Tibetan
་འབྲི་བའི་ལས་ལ་མཁས། །གསང་སྔགས་འཆད་བྱེད་སློབ་དཔོན་ཏེ། །རབ་ཏུ་དང་ཞིང་དབང་པོ་དུལ། །ཞེས་པ་འདི་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པར་ཡང་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དྲི་མེད་འོད་དུ་ལུང་དྲངས་འདུག་པས་རྒྱུད་ཚིག་ཅིག་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དང་པོར་ཡང་དག་བསྟེན་བྱ་བླ་མ་དག་ཀྱང་དམ་ཚིག་ལྡན་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་ལ་ལྷག་པར་གནས། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་ཞིང་མ་ཆགས་དྲི་མ་དག་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་ལམ་ལ་ཞུགས། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་ལམ་ནི་སྦྱིན་བྱེད་དམྱལ་བའི་འཇིགས་པ་འཕྲོག་པ་དེ་ཉིད་ལས་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ལྡན། །བདུད་རྣམས་ལ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་དེ་ཡང་འཛིན་མའི་གཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔར་རབ་གྲགས་པའོ། །ཞེས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་བྲོ་བས་ཟིལ་མནན་དམ་ཚིག་རྣམ་འདྲལ་རྫས་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཐོས་པ་དག་ཀྱང་མེད། །སློབ་མ་རྣམས་ནི་བསླུ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་མཆོག་གི་བདེ་བའི་གནས་ལ་སེམས་ཉམས་དབང་མ་བསྐུར། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་ཀུན་ཆགས་བག་མེད་རྩུབ་མོའི་ཚིག་དང་ལྡན་ཞིང་དབང་པོའི་དོན་དུ་འདོད་ལྡན་པ། །དེ་ཉིད་དམྱལ་བ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་ནི་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་གཞག་དང༌། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་ལ་སེམས་བླ་མའི་ངེས་པ་ལ་དགའ་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་ཡོན་ཏན་ཤེས། ཐར་པ་དོན་གཉེར་རྒྱུད་ལ་གུས་ཤིང་གཡོ་བ་མིན་པའི་སེམས་ལྡན་དེ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་སྦེད། །གདུག་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲོགས་ཉམས་སློབ་མ་དེ་ཉིད་བླ་མ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུ་བྱ་བ། །ཤེས་རབ་དབང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་ཏེ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་སླར་ཡང་འབྲིང་པོ་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུར། ཞེས་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གསུངས། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། སྐྱོན་སྤངས་ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་མ་རྫོགས་ཀྱང་མེད་མི་རུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པ་གཉིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ལ། དབང་བསྐུར་བས་དམ་ཚིག་ཐོབ་པ་དང༌། དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ། གསང་སྔགས་རང་གི་ཁྱད་ཆོས་ཅི་རིགས་པ་མ་གཏོགས། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་སྤྱི་རྣམས་ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྤྱི་དང་འདྲ་བས། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མདོ་སྔགས་གཉིས་ལ་མི་འདྲ་བ་ཆེན་པོ་ནི་མེད་དོ། །དེ་དག་ལས་སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཞེས་སོགས་སྐྱོན་བདུན་པོ་དེ་ནི། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་གཉིས་ཀའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་སྐྱོན་དེ་དག་ཤས་ཆེར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན་བླ་མར་མི་བྱ་ལ། དེ་དག་ཆ་ཕྲ་མོའང་སྤངས་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེང་སང་རྙེད་པར་དཀའོ། །སྐྱོན་བདུན་ལས་ལྔའམ་དྲུག་སྤངས་ན། གཉིས་སམ་གཅིག་ལྟ་བུ་ཡོད་ཀྱང་ཉེས་པ་མི་བསྐྱེད་པའང་ཡོད་མོད། སྐྱོན་དེ་དག་གི་ནང་ནས་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱོན་ཆེ་བས་དེ་སྤངས་པ་གལ་ཆེའོ། ཁྲོ་བ་དང་གདུག་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འཕྲལ་འཕྲལ་ཁྲོ་སྐྱེན་པ་ཁྲོ་བ་དང༌། ཞེ་བ་རྣག་ཅིང་འཁོན་འཛིན་དམ་པ་ནི་གདུག་པའོ། །གཞན་དངོས་བསྟན་རྣམས་གོ་སླའོ། །དེ་རྣམས་ལ་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། བརྩེ་མེད་ཞིང་ལས་བྱེད་པ་གང༌། ཁྲོ་ཞིང་གནད་དུ་བསྣུན་པར་བྱེད། །གདུག་པ་དགེ་སློང་སྐྱེ་བོ་ལྡང༌། ཁེངས་པ་ཤེས་པ་ངན་པས་ཁེངས། །འདོད་ཆེན་སྤྱད་བྱ་མིན་དོན་གཉེར། །ཤིན་ཏུ་ཆང་འཐུངས་མ་བསྡམས་པ། །རང་ལ་བསྟོད་པ་འདིར་བརྗོད་ཅིང༌། །ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