Tibetan
ན་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་ལ་དུས་འཁོར་བདེ་མཆོག་སོགས་མང་པོ་ཞིག་མཁས་ཉན་དུ་མཛད། ལྷག་པར་དུས་འཁོར་གྱི་རྒྱུད་བཤད་ལ་ནན་ཏན་ཆེན་པོ་མཛད་ཅིང༌། ཆེས་མཁས་པའི་པཎ་ཆེན་དུ་གྱུར། སྦྱོར་དྲུག་གི་ཉམས་ཁྲིད་བསྐྱར་མ་ལ་རྩོལ་བ་ཆེན་པོ་དང་ངོ་སྤྲོད་མཛད་པས། རྩ་རླུང་དབང་དུ་འདུས། ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། ཕྱིས་སྠཾ་བྷི་ཧ་རའི་ མཁན་པོར་ཕེབས། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་གསུངས། འཕྲེང་བ་སྐོར་གསུམ། ཐུབ་པ་དགོངས་རྒྱན། མན་ངག་སྙེ་མ་སོགས་ལའང་རྐང་ཚུགས་ཀྱི་གྲྭ་བཙུགས་ཤིང༌། ལྷག་པར་དུས་འཁོར་ལ་བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་རྩལ་འདོན་དུ་མཛད། ཡི་དམ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་སྔ་མོ་ནས་ཞལ་གཟིགས། ཕྱིས་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་དང་དུས་འཁོར་ཡང་གཟིགས། བདེ་མཆོག་གི་དབང་མཛད་པས། ཡེ་ཤེས་དབབ་པའི་དུས་བལ་པོ་ཀིརྟི་ཤྲཱི་བྱ་བ་ཞིག་དང༌། རྒྱ་གར་ཐ་རུ་བའི་བཙུན་པ་མ་ནོ་ར་ཏ་བྱ་བ་སྐལ་ལྡན་གཉིས་ལ་ནམ་མཁའི་ཡེ་ཤེས་ཕེབས་ཏེ། དབང་གྲལ་ནས་མི་སྣང་བར་གར་སོང་ཆ་མེད་དུ་ཡལ། དེ་སོགས་ཡ་མཚན་པའི་ལྟས་དུ་མ་མངའ། ཡང་བོད་དུ་ཕེབས་ཏེ་འགྲོ་དོན་ཆེར་བྱུང༌། མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ལ་རང་འགྱུར་ཡང་མཛད། ཡང་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན་ཏེ། དགུང་ལོའང་མང་རབ་སོང་སྐབས། རྣལ་འབྱོར་བ་གཞོན་ནུ་སྙན་ལ་རྭ་དུང་བཅུག་པ་གཅིག་བྱུང་ནས། སྣ་ལེན་ཅུང་ཟད་ཅིག་མཛད་ནས་གྲང་ཁང་ཞིག་ཏུ་བསྐྱལ། དེར་སྒྲ་སློབ་པའི་པཎ་ཆུང་ཞིག་གིས་བལྟས་པས། རླུང་མི་རྒྱུ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱི་མདོག་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་འགའ་རེ་འདུག་ནས། བླ་མ་པཎྜི་ཏ་ལ་ཞུས་པས་པཎྜི་ཏས་ཀྱང་དེ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་དྲི་བ་བྱས་ཚད་ལ་ཐོགས་མེད་དུ་ལན་ཤར་ཤར་བྱུང༌། ཉིད་སུ་ཡིན་ཞུས་པས། གྲུབ་ཐོབ་ཤཱ་བཱ་རི་པ་ཡིན་གསུངས། མཆོག་ཏུ་དགྱེས་ཤིང་གུས་ནས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་ཞུས་པས་སྦྱོར་དྲུག་གསུངས། ཡི་གེར་བཀོད་པ་ད་ལྟའི་གཞུང་ཆུང་འདི་ཡིན། སྤྱིར་ཟབ་མོའི་གདམས་པ་མཐའ་ཡས་པས་ཚིམས་པར་མཛད་ཅིང་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཙམ་དངོས་སུ་བཞུགས་པར་ཡང་གྲགས། དེ་ནས་གང་དུ་བཞུད་ཞུས་པས། འདི་ནས་ཨོ་རྒྱན་དུ་འགྲོ། སྐལ་ལྡན་འགའི་དོན་བྱེད། དེ་ནས་དཔལ་གྱི་རི་ལ་ཀ་འགྲོ་གསུང་སྟེ་མི་སྣང་བར་གྱུར། དེར་སློབ་དཔོན་བི་བྷུ་ཏི་ཙནྡྲ་ནི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉམས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་སྐད་ཅིག་ལ་བརྙེས། འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པའི་རྟགས་ཐོབ། མི་རིང་བ་
Chinese
那 Ratna Rakshita 对时轮金刚、胜乐金刚等许多法门进行了精通的听闻和学习。 尤其对时轮金刚的续部讲解非常重视，成为了最博学的班智达。 通过对六支瑜伽的反复修习和指导，使气脉得以控制，产生了非凡的证悟。 后来，他成为了Sthambihara的 堪布。 讲授了许多种类的佛法。 还建立了《念珠三匝》、《能仁密意庄严》、《口诀穗》等著作的研习僧团。 尤其在时轮金刚方面，讲说和修持两方面都发挥了极致。 本尊圣妙吉祥和金刚亥母很早以前就显现真容。 后来，胜乐轮金刚和时轮金刚也显现真容。 在进行胜乐金刚灌顶时，在降临智慧的时刻，一位名叫Kirti Shri的尼泊尔人和一位名叫Manorata的印度Tharu族比丘，这两位有缘者获得了虚空智慧，从灌顶行列中消失得无影无踪。 诸如此类，他拥有许多神奇的征兆。 他还曾前往西藏，利益了许多众生。 对许多显密经论进行了自译。 还曾前往尼泊尔。 当他年事已高时，出现了一位耳朵里插着法螺的年轻瑜伽士。 稍微引导了一下，就把他送到了一个寒冷的房间里。 在那里，一位学习声明的小班智达看到，他的气息不流通，身体的颜色和形状也发生了各种变化，出现了一些奇特的迹象。 于是禀告了喇嘛班智达，班智达也把他请来，无论问什么问题，他都能毫不费力地回答。 问他是谁，他说自己是成就者夏瓦里巴。 班智达非常高兴和恭敬，请求跟随他，于是夏瓦里巴传授了六支瑜伽。 现在记录下来的文字就是这本小册子。 总之，他以无尽的甚深口诀使人满足，并加持了相续。 据说他还实际停留了大约二十一天。 问他接下来要去哪里， 他说：从这里去邬金，做一些有缘者的利益，然后去吉祥山。说完就消失了。 在那里，比布底旃陀罗阿阇黎凭借加持力，瞬间获得了圆满的证悟，获得了持有功德达到极致的征兆。 不久之后
