Chinese
由于种姓和血统等原因而产生的我慢，如果与上位者相比，我慢就会消失；如果看到比自己低劣的过失，就会产生我慢。凡是我慢心重的人，就不会修习对殊胜功德的信心，并且会轻蔑和鄙视与自己相同或不如自己的人。因此，我慢的傲慢被认为是与圣者不相应的重大过失行为。同样，难以相处的是那些常常愤怒的人，以及破坏秘密誓言的人。在普通人中，炫耀脉气、手印瑜伽、本尊、咒语和事业等，含糊不清地谈论；在众人面前享用不应享用的东西；奉行不应奉行的行为，并声称这些是深奥的佛法和高深的乘法，这就是破坏誓言，即泄露秘密和奉行邪道。同样，贪图三宝的财物，以及对财富极度执着，没有听闻殊胜的口诀，只把与自己行为相符的法放在心上，以邪法冒充正法来欺骗弟子，不了解殊胜安乐之境不变的方便，没有灌顶就讲解续部和口诀，对饮食等享受非常贪恋，喜欢因饮酒等原因而放纵不羁，对男女交合的泄乐极度贪恋，这些都是成为上师的障碍。甚深等的意义是弟子的功德：对甚深广大的空性和慈悲心怀念，喜欢守护上师的教诲和誓言，不贪恋财物而具有布施的品性，了解三宝的功德并具有强烈的信心，只专注于解脱的果位，恭敬续部中所说的取舍之处，世俗的道路和口诀无法动摇其心，获得真实口诀后极其保密，喜欢享用僧众的财物，不喜与追求与佛法相违的十不善等恶友交往。在这些之中，不可或缺的是能够守护誓言和断绝罪恶的朋友。
English
Arrogance arising from factors such as lineage and birth. When compared to superiors, arrogance diminishes. However, when observing the faults of those inferior, arrogance arises. Those with excessive arrogance do not cultivate faith in superior qualities and disdain those equal or inferior to themselves. Therefore, the pride of arrogance is considered a significant flaw, an action unbecoming of a noble person. Similarly, it is difficult to associate with those who are frequently angry, and those who break secret vows. Boasting among ordinary people about practices like nadi-prana, mudra yoga, deities, mantras, and activities, speaking vaguely and unclearly; indulging in what should not be consumed in public; engaging in what should not be practiced, and claiming these are profound Dharma and high-level vehicles—this is breaking vows, revealing secrets, and engaging in wrong paths. Likewise, coveting the possessions of the Three Jewels, being extremely attached to wealth, not having heard supreme instructions, cherishing only what aligns with one's own behavior, deceiving disciples by presenting false teachings as true Dharma, not knowing the unchanging means of supreme bliss, explaining tantras and instructions without empowerment, being excessively greedy for food and drink, enjoying recklessness due to alcohol consumption, and being extremely attached to the pleasure of ejaculation from sexual union—these are the faults that hinder one from becoming a teacher. The meaning of "profound and so forth" refers to the qualities of a disciple: contemplating the profound and vast emptiness and compassion, delighting in guarding the guru's instructions and vows, being generous without attachment to possessions, knowing the qualities of the Three Jewels and having great faith, focusing solely on the fruit of liberation, respecting what is to be adopted and abandoned as stated in the tantras, not being swayed by worldly paths and instructions, keeping the true instructions received extremely secret, delighting in consuming the possessions of the Sangha, and disliking association with evil friends who pursue the ten non-virtues and other things contrary to the Dharma. Among these, what is indispensable is the ability to keep vows and abandon sinful friends.
Tibetan
པའོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་དང་ལྡན་ན་རྫོགས་རིམ་ ཀྱི་སྣོད་ཡིན་ལ། གཙོ་བོ་གཉིས་པོ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ན་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་ཡིན། དེ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ལ་བླ་མ་བསྟེན་ན། སྐྱབས་འགྲོ་དང་བསླབ་གཞི་ལྔ་ཙམ་གྱི་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་དང་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་རགས་པ་བསྟན་ཟིན་ནས། དུས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱོན་ཀུན་སྤངས་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཚང་བའི་སློབ་དཔོན་རང་ཡང་རྙེད་དཀའ་བ་དང༌། རྙེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་བློ་མ་དག་ན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་མི་མཐོང༌། སྐྱོན་མེད་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང༌། སྐྱོན་ཡིན་པ་སྐྱོན་དུ་མི་མཐོང༌། ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང༌། ཡོན་ཏན་མེད་ཅིང་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཏུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ལས་ངན་བསགས་ཤིང་སྐལ་བ་དམན་པའི་དབང་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། མཁས་རྣམས་ཡོན་ཏན་ལ་གུས་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་མིན། །ཡོན་ཏན་མེད་ལ་གང་གུས་པ། །དེ་བླུན་མི་དགེའི་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས། ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་མ་རྙེད་ན། གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་མེད་མི་རུང་གི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་འཚོལ་དགོས་ཤིང༌། འཁྲིད་ཟབ་མོའི་སྐབས་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ཐུགས་དང་ཞལ་ལ་གནས་པ་དེ་དགོས་སོ། །དོན་ཚན་གཉིས་པ་འབྲེལ་བ་བརྟགས་ཚུལ་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་བརྟག་པ་ནི། ཆོས་ཀྱིས་མ་སྦྲཻལ་གོང་དུ་བྱ་དགོས་ཀྱི། སྔར་བརྟགས་སམ་མ་བརྟགས་གང་ཡིན་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཐོབ་ནས་སྐྱོན་མི་རྟོག་པར་གུས་པས་བསྟེན་དགོས་ཏེ། ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཙམ་ཐོས་པ་ལའང༌། གལ་ཏེ་བླ་མར་མི་འཛིན་ན། ཁྱི་ཡི་སྐྱེ་བ་བརྒྱར་སྐྱེས་ཏེ། །སྨེ་ཤ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། དེས་ན་ཕྱིས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཞིག་སྔགས་ཆོས་ལ་དམ་ཚིག་ཡོད་དོ་སྐད་པའི་ཁ་བཤད་བྱེད། སྲུང་ནི་དེ་ལའང་མི་སྲུང༌། མཚན་ཉིད་པ་ལ་དམ་ཚིག་ མི་ཡོང་ཟེར་ཞིང༌། མདོ་ཆོས་མང་དུ་ཐོས་པའི་བླ་མ་ལའང་མ་གུས་པ་དང་བརྙས་པ་དང་བསྐུར་སྟི་མ་ཡིན་པ་ཇི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པ་སྐད་སྨྲ་བ་མང་དུ་སྣང་སྟེ། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་སྔགས་ཆོས་ཀྱིས་མ་སྦྲེལ་བ་ལ་དམ་ཚིག་གི་མིང་འདོགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་སྟེང་ནས་ཕལ་ཆེར་འདྲ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཐོས་པའི་བླ་མ་དང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐོས་པའི་བླ་མ་གཉིས་ནང་སེལ་དུ་འདོམས་ན། ཡུལ་གཉན་མི་
Chinese
哦。如果具备那些功德的大部分，就是圆满次第的法器；如果只具备最重要的两种，也是生起次第的法器。如果连这些都不具备却依止上师，那么具备皈依和五戒等学处之器也是有的。这样粗略地讲述了弟子和上师的特征之后，由于时代的过失，要找到一位断除一切过失、功德圆满具足的上师也很难。即使找到了，如果自己的心不清净，也不会认为具功德者有功德，会认为无过失者有过失，不会认为有过失者有过失，会认为非功德者是功德，会认为无功德且具过失者是殊胜之人，这是因为前世积累了恶业，以及福报浅薄的缘故。就像这样说：智者恭敬功德，不敬佛和自在天等。对无功德者恭敬，那是愚蠢，是从不善业中产生的。如果找不到功德圆满者，就要像前面所说的那样，寻找具备不可或缺的特征者。在此甚深引导之时，需要安住于佛陀的颜面和心间的上师。第二点，观察关系的方式，包括旁述之义。也就是说，师徒之间互相观察关系，应该在没有以佛法联系之前进行。无论之前观察过还是没观察过，一旦获得佛法上的联系，就应该恭敬依止，不要挑剔过失。即使只听到一个偈颂，如果不认为是上师，就会转生为狗一百次，并且会转生为麻风病人。因此，现在很多后来的修行者只是口头上说自己有密咒的誓言，但实际上连那个誓言也不守护。他们说对具相者不会有誓言，对于听闻很多显宗佛法的上师，无论做出多少不恭敬、轻蔑和不敬的行为，都没有罪过。说这种话的人很多，这完全是被魔加持了。因此，对于没有以密咒佛法联系的人，只是不冠以誓言之名而已，实际上在意义上大致相同。如果要区分听闻大乘经典的喇嘛和听闻密宗续部的喇嘛，那么在寂静的地方
English
O. If one possesses most of those qualities, they are a vessel for the completion stage. If they only possess the two most important qualities, they are a vessel for the generation stage. If one does not even possess that much but relies on a lama, then it is possible that they possess the qualities of a vessel for refuge and the five precepts. Thus, having roughly explained the characteristics of a disciple and a lama, due to the faults of the times, it is difficult to find a teacher who has abandoned all faults and is complete with all qualities. Even if one finds such a teacher, if one's own mind is not pure, one will not see the qualities in one who possesses qualities. One will see faults in one who is without faults. One will not see faults in what is faulty. One will see qualities in what is not a quality. One will see those who are without qualities and possess faults as superior beings. This is due to having accumulated bad karma in previous lives and due to having little merit. Thus, it is said: "The wise respect qualities, not Buddhas, powerful beings, etc. Whoever respects one who has no qualities, that is foolishness, born from non-virtuous actions." If one does not find one who is complete with qualities, one must seek one who possesses the indispensable characteristics as mentioned above. In this profound instruction, one needs a lama who abides in the face and heart of the Buddha. The second point is the way to examine the relationship, including the ancillary meaning. That is, the examination of the relationship between teacher and student should be done before being connected by the Dharma. Whether one has examined it before or not, once one has obtained a Dharma connection, one should rely on the teacher with respect, without finding fault. Even if one has only heard one verse, if one does not regard the teacher as a lama, one will be born as a dog a hundred times and will be born as a leper. Therefore, many later people only say that they have samaya with tantric teachings, but they do not even keep that samaya. They say that those who have characteristics will not have samaya, and they say that no matter how much disrespect, contempt, and improper behavior they do to lamas who have heard many sutra teachings, there is no fault. Many people say such things, and this is only being blessed by demons. Therefore, for those who are not connected by tantric Dharma, it is only that the name of samaya is not given, but in terms of meaning, it is mostly the same. If one were to distinguish between a lama who has heard the sutras of the Mahayana and a lama who has heard the tantras of the secret mantra, then in a secluded place