Tibetan
་བའི་དགེ་ལས་ལ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་རིགས་ཡིན་ན། དེ་ཁ་རང་སྡིག་པ་སྦྱངས་ཐབས་ཡིན་པས། དེ་འདྲའི་ཐུན་མཚམས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་སོང་ཡང་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན། འདིར་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པས། ཐུན་མཚམས་སུ་ཚོགས་གྱི་སྒོ་དུ་མ་ནས་གསོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱག་འབུལ་བ་དང༌། མཆོད་པ་བཤམས་པ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་དང་བྱི་དོར་གྱི་ལས་སོགས་དང༌། རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ནས་མ་ཆགས་པར་དད་པས་གཏོང་བ་དང༌། ལུས་ཐོག་ཏུ་ངལ་དུབ་འབབ་པའི་དགེ་ལས་སེམས་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་སྒྲུབ་ན། ཚོགས་གསོག་གི་སྐབས་འདིར་ཐུན་མཚམས་ཡུན་རིང་ཡང་སྐྱོན་མེད་དོ། །བསགས་སྦྱང་གི་སྐབས་འདི་མ་གཏོགས། །སྒོམ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལ་དགེ་ལས་ཡིན་ཡང་རྣམ་གཡེང་གི་རིགས་རྣམས་སྤོང་དགོས་ན། གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། གང་ཞིག་ཏིང་ ངཻ་འཛིན་སྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་ནས། དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆེ་ཆུང་གང་རུང་ཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ངེས་པ་དང༌། དེ་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་རྐྱེན་གྱིས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་གདེང་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བྱ་བ་གཞན་བསྐྱུངས་ཏེ་སྒོམ་ཁོ་ན་ལ་འབད་དགོས་ལ། དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ནི། སྒོམ་དེས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བའི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པ་ཉིད། སྤྱི་བཏང་ནས་མཆོག་ཡིན་མོད། གང་ཟག་གི་བློའི་རིགས་དང་དགག་དགོས་ཀྱི་དབང་ལས། སྒོམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ལྷུར་མི་བྱེད་པར་མཉམ་བཞག་ཉིད་ལ་སྒྲིལ་ན་ཆོད་ཆེ་བ་ཀ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། །ཤིན་ཏུ་ཆེས་སྐལ་པ་དམན་པ་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་བསྒོམས་ཀྱང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྐྱེས་པ་འགའ་ཞིག་ཚེ་འདིར་སྒོམ་སྐྱེ་བའི་རེ་ཐག་ཆད་ན་ནི། རེ་ཞིག་བསགས་སྦྱངས་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་ངག་གི་ཚོགས་བསག་ལ་འབད་པ་ཉིད་གནད་ཆེ་མོད། གང་ཟག་གི་རིགས་འགའ་ཞིག་སྒོམ་ལ་བརྩོན་པས་ལོ་ཟླ་མང་པོ་སོང་ཡང༌། རེ་ཞིག་ཉམས་མྱོང་སྣ་རེ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ལ། དུས་ལན་གཅིག་ནམ་ཟླའི་དྲོད་ཕེབས་པ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་རླབས་ཆེན་ཐོག་བབས་སུ་ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པས། ད་ནི་སྒོམ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་རེ་ཐག་གཅོད་པ་སྔ་བར་ཡང་མི་བྱའོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་བསགས་སྦྱང་གི་སྐབས་འདིར། བསགས་སྦྱང་གི་སྒོམ་པ་ཉིད་སྤྱིར་བཟང་མོད་ཀྱང༌། རྣམ་གཡེང་དང་ལོང་གཏམ་དང་ཀྱལ་ཀ་སོགས་དོན་མེད་ཀྱི་ལས་དང་འདྲེས་པའི་མཆོད་པ་སྐོར་བས་ལས་ཁུར་སྐྱེད་སོགས་དགེ་ལས་སུ་རློམ། ཁ་ཡེངས་མིག་ཡེངས་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པས། དེ་བས་ཐུན་གྱི་ཉམས་ལེན་རང་ལ་སྒྲིལ་བ་གལ་ཆེའོ། །འདིར་ཚོགས་ག
Chinese
如果是为了善业而行持苦行之类，那本身就是为了净除罪障的方法。像那样的座间即使时间长了也没有关系。这里也一样，座间时，如果从多种途径积累资粮，比如顶礼、陈设供品、寺庙的清洁工作等等，以及从自己的受用中不吝惜地以信心布施，身体力行不辞劳苦的善业，不让心受到散乱的影响而修持，那么积累资粮的这个阶段，座间时间长了也没有关系。除了积累和净障的这个阶段以外，修习禅定时，即使是善业，也必须断除各种散乱。其他的更不用说了。如果有人进入禅定修习，无论大小，一定要在相续中生起所追求的禅定，并且在没有获得今生不会因缘而退失的把握之前，必须放弃其他事情，只专注于禅修。一旦对所缘境获得稳固，就应该通过禅修来学习广大的善行。一般来说，这是最好的。但是，根据个人的根器和需要断除的事物，即使禅修已经稳固，也不应该过于放纵，而应该专注于入定，这样效果会更好。极少数非常不幸的人，即使经过长时间的努力，也无法生起禅定。如果他们对今生生起禅定失去了希望，那么暂时为了积累和净障，努力积累身语的资粮才是最重要的。有些人努力禅修多年，但始终无法生起任何体验。然而，有时就像天气转暖一样，巨大的体验会突然降临。因此，不要过早地断定自己无法生起禅定。在这个想要生起禅定的积累和净障的阶段，一般来说，积累和净障的禅修本身是好的。但是，如果将绕塔等与散乱、闲聊、玩笑等无意义的事情混杂在一起，认为增加负担的供养是善业，心神不定，毫无意义。因此，专注于自己的座间修持更为重要。这里积
English