English
Na Ratna Rakshita expertly listened to and studied many teachings such as Kalachakra, Hevajra, and others. He especially emphasized the explanation of the Kalachakra Tantra and became a highly learned Pandit. Through repeated practice and instruction on the Six Yogas, he gained control over the channels and winds, and extraordinary realizations arose. Later, he became the Khenpo of Sthambihara. He taught many kinds of Dharma. He also established study groups for works such as "The Three Rounds of Rosaries," "The Ornament of the Thought of the Able One," and "The Sheaf of Instructions." In particular, he excelled in both explanation and practice of Kalachakra. His tutelary deity, the noble Manjushri, and Vajravarahi had shown their faces to him from an early age. Later, Chakrasamvara and Kalachakra also showed their faces. When he performed the Hevajra empowerment, at the time of bestowing wisdom, a Nepalese man named Kirti Shri and an Indian Tharu monk named Manorata, two fortunate individuals, received sky-like wisdom and disappeared from the empowerment assembly without a trace. Like that, he had many miraculous signs. He also went to Tibet and greatly benefited beings. He also translated many Sutra and Tantra texts himself. He also went to Nepal. When he was very old, a young yogi with a conch shell inserted into his ear appeared. After guiding him slightly, he sent him to a cold room. There, a young Pandit studying grammar saw that his breath was not flowing, and the color and shape of his body were changing in various ways, showing some strange signs. So he reported it to the Lama Pandit, and the Pandit invited him and asked him questions, to which he answered fluently without hesitation. When asked who he was, he said he was the Siddha Shavaripa. The Pandit was very pleased and respectful, and asked to follow him, so Shavaripa taught the Six Yogas. The written text that exists now is this small book. In short, he satisfied people with endless profound instructions and blessed their continuums. It is also said that he actually stayed for about twenty-one days. When asked where he was going next, he said: "From here I will go to Oddiyana, to benefit some fortunate ones, and then I will go to Glorious Mountain." Then he disappeared. There, Acharya Vibhutichandra instantly attained perfect realization through the power of blessing, and obtained the sign of ultimate attainment of the quality of holding. Not long after
Tibetan
