Tibetan
ས་ཀྱང་ཇེ་རྒྱས་སུ་སོང་ཞིང༌། ཁ་རྒྱུན་ཅུང་ཟད་འཐུག་པར་བྱ་སྟེ། ནང་དུ་ཞུམ་པ་ནི་མེད་དོ། །འདི་ལ་རྡོ་རྗེ་རཱ་གྱེས་པས་མཚན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་གཉིས་ཀར་ལ་རྭ་ལ་ཞི་དྲག་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་ཞལ་རས་ལའང་ཞི་དྲག་དགོས་པར་སེམས། དྲིལ་བུ་ལ་བཟོ་ཐིག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རུང་པ་སྟེང་གི་རྭ་ལ་རྩེ་སོར་བཞི་ཙམ་བྱས་ནས། བར་གྱི་ཆ་སྟེང་མ་པདྨ་བར་པ་ཞལ་རས། འོག་མ་ལ་པདྨའི་འོག་ཏུ་དབྱུག་པ་རྩེ་སོར་ཕྱེད་ཙམ་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན། ལྷག་པོ་རྩེ་སོར་གང་ཙམ་པ་དེ་ནི་འོག་གི་ཁོག་པའི་དཔངས་ལ་བསྣན་ནས་ཁོག་པ་དངོས་ལ་སོར་བཞི་དང་ཐོད་དཔངས་རྩེ་སོར་གཅིག་བྱ། དེའི་ཚེ་ཁོག་པའི་སྐྲ་མཚམས་ལ་མུ་ཁྱུད་ཡོད་པའི་ནང་མཐའ་དང༌། རྡོ་རྗེའི་རྭའི་སྦོམས་ཀྱི་ཕྱི་མཐའ་མཉམ་པ་ཙམ་བྱས་ན་གཞུང་དང་ཡང་མི་འགལ་ལ་མཛེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་མི་ལེགས་པ་མེད་དོ། །འདིར་དཀྱིལ་ཆོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ ལས། ཞི་བ་ལ་བ་ལང་གི་གདོང་ལྟ་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཁ་ཟུམ་པས་མཚན་པ་དང༌། དྲག་པོ་ལ་པདྨ་རྒྱས་པ་ལྟ་བུ་རྡོ་རྗེ། ཁ་གྱེས་པས་མཚན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཁོག་པ་བ་ལང་ཁ་དང་པདྨ་ཁ་ཡིན་པ་ལ། སྟེང་དུ་ཁ་གྱེས་པ་དང་ཟུམ་པས་མཚན་པ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གོ་ནུས་པར་འདུག་ཀྱང༌། སྤྱན་སྔ་ཆོས་གྲགས་པ་ནི་གོ་བ་ལོག་སྟེ་བ་ལང་གདོང་གི་དོན་རྡོ་རྗེ་ཁ་ཟུམ་པ་དང༌། པདྨ་རྒྱས་པའི་དོན་ཁ་གྱེས་པ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་བཞེད་དོ་ཞེས་ཡི་གེར་འདྲི་བ་ནི། གཞན་ལ་སྐྱོན་རྟོག་གྱུའི་ཁུངས་ལ་ཧལ་ཧོལ་དུ་སྨྲས་པས་རང་ཉིད་ལ་གཞན་དག་བཞད་གད་ཀྱི་རྒྱུ་ཆེན་པོ་བྱུང་བའོ། །འགྲེལ་པ་ལས། བ་ལང་གི་གདོང་ནི་ཞི་བ་ལའོ། །ཞེས་པའི་དོལ་མཆན་དུ། དྲིལ་བུའི་ཁ་རྒྱུན་ནང་དུ་རུབ་པ་ཞེས་དང༌། པདྨ་རྒྱས་པའི་ཁ་ཞེས་པའི་དོལ་མཆན་དུ་དྲིལ་བུའི་ཁ་རྒྱུན་ཕྱིར་གྱེད་པ་ཞེས་འབྱུང་བའང་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག དྲིལ་བུ་ཡང་གོང་བཞིན་རྣམ་པ་དྲིལ་བུ་ཉིད་ལ་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསམ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྫས་ལྔ་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་རྣམས། དཀྱིལ་ཆོག་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བླའོ། །གསུམ་པ་སློབ་མ་ལྷག་གནས་ནི། རྫས་ལྔ་ལྷག་གནས་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། རྫས་རྣམས་གཞན་དུ་བསྡུས་ཏེ། སླར་མལ་སྟན་ལྷག་གནས་ཀྱི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་ལ་སྔར་བཞིན་འཇོག་པར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཡོལ་བས་བཅད་པའམ། ཁེབས་ཀྱིས་བཀབ་ཀྱང་རུང་སྟེ་དགོས་དོན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཁང་པ་ལས་གཞན་དུ་ཡིན་ན་དགག་བྱ་མེད་པས། རྫས་རྣམས་བསྡུ་མི་དགོས་ ཏེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤྱད་དོ། །རྒྱུད་འགྲེལ་ཉིད་ལས་གསུངས་པའི་སློབ་མ་ལྷག་གནས་དངོས་ནི། སོ་ཤིང་དོར་བ་དང༌། ཡི་གེ་དྲུག་པས་སྲུང་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྐུལ་བ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ཙམ་ཡིན་ལ། སྔོན་དུ་གསོལ་བཏབ་དང༌། སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་བཤད་པ་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་ཅི་རིགས་སྦྱར་ནའང་ལེགས་པས་དུས་འཁོར་རང་ལུགས་ཁོ་ན་བྱེད་འདོད་པ་དང༌། སློབ་མའང་དེ་ཙམ་ལ་ཡིད་ཆེས་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་སྐྱོན་ཀུན་སྤངས་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་སྟ་གོན་ཡིན་མོད། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་གསང་བ་སྤྱིའི་ཆོ་གས་ཁ་བསྐང་པ་ནི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་ཡིན་པ། འདིའི་ལུགས་ལ་དཔྱད་ན། རྒྱ་གར་བ་བློས་བཏགས་མཁན་པོ་དང༌། བོད་མང་པོ་ཞིག་གསང་བ་ནོར་ཐིག་ལས་འབྱུང་བའི་སྡོམ་བཟུང་གི་གུང་ལ་ཡོད་པའི་རིགས་ལྔའི་སྐོར་རྣམས་ཕུད་ནས། དུས་འཁོར་གྱི་རིགས་དྲུག་སྡོམ་བཟུང་འཇུག་པ་དག་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ཞེས་སོགས་དང་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་བསྒྲལ། །ཞེས་སོགས་རྒྱུད་འདིར་བྱང་ཆུབ་བདག་གིས་བསྐྱེད་ཅེས་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་མ་གོ་བས་དེ་དག་བྱེད་མོད། ཕན་ཚུན་བསྲེས་པས་གཉིས་ཡིན་དུ་མ་སོང་གཉིས་མིན་དུ་སོང་བའི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་བར་མ་ཟད། ཁ་སྐོང་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་བཟུང་བར་བགྱི། །ཞེས་པའི་ཚིག་དོན་གཉིད་ཀར་སྒྲིག་མཚམས་མ་ཤེས་ནས་འཇོག་པ་སོགས་རྐང་དུམ་རེ་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། ཁ་ཅིག་རིགས་ལྔའམ་དྲུག་གི་སྡོམ་བཟུང་ ལན་གསུམ་བྱས་པས་སྔགས་སྡོམ་རྫོགས་པར་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་ནི། སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཁོ་ནར་སྔགས་སྡོམ་རྫོགས་པར་ཐོབ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་འཇུག་གོ །གཞན་རྣམས་གོ་བླ་ཞིང༌། དཀྱིལ་ཆོག་སྤྱིའི་གོ་དོན་ཞིག་འབྲི་བར་འདོད་པས་འདིར་མ་བཤད་དོ། །རང་རེའི་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ལ་གོང་དུ་བཤད་པའི་དུས་འཁོར་རང་ལུགས་ཀྱི་སྟ་གོན་དེ་ཙམ་རེ། བདག་འཇུག་ལ་ཡང་མཛད་པར་སྣང་བ། སྒྲུབ་མཆོད་ལ་ཡང་ལྷག་གནས་བརྒྱད་ཀ་ཚང་བར་དགོས་པར་བཞེད་དེ་འགྲུབ་ན་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །བཞི་པ་མལ་ལྷག་གནས་ནི། རྫས་ལྔ་ཕྱོགས་མ་འཆོལ་བར་ཡོད་པའི་ངང་དེར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ཆའི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་མལ་སྟན་བཅས་ཤིང༌། ཨོཾ་ཧོཿསོགས་ཀྱི་སྔགས་མང་དུ་བཟླས་ནས། མགོ་ནུབ་དང་རྐང་པ་ཤར་དུ་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས
Chinese
土地也更加扩大，边缘稍微加厚，里面没有收缩。这被称为金刚张开。金刚杵和铃铛都有寂静和猛烈的区别，所以认为面部也需要寂静和猛烈。铃铛的制作稍微简单也可以，上面的角做成四个指头左右，中间的部分上面是莲花，中间是面部，下面在莲花下面加上半个指头左右的短杖作为遮盖。剩余的一个指头左右加在下面的铃铛高度上，铃铛本身做成四个指头，顶部高度做一个指头。那时铃铛的头发边缘有环绕的内边，和金刚杵的角的粗细外边一样的话，既不违背经典，又为了美观，认为这没有什么不好。这里《坛法仪轨·智慧海》中说：寂静的是像牛脸一样，以金刚杵的口闭合为标志；猛烈的是像莲花盛开一样，以金刚杵的口张开为标志。所说的意思是铃铛的腹部是牛脸和莲花口，但所有人都理解为上面以张开和闭合为标志的意思。但是，司膳官却曲扎巴理解错误，把牛脸的意思理解为金刚杵口闭合，把莲花盛开的意思理解为口张开，并写信说全知大尊也是这样认为的。这就像在别人身上寻找错误，随意说话，结果给自己带来了被别人嘲笑的巨大原因。注释中说：牛脸是寂静的。在注释中说：铃铛的边缘向内收拢。在莲花盛开的口这个注释中说：铃铛的边缘向外张开，也请看看。铃铛也如上所述，铃铛的形状本身要观想为各种各样的佛母的自性。其他五种物品准备的时候，通过坛法仪轨本身就能理解。第三，弟子停留：如果五种物品停留在原来的位置，就把物品移到别处。之后，当床垫停留的时候，就像说的那样，仍然放在坛城的地面上，即使用帷幕隔开或者用盖子盖住也可以，因为目的相同。如果在坛城房间以外的地方，则应避免。