་སྐྱོར་འབྱིན་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། འཇམ་དཔལ་གྱི་བལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས། བརྩེ་མེད་ཤ་ཟ་བ་ལ་གསུངས། ཁྲོ་བ་དགའ་བར་བསྣུན་བྱེད་དང༌། །གདུག་པ་ལེགས་པའི་སྐྱེ་བོར་སྡང༌། ཁེངས་པ་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའོ། །ཆགས་པ་ལྷ་ཡི་དཀོར་ལ་སྤྱོད། །མ་བསྡམས་ཤིན་ཏུ་ཆང་འཐུང་བ། །རང་བསྟོད་སྟོང་པ་ཉིད་ལམ་ལ། །སྨོད་ཅིང་སྨོད་པ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ལ་འགའ་ཞིག་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་བཤད་པའང་ཡིན་ལ། ཕལ་ཆེར་མཚན་གཞི་གཟུང་བར་སྣང་ངོ༌། །སློབ་མ་མཆོག་ལ་ནི་སྐྱོན་དེ་དག་སྔར་ནས་སྤངས་པ་དགོས་ཀྱང༌། སྤྱིར་སློབ་མ་ལ་མ་ངེས་ཏེ་ད་ལྟ་སྐྱོན་དེ་དག་ཤས་ཆེར་སྤྱོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། སླར་ཆོས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་བླ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོན་དེ་དག་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ད་ལྟར་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ཡིན་ཡང༌། སླར་སྙིང་རྗེ་སྐྱེར་རུང་བ་སོགས་བློ་བསྒྱུར་ནུས་ཤིང་རྒྱུད་བཅོས་སུ་རུང་ན་སློབ་མར་སྟེན་དུ་རུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་ཞིང་ཞེས་སོགས་ཡོན་ཏན་དྲུག་ཀྱང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། འདི་ལའང་སློབ་དཔོན་ ལ་ནི་དེ་རྣམས་ཚང་བ་དགོས། སློབ་མ་ལ་ནི་སྐྱེས་སྟོབས་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་རིགས་པ་ཚང་ན། ལྷག་མ་སླར་གློ་བཅོས་ཏེ་ཕྱིས་ཡོན་ཏན་སྐྱེར་རུང་བའི་རིགས་རྣམས་བཟུང་ངོ༌། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཤེས། ཞེས་པ་མན་ཆད་སློབ་ད
Chinese
善于书写事业，是宣讲密咒的导师，极其调顺且诸根寂静。 这在《上师五十颂》中也有出现，但在《无垢光》中被引用，因此很明显是续部的词句。 续部之王《吉祥时轮》中说： 首先应当依止的，是具足誓言且特别安住于金刚乘的上师。 修习此（上师），不执著，远离垢染，断绝一切，处于安忍状态而入道。 向弟子们布施道，夺取地狱的怖畏，从那（上师）处具有梵行。 对于魔众，则是金刚杵，那也是在执持大地的基础上，被称作金刚萨埵。 这是上师的功德。 傲慢自大，以贪欲压制，誓言颠倒，贪求财物，而且没有闻思。 欺骗弟子，追求利益，对于殊胜安乐之处，心生厌倦，不作灌顶。 贪恋享乐，放纵不羁，言语粗暴，为了感官享受而贪欲。 这样的（上师）如同地狱，聪明的弟子们为了圆满菩提之因应当舍弃。 这是过失的分类。 对于甚深广大的（法），内心欢喜上师的教诲，具有布施的品行，了解功德。 追求解脱，恭敬续部，具有不虚伪的心，那（上师）的获得是极其隐秘的。 那些恶劣之徒的衰损之友，那样的弟子应当被极其聪明的上师所摄受。 作为智慧灌顶等之因，名为“其他”的（弟子），再次成为中等福德之因。 这是所说的弟子的特征。 如此，上师有两种： 具足一切特征的是殊胜的上师，虽然没有完全具备断除过失、具有功德的特征，但具有不可或缺的功德，适合作为上师的这两种。 同样，弟子的特征也分为上、中、下三种。 上师的功德方面，通过灌顶获得誓言，以及了解那（誓言）的十种等。 除了密咒自身的各种特点之外，上师的一般特征与大乘善知识的一般特征相同。 因此，上师的特征在显宗和密宗之间没有很大的不同。 从这些方面来说，
English
Skilled in the work of writing, he is the teacher who expounds the secret mantras, extremely gentle and with subdued senses. This also appears in the "Fifty Verses on the Guru," but it is quoted in the "Vimalaprabha," so it is clear that it is a tantric phrase. From the King of Tantras, the Glorious Kalachakra: "First, one should rely on the gurus who possess vows and especially abide in the Vajrayana. Meditating on that (guru), without attachment, free from defilements, completely detached, entering the path in a state of patience. Bestowing the path upon the disciples, taking away the fear of hell, from that (guru) comes the practice of celibacy. For the demons, it is the vajra scepter, which is also known as Vajrasattva on the basis of holding the earth." These are the qualities of the guru. Arrogant and proud, suppressing with desire, vows reversed, greedy for possessions, and without learning. Deceiving disciples, seeking profit, disgusted with the place of supreme bliss, not bestowing empowerment. Attached to enjoyment, unrestrained, with harsh words, desiring for the sake of sensual pleasures. Such a (guru) is like hell, and wise disciples should abandon him as a cause for perfect enlightenment. These are the classifications of faults. For the profound and vast (dharma), the mind rejoices in the guru's instructions, possessing the conduct of generosity, understanding qualities. Seeking liberation, respecting the tantras, possessing a sincere mind, the attainment of that (guru) is extremely hidden. Those who are degenerate friends of