Tibetan
ས་འབྱུང་བ། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བསྟོད་པར་གྲགས་པ། གང་ལ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས་སྟོང་ཆེན་ཡི་གེ་ལྔ་ལ་བསྟོད་པ་དང༌། འགྱུར་མེད་དྲུག་ལ་བསྟོད་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཆེན་དང་པོར་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་དྭངས་མ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་དེ། སྟོང་གཞི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་དབུས་ཀྱི་དུས་མེད་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དུས་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཆ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་ལ། རྣམ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་གནས་པ་དང༌། འཆི་བ་སྟེ་འཇིག་པ་དང༌། སྲིད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་ལ། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དང་གཟུགས་ཏེ་གཟུང་པ་མེད་ཅིང༌། དེ་མེད་པས་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་རྣམ་འགྱུར་དང་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །གང་ཟག་གི་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་རྒྱུ་རང་བཞིན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡང་མེད་ལ། ཉེར་ལྔ་པ་ཚོར་བ་པོ་དང༌། མྱོང་བ་པོ་དང་ཤེས་པ་པོར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་བདག་ཀྱང་མེད་ཅིང༌། འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དང༌། ལམ་གྱི་གྲོལ་རྒྱུའི་བདག་ཀྱང་མ་གྲུབ་ལ། བདེ་ སྡུག་དང་བཅིངས་གྲོལ་དང༌། སྲིད་པ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་མེད་ལ། ས་བོན་བག་ཆགས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་རྒྱུ་ས་བོན་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་བདག་ཀྱང་མེད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འདིར་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་བདག་ཏུ་འདོགས་པའི་གཞི་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་བདག་མེད་པའོ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ངོ༌། །ཡོད་དོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ རོ། །བདག་སྔོན་ནི་ལྷར་གྱུར་ལ་སྔོན་ལྷར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ད་ལྟའི་མི་ཡིན་ཞིང༌། མི་བདག་ནི་མ་འོངས་པ་ན་དམྱལ་བའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དུས་གསུམ་དུ་གསལ་ཞིང་ངེས་པར་འགྲོ་བ་མེད་དེ། ཡང་ན་རྒྱུའི་དུས་ན་ས་བོན་ངོ་བོས་སྟོངས་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ན་གསལ་བ་མངོན་གྱུར་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའོ། །མཐའ་དག་སྲིད་པའི་གནས་འདིར་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བ་མྱོང་བ་པོ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །སྟོང་གཞི་དོན་དམ་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་ཆེ་ཆུང་མཐའ་དབུས་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་མེད་ཅིང༌། ཡུལ་དུས་རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་ཕྲད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་ལ། ཁམས་
Chinese
地生。 名为五智赞。 其中无始无终等。 此中有二，即赞颂五大空性字，和赞颂六不变。 其中，第一大空性是虚空界的精华，为了法界本身，通过二无我门来赞颂。 空性基础，法界的智慧，其中没有开始、结束和中间的时间，即智慧是解脱于时间的，因为没有时间，所以也解脱于方位的局限。 从显现的角度来说，没有存在，没有死亡即毁灭，也没有有，即没有生。 从相的角度来说，没有声、香、味、触、色，即没有所取，因为没有所取，所以也没有能取的识。 这样，远离时间、方位、显现、所取能取，这是就法无我的角度来说的。 没有作为有情享受对象的二十四自性，也没有第二十五个作为感受者、体验者和知者的补特伽罗我，没有被束缚所束缚，也没有作为道路解脱之因的我成立，没有乐 苦和束缚解脱，也没有作为有生灭之有的作者的补特伽罗，因为种子习气不是自性成立的，所以也没有作为因，以种子方式存在的我，因为阿赖耶识从一开始就没有成立。 在这里，阿赖耶识是假立为我的基础，但它本身没有我。 像这样的补特伽罗出现了！存在！将会出现！我过去是天神，过去是天神的那个人就是现在的人，人我是未来在地狱里，像这样在三时中显现并且肯定会去的情况是没有的。 或者说，在因位时，种子本体是空性的，在果位时，显现的显现本体是不成立的。 在所有有的处所，除了蕴的相续之外，其他感受痛苦和快乐的自性也是不成立的。 空性基础，胜义谛的涅槃大，没有有无、是不是、大小、边中等戏论的相，远离处所、时间、因缘，从聚合的角度来说，与产生变化的作者和变化相分离，界
English