English
The land has also expanded, and the edges should be slightly thickened, with no shrinkage inside. This is called the Vajra opening. Both the vajra and the bell have distinctions of peaceful and wrathful, so it is thought that the face also needs peaceful and wrathful aspects. The bell can be made slightly simpler, with the horns on top made about four fingers long. The middle part has a lotus on top, a face in the middle, and a short staff of about half a finger added below the lotus as a cover. The remaining length of about one finger is added to the height of the bell below, making the bell itself four fingers long and the top height one finger. At that time, if the inner edge of the bell's hairline, which has a circumference, is the same as the outer edge of the thickness of the vajra's horns, it will not contradict the scriptures and will be beautiful, so it is thought that there is nothing wrong with this. Here, in the "Mandala Ritual, Ocean of Wisdom," it says: "The peaceful one is like the face of a cow, marked by the vajra's mouth being closed; the wrathful one is like a lotus in full bloom, marked by the vajra's mouth being open." The meaning of this is that the belly of the bell is like the mouth of a cow and a lotus, but everyone understands it to mean that the top is marked by opening and closing. However, the steward, Cho Drakpa, misunderstood, taking the meaning of the cow's face to be the vajra's mouth being closed, and the meaning of the lotus in full bloom to be the mouth being open, and wrote that the Omniscient Great One also thought so. This is like looking for faults in others and speaking carelessly, which results in a great cause for oneself to be ridiculed by others. The commentary says: "The face of a cow is for the peaceful." In the commentary, it says: "The edge of the bell is gathered inward." In the commentary on "the mouth of a lotus in full bloom," it says: "The edge of the bell is spread outward, please also see." The bell, as mentioned above, should be visualized as the nature of various mother goddesses in the form of the bell itself. For the preparation of the other five substances, it can be understood through the mandala ritual itself. Third, the disciple remains: If the five substances remain in their original place, the substances are moved elsewhere. Afterwards, when the mattress remains, it is said that it is still placed on the ground of the mandala, even if it is separated by a curtain or covered with a lid, because the purpose is the same. If it is in a place other than the mandala room, it should be avoided.