ཞིག་ན་ཐུགས་དགོངས་ལ་བོད་ན་སྐལ་ལྡན་མང་པོ་ཡང་ཡོད། ཉེ་བརྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་དར་ན་ཅི་མ་རུང་དགོངས། དུས་དེ་ཙ་ན་བོད་སྒོམ་ལ་གྲུབ་ཐོབ་ཀོ་བྲག་པ་ལས་བཟང་བ་དང་མཚན་གྲགས་ཆེ་བ་མེད། སྔར་ནས་སློབ་མའང་ཡིན་པས་རྡོ་སྐུ་མཛད་བརྒྱད་བརྐོས་མ་གཅིག ཀ་རའི་གླང་པོ་ཆེ་གཅིག་སོགས་བསྐུར་ནས། ང་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཁྱད་པར་ཅན་གསར་པ་ཡོད་པས་ཉན་པར་ཤོག་གསུང་པའི་འཕྲིན་བཏང༌། དེར་ཀོ་བྲག་པས་བདག་གཅིག་པུ་དེར་ཡོངས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་ཆེ་རྒྱུ་མ་མཆིས། བླ་མ་ཉིད་བོད་དུ་ཕེབས་ན་སྐལ་ལྡན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འགྲོ་དོན་ཡོང་བས། བོད་དུ་ཅིས་ཀྱང་ཕེབས་པར་ཞུ་ཞེས་སྤྱན་འདྲེན་བཏང་བས་ཞུ་བ་དེ་ལ་པཎ་ཆེན་ཐུགས་དགྱེས་ཏེ། ཀྱི་རོང་ཚུན་ཆད་ལ་ཕེབས་བསུའི་མཐུན་རྐྱེན་མང་པོ་དང་བཅས་ཕེབས། འདི་སྐབས་ཀྱང་བོད་དུ་ལོ་གསུམ་སོང༌། དྲང་སྲོང་སྲིན་པོ་རིར་ཡང་ཕེབས། དིང་རི་གླ་འཁོར་དུ་ལོ་ངོ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས། སྤྱིར་ཆོས་ཞུ་བ་ཤིན་ཏུ་མང༌། སྒོས་སུ་སྦྱོར་དྲུག་ཞུ་བ་མང་ཞིང༌། ཉམས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་མང་དུ་བྱུང༌། ཉེ་བརྒྱུད་ལ་ཕྱིས་བརྒྱུད་པ་ཟིན་ཞིང་འགྲོ་དོན་ཅན་གྱི་སློབ་མ་དགུ་བྱུང་བར་གྲགས། དེ་སྐབས་སྒོམ་ཆེན་མཚན་གྲགས་ཆེ་བ་རྒོད་ཚང་བས་ཀྱང་འདིའི་ཞབས་ལ་གཏུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁོང་རང་གི་བཀའ་འབུམ་དུ་བལྟས་པས་གསལ། བླ་སྒྲུབ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་གཞུང་ཆུང་བི་བྷུ་ཏི་ལ་ཞུས། གཞུང་ཆུང་དེ་དག་ལ་ཁོང་བས་མཆན་བུ་དང་ས་དཔྱད་ཀྱང་མཛད་གདའ། རྣམ་ ཐར་ན་བགྲོས་མི་འདུག་སྟེ་སློབ་མ་ཚོས་གསུངས་པ་ཡིན་ལས་ཆེ། དེ་ནས་པཎ་ཆེན་བལ་པོར་བཞུད་དེ། དེ་རྗེས་ཀྱང་ལོ་མང་རབ་སོང་བ་ན་མི་སྣང་བའི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་ལ་རྩོད་པ་མེད། འཛིན་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་ཡུན་རིང་ལོན་པས་ཟུང་འཇུག་བརྙེས་པ་ཡིན་ཏེ་མཆི། སྐུ་གདུང་མ་བྱུང༌། གང་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་དེ་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་གཉན་པ་ཞིག་ཏུ་འདུགསྔོན་རོང་པ་ཤེར་སེང་དང་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞལ་སྨོད་མང་པོ་མཛད་དེ། ནང་གི་སྙེ་མའི་འགྱུར་དེ་མ་བདེ་བ་ཞིག་འདུག་པས་འཁྲུལ་གཞི་བྱུང་ནས་དོན་མ་དགོངས་པར་མ་ཟད། ཕྱིས་བྱུང་གི་ས་སྐྱ་བར་འདོད་པ་རྣམས་བརྙེས་ཐབས་དང་སྐུར་འདེབས་བྱེད་དེ། འུར་འབྲོགས་ལངས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ས་སྐྱར་ཕེབས་དུས་པཎ་ཆུང་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་རྗེ་བཙུན་གྲགས་པ་ལ་ཕྱག་ཕུལ། བི་བྷུ་ཏིས་མ་ཕུལ། རྗེ་ས་པཎ་གྱིས་དེའི་སྔོན་དུ་སདྒྷ་ཤྲཱི་ལ་སྒྲ་དང༌།
Chinese
一次，他心中想到，西藏也有很多有缘之人，如果这近传的甚深佛法能够弘扬开来该有多好。那时，在西藏的修行者中，没有比成就者郭扎巴更好、名声更大的了。因为之前就是弟子，所以送去了雕刻的八尊石像和一头卡拉的大象等礼物，并送信说：“我这里有特别的新甚深佛法，请来听闻。”对此，郭扎巴说：“我一个人去那里，对众生也没有很大的利益。如果上师您亲自到西藏来，就能利益无数有缘之人，所以请您务必到西藏来。”这样发出了邀请，班禅对这个请求非常高兴，带着直到吉隆（Kyirong）的许多迎接的便利条件前来。这次也在西藏待了三年。也去了正雄辛波日（Drangsrong Sinpo Ri）。在定日（Dingri）拉科（Lhakor）住了两年左右。一般来说，求法的人非常多，特别是修习六法的人很多，生起特殊证悟的人也很多。据说近传后来传承断绝，出现了九位能利益众生的弟子。那时，名声很大的修行者郭仓巴（Gotsangpa）也依止了他，查看他自己的文集就可以清楚地知道。向比布底（Bibhuti）请教了外内密三种上师修法的论典。他对这些论典也做了注释和地志。传记中没有提到，但很可能是弟子们说的。之后，班禅前往尼泊尔。在那之后过了很多年，毫无疑问他获得了不显现的成就。因为执持达到究竟，过了很长时间，所以应该是获得了双运。没有留下遗体。无论如何，那位上师似乎在一个非常隐秘的地方。以前荣巴·喜饶僧格（Rongpa Sher Seng）和多吉坚赞巴（Dorje Gyaltsenpa）等也做了很多诽谤，因为内部的穗的转变不太好，产生了错误的根源，不仅没有领会意义，而且后来的萨迦派的信徒们也想方设法地诋毁，最终只是引发了骚乱。原因是克什米尔班禅去萨迦时，其他的小班禅都向杰尊扎巴（Jetsun Drakpa）顶礼，而比布底没有顶礼。萨迦班智达（Sa-pan）在此之前向萨达什里（Sadghashri）学习声明等。
