Tibetan
་དེར་སྔོན་འགྲོ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། ཐུན་དང་པོ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར། བསྐྱེད་རིམ་རྣམས་ལུས་གནད་ཅི་བདེ་བའི་ངང་ནས་བྱ། ཐུན་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བསྡུས་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དུང་ཙམ་བྱས་པས་ཆོགསྔར་བསགས་སྦྱང་གི་འཁྲིད་གཉིས་ལ་ཉམས་མྱོང་མ་སྐྱེས་ན། ཐུན་དང་པོ་ལ་ཡིག་བརྒྱ་དང་མཎྜལ་ཡང་བྱེད་དགོས་པས། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་གྲུབ་མ་ཐག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་དང༌། དེའི་རྒྱུན་ལ་མཎྜལ་དང༌། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང། ཤཱུ་ནྱ་ཏས་སྟོང་པར་སྦྱངས་པ་ནས། སེམས་འཛིན་པའི་བར་གྱིས་བསྐྱེད་རིམ་ཀྱང་བྱེད། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པ་ལ་སྤྲོ་ན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དང༌། བསྡུ་ན་སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་སྐྱབས་ཡུལ་རང་ལ་མ་བསྟིམ་པར་མདུན་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་ལ། མཎྜལ་གྱི་སྐབས་སུ་མཎྜལ་འབུལ་བ་དང༌། དེ་ཁ་ལ་གསོལ་འདེབས་མན་ཆད་ཀྱི་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་བྱས་པས་ཟོར་ཡང་ཞིང་གནད་ལ་འབྱོར་བར་འོང༌། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ཉམས་སུ་ལེན་ལུགས་དབེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་འདིར་མ་ཟད། འདི་མན་ཆད་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སོགས་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དབེན་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་དངོས་ནི། མུན་ཁང་དེར་བསམ་གཏན་འབོལ་ཆུང་བཏིངས་ནས། ལུས་གནད་རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། སྒལ་ཚིགས་དང་ལྟག་པ་བསྲང༌། ལྐོག་མས་ཨོལ་མདུད་ནོན་ཙམ་གྱིས་མགྲིན་པ་དགུགསོ་མཆུ་རང་སར་བཞག ལྕེ་རྩེ་རྐན་ལ་སྦྱར། མིག་གི་ལྟ་སྟངས་དང་ལག་པ་ནི་སྐབས་འདིར་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དངོས་གཞིའི་སྐབས་ལག་པ་ཁུ་ཚུར་བརླ་བཞག་དགོས་པས་དེ་འབྱོངས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་བྱ་སྟེ། མཐེ་བོས་སྲིན་ལག་གི་རྩ་བ་མནན་པ་ལ་སོར་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་ནས་བསྡམས་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བརླའི་རྩ་བར་མནན་ལ་ལག་ངར་བསྲང༌། མིག་ཀྱང་དངོས་གཞི་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་པར་སྟེང་ཕྱོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གྱེན་དུ་བསྒྲིལ་ནས་འབྱེད་འཛུམ་སོགས་མི་བྱེད་པར་གཡོ་མེད་དུ་བཞག །དེ་ལྟར་ལུས་གནད་བཅས་མ་ཐག་ཏུ་སྔར་རླུང་འཁྲུགས་པ་དང་འཁྱམས་པ་སེལ་ཞིང་ཕྱིས་རླུང་སྐྱོན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་སྣ་སྒོ་ནས་སངས་ཀྱིས་འབུད། དེ་རྗེས་ནས་ཐུན་གྲོལ་གྱི་བར་དུ་རླུང་རང་བབས་ སུ་བཞག ཅི་བདེར་རྒྱུ་རུ་གཞུགསེམས་ཀྱི་གནད་གང་ཡང་བསམ་དུ་མེད་པ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། ཆེད་དུ་མ་སྒྲིམ། ཆེད་དུ་མ་ཀློད། ཕར་ནམ་མཁའ་སོགས་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟ་བ་ཡ
Chinese
那裡，修習前行的方式是：第一座時，以身體的要點安適的狀態來進行皈依、發心、上師瑜伽、生起次第等。之後的各座，僅作簡略的皈依、發心，以及對上師生起少許的虔誠即可。如果對於先前積累淨化的兩種引導尚未生起體驗，則第一座也必須做百字明和曼荼羅。因此，皈依發心完成後，立即進行金剛薩埵的修持念誦， 接著持續進行曼荼羅、上師瑜伽，以及從以空性（梵文：Śūnyatā）來淨化至心安住之間的生起次第。其中，如果想要稍微 বিস্তারিত，則如先前所說；如果想要簡略，則在皈依時，不將皈依境融入自身，而是祈請其安住於前方，在曼荼羅時，獻上曼荼羅，並在那之後進行祈請文以下的的上師瑜伽等，這樣做既輕鬆又切中要點。一座的前行修持方式，不僅僅是在這三種閉關的時候，從此之後，直到正行的時候等等，全部都是一樣的。三種閉關的實際修持是：在那暗室中鋪設禪墊，身體要點是雙腿金剛跏趺坐，脊椎和後頸挺直，以下巴稍微壓住喉結的方式來彎曲頸部，嘴唇自然放鬆，舌尖抵住上顎。眼睛的視線和手在這種情況下如何舒適都可以，但因為正行的時候手必須握拳放在大腿上，為了習慣那樣，這裡也這樣做：以拇指按壓食指的根部，再以其他手指從外面握住的拳頭按壓大腿的根部並伸直手臂。眼睛也和正行時的方向相同，以向上看天空的方式向上翻，不張開也不閉合等，而是保持不動。像這樣調整好身體要點後，為了消除先前氣的紊亂和散亂，以及之後不產生氣的過患，從鼻孔以「桑」的聲音呼氣三次。那之後，從一座結束之間，讓氣自然而然地 安住，讓它自在運行。心的要點是什麼也不要想，什麼也不放在心上，不要刻意用力，也不要刻意放鬆，而是大大地看向天空等等。
