说，身语意的一切行为都应努力趋向于上师。也应如此发愿。总之，要做到祈愿上师的身语意事业更加显赫。这样，就不会观察过失，而是将一切行为都视为功德，断除希望和疑虑，持有亲近的想法。如果具备这四种依止上师的意念，那么对上师的虔诚就会毫无疑问地步入正道。第二，行为方面：以身语意的一切行为来做所有令上师欢喜的事情，包括舍弃所有令上师不悦的事情。然而，有些人认为上师只是请求诀窍的途径，而认为可以向上师之外更好的本尊或空行母等请求成就和巨大加持。这样，所有的缘起从根本上就错了，成就又从何而来呢？因此，要保持强烈的、不间断的虔诚，哪怕一瞬间也不要产生邪见。如果因为业力而无法控制地生起邪见，也要立即用对治法来阻止，立即断除，不要让它在身语的举止上显现出来。在语言方面，无论公开还是私下，都不要说一句诽谤或辱骂的话。要说柔和、正直、真实、表里如一的话。要以让上师满意、自己也心悦诚服、言辞清晰而没有隐瞒的方式来请教。从各个方面赞美、称颂和宣扬上师的功德。上师所说的一切都要视为真理。身体方面，也要行顶礼和绕转。做近侍和远侍，以及各种事务，如信使、步行者等所有需要做的事情，甚至包括倒水和扫灰等琐事。在供养方面，正如“极其殊胜之物”所说的那样，供养最好的、干净的、珍贵的和自己最喜爱的东西。正如“稍微中意的任何事物”所说的那样，供养上师需要的东西和上师喜欢的东西，无论实际上是好是坏
English
All of us depend on the kindness of the Lama. Until ultimate Buddhahood, all common and supreme accomplishments, and all happiness in this life and the next, depend on the Lama. Therefore, as mentioned above, all actions of body, speech, and mind should strive towards the Lama. One should also aspire to do so. In short, one must even pray for the Lama's body, speech, and activity to be manifestly exalted. In this way, one will not dwell on faults, but will recognize all actions as virtues, severing hope and doubt, and holding a close and intimate attitude. If one possesses these four thoughts on how to rely on the Lama, then devotion will undoubtedly enter the path. Secondly, in terms of conduct: one does all that pleases the Lama with all actions of body, speech, and mind, including abandoning all that displeases the Lama. However, some think that the Lama is merely a gateway for requesting instructions, and that one can request accomplishments and great blessings from a Yidam or Dakini who is better than the Lama. In this way, all interdependent connections are fundamentally wrong, and where will accomplishments come from? Therefore, one must maintain strong, uninterrupted devotion, and not generate even a moment of wrong view. If, due to karma, a wrong view arises uncontrollably, one should immediately counteract it with remedies, immediately cut off its continuation, and not let it manifest in the actions of body and speech. In terms of speech, one should not utter a single word of slander or abuse, whether openly or secretly. Speak gently, honestly, truthfully, and without duplicity. Inquire in a way that pleases the Lama, satisfies oneself, and is clear and without concealment. From all aspects, praise, extol, and proclaim the Lama's greatness. All that the Lama says must be regarded as truth. In terms of body, one should also prostrate and circumambulate. Perform close and distant service, and all necessary tasks such as messenger, footman, etc., even including trivial matters such as pouring water and sweeping ashes. In terms of offerings, as it is said, "The most excellent of things," offer the best, cleanest, most precious, and most cherished items. As it is said, "Whatever is slightly pleasing," offer what the Lama needs and what pleases the Lama, whether it is actually good or bad.