English
Once, he thought that there were many fortunate people in Tibet, and how wonderful it would be if this profound Dharma of the near lineage could be propagated. At that time, among the practitioners in Tibet, there was no one better or more famous than the accomplished Kobrakpa. Because he had been a disciple before, he sent a carved stone statue of the Eight Deeds, an elephant made of kara, and other gifts, along with a message saying, "I have a special new profound Dharma here, please come and listen." To this, Kobrakpa said, "Even if I go there alone, it will not be of great benefit to sentient beings. If the Lama himself comes to Tibet, he will be able to benefit countless fortunate people, so please be sure to come to Tibet." He sent an invitation in this way, and Panchen was very pleased with this request, and came with many welcoming facilities all the way to Kyirong. This time he also stayed in Tibet for three years. He also went to Drangsrong Sinpo Ri. He stayed in Dingri Lhakor for about two years. In general, there were very many people seeking Dharma, especially those practicing the Six Yogas, and many people with special realizations arose. It is said that the near lineage later became extinct, and nine disciples who could benefit beings appeared. At that time, the famous practitioner Gotsangpa also relied on him, as can be clearly seen by looking at his own collected works. He asked Bibhuti about the small treatises on the outer, inner, and secret three types of Guru Yoga. He also made commentaries and geographical studies on these treatises. It is not mentioned in the biography, but it is likely that the disciples said it. After that, Panchen went to Nepal. After many years had passed since then, there is no doubt that he attained the invisible accomplishment. Because the clinging reached its end and a long time had passed, he should have attained union. No remains were left. In any case, that master seemed to be in a very secluded place. In the past, Rongpa Sher Seng and Dorje Gyaltsenpa and others also made many slanders, because the internal transformation of the spike was not good, a source of error arose, and not only did they not understand the meaning, but later Sakya followers also tried to defame him, and in the end only caused an uproar. The reason is that when the Kashmiri Panchen went to Sakya, the other small Panchens prostrated to Jetsun Drakpa, but Bibhuti did not. Before that, Sakya Pandita (Sa-pan) had studied grammar and so on from Sadghashri.