Tibetan
ད་ན་ཤྲཱི་ལ་ལ་ཚད་མ་གསན། དེ་དུས་པཎ་ཆུང་གཞན་རྣམས་ལའང་ཆོས་འབྲེལ་རེ་ཙམ་ཞུས། རྫོང་པ་བཟང་པོ་མཛད་པ་ལ། བི་བྷུ་ཏི་དེ་དུས་ནས་པཎ་ཆུང་དགུའི་ནང་ནས་མཁས་ཤོས་ཡིན། དེ་དུས་པཎ་ཆེན་རང་དུ་ཀ་ཡོད་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱང་མ་གསན། རྫོང་པ་ཡང་མ་མཛད་སྐད། བི་བྷུ་ཏི་ནི་དེ་སྔོན་ནས་འབྲི་ཁུང་པ་དང་འབྲེལ་ཆགས་ཡོད། ལན་བར་པ་ཕེབས་སྐབས་ཀྱང་འབྲི་ཁུང་གླིང་དུ་འཕྲིན་ལས་ཆེར་བྱུང༌། དེ་རྗེས་སྲིན་པོ་རི་བའི་དགེ་བཤེས་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཡང་ཟེར། འབྲི་ཁུང་བའི་ཕྱོགས་འཛིན་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཡང་ཟེར་ཏེ། རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོའི་རྩ་ལྟུང་འཁྲུལ་སྤོང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་དགག་པ་ཡོད་པའི་སྡོམ་གསུམ་འོད་འཕྲེང་ཟེར་བའི་གཞུང་ཆུང་དེ་བརྩམས་ནས། བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲས་མཛད་དོ་ཞེས་ཁ་འཕངས་བྱས་འདུགགྲུབ་མཐའ་བི་བྷུ་ཏའི་བཞེད་པ་ནི་ཡིན་ཡོད་པར་ཡང་གདའ། ཕྱིས་ཀྱི་ས་སྐྱ་བ་རྣམས་བོད་རྩོམ་ དང་རྒྱ་རྩོམ་གྱི་ཉམས་ནི་མེད། དགག་པ་དེ་མཐོང་བས་སྙིང་ན་བ་ཡིན་ཏེ། འོད་འཕྲེང་གི་གཞུང་དེ་བོད་རྩོམ་སང་སང་སྔོན་རྟགས་ཅན་ཡིན་པས། བི་བྷུ་ཏིས་མ་མཛད་པར་ངེས། ཁོང་ལ་ཚིག་པ་དེ་ཙམ་ཟ་མི་དགོས། དཔེར་ན་རྒྱུད་བརྫུས་མ་གཅིག་གི་ནང་ན། ལྟ་སྤྱོད་ལོག་པ་འདུག་ཀྱང༌། དེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཁག་མེད་པ་དང་འདྲ། ལར་སྡོམ་གསུམ་འོད་འཕྲེང་གི་ལུགས་དེ་ལའང་ལུང་རིག་གིས་གནོད་བྱེད་ཡོད་ན་ཁྱོགས་ཤོག རྗེ་བཙུན་གྲགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་མ་ཕུལ་བ་དང༌། དགག་པ་བྱས་པ་ཙམ་ལ་སྙིང་འཁམ་པ་ནི་གུ་དོག་ཙམ་ཡིན་གྱི། མཁས་པའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ན་མཁས་པ་ཡིན་དུ་རེ་ན་མཁས་པ་ལ་འོས་པ་ཞིག་བྱས་ན་དགའ་འོ། །དེ་ལྟར་བརྒྱུད་པ་ཐ་དད་པ་དུ་མའི་ནང་ནས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཐམས་ཅད་དུ་རྩ་བའི་རྐང་ནི་འགྲོ་ལུགས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་གཞུང་སྲོང་བར་མཛད་དེ། གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་མན་ངག་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟགས་མངོན་གྱུར་གྱི་གྲུབ་བརྙེས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བཀའ་བབས་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ནས་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲའི་ཉེ་བརྒྱུད་ལ་གཙོ་བོར་མཛད་དེ། གདམས་པ་ཟབ་ཅིང་བཀའ་གསར་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བཀའ་བབས་ཀྱང་ཆེ་བ་ཡིན་པས་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འཕྲ་བཀོད་པའི་ཚུལ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་བརྒྱུད་པ་སོ་སོའི་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། དཔལ་ཇོ་ནང་པའི་ལུགས་འདི་ལ་འདུས་ཏེ། ཉམས་ལེན་གྱི་སྤྱི་ཁོག་ནི་ཐམས་ཅད་འདྲ་བས་ཟློས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན
Chinese
现在向室利（梵文：Śrīla）学习量论。那时也向其他的小班智达们请教了一些法缘。在担任宗巴（rDzong pa）善知识时，毗布底（梵文：Vibhūti）从那时起就是九个小班智达中最有学问的。那时虽然班禅自己也在，但也没有听法，据说也没有担任宗巴。毗布底以前就和直贡巴有联系。中间有一次去的时候，在直贡寺的佛事也很兴盛。之后，有人说他是食肉洲（srin po ri ba）的格西，也有人说是直贡巴的偏袒者，写了一部叫做《三律仪光鬘》的小著作，对宗喀巴大师的根本堕罪误解的宗义进行了驳斥，并声称是毗布底·旃扎（梵文：Vibhūti Candra）所著。宗义上，毗布底的观点似乎也是存在的。后来的萨迦派人士没有藏文和汉文的文采。看到那个驳斥，心里很难过，因为《光鬘》那部著作是地道的藏文，带有古风，所以肯定不是毗布底所著。不必对他那么生气。例如，在一本伪造的续部中，即使有错误的见解和行为，也不能怪金刚持，情况和这类似。总的来说，如果有人能用教证和理证来驳倒《三律仪光鬘》的观点，那就拿出来吧。仅仅因为没有向至尊扎巴坚赞（Grags rgyal）顶礼，以及进行了驳斥就感到不快，那是心胸狭隘，不是智者的行为。如果希望成为智者，最好做一些符合智者身份的事情。像这样，在许多不同的传承中，前行、正行、初、中、后三者，都以根本的行持方式来端正口诀，因为比其他一切口诀都更加广博，而且传承的所有上师都是具有明显证悟功德的圣者，所以加持的降临是无与伦比的。在那之后，主要依靠毗布底·旃扎的近传承，因为诀窍深奥，而且是新出的教言，所以加持的降临也很大，因此在初、中、后三者中都展示了精妙安排的方式。除此之外，各个传承的所有口诀，都汇集到这个觉囊派的法统中，修行的总纲都是一样的，所以以重复的方式来展示。
