Tibetan
འི་གཉེན་པོས་མཐར་དེ་དང་དེའི་སྣང་བ་འགགས་པའི་སྟོང་པ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་གཞི་སྤོང་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞིའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་སྣང་ཆ་དེ་རྩ་བ་ནས་བཀག་པའི་སྣང་མེད་ཁོ་ན་ལ་མཐར་སྐྱེལ་བ་མི་བྱེད་དེ། །ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་ཆེན་ལ་སོགས་པ་གཞིའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་ཕྱེད་འདྲ་བ་ཙམ་དུ་བསྒྱུར་ནས། སྣང་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས། གཞིའི་གནས་ཚུལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་གོ་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་མདོ་སྔགས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཀུན་ལ་ཡང༌། གཞི་སྤོང་བ་དང༌། གཞི་སྒྱུར་བའི་ཆ་ཤས་གཉིས་ཀ་འདྲེས་མར་ཡོད་མོད་ཀྱི། །ཐེག་དམན་གཉིས་ནི་གཞི་སྤོང་བ་ཁོ་ན་ཤས་ཆེ་ལ། ཐེག་ཆེན་མདོ་ལུགས་སུ་ཡང་ཅུང་ཞིག་སྤོང་བ་གཙོ་ཆེ་ཞིང༌། བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་གསུམ་དུ་ཆ་མཉམ་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འདིར་སྒྱུར་བ་ཉིད་ཆེས་མང་ཞིང་ལྷག་པར་གཙོ་ཆེ་བས། གང་ཞིག་གཙོ་ཆེ་བ་དེའི་སྒོ་ནས་བཞག་གོ །དེ་ཡང་དཔེར་ན་དུག་གི་སྡོང་པོ་ཞིག་ལ། ལོ་འདབ་གཅོད་པ་དང༌། རྩ་བ་འབྱིན་པ་དང༌། མེས་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པས་དུག་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞི་སྤོང་བའི་དཔེ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ལུགས་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་འདི་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་དཔེར་མཚོན་ན། དང་པོར་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་བཀག་པའི་སྣང་མེད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ཐུབ་པའི་སྐབས། ལུས་འདི་མི་གཙང་བ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོས་སྟོང་པ་སོགས་སྒོམ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་ནུབ་པར་བྱེད་པའི་རིང་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། མི་གཙང་བས་ལུས་སྲ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་བརྟན་པའི་རྒྱུ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བས་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་མི་འདོད་པ་དང༌། མི་རྟག་པས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་འཇིག་པས་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་ནས་སྡོད་ལོང་མེད་ པ་དང༌། སྟོང་པས་ན་གང་ཟག་གཅིག་གིས་དབང་བསྒྱུར་ནས་ལུས་ཡོད་པར་བྱེད་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་བདག་མེད་ཡིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། གསལ་བར་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་གོམས་ནས་ཕྱིས་ཐེག་དམན་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དེ། ལུས་དེ་མི་བརྟན་པར་མ་ཟད། དེ་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་རང་རྐང་ཚུགས་པ་མེད་པས་ང་བདག་མེད་པར་མཐོང་ནས་དེར་སྣང་བ་ཟད་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཏེ། དེ་ཡང་མི་གཙང་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས། རྟག་ཚུགས་ཐུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། ལུས་ནམ་ཡང་གདོད་ནས་མ་
Chinese
以对治力最终将彼与彼之显现止息的空性相结合，是为舍弃基之道。此处则非如此，即并非缘于基之诸法本身，而将显现之分彻底遮止，最终导向唯无显现。而是将天神身相与大乐等基之诸法，转化为仅与原本形态略微相似之相，修习具显现之智慧，从而证悟基之实相。对此应如是理解：总的来说，显宗、密宗三乘之道的任何一者，都兼具舍弃基与转变基之部分。然小乘二者唯以舍弃基为主，大乘显宗中亦略微以舍弃为主，事部、行部、瑜伽部三续中则大致相等，然于无上乘中，转变则尤为众多且更为重要，故以何者为主而安立。譬如，对于一棵毒树，通过砍伐枝叶、拔除根茎、以火焚烧等方式使其无毒，是为舍弃基之譬喻。若以彼之理，譬喻为净化庸常之身，则于最初无法安住于遮止身体显现之无显现之时，修习此身不净、无常、痛苦、无作者之空性等。彼等亦仅为身体显现消逝之助缘，以不净故，身体非坚硬，乃不稳固之因；以痛苦故，身体之显现令人不悦；以无常故，刹那刹那坏灭，故身体之显现无暇生起安住；以空性故，则遮止由一补特伽罗控制而使身体存在。然于彼等状态中，虽有以无我为意境者，然无法清晰显现。于此串习后，后如小乘般，乃人无我，即身体非不稳固，且于彼上无有独立自主之事物，故见我无我，于彼上显现止息。于大乘，乃法无我，即亦以不净、无常、痛苦、空性之故，知晓唯是显现，而无有恒常稳固者，身体亦从未自
English