English
There, the way to practice the preliminaries is: In the first session, perform refuge, bodhicitta, guru yoga, and the generation stage in a comfortable posture. In the subsequent sessions, it is sufficient to do a brief refuge and bodhicitta, and to generate only a little devotion to the guru. If you have not yet gained experience in the two instructions of accumulating and purifying, then in the first session you must also do the Hundred Syllable Mantra and the mandala offering. Therefore, as soon as refuge and bodhicitta are completed, immediately practice the meditation and recitation of Vajrasattva, followed by the continuous practice of mandala offering, guru yoga, and the generation stage from purifying with emptiness (Skt: Śūnyatā) to settling the mind. Among these, if you want to elaborate a little, then do as previously explained; if you want to abbreviate, then during refuge, instead of dissolving the refuge object into yourself, invite it to remain in front of you. During the mandala offering, offer the mandala, and after that, perform the guru yoga from the prayer onwards. Doing so is both easy and to the point. The way to practice the preliminary of a session is the same not only during these three retreats, but also from then on, until the main practice, etc. The actual practice of the three retreats is: Spread a meditation cushion in that dark room. The physical posture is the vajra posture with legs crossed, the spine and back of the neck straight. Bend the neck by pressing the Adam's apple slightly with the chin, keep the lips relaxed, and touch the tip of the tongue to the palate. The gaze of the eyes and the hands can be comfortable in this situation, but since the hands must be held in fists on the thighs during the main practice, do it here as well in order to get used to it: Press the root of the index finger with the thumb, and press the root of the thighs with the fists that are clenched from the outside with the other fingers, and straighten the arms. The eyes should also be in the same direction as in the main practice, rolled upwards as if looking at the sky above, without opening or closing them, but remaining motionless. As soon as the physical posture is adjusted in this way, exhale three times from the nostrils with a "sang" sound in order to eliminate the previous disturbances and distractions of the wind, and to prevent future faults of the wind. After that, from the end of the session, let the wind naturally settle and let it flow freely. The key point of the mind is not to think about anything, not to keep anything in mind, not to deliberately tighten, and not to deliberately loosen, but to look out at the sky, etc.