English
Now, listen to the Pramana from Śrīla. At that time, he also requested some Dharma connections from the other junior paṇḍitas. When serving as the rDzong pa good friend, Vibhūti was the most learned among the nine junior paṇḍitas from that time on. Although the great paṇḍita himself was there at that time, he did not listen to the Dharma, and it is said that he did not serve as the rDzong pa either. Vibhūti had been connected with the Drigungpas since before. Even when he went there in between, the activities at Drigung Ling were very prosperous. After that, some say that he was a geshe from Srin po ri ba, and some say that he was a partisan of the Drigungpas. He composed a small text called "Garland of Light on the Three Vows," which refuted the tenets of the great Jetsun's refutation of mistaken root downfalls, and claimed that it was written by Vibhūti Candra. It seems that Vibhūti's view on tenets also exists. Later Sakyapas did not have the flair for Tibetan and Chinese compositions. Seeing that refutation was heartbreaking, because the text of "Garland of Light" is pure Tibetan composition with ancient signs, so it is certain that it was not written by Vibhūti. There is no need to be so angry with him. For example, in a forged tantra, even if there are wrong views and practices, it is not the fault of Vajradhara, and the situation is similar to this. In general, if there is anyone who can refute the system of "Garland of Light on the Three Vows" with scripture and reason, then bring it forth. Being upset just because he did not prostrate to Jetsun Drakgyal and made refutations is narrow-minded, and not the action of a scholar. If you hope to be a scholar, it is better to do something befitting a scholar. Thus, among many different lineages, in all the preliminaries, main practice, beginning, middle, and end, the root is to straighten the instructions of the practice method, because it is more extensive than all others, and all the lineage lamas are only realized beings with manifest signs, so the blessing of the empowerment is unparalleled. After that, he mainly relied on the close lineage of Vibhūti Candra, because the instructions are profound and are new teachings, so the blessing of the empowerment is also great, therefore he showed the way of subtle arrangement in all the beginning, middle, and end. Apart from that, all the instructions of the various lineages are gathered in this Jonangpa system, and the general framework of practice is all the same, so it is shown in a repetitive way.