Chinese
然而，凡是需要和喜愛的，就成了最好的供品。如果不能供奉心儀和清淨的物品，就把自己不需要的劣質、低劣的財物供奉出去。如果是青稞等穀物，就供奉帶有霜霉病的劣質穀物，用最小的斗來量，然後湊成一卡爾的數量等等，對於物品，總是盡可能地減少數量，卻追求最大的名聲和讚譽。如果是馬、牲畜等，就供奉那些瘦弱、年老、帶病的，如果是衣服，就供奉那些破舊的，總之就是供奉那些不能算作財物的東西，還假裝供奉了很多。把自己認為好的東西都留下來。這樣一來，緣起的關鍵從根本上就錯了，誓言的重點也被忽略了，加持的熱度也消失了， желаемое и реальное никогда не будет достигнуто. 那些徒勞無功、毫無意義的密咒師和自稱是修行人的形象，真是可憐啊！還有，這些侍奉上師的方式，如果是為了維護上師的面子，或者在他人面前炫耀世間八法的華麗，或者為了實現自己的慾望，那就如同美味的食物被毒藥污染了一樣，不能算是佛法。有些人不明白這件事對自己很重要，反而認為上師是自己唯一需要的東西，只顧著奉承和巴結，以為這樣就能讓上師高興，卻不知道學生自己會因此獲得巨大的利益。總而言之，侍奉上師的關鍵在於聽從上師的一切教誨，按照上師的意願行事。這樣的話，這個上師瑜伽，以及之前的皈依和發心，這三者都是佛法的關鍵。不要認為它們只是一些小的觀修，因此不重要。皈依是所有佛法的基礎，發心是大乘所有道途的基礎，上師瑜伽是金剛乘所有道途的基礎，要這樣理解。再者，僅僅從積累和淨化的角度來說，如果沒有積累資糧和淨化罪障，那就連少許的善法也不會有。然而，百字明咒的念誦和曼荼羅的供養，雖然只是儀軌中的一些部分，但對於密咒瑜伽士來說卻非常重要，並且是能以微小的努力成就巨大目標的巧妙方法。
English
However, whatever is needed and pleasing becomes the best offering. If one cannot offer things that are pleasing and pure, one offers inferior, poor-quality possessions that one does not need. If it is barley or other grains, one offers inferior grains with blight, measures with the smallest container, and then makes up the number of loads, etc. For objects, one always tries to reduce the quantity as much as possible, while seeking the greatest name and fame. If it is horses, livestock, etc., one offers those that are weak, old, and diseased, and if it is clothing, one offers those that are old and worn out. In short, one offers things that cannot be considered wealth, pretending to offer a lot. One keeps all the good things for oneself. In this way, the key point of dependent origination is fundamentally mistaken, the importance of vows is neglected, the warmth of blessings disappears, and desired aims and accomplishments will never be achieved. Those secret mantra practitioners who labor in vain and whose actions are meaningless, and the images of those who call themselves Dharma practitioners, are truly pitiful! Furthermore, if these ways of serving the lama are done to protect the lama's face, or to show off the splendor of the eight worldly concerns to others, or to achieve one's own desires, then it is like good food contaminated with poison, and it cannot be considered Dharma. Some do not understand that this matter is important for themselves, but instead think that the lama is the only thing they need, and only focus on flattery and ingratiation, thinking that this will please the lama, but they do not realize that the student himself will gain great benefit from it. In short, the key to serving the lama is to follow all the lama's teachings and to act according to the lama's wishes. In that case, this lama yoga, and the refuge and bodhicitta mentioned earlier, these three are the key points of the Dharma. Do not think that they are just some small visualizations and therefore unimportant. Refuge is the foundation of all Dharma, bodhicitta is the foundation of all Mahayana paths, and lama yoga is the foundation of all Vajrayana paths. This is how you should understand it. Furthermore, just from the perspective of accumulation and purification, if one does not accumulate merit and purify obscurations, then one will not have even a little bit of virtuous Dharma. However, the recitation of the Hundred Syllable Mantra and the offering of the mandala, although they are just some parts of the ritual, are very important for secret mantra yogis, and are skillful methods that can accomplish great goals with little effort.