Tibetan
ང་མ་ཡིན། ཚུར་རང་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་ལྟ་བ་ཡང་མ་ཡིན། གང་ལ་ཡང་མི་བརྟེན། ཅིར་ཡང་འཆར་རུང་ཙམ་དེ་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པ་ལྷོད་དེ་བཞག དེ་ཁ་ལ་གནས་ཤིང་སྒོམ་ཏུ་བཏུབ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་སེམས་འཕྲོ་ན་དེའི་གཉེན་པོ་བརྟེན་དགོས། དེ་ལ་འཕྲོ་ལུགས་གཉིས་ཏེ། སེམས་གནས་འཕྲོ་ལ་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེ་ཞིང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་ཝལ་ཝལ་འཆར་ལ། ཤར་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་འཕྲོས་པ་རང་གི་ཤེས་ཀྱིན་འདུག་ན། དེ་ལ་དགའ་མི་དགའ་དང་རྟོག་དཔྱོད་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་དེ་ཉིད་འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་ནས། སེམས་འཇོག་ཚུལ་སྔར་གྱི་དེ་ཁ་བསྐྱངས་པས་ཆོག ཡང་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྒྱུད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཕྲོ་ཞིང༌། ཡུན་རིང་པོར་འབྱམས་འགྲོ་ན་སྐྱོན་ཆེ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ནམ་དྲན་པས་ཟིན་མ་ཐག་ཏུ། ད་ཕྱིན་ཆད་འོག་འགྱུ་རྒྱ་འབྱམས་སུ་འགྲོ་བ་འདི་མ་བྱུང་བ་བྱེད་དགོས། ནམ་འཕྲོ་བ་ན་དྲན་པས་ཟིན་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་སྐབས་སྐབས་སུ་བཏང། གང་ཡང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ནས་རིག་པ་ཁོང་སྒྲིམ། སེམས་གནས་སམ་མི་གནས། འཕྲོའམ་མི་འཕྲོ་སྙམ་པའི་དྲན་ཤེས་ཀྱི་བྱ་ར་ཡང་ཡང་བཏང་བས། འོག་འགྱུ་རྒྱུ་འབྱམས་ཀྱི་སོང་བ་དེ་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ། མི་རིང་བ་ན་སངས་ཏེ་འགྲོ། དེ་ལྟར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇུར་ལ་སྒོམ་ཞིང༌། ཐུན་འཇོག་ཁར་དགེ་བ་བསྔོ་བ་གོང་དང་འདྲ། ཐུན་མཚམས་སུའང་སེམས་བཟོ་མེད་ཀྱི་གདངས་དང་མ་བྲལ་བ་བྱ་ཞིང༌། གཏམ་ཅལ་ཅོལ་མི་སྨྲ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལའང་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་ཞིང༌། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཉམས་སུ་བླངས། །དྲོད་རྟགས་ལ་སོགས་འདོད་མི་བྱ། །སྒོམ་དུ་མེད་པར་བསྟན་མོད་ཀྱང༌། །ལེ་ལོ་བཏང་སྙོམས་དབང་མི་བཏང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན། ཐུན་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་བཟང་དུ་རེ་བ་དང༌། སྐྱོན་གྱིས་དོགས་པ་མི་བྱ། སྤྱོད་ལམ་དྲག་ཤུལ་དང༌། འདོད་ཡོན་ལ་དགའ་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྤངས། ཀུན་ད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་ཉམས་པར་བསྲུང༌། གོས་སོགས་གྲང་དྲོ་རན་པ་དང༌། མཚན་མོའི་གཉིད་ཚིམ་པར་ལོག ཉིན་མོའི་གཉིད་སྤངས་ཐུན་གྱི་སྐབས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཤུགས་ཕྱུང་ལ་སྒོམ་ཞིང༌། ཐུན་ཡུན་བསྲིང་བ་ལེགས་སོ། །དམིགས་བསྐོར་བདུན་པ་དབེན་གསུམ་གྱི་འཁྲིད་ཚར། འདི་སྐབས་ཞག་གཉིས་གསུམ་སྒོམ་དུ་བཅུག་ཅིང༌། དེ་བར་ལ་སྤྲོ་ཞིང་དགོས་ན། དབེན་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། ཞི་ལྷག་གི་རང་བཞིན། དབེན་གསུམ་གྱི་གནད་རྣམས་ཞིབ་མོར་བཤད། དེ་ལྟར་ལེགས་པོར་ངེས་སུ་བཅུག་ནས། ལག་ལེན་བསླབ། བྱི
Chinese