Tibetan
་མི་དགོས་ལ། སྲོག་རྩོལ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཟབ་ཁྱད་ཡོད་ཚད་རྣམ་གྲངས་སུ་བཀོད་ནས་འདུས་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་དང་བླ་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲལ། གྲུབ་ཐོབ་ རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམས། པནྡི་ཏ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྱུར། ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྩིས་སུ་མཛད། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་མཁས་སྒྲུབ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་བཤད་སྒོམ་སྒྲུབ་མཛད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་རྩོད་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ། སྲིད་པ་གསུམ་དུ་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པའི་ཆོས་ཡིན། མཁས་པས་མ་བཅོས། བླུན་པོས་མ་བསླད། རྒྱལ་བའི་བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲང་ཐལ་ལེ་བ། ཉམས་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། ཞལ་གཟིགས་མ་དང༌། གཏེར་མ་དང༌། ལུང་བསྟན་མ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཁུངས་མེད་རྫབ་རྫུབ་རབ་རིབ་ལ་སྐྱབས་འཚོལ་མི་དགོས་པ། ལེགས་ལེགས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པ། བློ་བཟོའི་རིས་གཅོད་མ་བྱས་པ། སྒོམ་ཆེན་འགའ་ཞིག་གིས་འཚོ་བའི་དོན་དུ་བརྩམས་པ་དང༌། བླ་དཔོན་འགའ་ཞིག་གིས་རང་གི་འཁོར་དང་ཡོན་བདག་མགོ་རྨོངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་གྱབས་སྐོར་དང་རྫུས་ཆོས་དང༌། ལོག་ཆོས་ཀྱི་བསྲེ་བསླད་ཡེ་མ་ཞུགས་པ། རྣམ་དག་ལེགས་པའི་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་པ་སྐལ་བ་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཞེས་པ་ནི། ཆོས་དེ་རང་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བཤད་ཚོད་དང་མཐུན་པའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་ཙ་ན། ཆོས་དེ་སློབ་མ་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཚད་མ་རྙེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཉི་མ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བརྟག །གལ་ཏེ་རྟགས་ནི་མ་བྱུང་ན། །དེ་ཚེ་ང་ཡི་རྫུན་ཚིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང༌། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ལྷ་ཡིན་གཟུགས་སུ་སེམས་པ་ཡིས། །རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཉིན་མཚན་གཅིག །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་གྱིས། །རང་གཞན་དོན་ནི་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །འཁོར་ བར་ཐབས་གཞན་ཡོན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་ཉིན་མོ་གཅིག་དང་མཚན་མོ་གཅིག་གོམས་པར་བྱས་ན། དུས་དེ་ཉིད་དུ་ལམ་རྟགས་སྔོན་མ་རྣམས་འཆར་ཐུབ་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཉི་མ་ཤར་ན་དུས་དེ་ཉིད་དུ་འོད་འབྱུང་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་མི་རྟོགས་པ་དང
Chinese
不需要，在气脉修习等时候，将所有不同的深奥差别都列举出来并汇集在一起。这样就是所谓的对续部和上师有信心。这是圆满的佛陀们所说的，十地菩萨们所阐释的，成就者们所修习的，班智达们所讲说的，译师们所翻译的，所有具有量士夫们所重视的。对于珍视佛陀教法的智者、修行者、善知识们，通过闻思修习，远离一切怀疑和争论的根源。这是在三界中如日月般显赫的法，不是智者所篡改的，不是愚者所掺杂的。佛陀的教言，经续的意旨，直接而坦率。不需要说这是经验、梦境、显现、伏藏、预言，而去寻求无根据的虚假和模糊的庇护。这不是精选的精华，没有经过人为的裁剪，不是一些修行者为了生计而创作的，也不是一些上师为了迷惑自己的眷属和施主而制造的欺骗和伪法，没有掺杂丝毫的邪法。进入这样纯净美好的道路，是多么幸运啊！所谓的对自己有信心，就是自己修习了那个法，当产生了与所说相符的体验时，那个法就是弟子瑜伽士自己通过体验而对法产生了真实的信心。正如根本续之王所说：『所有思绪皆抛弃，一日之中勤观察，若无征兆未显现，彼时我语即妄言。』同样，喜金刚中也说：『所有思绪皆抛弃，以神即是本尊想，昼夜不间断精勤，修习应当勤观察，为利自他圆满故，轮回之中无他法。』因此，专注于所缘境，习惯于一日一夜，那么在那个时候，就必须能够显现出之前的道相，就像太阳升起时，必须在那个时候出现光芒一样。否则就是不理解。
English
It is not necessary. In the practice of vital energy and so on, all the different profound distinctions are listed and gathered together. This is what is called having faith in the tantras and the guru. This is what the perfect Buddhas have said, what the bodhisattvas of the ten bhumis have explained, what the accomplished ones have practiced, what the panditas have taught, what the translators have translated, and what all the qualified individuals have valued. For the wise, practitioners, and virtuous spiritual friends who cherish the Buddha's teachings, through hearing, thinking, and meditating, it is free from all sources of doubt and dispute. This is a Dharma that is as famous as the sun and moon in the three realms, not altered by the wise, not adulterated by the foolish. The Buddha's words, the meaning of the sutras and tantras, are direct and straightforward. There is no need to say that this is experience, dream, vision, treasure, or prophecy, and to seek refuge in unfounded falsehood and obscurity. This is not a selected essence, not artificially trimmed, not created by some practitioners for the sake of livelihood, nor is it a deception and false Dharma made by some lamas to confuse their retinue and patrons, without any mixture of evil Dharma. How fortunate it is to enter such a pure and beautiful path! What is called having faith in oneself is that when one has practiced that Dharma and has an experience that matches what is said, that Dharma is the disciple yogi himself who has gained true faith in the Dharma through experience. As the King of the Root Tantras says: 'Abandon all thoughts, diligently observe in one day, if no signs appear, then my words are false.' Similarly, the Hevajra Tantra also says: 'Abandon all thoughts, with the mind that the deity is the form, diligently and continuously day and night, practice should be diligently observed, for the sake of benefiting oneself and others, there is no other method in samsara.' Therefore, by focusing on the object of meditation and getting used to one day and one night, then at that time, it is necessary to be able to manifest the previous path signs, just as when the sun rises, light must appear at that time. Otherwise, it is not understanding.