Tibetan
མངལ་དཀྱིལ་གྱི་གཙོ་བོ་སྟིམ་པ་སོགས་འདྲ་མཚུངས་མཉམ་པོར་བྱེད་ན། གཙོ་ཆེ་ཆུང་གི་དབྱེ་བ་ཡེ་ནས་ཕྱེད་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་ཁྲོ་མོ་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོ་སེར་པོ། ཨུཏྤལ་དཀར་པོ། པདྨ་དམར་པོ། ཁ་ཊྭཾ་ག་ནག་པོ་རྣམས་བསྐྱེད་ཆོག་གི་ཕྱག་མཚན་ཡིན་པར་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་འདོད་མའི་སྐབས་སུ་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་ལེགས་པའི་བུ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་མོད། འགལ་བ་ཆེར་མེད་ཀྱང་རང་ལུགས་ཁྲོ་མོ་རྣམས་ལ་ས་བོན་མ་གཏོགས་ཕྱག་མཚན་གྱི་བསྐྱེད་ཆོག་མི་དགོས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་མ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་མ་ཡང་རྒྱུད་མང་དང་གོས་དང་མེ་ལོང་དང་རོའི་སྣོད་དང་དུང་ཆོས་དང་ཆོས་འབྱུང་དུ་བཤད་པའང་ཡོད་པས། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་གྲངས་སུ་བྱ་མོད་ཀྱི། ལག་ལེན་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་དོ། །ཞི་བ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པའི་ཡབ་རྐང་ཚུགས་པ་དང༌། ཡུམ་རྐང་ཚུགས་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས། ཕན་ཚུན་འཁྱུད་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཞར་བྱུང་ཡིན་པས་ན་ས་བོན་ཕྱག་མཚན་ལས་མི་བསྐྱེད་པར་ཀྲོང་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། ཁྲོ་མོ་སྡེ་ཚན་ལོགས་སུ་མེད་པས་ཁྲོ་བོ་ལ་འཁྱུད་པས་ཁྲོ་མོ་རྣམས་ཉིད་ཞར་ལ་འོངས་པ་མ་ ཡིན་རྐང་ཚུགས་ཡིན་པས་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་མཛད་ལ། ཕྱག་མཚན་གྱི་བསྐྱེད་ཆོག་ནི། རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་གསལ་བར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལག་ལེན་དུ་མི་མཛད་དོ། །ཡང་སྒྲོལ་མའི་ཕྱག་མཚན་ཁ་ཊྭཾ་གའི་གནས་སུ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་དང༌། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཕྱག་མཚན་ཚངས་མགོའི་གནས་སུ་ཡང་ཨུཏྤལ་མཛད་པ་ཡོད་དེ་གདམ་ཀའོ། །བུམ་པ་རྣམས་ནི་འགྲེལ་པར་ཤར་གྱི་ལྷའི་པདྨའི་གནས་ཀྱི་བྱང་དང་ལྷོ་རུ་ཧི་ཧཱིའམ། བུམ་པ་གཉིས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་བཞིའི་རེ་མིག་གཡས་གཡོན་རྣམས་སུ་མི་འགོད་པར་དབུས་ཀྱི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་གང་དུ་བཞུགས་པའི་རེ་མིག་དེའི་ནང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་སྐུའི་གཡས་གཡོན་དུ་རྐང་འགགས་པའི་བུམ་པ་གཉིས་འགོད་པ་སོགས་གཞན་ལའང་རིགས་བསྒྲེ་མོད་ཀྱི། དེའི་གཡས་གཡོན་གྱི་རེ་མིག་ལ་བཀོད་ཀྱང་གདན་པདྨ་དེའི་ལྷོ་བྱང་ཉིད་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བས་དེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འདྲེན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་ངེས་ཤིང༌། གཞན་ཁ་ཅིག་དེའི་རྒྱ་བསྐོར་དུ་རང་ཉིད་ཕྱོགས་མདོག་འཁྱོག་པོ་དེ་འདོད་པས། དེའི་ས་ཚད་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་ཕྱོགས་འཚོལ་བར་འགྱུར་ཟེར་ཏེ། དབུས་ཀྱི་གཡས་གཡོན་ན་ཡོད་པའི་རེ་མིག་དེ་གཉིས་ནི། ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པས་སོ་སྙམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འོག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཐུགས་དཀྱིལ་དང་སྐུ་དཀྱིལ་གྱི་ཤར་གྱི་གཡས་དང་ཤར་གྱི་གཡོན་ཞེས་སོགས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཕྱོགས་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་རེ་མིག་འདི་རྣམས་ལ་ཟུར་གྱི་རེ་མིག་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་བོར་བའི་གཞན་རྣམས་ཕྱོགས་བཞིར་བསྡུའོ།། སྟེང་འོག་གི་བུམ་པ་ནི་སྒོམ་ཆ་ ལ་གཙོ་བོའི་སྟེང་གི་བར་སྣང་དང༌། འོག་ས་གཞིའི་ནང་དུ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་བྲི་ཆ་ལ་ནི་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱབ་ཏུ་བྱེད་པའམ། བསྡུ་ན་མ་བྲིས་ཀྱང་ཆོག་གོ །ཡང་ན་བུམ་པའི་ཚབ་ཏུ་ཐོད་པ་སྟེ། ཁ་ཅིག་བུམ་པ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་ཕྱིར་འབྱིན་པ་ལ་སྔ་ཕྱི་སྡེ་ཚན་སོ་སོར་བྱེད་དེ། རང་ལུགས་ལ་མི་དགོས་ སོ། །སྟེང་འོག་གི་ཁྲོ་བོ་ནི་བྲི་ཆ་ལ་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱབ་ཏུ་འགོད་པ་ཐུགས་དང་སྐུ་གཉིས་ཅར་ལ་ཡིན་གྱི། རྟ་བབས་ཀྱི་རྩེར་འགོད་པ་ནི་མི་ལེགས་པར་གོ་ལ། སྟེང་འོག་གི་བུམ་པ་བཀོད་ན་དེའི་ཡང་རྒྱབ་ཏུའོ། །ཐུགས་དཀྱིལ་རྐྱང་པ་སྒོམ་པ་ལ་ཡང་ཁྲོ་བོ་འདི་གཉིས་མ་བཀོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱིས་རིགས་འགྲེལ་པ་དབང་ལེར་གསུངས་པ་བཞིན་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་ལེར་ཞར་བྱུང་གི་ཚུལ་དུ་ཁྲོ་བོ་གཙུག་ཏོར་བཀོད་དེ་ལྔར་མཛད་པ་ནི། ཐུགས་ལ་ལྔ་དང་སྐུ་ལ་ལྔ་བསྡོམས་པས་སྡེ་ཚན་སྙོམས་ཤིང་ཐབས་ཤེས་དང་ལས་དབང་གི་དག་པ་འགྲིག་པར་དགོངས་པ། ཐུགས་དཀྱིལ་རྐྱང་པ་བྱེད་ན་འདི་ཉིད་གཙོ་ཆེའོ། །ཡང་ན་སྒོ་དྲུག་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཁྲོ་བོ་དྲུག་ཀ་བསྒོམས་ཀྱང་ལེགས་པ། ལས་དབང་དྲུག་དང་འབྱོར་པ་ཡིན་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་སྐབས་ནི། ཐུགས་ལ་ཁྲོ་བོ་བཞི་དང༌། སྐུ་ལ་ཁྲོ་བོ་དྲུག་གམ། ཐུགས་ལ་ལྔ་དང་སྐུ་ལ་ལྔ་ཁོ་ན་བྱ་ཡི། གཙུག་ཏོར་རམ་གནོད་མཛེས་ཀྱང་ལན་གཉིས་གཉིས་འགོད་པ་སོགས་ནི་གདམ་ཀ་གསུངས་པ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་བསྡུས་སོ་སོ་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་འཁྲུགས་ཏེ་དོན་མ་གོ་བའི་བབ་ཅོལ་ལོ། །རྒྱ་བོད་འགའ་ཞིག་ཁྲོ་མོ་རྣམས་ཕྱག་བཞི་པར་འདོད་པ་ཡང་ཐུགས་དཀྱིལ་གྱི་རྩིག་པའི་ནང་གི་ལྷ་ལ་ཕྱག་གི་གྲངས་ཉུང་མཐའ་དྲུག་ཡིན་པ་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་དང༌། གཙོ་བོ་མ་ གཏོགས་ཡབ་ཡུམ་ཞལ་ཕྱག་གྲངས་མཉམ་ཟླ་སྟོབས་ལས་ཐོབ་པ་དང་འགལ་བས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་བཤད་པ་བཞིན། ཐུགས་དཀྱིལ་གྱི་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོ་རྣམས་བཞིའམ་ལྔའམ་དྲུག་གང་འགོད་ཀྱང་རུང༌། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་
Chinese
如果将胎藏中心的本尊等同等对待，那么大小主次的区别根本无法区分。第二种情况，忿怒母尊们可以生起黄色轮、白色乌巴拉花、红色莲花、黑色卡杖嘎等作为手印，这是吉美炯乃在《欲乐》中所说的。 导师勒贝布也与此相同。 虽然没有太大矛盾，但自宗认为，忿怒母尊们除了种子字外，不需要手印的生起次第。 菩提心母们生起的标志也有经典中说是多样的，如衣服、镜子、骨灰罐、海螺、法轮、佛塔等。 也可以这样列举，但主要不这样实修。 对于寂静尊，主要以站立的父尊和站立的母尊两种方式存在。 相互拥抱的佛尊是次要的，因此不从种子字和手印中生起，而是直接生起。 因为没有单独的忿怒母尊组，所以与忿怒尊拥抱，忿怒母尊们自然而然地出现。 不是站立的，所以必须从种子字中生起。 至于手印的生起次第，因为经典和注释中没有明确说明，所以不进行实修。 此外，度母的手印卡杖嘎的位置上，也有用蓝色乌巴拉花的，普贤王如来的手印梵天顶的位置上，也有用乌巴拉花的，这是一种选择。 瓶子方面，注释中说，东方佛尊莲花位置的北方和南方是ही ही（藏文，梵文天城体，hī hī，发语词）或者两个瓶子。 也就是说，有些人不在四个方位的格子左右放置，而是在中央不空成就佛所处的格子中，在不空成就佛的身旁左右放置两个竖立的瓶子等，也可以与其他类比。 即使放置在其左右的格子里，也是莲花座的南北方，不会到其他地方去，所以引用这个作为理由非常不确定。 还有些人认为，其周围是自己倾斜的方位颜色，因此记住那个位置来寻找方位。 也就是说，中间左右的两个格子，位于方位和方位之间，是这样想的。 如果这样的话
English
