Tibetan
་སྟེ། མདོར་ན་མོས་པའི་ཡུལ་གྱི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་གསུང་རབ་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང་བ་དང༌། ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་མཐར་ཐུག་གི་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་ཉིད་སྒྲིབ་པས་དག་པའི་ཆ་ནས་ཞི་བ་མྱང་འདས་འགོག་བདེན་འབྲས་བུའི་ཆོས་དང༌། གནས་ལུགས་དེ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན། འབྲས་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱང་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ལམ་བདེན་དང་ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པར་རྩོད་པ་མེད། ཚོགས་སྦྱོར་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ ཀྱང་ཕྱོགས་མཐུན་ཡིན་པས། ཇི་སྲིད་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་མ་ཐོབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྐྱབས་ཡུལ་དུ་བྱེད་དགོས་པས། དེ་ལྟར་ལུང་རྟོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ཐེག་ཆེན་པའི་སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་དགེ་འདུན་དངོས་ཡིན། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང༌། ཉན་རང་འཕགས་པ་ལས་ཀྱང་བཟང་བའི་ཕྱིར་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་ལ། ཉན་རང་འཕགས་པ་རྣམས་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་བྱེད་ལུགས་གཉིས་ཡོད་པ་དོན་ལ་མི་འགལ་ཏེ། ཐེག་ཆེན་པའི་སྐྱབས་ཡུལ་དངོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཇི་སྲིད་དུ་འཕགས་པ་དེ་དག་དང་ཡོན་ཏན་མཉམ་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ། སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་མདུན་དུ་བཞག་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་རིགས་འགྲེ་པས། མདུན་བཞག་གི་སངས་རྒྱས་ནི་སྐུ་གཟུགས་དང་མཆོད་རྟེན་ལྟ་བུ། མདུན་བཞག་གི་ཆོས་ནི་བཀའི་གླེགས་བམ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་གཟུགས་སོགས་དང༌། མདུན་བཞག་གི་དགེ་བདུན་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ངེས་པ་རྣམས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཡང་དག་པར་བསྡུད་པའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་བཅུ་གསུངས་པའི་སྐབས་ན། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་སོགས་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བཤད་པ་ཡོད་པས། མདོ་ལུགས་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ཁོངས་སུ་བླ་མ་བསྡུ་བ་ཞིག་བཤད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་མོས་གུས་བྱེད་མོད། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བསྒོམ་པ་རང་ནི་མིན་པར་བཞེད་དོ། །ཡང་སྐུ་གཟུག
Chinese
总而言之，所信奉的对境之佛宝，是三身所涵盖的一切。法宝是教法和证法两种，第一种是显现为经文名句文字以及口头宣说的教法；证法则是究竟的寂灭涅槃、法界真如，以及此真如因遮障而清净的部分，即寂灭涅槃灭谛果之法，也是证悟此实相。证得此果之时，道的智慧即称为道谛之法，其体性是菩提分法。而且，圣者相续中的道，无疑是道谛和法宝。总摄于资粮道和加行道者，也与此相符，因此，在未获得资粮道和加行道之前，必须依之为皈依境。如是，即为教法和证法所涵盖之法。圣者菩萨的不退转者，是为大乘皈依境之僧宝。与此相符，且胜于声闻缘觉圣者，故获得资粮道和加行道的不退转者，也归属于皈依境之范畴。声闻缘觉圣者是否作为大乘皈依境，有两种观点，但实际上并不矛盾，即并非大乘真实的皈依境，以及在未与这些圣者功德相等之前，仍然是应皈依之处。此外，经中说“置于面前的佛”，因此，类比于法和僧，置于面前的佛，如佛像和佛塔等；置于面前的法，如经书和咒语文字等；置于面前的僧，则是指凡夫僧众中具足戒律者。此外，在《正法摄受经》中，在宣说十佛之际，有将堪布和阿阇黎等也说为名号佛，因此，经部宗也说将上师归于佛宝之列，虽然像佛一样恭敬，但并不认为是圆满正等觉佛。又是佛像。
English
In short, the Buddha Jewel, the object of devotion, encompasses all that is included in the three bodies. The Dharma Jewel consists of two types: scriptural Dharma and realized Dharma. The first is the Dharma that appears as words, phrases, and letters in scriptures, and is spoken orally. The realized Dharma is the ultimate peaceful Nirvana, the Dharmadhatu Suchness, and the aspect of purity from obscurations of that Suchness, which is the Dharma of the result of cessation, the truth of cessation of Nirvana. It is also the realization of that reality. The wisdom of the path is called the Dharma of