If it is the kind of practice that endures hardship for the sake of virtuous deeds, then it is itself a method for purifying sins. There is no problem even if such a session lasts for a long time. Here too, it is the same. During the session, if one accumulates merit through various means, such as prostrations, arranging offerings, cleaning temples, and giving generously from one's possessions with faith, and if one engages in virtuous deeds that involve physical exertion without allowing the mind to be influenced by distraction, then there is no problem even if the session is long during this time of accumulating merit. Except for this time of accumulation and purification, when practicing meditation, even if it is a virtuous deed, one must abandon all kinds of distractions. What need is there to mention others? If someone enters into meditation practice, they must generate some kind of samadhi, whether large or small, in their mindstream. And until they have gained the confidence that it will not be lost due to circumstances in this life, they must abandon other activities and focus solely on meditation. Once they have gained stability in the object of focus, then they should learn the vast array of virtuous activities through the means of that meditation. In general, this is the best. However, depending on the individual's intellect and what needs to be abandoned, even if meditation has become stable, one should not indulge in elaboration but should focus on equipoise, which is much more effective. Very few unfortunate people, even if they meditate for a long time with great effort, do not generate samadhi. If they have given up hope of generating meditation in this life, then for the time being, it is most important to strive to accumulate the merit of body and speech for the purpose of accumulation and purification. Some people strive in meditation for many years, but do not generate any experience. However, sometimes, like the weather warming up, a great experience suddenly descends. Therefore, one should not be too quick to conclude that one cannot generate meditation. In this stage of accumulation and purification, when one desires to generate samadhi, the meditation of accumulation and purification itself is generally good. However, if one mixes circumambulation and other activities with distractions, idle talk, jokes, and other meaningless activities, and considers offerings that increase the burden to be virtuous deeds, one's mind is unfocused and meaningless. Therefore, it is more important to focus on one's own session practice. Here, the accumulation of
Tibetan
སོག་པ་མཎྜལ་གྱི་ཁྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཚོགས་གསོག་ཐབས་དངོས་ནི། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་གཞི་རྣམས་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ལས་འཕྲོ་བསགས་ཁྱབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་ན་དེས་ཆོག་ཀྱང༌། དེ་ནི་དཀོན་ལ། རང་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དངོས་སུ་བསགས་པའི་གཞི་རྟེན་ཞིག་མེད་ན་ནི། དགེ་བའི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་སྨིན་པ་ དང་སད་པར་མི་ནུས། དེ་མ་ནུས་པས་ལམ་དངོས་གཞིའི་ཉམས་མྱོང་འཕྲལ་དུ་སྐྱེ་བ་དཀའ་ཞིང་བུལ་ལ་རླབས་ཆུང་བ་དང་འཕེལ་སྐྱེད་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དགེ་རྩ་ཁྱད་པར་ཅན་གསར་དུ་སྐྱེད་ན་ནི་སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་སད་དེ། ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་བ་མྱུར་ཞིང་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་གསོག་རྒྱུའི་ཚོགས་དངོས་ནི། ཇི་སྐད་དུ་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་མཚུངས་པ་མེད། །གཅིག་གིས་འཁོར་བར་མངོན་མཐོ་བྱེད། །གཞན་གྱིས་ཉོན་མོངས་མེད་པར་འཁོར། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀའི་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །རྒྱུན་དུ་སྒོམས་པ་ཐོབ་ནས་ནི། དགེ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒྲུབ། །བསྟན་པའི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་སྟཻ། །དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་གཉིས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་སྒོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་བར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚེ། གཞན་དོན་སྤྱོད་པ་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་འགྲོ་བའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་མཐོ་བ་རྣམས་ཐོབ་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་འབྲས་ནི། གནས་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཁོར་བར་སྤྱོད་པ་ན། ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཇུག་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་ཏུ་རང་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ངེས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་ངེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ཞིང༌། ཕར་ཕྱིན་གཞན་གསུམ་ལ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ཤས་ཡོད་དེ། བཟོད་པ་ལ་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་ནི་བསོད་ནམས། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ནི་ ཡེ་ཤེས་གཙོ་ཆེ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་ལ་རྩོལ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་
Chinese
名为“索巴曼扎仪轨”的开示中，积聚资粮的真实方法是金刚瑜伽的正行，然而，如果具有前世积累的特殊善业，那也可以。但这种情况很少见。如果自己的相续中没有真实积累善根的基础，即使只有善的习气，也无法立即成熟和苏醒。由于无法做到这一点，就难以立即生起正行道的体验，而且迟缓、微弱，不会增长。如果新产生特殊的善根，那么以前的习气也会苏醒，证悟的生起迅速且力量强大。积聚资粮的真实资粮是，如《庄严经论》所说：菩萨众之资粮，福德智慧无等比，一者轮回中显胜，一者无恼而轮回，布施持戒福德资，智慧即是智慧资，其余三者具二分，五度亦是智慧资，恒常修持获得后，善行亦当屡屡为，何为教法之资粮，能成办一切诸义。如是所说，成就佛陀之因的菩萨众的资粮有两种：福德资粮和智慧资粮。福德的特殊果报是：菩萨在轮回中利益众生时，获得能够有力地行持利他之事的身体、受用和权势等显胜之果，最终通过色身二身来利益众生。智慧的自果是：暂时在轮回中为了利益众生而行事时，以无有烦恼且善巧方便的智慧来行事，最终成就自利的法身。其中，确定属于福德资粮的是布施和持戒二者，确定属于智慧资粮的是智慧，其余的三度具有二者的成分。忍辱中，对于损害毫不介意和接受痛苦是福德，对于法义的坚定信念是智慧为主。精进也是福德的努力和智慧
English
In the teaching called "Sogpa Mandala Ritual," the actual method for accumulating merit is the main practice of Vajra Yoga. However, if one has a special accumulation of karma from previous lives, that may suffice. But this is rare. If there is no foundation for genuinely accumulating virtuous roots in one's own mindstream, even if there is only a virtuous habit, it cannot ripen or awaken immediately. Because it cannot do that, it is difficult for the experience of the actual path to arise immediately, and it is slow, weak, and does not grow. If special virtuous roots are newly generated, then the previous habits will also awaken, and the arising of realization will be swift and powerful. The actual accumulation for accumulating merit is, as stated in the Ornament: The accumulations of Bodhisattvas, are unequaled in merit and wisdom. One causes manifest superiority in samsara, the other revolves without affliction. Giving and discipline are accumulations of merit, wisdom is the accumulation of wisdom. The other three have two parts, all five are also accumulations of wisdom. Having obtained constant meditation, virtuous deeds should be done again and again. Whatever is the accumulation of the teachings, it also accomplishes all purposes. As it is said, the accumulations of Bodhisattvas, which are the cause of attaining Buddhahood, are two: the accumulation of merit and the accumulation of wisdom. The special result of merit is: when Bodhisattvas benefit sentient beings in samsara, they obtain manifest superiority such as bodies, enjoyments, and powers that enable them to powerfully perform the deeds of benefiting others, and ultimately benefit sentient beings through the two Form bodies. The self-result of wisdom is: temporarily, when acting in samsara for the benefit of sentient beings, acting with wisdom that is free from afflictions and skillful in means, and ultimately accomplishing the Dharmakaya for one's own benefit. Among these, what is definitely included in the accumulation of merit are giving and discipline, and what is definitely included in the accumulation of wisdom is wisdom. The other three perfections have elements of both: in patience, not minding harm and accepting suffering is merit; firm conviction in the Dharma is mainly wisdom. Diligence also involves effort in merit and wisdom.