我不是，也不是特意回头看自己。不依赖于任何事物，对于任何可能显现的事物，都无修饰地放松。如果能安住于此并禅修，那就很好。如果心散乱，就必须依赖对治。散乱有两种方式：心安住时散乱，各种念头突然生起，外境的景象在心中清晰地显现。一旦觉察到心已散乱，不要喜欢或不喜欢，也不要进行任何思辨，而是彻底切断散乱。保持先前安住的方式即可。另一种是，一个念头接着一个念头，散乱成各种各样的念头，长时间地蔓延，这是很大的过失。然而，一旦被忆念抓住，就必须做到以后不再让念头蔓延。每当散乱时，都要忆念抓住它。在什么也不想的状态下，收摄觉性。反复进行觉知，观察心是安住还是不安住，是散乱还是不散乱。这样，蔓延的趋势就会越来越小，不久就会停止。像这样专注于一境而禅修。结束时，回向功德与之前相同。在座间休息时，也要保持心的无造作状态，不要说闲话。 正如所说：“不对任何事物视为过错，体验什么都不是的状态，不要希求暖相之类的证验，虽然宣说了无修，但不要放任懒惰和放纵。”就像这样。在所有座上和座间休息时，不要期望变好，也不要怀疑出现过失。断除激烈的行为和贪恋享乐等念头。始终守护菩提心不退失。衣服等要冷暖适宜，晚上要睡饱，白天要避免睡眠，在禅修时要全神贯注，延长禅修的时间是好的。第七个引导，三种寂静的引导结束。此时，让他们禅修两三天，在此期间，如果需要，详细讲解寂静的利益、止观的自性以及三种寂静的要点。让他们充分理解后，教授实修。毕
English
I am not, nor am I specifically looking back at myself. Do not rely on anything. For whatever may arise, rest relaxed without modification. If you can abide in that and meditate, that is good. If the mind wanders, you must rely on an antidote. There are two ways of wandering: When the mind is abiding, thoughts suddenly arise, and the appearances of objects, etc., clearly appear in the mind. As soon as you realize that the mind has wandered, do not like or dislike it, nor engage in any speculation, but completely cut off the wandering itself. It is enough to maintain the previous way of abiding. Another way is that one thought follows another, wandering into various thoughts, and spreading for a long time, which is a great fault. However, as soon as this is caught by mindfulness, you must ensure that this wandering and spreading of thoughts does not happen again. Whenever you wander, make a strong intention from time to time to catch it with mindfulness. In a state of not thinking about anything, gather awareness inwardly. Repeatedly check whether the mind is abiding or not abiding, wandering or not wandering. In this way, the tendency to wander and spread will become smaller and smaller, and before long it will stop. Meditate in this way, focusing on one point. At the end of the session, dedicate the merit as before. During the breaks between sessions, also maintain the mind's unconstructed state, and do not speak idle chatter. As it is said: "Do not regard anything as a fault, experience the state of not being anything, do not desire signs of warmth or other experiences. Although it is taught as non-meditation, do not indulge in laziness and indifference." It is like that. In all sessions and breaks, do not expect to become better, nor suspect that faults will arise. Abandon thoughts of violent behavior and attachment to enjoyment, etc. Always protect the mind of bodhichitta from degenerating. Clothes, etc., should be suitable for the temperature, sleep well at night, avoid sleep during the day, and meditate with full effort during the sessions. It is good to lengthen the duration of the sessions. The seventh instruction, the instruction on the three solitudes, is complete. At this time, have them meditate for two or three days, and in the meantime, if it is pleasing and necessary, explain in detail the benefits of solitude, the nature of calm and insight, and the key points of the three solitudes. After they have fully understood this, teach the practice. End.