If the main deities of the womb mandala are treated equally, then the distinction between major and minor will not be distinguished at all. In the second case, it is said in Jigmey Jungnay's 'Desire' that wrathful mothers can generate yellow wheels, white utpala flowers, red lotuses, and black khatvangas as hand symbols. The teacher Lekpai Bu also agrees with this. Although there is not much contradiction, the self-tradition believes that wrathful mothers do not need the generation stage of hand symbols except for seed syllables. The signs of the Bodhisattva mothers' generation are also said in many tantras to be diverse, such as clothes, mirrors, ash pots, conch shells, Dharma wheels, and stupas. It can also be listed in this way, but it is not mainly practiced. For peaceful deities, there are both standing father deities and standing mother deities as the main forms. The deities who embrace each other are secondary, so they are not generated from seed syllables and hand symbols, but are generated directly. Because there is no separate group of wrathful mothers, the wrathful mothers naturally appear by embracing the wrathful deities. Since they are not standing, they must be generated from seed syllables. As for the generation stage of hand symbols, it is not practiced because it is not clearly stated in the tantras and commentaries. In addition, in the place of Tara's hand symbol khatvanga, there is also the use of blue utpala flowers, and in the place of Samantabhadra's hand symbol Brahma's head, there is also the use of utpala flowers, which is a choice. As for the vases, the commentary says that the north and south of the lotus position of the eastern deity are either hī hī (藏文，梵文天城体，hī hī，发语词) or two vases. That is to say, some people do not place them on the left and right of the four directions, but in the grid where the central Amoghasiddhi Buddha is located, they place two upright vases on the left and right sides of Amoghasiddhi's body, and so on, which can be compared to others. Even if they are placed in the grids on the left and right sides, they are still the north and south of the lotus seat, and will not go elsewhere, so it is very uncertain to cite this as a reason. Some others think that the color of their own distorted direction is around it, so they remember that position to find the direction. That is to say, the two grids on the left and right of the center are located between the direction and the intermediate direction, so they think. If so
Chinese
如果说从口中生出的心间和身坛城的东边的右边和东边的左边等等，就太不合理了，因为那些会变成在各个方位之间的。因此，对于这些眼，舍弃掉单独存在的角落的眼，其他的都归集到四个方位。上下方的宝瓶，在修法上主要是上方的虚空和下方的地基中修习，但在绘画上则是在东西方忿怒尊的背后制作，或者省略不画也可以。或者用颅器代替宝瓶，有些人将宝瓶分为方便智慧的差别，然后分为前后几个部分，但自宗不需要这样。上下方的忿怒尊，在绘画上是安放在东西方忿怒尊的背后，这是对于心和身两者都适用的，如果安放在马头金刚的顶端，理解上是不好的。如果安放了上下方的宝瓶，那么就在它的后面。如果仅仅修习心间坛城，那么这两个忿怒尊不画也可以，就像身语意全部以种类解释的灌顶中所说的那样。在修法仪轨中，以顺带的方式安放忿怒尊顶髻而做成五个，这是考虑到心有五个，身有五个，加起来类别均衡，方便智慧和事业力量的清净相符。如果仅仅做心间坛城，那么这个就最重要了。或者为了守护六门，观修全部六个忿怒尊也是好的，这是事业力量六种和财富。身语意全部的场合是，心有四个忿怒尊，身有六个忿怒尊，或者心有五个，身有五个就可以了。顶髻或者损美也两次两次安放等等，是说可以选择，坛城广大和简略各自的结合方式混乱，是不懂意义的胡说八道。有些藏汉人认为忿怒母是四只手，这也是因为不明白心间坛城墙壁内的神像手的数量最少是六只，而且除了主尊以外，父尊母尊的面容和手数量相同，与月亮力量获得相违背。正如大学者无畏生处所说的那样，心间坛城的忿怒尊忿怒母们，安放四个或者五个或者六个都可以，但不能是三面六臂以外的。