the path truth, because it is also the time of manifesting that result. Its essence is the aspects of enlightenment. Moreover, there is no dispute that the paths in the continuum of the noble ones are the path truth and the Dharma Jewel. Those included in the accumulations and preparations are also in accordance with this. Therefore, as long as the path of accumulations and preparations has not been attained, one must take refuge in it. Thus, these are the Dharmas included in scriptural and realized Dharma. The irreversible noble Bodhisattvas are the actual Sangha Jewel of refuge for the Mahayana. Those who are in accordance with this and are better than the Shravaka and Pratyekabuddha noble ones are also included in the category of refuge, because they have attained irreversibility in the accumulations and preparations. There are two views on whether the Shravaka and Pratyekabuddha noble ones are taken as the refuge of the Mahayana, but in reality, they are not contradictory. That is, they are not the actual refuge of the Mahayana, and until they have become equal in qualities with those noble ones, they are still worthy of refuge. Furthermore, because the Sutra says, "The Buddha placed in front," it is analogous to the Dharma and Sangha. The Buddha placed in front is like Buddha images and stupas. The Dharma placed in front is like volumes of scriptures and the forms of mantra letters. The Sangha placed in front refers to those who are definitely endowed with morality among the ordinary Sangha. Furthermore, in the Sutra of the Collection of the True Dharma, when the ten Buddhas are spoken of, there is a statement that the Khenpo and Acharya are also spoken of as Buddhas by name. Therefore, according to the Sutra system, there is a statement that the Lama is included in the category of the Buddha Jewel. Although they are revered like the Buddha, they are not considered to be actually meditating on the fully enlightened Buddha. Also, Buddha images.
Tibetan
ས་གླེགས་བམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་གུས་པ་བྱེད་དགོས་པར་གྲུབ་མོད་ཀྱང༌། སེམས་མེད་བེམ་པོའི་བཀོད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཁོངས་སུ་མི་བསྡུའོ་སྙམ་ན། འདིར་རིགས་པས་དཔྱད་ ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱེད་པ་འདི་ཀུན། ཕུགས་ཀྱི་བརྟད་སོ་གང་ལ་སྐྱབས་ཞུས་པར་འགྲོ་ཞེས་དཔྱད་ནས། འདི་ལས་མི་འདའ་ཞེས་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན་མིན་གྱི་གོ་བ་ཙམ་སྟེ། དེ་འདྲ་ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་འདིར་མི་དགོས་ཤིང༌། འདིར་མོས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་གཙོ་ཆེ་བས། མདུན་བཞག་གི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དངོས་ཡིན་པར་མོས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། བེམ་ཆོས་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པར་མི་འགྲོའོ། །དེས་ན་གྲུབ་མཐའི་དཔྱད་པ་ཁ་ཐལ་ནས་དད་པ་དང་མོས་གུས་ལ་གནོད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ལ། དམིགས་པ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་དཔྱད་པ་མེད་པར་རྒྱ་བཀྱེད་ནས་དད་པ་མཁུལ་ཆེ་བར་བྱེད་དགོས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཇི་སྲིད་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྨོས་པའི་སྐྱབས་གནས་དེ་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རང་ནི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར་ཞེས་པའི་ངོས་གཟུང་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་ནི། སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན། ཞེས་སོ། །མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགེ་འདུན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མི་ཟད་པའི་སྐྱབས། རྟག་པའི་སྐྱབས། གཡུང་དྲུང་གི་སྐྱབས། དམ་པའི་སྐྱབས་ནི་གཅིག་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་མི་འགྱུར་བས། གནས་སྐབས་པའམ་རེ་ཞིག་པའི་སྐྱབས་ ཡུལ་ཡིན་ ནོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་དེ་དག་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སྐྱབས་སུ་སོང་པ་རྣམས་ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱབས་འོག་དང༌། དེས་གྲིབ་མས་བསྐྱངས་པའི་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་ལ། ནམ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ནས་འཇིགས་པ་
Chinese
虽然已经确定应该对经书等表示尊敬，但因为它们仅仅是没有生命的物质的排列，所以认为不应将它们归入皈依境的范畴。那么，在这里用理智进行分析，所有这些皈依的行为，究竟是向哪个根本的依靠之处祈求庇护呢？经过分析，这仅仅是在确定不超出此范围来建立宗派时，对是否是皈依境的一种理解。那种理解在修持的时候是不需要的。在这里，以信仰的方式将目标作为重点。因此，面前安放的三宝，要以信仰三宝真实存在的心态去皈依，这样就不会变成皈依于物质和凡夫俗子。因此，宗派的分析过于极端，对信仰和敬信的损害非常大。在观修目标时，不要进行分析，要广泛地扩展，使信仰更加坚定。正如经中所说：“直到证得菩提果之前。”因此，所说的在未获得佛果之前皈依，是指对以上所说的三处皈依境的共同作用而言。而佛宝是究竟的皈依处，因此，佛宝本身也不存在“未获得菩提果之前”的限定。因此，最终的皈依处是唯一的佛陀。如《宝性论》所说：“为求圣义所皈依，唯有佛陀独一尊。”究竟的法和究竟的僧伽也是佛陀本身。如云：“导师具法身，僧亦至彼岸。”又如是说：“无尽之皈依，常恒之皈依，永恒之皈依，殊胜之皈依，唯一者，即是如来、应供、正遍知佛。”圣者无著如是说。因此，不是佛陀的皈依处，对已证得佛果者来说，不会成为皈依处，所以是暂时的或暂时的皈依处。佛宝与它们不同，皈依者在未获得佛果之前，都在佛陀的庇护之下，就像被佛陀的影子所庇护一样。一旦获得佛果，
English
Although it has been established that one should show respect to scriptures and the like, since they are merely arrangements of inanimate matter, it is thought that they should not be included in the category of refuge. So, here, analyzing with reason, all these acts of taking refuge, to what fundamental source of reliance are we seeking refuge? After analysis, this is merely an understanding of whether or not it is a refuge in the context of establishing a tenet that does not go beyond this. Such an understanding is not needed in the context of practice. Here, making the object the focus through faith is the most important thing. Therefore, the Three Jewels placed in front, one should take refuge with the faith that the Three Jewels are real. In this way, it will not become taking refuge in matter and ordinary beings. Therefore, sectarian analysis is too extreme and greatly harms faith and devotion. When contemplating the object, one should not analyze, but expand widely and make faith stronger. As it says, "Until one reaches the essence." Therefore, the statement that one takes refuge until one attains Buddhahood refers to the common function of the three places of refuge mentioned above. The Buddha Jewel is the ultimate refuge, so there is no limitation of "before attaining enlightenment" for the Buddha Jewel itself. Therefore, the ultimate refuge is the one and only Buddha. As the Uttaratantra says, "For the sake of going to the sacred meaning, the only refuge is the Buddha." The ultimate Dharma and the ultimate Sangha are also the Buddha himself. As it says, "The Teacher has the Dharmakaya, and the Sangha also reaches that shore." It is also said, "The inexhaustible refuge, the constant refuge, the eternal refuge, the supreme refuge, is the one and only Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha." The noble Asanga said so. Therefore, places of refuge that are not the Buddha will not become refuges for those who have attained Buddhahood, so they are temporary or provisional refuges. The Buddha Jewel is different from them. Until those who have taken refuge attain Buddhahood, they are under the protection of the Buddha, just as they are protected by the shadow of the Buddha. Once Buddhahood is attained,