Tibetan
གོ་འཕང་མཆོག་འདོད་པས། །ཀུན་ནས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དངོས་རྡོ་རྗེ་འཆང༌། །རྩོད་པའི་དུས་འདིར་བདག་དོན་དུ། །ཀུན་དང་མཐུན་པར་སྟོན་མཛད་པ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་དངོས་ཀུན་གྱིས། །བསྟེན་བྱ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །དངོས་གྲུབ་བདེ་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མདོར་ན་དངོས་གྲུབ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བླ་མར་གསུངས་པའི་ལུང་ཁུངས་མཐའ་ཡས་སོ། །ད་ལྟ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང༌། རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་དད་པ་མེད་པ་རྣམས། མི་འདོད་པ་དུ་མ་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་དང༌། བླ་མ་གུས་པས་བསྟེན་པ་རྣམས་ལ། བདེ་སྐྱིད་སྙན་གསུམ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་མཐོང་ངོ༌། །གཞན་ཡང༌། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ལས་འདི་སྐད་ཅེས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུགབྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་མཐོང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱིན་རླབས་དང༌། གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་མཐོང་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་བྱིན་རླབས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་བཤེས་བཟང་པོར་མཐོང་ན། དེ་དང་མཐུན་པར་བྱིན་རླབས་འཇུག་སྟེ། ལར་མོས་གུས་མེད་ན་བྱིན་རླབས་ཡེ་མི་འཇུག་གོ །ཞེས་གསུང་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དོན་ཚན་དྲུག་པ་ལམ་ཟབ་མོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ནི། བླ་མའི་མོས་གུས་མེད་ན་དངོས་གྲུབ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་རེ་ཐག་ཆད་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཙམ་གྱི་མོས་གུས་ཙམ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། མོས་གུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ལམ་འཁྲིད་པ་མེད་ན། མཆོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་གཞན་ཞིག་བཙལ་ནས། དེ་ལ་གེགས་སེལ་གཞན་དང་བོགས་འདོན་ཡང་གཞན་དང་གཞན་མང་པོ་དགོས་ཤིང༌། འདོད་དོན་གཞན་རྣམས་ལ་ཁ་ཐག་ཉེ་བའི་ཐབས་ཀྱང་མི་གཅིག་པ་མང་པོ་འཚོལ་དགོས་ཏེ། ཚེ་སྒྲུབ་ནོར་སྒྲུབ་དབང་བསྡུད་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱས་ན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཡེ་མི་འགྲུབ། འགའ་ཞིག་འགྲུབ་ཀྱང་དཀའ་ཚེགས་ཆེན་པོ་དགོས་པས་ལམ་མི་ཟབ་པ་ཡིན། མོས་གུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ལམ་འཁྲིད་པ་འདི་ལ་ནི། མོས་གུས་ཁོ་ནས་མཆོག་ཀྱང་འགྲུབ། ལམ་གྱི་གེགས་སེལ་དང༌། བོགས་འདོན་དང༌། ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དབང་ཐང་སོགས་འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་མོས་གུས་གཅིག་པུས་དཀའ་ཚེགས་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཅིག་ཆོག་ཡིན་པས་ན་ལམ་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ཚན་བདུན་ པ་ལམ་ཟབ་མོའི་ཁྲིད་ལུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། མོས་གུས་ཀྱི་ལམ་འཁྲིད་པ་དེ་ལ་ཡང༌། སྤྱོད་པས་འཁྲིད་པ་དང་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་འཁྲིད་པ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ནི། སྐལ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཅིག་བླ་མ་མཆོག་དང་མཇལ་བ་ཙམ་ནི་མོས་གུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། བླ་མའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་ཆེན་པོ་སྤྱད་པས། ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར་ཅིག་ཅར་ཚུལ་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་དང༌། མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་དང༌། ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲི་སོགས་རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་དང༌། བོད་ཡུལ་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་མང་པོ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་ཨ་མེས་བྱང་ཆུབ་དང༌། བཤེས་གཉེན་བྱ་ཡུལ་བ་སོགས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་སྦྱར། གཉིས་པ་ནི། དེང་སང་གི་གང་ཟག་ཕལ་ཆེར་ལ་མོས་གུས་དེ་འདྲའང་དཀོན་དཀའ་སྤྱད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་གྱིས་མི་ནུས། རེ་རེ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པ་སྲིད་ན། མི་བྱེད་པ་ཚོའི་ཚོར་ན་ཏ་དགའ་མོར་གདའ། ལར་ཕོ་རུས་དང༌། ཞེན་དང༌། ཁེངས་དྲེགས་དང༌། འགྲན་སེམས་དང༌། ཕུགས་རང་བཟང་འདོད་དང༌། ཡུས་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ལྡན་གྱི་མོས་གུས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མེད་པས། རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་མི་ཐུབ། དེས་ན་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མོས་གུས་ལ་རིམ་གྱིས་སློབ་པ་ཡིན། རིམ་པས་བསྒོམས་པས། མཐར་མོས་གུས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས་པ་ན། ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་རིམ་པས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མོས་གུས་རབ་ལ་དགེ་སྦྱོར་རབ། འབྲིང་ལ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ལ་ཐ་མ་འབྱུང༌། མོས་གུས་མེད་ན་དགེ་སྦྱོར་མེད། མ་གུས་པ་ནི་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ཚན་བརྒྱད་པ་མཚན་ལྡན་གྱི་བླ་མ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ནི་མི་རྣམས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་སྐྱབས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ། འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པ་འདི་ཡང་ཡི་གེར་བྲིས་པའི་གླེགས་ བམ་ཆོས་ཉིད་དང༌། །དགེ་འདུན་ངུར་སྨྲིག་འཛིན་པས་མཆོག་གི་ཁྱབ་བདག་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་དག་གིས་སྟེར་བ་ མིན། །ཞེས་དང༌། གང་ཞིག་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དག་ན་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྡིག་བྲལ་དེ་དག་སྟེ། །དེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དམྱལ་བར་འགྲོ་སྟེ་འདི་ལ་ངོ་མཚར་མེད། །དེ་མཉེས་པ་ཡིས་བདག་ནི་མགུ་སྟེ་དེ་ལ་ཁྲོས་པས་མེ་ཡིས་ཁྲོས་པ་ཞེས་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐར་པ་བདེ་མཉམ་འབྲས་སྟེར་བུ་རྣམས་དག་གི་ཕྱག་འོས་མཆོད་འོས་སོ། །སྡུག་ཅན་གང་ཡིན་གང་ཞིག་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཞབས་པད་བཟང་ལ་དུས་གསུམ་ཕྱག་མི་བྱེད་པའོ། །མི་ཤེས་གང་ཡིན་གང་ཞིག་རྣམ་མང་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་དུ་ནི་མཎྜལ་མི་བྱེད་པའོ། །མྱུར་དུ་
Chinese
希求胜位者，当令一切上师喜。一切佛之本体金刚持，于此争斗之时为我等，示现与一切和合者，如是知已以一切事，当依止，能得三世佛之，成就大乐。如是等等。总之，一切成就之根本，经中说为上师，其理无边。如今现量亦成立，于根本上师无信心者，诸多不欲之事降临于身，恭敬依止上师者，安乐名誉自然而生，是可见的。另外，诸位上师之语中如是说，视上师为佛，则入佛之加持，视上师为菩萨，则入菩萨之加持，视上师为成就者，则入成就者之加持，视上师为凡夫之善知识，则入与之相应之加持，总之，无有信敬则加持全不入。如是所说。第六条，何为道深之义？若无上师之信敬，莫说成就，纵使仅有不至于断绝一切功德之希望，不至于破损誓言之信敬，若无以特殊信敬引导之道，则需寻找其他成办殊胜之方便，为此需其他遣除违缘之法，其他增上顺缘之法，以及其他众多之法。对于其他所欲之事，亦需寻找诸多不相同之近道，如修长寿、修财富、摄受权势等等，无论修多少，有些根本不成，有些虽成亦需极大之艰难，故为不深之道。若以此特殊信敬引导之道，仅以信敬亦能成就殊胜，道的遣除违缘，增上顺缘，以及寿命、受用、权势等一切所欲之事，仅以信敬即可毫不费力地成办，故为一即圆满，是为道深。第七条，道深之引导方式之差别是，信敬之道的引导，亦有以行引导和以祈请引导两种。第一种是，具缘之士一旦与上师相见，
English
Those who desire the supreme position should please the Guru in every way. The actual Vajradhara, the embodiment of all Buddhas, in this age of strife, for my sake, shows how to be in harmony with everyone. Knowing this, with all things, one should rely on him, and one will attain the great bliss of the accomplishments of the Buddhas of the three times. And so on. In short, the root of all accomplishments is said to be the Guru, and the sources of scripture are limitless. Now, it is also manifestly proven that those who have no faith in the root Guru will have many undesirable things befall them, while those who rely on the Guru with respect will naturally have happiness and fame arise. Furthermore, in the words of the holy Gurus, it is said, 'If you see the Guru as a Buddha, the blessings of the Buddha will enter. If you see him as a Bodhisattva, the blessings of the Bodhisattva will enter. If you see him as an accomplished one, the blessings of the accomplished one will enter. If you see him as an ordinary good spiritual friend, the blessings that correspond to that will enter. In general, if there is no devotion, blessings will not enter at all.' This is as it is said. The sixth point, the meaning of the term 'profound path,' is: If there is no devotion to the Guru, what need is there to mention accomplishments? Even if there is only enough devotion to not cut off the hope of all qualities and not break vows, if there is no path led by special devotion, then one must seek another means to