English
If it is said that the heart center and body mandala emerging from the mouth are on the right side of the east and the left side of the east, etc., it would be unreasonable, because those would become between the various directions. Therefore, for these eyes, discard the corner eyes that exist separately, and gather the others into the four directions. The vases above and below are mainly practiced in the space above and the ground below in meditation, but in painting, they are made behind the wrathful deities of the east and west, or they can be omitted. Or replace the vase with a skull cup. Some people divide the vase into the difference between skillful means and wisdom, and then divide it into several parts before and after, but this is not necessary for our tradition. The wrathful deities above and below are placed behind the wrathful deities of the east and west in painting, which applies to both heart and body. It is not good to understand that they are placed on top of Hayagriva. If the vases above and below are placed, then it is behind it. If you only practice the heart mandala, then these two wrathful deities do not need to be painted, just as it is said in the empowerment that explains the body, speech, and mind completely by category. In the practice ritual, the wrathful deity crest is placed as five in a side-by-side manner, which is considered to balance the categories with five in the heart and five in the body, and to match the purity of skillful means, wisdom, and karma power. If you only do the heart mandala, then this is the most important. Or it is good to meditate on all six wrathful deities to protect the six gates, which are the six karma powers and wealth. In the case of the complete body, speech, and mind, there are four wrathful deities in the heart and six wrathful deities in the body, or five in the heart and five in the body. Placing the crest or the harmful beauty twice and twice, etc., is said to be a choice, and the combination methods of the extensive and concise mandalas are confused, which is nonsense that does not understand the meaning. Some Tibetan and Chinese people think that the wrathful mothers have four hands, which is also a manifestation of not understanding that the minimum number of hands for the deities inside the walls of the heart mandala is six, and that the faces and hands of the father and mother deities are the same except for the main deity, which contradicts the power obtained from the moon. As the great scholar Jigme Jungnay said, the wrathful deities and wrathful mothers of the heart mandala can be placed as four, five, or six, but not other than three faces and six arms.