Tibetan
ལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་ལྟར་མངལ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོ་དེ་ཕྱི་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོའི་བདག་པོར་བཞུགས་པས་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལ་བསམས་ན། གཙོ་བོ་དེ་རྡོར་སེམས་ཡིན་ན་རྡོར་སེམས་བསྟིམས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་དང༌། མི་ བསྐྱོད་པ་ཡིན་ན་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟིམ་པ་དགོས་པ་མེད་དེ། སྔ་རོལ་ནས་དེ་དང་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རང་གི་རིགས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཆེད་དུ་མཚོན་ན་ནི། རྡོར་སེམས་ཡིན་པ་དེ་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟིམ་པ་མི་རིགས་ཤིང་གཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་རང་ལུགས་ནི་རྒྱལ་མཆོག་འདིར་གཙོ་བོ་རྡོར་སེམས་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་གཉིས་མེད་དུ་འདྲེས་པར་བསྟིམ་པས་རིགས་དྲུག་ཀར་ཚང་ཞིང་གཙོ་བོ་གཉིས་མི་དགོས་པ་དང༌། རྒྱལ་མཆོག་ཕྱི་མར་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་རྡོར་སེམས་བསྟིམ་པས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ཞིང༌། གཞན་ཡང་ཡུམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། ཡབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལའང་སོ་སོའི་དབང་སྒྱུར་བ་པོ་ཕོ་མོ་གང་ཡིན་ཡང་ལྷ་རེ་རེ་ཡིན་གྱི། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ཀར་དངོས་སུ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་མེད་པའི་ཆ་མཉམ་པ་མ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་རྒྱལ་མཆོག་གཉིས་ཀར་དུ་ཡབ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་མཁའ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོ་སྤྲོས་ནས་བསྟིམ་པ་ཡབ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི། སྣ་ཚོགས་ཡུམ་ལ་མི་དགོས་མོད། ལྗོན་ཤིང་གི་རྩ་བར་ཆུ་དྲངས་པས་ལོ་འདབ་ཀུན་ལའང་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་དོན་གྱིས་དེ་ལའང་དེ་འདྲེས་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །ཡང་གསང་འདུས་ལུགས་གཉིས་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་ལས་རྒྱའི་རིག་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་བ་ཡིན་ན། དམིགས་པའི་རིམ་པ་གཞན་རྣམས་འདྲ་བ་ལ། སྒྲུབ་པ་པོས་གཙོ་བོ་ཡབ་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང༌། རིག་མས་གཙོ་མོའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཚེ་མཁའ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་མོ་རིག་མ་ལ་བསྟིམ་པ་རུང་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོའི་ཕྱོགས་ནས་ཡབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ཀྱང༌། རིག་མའི་ཆ་ནས་ཡུམ་གཙོ་ བོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་པར་སོང་བས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་དེ་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མ་ཡིན་ཞིང༌། ལུགས་དེ་དག་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་གྱི། བསྙེན་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་མ་ཏ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་བྱ་དགོས་པས། སྟོབས་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པའི་མཉམ་པ་རང་གི་ཚུལ་དུ་མི་བལྟ་ལ།
Chinese
譬如时轮金刚，观想若认为，胎藏界的主尊是外坛城主尊的拥有者，需要成为他的体性。如果主尊是金刚萨埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，金刚萨埵），则无需融入金刚萨埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，金刚萨埵）；如果是不动佛，则无需融入不动佛，因为本来就是他。又如为了成为自己的本性，如果是金刚萨埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，金刚萨埵），则不应融入不动佛，反之亦然。因此，自宗认为，在此胜乐金刚中，将主尊金刚萨埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，金刚萨埵）与不动佛无二无别地融入，则六部俱全，无需两个主尊。在外胜乐金刚中，将主尊不动佛融入金刚萨埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，金刚萨埵）也与之相同。此外，以佛母为主尊的坛城和以佛父为主尊的坛城，各自的掌权者，无论是男是女，都是一位本尊。并未讲述父佛和母佛在实际上无有主次大小差别的平等性。因此，在此二胜乐金刚中，因为父佛是主尊，所以展开并融入虚空界的主尊，仅限于父佛，无需对各种佛母进行。犹如向树根浇水，则枝叶都能得到滋养一样，实际上佛母也融入了父佛。又如在修持密集金刚两种次第的坛城时，如果是修行者与业印明妃一同展开坛城，则其他的观想次第相同，修行者生起主尊父佛的慢心，明妃生起主母的慢心。此时，可以将虚空界的主母融入明妃，因为从修行者的角度观修以父佛为主尊的坛城，而从明妃的角度则观修以佛母为主尊的坛城。然而，此处完全不是这样，而且那些仪轨也仅限于修持时，而非念诵时。因此，在此处，各种佛母也是坛城的自在母，但必须按照吉祥时轮金刚的轮的方式进行，不能视为力量上稍微有些差别，而是完全平等的自性。
English
For example, like the Kalachakra, if one thinks that the main deity of the womb mandala is the owner of the main deity of the outer mandala, and needs to become his essence. If the main deity is Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，Vajrasattva), then there is no need to merge with Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，Vajrasattva); if it is Akshobhya, then there is no need to merge with Akshobhya, because it is already him. Furthermore, in order to become one's own nature, if it is Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，Vajrasattva), then it is not appropriate to merge with Akshobhya, and vice versa. Therefore, our own system believes that in this Supreme Heruka, merging the main deity Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，Vajrasattva) with Akshobhya inseparably completes all six families, and there is no need for two main deities. In the outer Supreme Heruka, merging Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，वज्रसत्त्व，vajrasattva，Vajrasattva) into the main deity Akshobhya is also the same. Furthermore, in the mandala with the mother as the main deity and the mandala with the father as the main deity, the respective rulers, whether male or female, are each a deity. It has not been explained that the father and mother Buddhas are actually equal in that there is no difference in importance or size. Therefore, in both of these Supreme Herukas, because the father Buddha is the main deity, the expansion and merging of the main deity of the space realm is limited to the father Buddha, and there is no need for various mothers. Just as watering the roots of a tree nourishes all the leaves, in reality, the mother is also merged into the father. Also, when practicing the mandalas of the two stages of Guhyasamaja, if the practitioner expands the mandala together with the karmamudra consort, then the other stages of visualization are the same, the practitioner generates the pride of the main deity father, and the consort generates the pride of the main deity mother. At this time, it is permissible to merge the main deity mother of the space realm into the consort, because from the practitioner's point of view, he meditates on the mandala with the father as the main deity, while from the consort's point of view, she meditates on the mandala with the mother as the main deity. However, this is not the case here at all, and those rituals are only for the time of practice, not for the time of recitation. Therefore, here, the various mothers are also the sovereign mothers of the mandala, but it must be done in the manner of the wheel of the glorious Kalachakra, and it should not be regarded as a state of equality without even a slight difference in power.