accomplish the supreme. For this, one needs other methods to clear obstacles, other methods to enhance favorable conditions, and many other methods. For other desired things, one must also seek many different near paths. For example, even if one practices longevity, wealth, power, and so on, some will not be accomplished at all, and some, even if accomplished, will require great effort, so it is not a profound path. But for this path led by special devotion, even the supreme is accomplished by devotion alone. Clearing obstacles on the path, enhancing favorable conditions, and all desired things such as life, enjoyment, and power are accomplished effortlessly by devotion alone. Therefore, it is complete in one, and it is called the profound path. The seventh point, the distinction of the methods of guiding the profound path, is that the guidance of the path of devotion also has two types: guidance by conduct and guidance by supplication. The first is that a fortunate individual, as soon as they meet the supreme Guru,
Chinese
恭敬自然成就。为了上师的缘故而行持大苦行，如同太阳升起般，刹那间生起所有道地的功德。记载了吉祥的哲蚌寺佛塔出现的历史，以及海生金刚、那若巴、梅纪巴等印度成就者，以及藏地的众多译师，瑜伽士阿麦降曲，善知识嘉域瓦等的故事。第二，现今的大多数人，像那样的恭敬心也稀少，大多数人也无法行持苦行。如果偶尔有人能做到，那么不做的人们会感到非常高兴。总的来说，都是男人的傲慢、执着、骄傲自大、竞争心、总是认为自己好，以及抱怨等等。因为没有从内心深处生起具有佛法的恭敬心，所以无法生起清净优良道路的智慧。因此，通过祈祷的方式逐渐学习恭敬心。通过逐渐修习，最终生起不是虚假的恭敬心时，道路的功德也会逐渐生起。因此，恭敬心大，善行也大；恭敬心一般，善行也一般；恭敬心小，善行也小。没有恭敬心就没有善行。不恭敬被称为堕入恶道的因。第八个问题是如何依止具相的上师：出自续部之王：诸人为了从佛、法、僧处获得解脱而皈依，此处住在佛殿里的，也只是写在书上的文字法性，持着绛红色僧衣的僧众，不是至高无上的遍主，不能给予成千上万的安乐。以及：无论何人，在人世间，殊胜的上师金刚持，那些无罪者，如果对其造成损害，众生必定会堕入地狱，这没什么可奇怪的。令其欢喜，我便欢喜；对其嗔怒，如同被火嗔怒一般。其乃是给予众生解脱、安乐、平等果实之子，是应顶礼、应供养者。可悲的是，无论何人，不于三时顶礼殊胜上师的莲足。无知的是，无论何人，不于三时用各种鲜花供养曼扎。
English
Reverence is naturally accomplished. By practicing great hardships for the sake of the Lama, all the qualities of the paths and bhumis arise instantaneously, like the rising sun. It includes the history of the appearance of the stupa of glorious Drepung, as well as the stories of Indian siddhas such as Padmasambhava, Naropa, Maitripa, and many Tibetan translators, the yogi Ame Jangchub, and the spiritual friend Jhayulwa. Secondly, most people nowadays have little such reverence, and most are unable to endure hardships. If some individuals can do it, those who do not do it are very happy. In general, it is male arrogance, attachment, pride, competitiveness, always thinking oneself is good, and complaining, etc. Because genuine reverence with Dharma is not born from the depths of the heart, one cannot generate the wisdom of the pure and excellent path. Therefore, one gradually learns reverence through prayer. By gradually meditating, when non-artificial reverence is finally born, the qualities of the path will also gradually arise. Therefore, great reverence leads to great virtue; moderate reverence leads to moderate virtue; and small reverence leads to small virtue. Without reverence, there is no virtue. Disrespect is said to be the cause of falling into the lower realms. The eighth question is how to rely on a qualified Lama: From the King of Tantras: People take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha for the sake of liberation. Here, those who reside in the Buddhist temple are merely the written words of the scriptures. The Sangha who hold the maroon robes are not the supreme lords who give hundreds of thousands of births of bliss. And: Whoever in the human world harms the glorious Lama Vajradhara, those who are free from sin, beings will surely go to hell, there is nothing to be surprised about. Pleasing him pleases me; being angry with him is like being angry with fire. He is the son who gives liberation, bliss, and equal fruits to sentient beings, worthy of prostration and offering. Wretched is whoever does not prostrate to the lotus feet of the glorious Lama at the three times. Ignorant is whoever does not offer mandalas with various flowers at the three times.