evil ones, such disciples should be taken in by extremely wise gurus. As a cause for wisdom empowerment and so on, the (disciple) called "other" again becomes a cause for middling merit. These are the characteristics of the disciple that are spoken of. Thus, there are two kinds of gurus: One who possesses all the characteristics is a supreme guru, and one who, although not fully possessing the characteristics of abandoning faults and having qualities, has indispensable qualities and is suitable as a guru. Similarly, the characteristics of disciples are divided into three
Chinese
“无有慈悲”等等的这七种过失，是上师和弟子双方的过失。如果上师常常做出这些过失，就不能作为上师。完全断除这些过失是最好的，但是现在很难找到这样的上师。如果断除了七种过失中的五种或六种，即使有两三种过失，也不会产生过错。在这些过失中，唯独没有慈悲心是最大的过失，所以断除它非常重要。愤怒和恶毒的区别是，容易立刻生气是愤怒，怀恨在心、牢记仇恨是恶毒。其他的直接说明都很容易理解。对于这些，有些不同的解释是：在《金刚心释》中说：“无悲心者行事业，愤怒击打要害处，恶毒起身害僧众，傲慢充满恶知识，贪婪寻求非用物，极度饮酒不约束，自赞于此作宣说，诋毁具德诸有情。”这样说。在《妙吉祥观欲略说》中说：“无悲说是食肉者，愤怒欢喜而击打，恶毒憎恨善士夫，傲慢舍弃正智慧，贪执享用天人财，不约束极度饮酒者，自赞于空性道上，诽谤并且行诽谤。”这样说。在这些解释中，有些是解释了那个的体性，大多数似乎是举例说明。对于殊胜的弟子来说，需要从一开始就断除这些过失。一般来说，对于弟子来说是不一定的，即使现在已经常常做出这些过失，但后来进入佛法之门，依靠上师，这些过失会逐渐被断除。例如，即使现在没有慈悲心，但后来可以生起慈悲心等等，如果能够转变心意，能够调伏自心，就可以作为弟子。具有稳重等等的六种功德，也是就上师和弟子双方而言的。对于上师来说，需要具备这些功德。对于弟子来说，如果天生具有一些功德，那么其余的可以通过后天的努力来弥补，可以培养功德的那些方面是可以接受的。“了知密咒和续部的结合”，以下是弟
English
The seven faults, such as "without compassion," are faults of both the teacher and the disciple. If the teacher often commits these faults, he should not be taken as a teacher. It is best to completely abandon these faults, but it is difficult to find such a teacher nowadays. If five or six of the seven faults are abandoned, even if there are two or three faults, they will not cause harm. Among these faults, only the lack of compassion is the greatest fault, so it is very important to abandon it. The difference between anger and malice is that being easily angered is anger, while harboring resentment and holding grudges is malice. The other direct explanations are easy to understand. Regarding these, some different explanations are: In the Vajra Heart Commentary, it says: "The merciless one performs actions, the angry one strikes at the vital points, the malicious one rises up to harm the Sangha, the arrogant one is filled with evil knowledge, the greedy one seeks non-consumable things, the unrestrained one drinks excessively, the self-praising one speaks of this, and the one who denigrates the virtuous beings." Thus it is said. In the Concise Explanation of Manjushri's View, it says: "The merciless one is said to be the meat-eater, the angry one strikes with joy, the malicious one hates the virtuous person, the arrogant one abandons true wisdom, the attached one enjoys the wealth of the gods, the unrestrained one drinks excessively, the self-praising one slanders on the path of emptiness, and engages in slander." Thus it is said. Among these explanations, some explain the nature of that, and most seem to be giving examples. For an excellent disciple, it is necessary to abandon these faults from the beginning. In general, it is not certain for a disciple, even if these faults are often committed now, but later entering the door of Dharma, relying on the teacher, these faults will gradually be abandoned. For example, even if there is no compassion now, compassion can arise later, etc. If one can transform the mind and tame the mind, one can be relied upon as a disciple. The six qualities of being stable, etc., are also in terms of both the teacher and the disciple. For the teacher, it is necessary to have these qualities. For the disciple, if one is born with some qualities, then the rest can be compensated for by later efforts, and those aspects that can cultivate qualities are acceptable. "Knowing the union of mantra and tantra," the following is the discip