Chinese
因此，不需要收集物品，而是根据情况使用。经疏中说，真正的弟子剩余物是：丢弃牙签，用六字真言保护，祈请金刚萨埵，这三件事就足够了。事先祈祷，以及为了成为法器而说法，可以根据这部经中的内容酌情添加，如果只想做时轮金刚的自生仪轨，并且弟子也只相信这些，那么这些就是消除所有过失、圆满所有功德的准备。对于喜欢繁琐的人，可以用秘密总的仪轨来补充，就像在坛城仪轨中所说的那样。按照这个体系来考察，印度人虚构的上师，和许多藏人，抛弃了出自秘密宝藏仪轨的，在誓言约束之中的五种姓的类别，而看到了进入时轮金刚的六种姓誓言约束。他们这样做，是因为不明白“如三世怙主”等等，以及“未度者我度之”等等，都包含在这部经中“菩提我所生”之中。互相混合，不但没有变成二者，反而变成了非二，因此而迷惑。在补充的时候，对于“一切律仪皆圆满，如实受持而作”这句话，不知道在睡眠中安排的界限而放置等等，只是引用片段。有些人认为，念诵五种或六种姓的誓言约束三次，就能圆满获得咒语誓言，这是不对的，因为这样会导致在准备阶段就已经圆满获得咒语誓言的过失。其他的都比较容易理解，因为想要写一些关于坛城仪轨总体的意义，所以这里就不说了。我们自己的上师们的实践，就是上面所说的时轮金刚自生仪轨的准备。在自入方面也似乎这样做。在修供方面，也认为需要八种剩余物都齐全，如果能够做到，就那样做。第四是床铺剩余物：五种物品在不混淆方向的情况下存在，在坛城地点的南方设置床铺，念诵许多嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡） 吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）等咒语，头朝西，脚朝东，上师自己以狮子卧的姿势
English
Therefore, there is no need to collect items, but to use them as appropriate. The actual disciple remnants mentioned in the commentary itself are: discarding the toothpick, protecting with the six-syllable mantra, and invoking Vajrasattva, these three things are sufficient. Prior prayer, and explaining the Dharma in order to become a vessel, can be added as appropriate from this very tantra. If one only wants to perform the self-generation ritual of Kalachakra, and the disciple also only believes in these, then these are the preparations for abandoning all faults and perfecting all qualities. For those who like elaboration, supplementing with the general secret ritual is as stated in the mandala ritual. Examining according to this system, Indian fabricated masters, and many Tibetans, abandon the categories of the five families within the vow constraints arising from the Secret Treasure Ritual, and see the entry into the six families' vow constraints of Kalachakra. They do this because they do not understand that "Like the protectors of the three times," etc., and "Those who are not liberated, I will liberate," etc., are all included within "Bodhi I have generated" in this tantra. Mixing them together, not only does it not become two, but it becomes non-two, and thus they are confused. When supplementing, regarding the phrase "All vows are complete, I will truly uphold and perform them," they do not know the limits of arrangement in sleep and place them, etc., only quoting fragments. Some think that reciting the vow constraints of the five or six families three times will completely obtain the mantra vow, which is incorrect, because this leads to the fault of already completely obtaining the mantra vow during the preparation stage. The others are easier to understand, because I want to write something about the overall meaning of the mandala ritual, so I will not say it here. The practice of our own former lamas is just the preparation of the Kalachakra self-generation ritual mentioned above. It also seems that they do this for self-entry. In the practice offering, it is also considered necessary for all eight remnants to be complete, and if it can be done, it should be done that way. Fourth is the bed remnant: In the state where the five substances exist without confusing directions, a bed is set up in the southern part of the mandala site, and many mantras such as Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om) Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) are recited, with the head facing west and the feet facing east, the master himself in the lion's sleeping posture.