Tibetan
ལ་རྩོལ་བ་གཉིས་ཡོད། བསམ་གཏན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ་དམིགས་པ་བསོད་ནམས་དང༌། དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ནི་གནས་སྐབས་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ན་ཚོགས་གཉིས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་ལ། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཟིན་པ་དེའི་ཚེ། ཤེར་ཕྱིན་ཏུ་མ་ཟད་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པས། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཤིག་ཀྱང་ཡོད། གཞན་ལྔ་ཆར་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། ཤེར་ཕྱིན་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད་པས། དེས་ན་ཕྱིན་དྲུག་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་པ་དངོས་སམ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ལ་སྲིད་ཚད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སོ་སོ་རྐྱང་པ་བ་གཉིས་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་པ་སྟེ། མུ་གསུམ་ཡོད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གྱི་ཟིན་ཞིང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་བསོད་ནམས་རྐྱང་པ་དང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཤིང་སྟོང་ཉིད་གཅིག་པུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྐྱང་པ་ཡིན་ལ། སོ་སྐྱེའི་དུས་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྗེས་མཐུན་པས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་དང༌། སྟོང་པའི་ཉམས་ལས་ཤར་བའི་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། སྟོང་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སོགས་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རྗེས་མཐུན་པའམ། ཟུང་འཇུག་གི་སྒྲུབ་པའམ། རྒྱུའམ་ཟུང་འབྲེལ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དངོས་དང་ཚོགས་གཉིས་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་གཏོང་སེམས་དེ། སེམས་ཅན་བདེ་ཞིང་སྨིན་པར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན། གཏོང་སེམས་དེ་ཁོ་ནས་གདོང་ཐུག་གི་དངོས་པོ་རྣམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེས་གཞན་རྣམས་ལའང་མཚོན། དེའི་ཚེ་སྦྱིན་པའི་ལྡོག་ཆ་བསོད་ནམས་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི། གཏོང་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་གཉིས་རིག་པ་རྫས་ཐ་དད་མེད་དེ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན། དེས་གཞན་རྣམས་
Chinese
也有两种努力。禅定也一样，缘于世俗谛的是福德资粮，缘于胜义谛的是智慧资粮。这是如果从暂时的角度来区分，就是二资粮是不同的安立。如果被般若波罗蜜多所摄持，那么不仅是般若波罗蜜多，布施等五度也是智慧资粮，所以也有全部都变成智慧资粮的时候。就像其余五度都能产生福德的果实一样，因为从般若波罗蜜多也能增长福德的果实，所以也有全部都变成福德资粮的时候。因此，应该说六度全部既是福德也是智慧，是从行为的真实或自性的角度将二资粮安立为一体。总的来说，如果从菩提心的行为的界限来分，有各自单独的两种，以及二者都是的共同基础，有三种情况。比如被菩提心所摄持却没有被无分别智慧所摄持的布施，就是单纯的福德。在凡夫的时候，舍弃身语的行为，只专注于空性的禅定，就是单纯的智慧资粮。在凡夫的时候，被与无分别智慧相似的所摄持的布施等，以及从空性的体验中生起的慈悲等具有戏论的形象，以及空性如幻等，是二资粮双运相似，或者双运的修法，或者因，或者结合。圣者们的不分别的智慧，般若波罗蜜多，以及布施等一切行为都变成了一味，这是二资粮双运真实和二资粮共同的基础。比如菩萨的布施心，能让众生安乐和成熟，所以也是福德资粮。仅仅是布施心，就能了知面对的事物，主要是法和补特伽罗是空性的，所以也是智慧资粮。这也能代表其他的。那时，布施的角度是福德，而了知其自性的角度是智慧，但布施心和其自性这二者，从认识的角度来说不是不同的事物，而是一个本体。这也能代表其他的
English
There are also two kinds of effort. Similarly, meditation, when focused on the conventional truth, is the accumulation of merit, and when focused on the ultimate truth, is the accumulation of wisdom. This is the distinction between the two accumulations when divided from a temporary perspective. However, when it is seized by the Perfection of Wisdom, not only is it the Perfection of Wisdom, but the five perfections, such as generosity, are also the accumulation of wisdom. Therefore, there is a time when everything becomes the accumulation of wisdom. Just as the other five perfections produce the fruit of merit, the fruit of merit also increases from the Perfection of Wisdom. Therefore, there is also a time when everything becomes the accumulation of merit. Thus, it should be said that all six perfections are both merit and wisdom, and the two accumulations are established as one from the perspective of actual conduct or essence. In general, if we consider the scope of Bodhisattva conduct, there are two separate individual cases and a common basis where both are present, resulting in three possibilities. For example, generosity that is seized by the mind of enlightenment but not by non-conceptual wisdom is purely merit. During the time of ordinary beings, abandoning the actions of body and speech and focusing solely on emptiness, such as meditative absorption, is purely the accumulation of wisdom. During the time of ordinary beings, generosity and so on, which are seized by that which is similar to non-conceptual wisdom, and compassion and so on, which arise from the experience of emptiness and have the aspect of elaboration, and emptiness like illusion and so on, are similar to the union of the two accumulations, or the practice of union, or the cause, or the combination. The non-conceptual wisdom of the noble ones, the Perfection of Wisdom, and all actions such as generosity become of one taste. This is the actual union of the two accumulations and the common basis of the two accumulations. For example, the generosity of a Bodhisattva makes beings happy and mature, so it is also the accumulation of merit. The very mind of generosity realizes that the objects encountered, mainly phenomena and persons, are empty, so it is also the accumulation of wisdom. This also represents the others. At that time, the aspect of generosity is merit, and the aspect of knowing its own nature is wisdom, but the mind of generosity and its own nature are not different entities in terms of knowledge, but are one entity. This also represents the others.