Earth Element. Known as the Praise of the Five Wisdoms. Which has no beginning, end, or middle, etc. Here, there are two: praising the five great emptiness syllables, and praising the six unchanging ones. Among them, the first great emptiness is the essence of the space element, for the sake of the Dharmadhatu itself, praised through the two gates of selflessness. The basis of emptiness, the wisdom of the Dharmadhatu, in which there is no time of beginning, end, or middle, that is, wisdom is liberated from time, and because there is no time, it is also liberated from the limitations of direction. From the perspective of manifestation, there is no existence, no death, i.e., destruction, and no being, i.e., no birth. From the perspective of appearance, there is no sound, smell, taste, touch, or form, i.e., no object to be grasped, and because there is no object to be grasped, there is also no grasping consciousness. Thus, being free from time, direction, manifestation, object to be grasped and grasping, this is in terms of the selflessness of phenomena. There are no twenty-four natures to be enjoyed by a person, and there is no twenty-fifth person, the Pudgala self, who is the feeler, experiencer, and knower, not bound by bonds, and the self that is the cause of liberation on the path is not established, no happiness suffering and bondage liberation, and there is no Pudgala who is the agent of existence and destruction, because the seed habit is not established by nature, so there is no self that exists as a cause, in the form of a seed, because the Alaya consciousness is not established from the beginning. Here, the Alaya consciousness is the basis for imputing a self, but it itself has no self. Such a Pudgala has appeared! Exists! Will appear! I was a god in the past, and the one who was a god in the past is the person now, and the person I will be in hell in the future, like this, there is no situation where it appears clearly in the three times and will definitely go. Or, at the time of the cause, the seed essence is empty, and at the time of the result, the manifested appearance essence is not established. In all places of existence, other than the continuum of aggregates, the nature of experiencing suffering and happiness is also not established. The basis of emptiness, the great Nirvana of ultimate truth, has no characteristics of elaboration such as existence and non-existence, is and is not, large and small, edge and center, and is separated from place, time, cause and condition, and from the perspective of aggregation, is separated from the agent and change that produce change, realm
Tibetan
ལྔའི་ཡོན་ཏན་དང་སྒྲ་གཅན་ཉི་ཟླ་སྟེ་མུན་རྡུལ་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་སྟེ། སྤྲོས་མེད་འགྱུར་མེད་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ཚིགས་བཅད་འདི་གྲངས་ཅན་འགོག་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། བདག་བཀག་པས་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པ་ཙམ་ནི་ཡིན་དུ་རུང་ལ། གཞན་དུ་ན་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པ་ལ་གྲངས་ཅན་ཙམ་བཀག་པས་དགག་བྱ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆུངས་ནས་མི་ ཕན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་ཅན་དག་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་བསྟོད་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་གྲངས་ཅན་ལ་སྙིང་ན་སྐེ་རེ་བ་ཡོད་པ་ལྟར་འཆད་པ་སྐབས་སུ་མ་བབ་ཅིང༌། འོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་པ་ནི། རླུང་ཁམས་ཀྱི་དྭངས་མ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་དང༌། མཆོག་གི་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ལ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དཔེ་དང་རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་དུ་མེད་དེ། ངོ་བོ་བརྗོད་བྲལ་བློས་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ལྟར་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཡང་གཞན་ལ་མ་བལྟོས་པ་རྟག་པར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་ཤིང༌། སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། སྙན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའམ་ཀུན་ནས་སྙན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤངས་དང་ཞལ་དང་སྤྱན་དང་དབུ་དང་ཕྱག་དང་ཞབས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། །འབྱུང་པོ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། འབྱུང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོན་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། མཆོག་དོན་དམ་གྱི་ཕུང་ཁམས་དབང་ཡུལ་སྣོད་བཅུད་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཞིང༌། འཁོར་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་དག་གི་ཡང་རྒྱུ་སྟེ། གཞི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནང་གི་རིག་པ་སྟེ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སོགས་པའི་སྒྲས་རླུང་འགགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་ཡང་སྟེ། ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དེ་དག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གནས་ལུགས་མཆོག་གི་བདེ་བའི་གོ་འཕང་དུས་ཀྱི་ འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་དུས་དང་སྣ་ཚོགས་ཞེས་པ་འདི་ལ་མི་འགྱུར་བའི་དུས་དང༌། འབྱུང་བཞི་དག་པའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་ནུས་པ་ཆུང་ལ། ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་དཔེ་མེད་རྩ་དབུ་མ་དང༌། རྡོ་རྗེ་རླུང་འཛིན་པ་དང། སྙན་སོགས་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་སོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ཡང་སྐབས་དང་མ་འབྱོར་བས་ད
Chinese
没有五种功德以及罗睺日月，也就是没有黑暗、微尘、勇气这三种功德，是无戏论、无变、无障的智慧。这里有些人说这个偈颂是遮破数论派的，遮破了“我”的同时，顺带遮破了数论派，这或许可以。否则，在表示法界智慧时，仅仅遮破数论派，则所破对象过于狭隘，没有利益。而且，密咒的持誓者们在赞颂所欲之神时，也像数论派一样，颈项上渴望着心脏，这样解释是不合时宜的，因为不合适，所以不合理。第二种智慧是，风界的精华大空性，成办事业的智慧，也就是时轮金刚和各种各样的佛母等金刚坛城的诸位本尊，是殊胜的第一生者。无戏论的智慧无法用比喻和象征来表示，因为本体不可言说，超离了心识的范畴，它就像虚空遍布一切有色事物一样，周遍一切所知，却不依赖于他者，恒常不变地存在。仅仅通过无戏论的智慧，就能知晓一切世俗和胜义的音声，因此，耳朵是圆满一切相的，或者说是完全悦耳的。同样，鼻子、嘴巴、眼睛、头、手和脚也是圆满一切相的。是所有外器内情万法的究竟实相，是所有诸法之怙主，也是法性。是殊胜胜义的蕴、界、处、内外器情三有之自性特征的执持者。是轮回与涅槃之因，也是由阿赖耶识所摄持的诸法之因，是作为基础的内在觉性，也就是以不变大乐等词语来表示的，风息止息且圆满一切相。因此，向着那些道路瑜伽所要证悟的对境，也就是殊胜安乐之位的时轮金刚顶礼。有些人将“时”和“各种”解释为不变的时间和四大的清净各种金刚，但效用不大。在道的方面，有无例的中央脉，以及执持金刚风，还有耳朵等支分之风的金刚念诵。这样说也是不合时宜的。
English
It lacks the five qualities and Rahu (eclipse), the sun and moon, meaning it lacks the three qualities of darkness, dust, and courage. It is the wisdom of non-elaboration, immutability, and non-obscuration. Here, some say that this verse refutes the Samkhya school. By refuting the self, it implicitly refutes the Samkhya school, which may be acceptable. Otherwise, in representing the wisdom of the Dharmadhatu, merely refuting the Samkhya school would make the object of refutation too narrow and unhelpful. Moreover, it is inappropriate for those who practice the vows of mantra to explain, when praising the desired deity, that they long for the heart on the neck like the Samkhya school, because it is unsuitable and therefore unreasonable. The second wisdom is the essence of the wind element, the great emptiness. The wisdom that accomplishes actions, that is, the deities of the Vajra Mandala such as Kalachakra and various consorts, is the supreme first-born being. The wisdom of non-elaboration cannot be represented by examples and symbols, because its essence is inexpressible and beyond the realm of mind. It pervades all knowable things like the sky pervades all forms, yet it is independent of others and remains eternally constant. Because only through the wisdom of non-elaboration can all conventional and ultimate sounds be known, the ears are complete in all aspects or completely pleasing. Similarly, the nose, mouth, eyes, head, hands, and feet are complete in all aspects. It is the ultimate reality of all phenomena, both external and internal, the protector of all dharmas, and also the nature of dharma. It is the holder of the nature and characteristics of the supreme ultimate aggregates, elements, sense fields, external and internal realms, and the three realms of existence. It is the cause of samsara and nirvana, and also the cause of all dharmas contained in the Alaya-vijnana (store consciousness), the inner awareness that is the basis, expressed by words such as unchanging great bliss, where the winds cease and all aspects are complete. Therefore, I prostrate to Kalachakra, the object to be realized by those yogas of the path, the state of supreme bliss. Some explain "time" and "various" as unchanging time and the pure various vajras of the four elements, but this is not very effective. In terms of the path, there is the unparalleled central channel, the holding of the Vajra wind, and the Vajra recitation of the winds of the limbs such as the ears. Saying this is also untimely.