The path of abandoning the basis is to ultimately combine with emptiness, which stops the appearance of this and that through antidotes. Here, it is not like that. It does not aim at those basic dharmas themselves and ultimately lead to mere non-appearance, which completely blocks the appearance aspect. Rather, the deity's body and great bliss, etc., are transformed into something that is only slightly similar to the original form of the basic dharmas. By meditating on the wisdom with appearance, the state of the basis is realized. It should be understood in this way: In general, all the paths of the three vehicles of Sutra, Tantra, also have a mixture of both abandoning the basis and transforming the basis. However, the two lower vehicles mainly abandon the basis. In the Mahayana Sutra system, abandoning is also slightly more important. In the three tantras of Kriya, Charya, and Yoga, they are about the same. However, in this unsurpassed vehicle, transformation is much more important and especially important. Therefore, it is established from the perspective of what is most important. For example, for a poisonous tree, making it non-poisonous by cutting off leaves, pulling out roots, burning with fire, etc., is an example of abandoning the basis. If we use this method to purify the ordinary body, then at first, when it is impossible to settle in the non-appearance that blocks the appearance of the body, we meditate on the impurity, impermanence, suffering, and emptiness of the body, etc. These are only the long causes for the appearance of the body to disappear. Because of impurity, the body is not solid, but the cause of instability. Because of suffering, the appearance of the body is undesirable. Because of impermanence, it is destroyed moment by moment, so the appearance of the body has no time to arise and stay. Because of emptiness, it prevents one person from controlling and making the body exist. Even in those states, there is the object of no-self in mind, but it cannot be clearly manifested. After becoming accustomed to this, later, like the Hinayana, it is the no-self of the person, that is, the body is not unstable, and there is no independent thing in it, so I see that there is no self, and the appearance ceases there. In the Mahayana, it is the no-self of phenomena, that is, because of impurity, impermanence, suffering, and emptiness, it is known that it is only an appearance, and there is no permanent stability. The body has never been from the beginning.
Tibetan
གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་བློ་བཞག་པ་ན། ཡིད་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞིག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རེ་རེ་བཞིན་ཐོག་མར་ཁྱད་གཞི་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་འགགས་པའི་སྣང་མེད་ལ་ཡང་ཡང་གཏོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་དང་པོར་གསལ་སྣང་ཙམ་དང༌། ཕྱིས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དུག་རྩ་བ་ནས་བཅོམ་སྟེ་མི་སྣང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཐེག་དམན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལུས་གདོད་ནས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་མེད་མོད། དེའི་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཐ་མལ་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་དམིགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུས་ནི་མཚོན་བྱེད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྦྱར་རོ། །གཞི་མི་སྤོང་བར་སྒྱུར་བའི་དཔེ་ནི། དུག་གི་སྡོང་པོ་ལ་སྔགས་དང་སྨན་སོགས་རེག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བསྒྲུབས་པས། དེའི་ཉེས་པ་རྣམས་ནི་སངས། ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྨན་མཆོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྡོང་པོར་གྱུར་པ་ནི། དུག་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་ཞིང༌། བསྲེག་བཅད་ལ་སོགས་པ་མ་དགོས་པར་ སྡོང་པོ་དེའི་རིགས་རྒྱུན་ཡང་མ་ཆད་ལ། ཡལ་ག་ལོ་འདབ་ཀྱི་ཕྱི་དབྱིབས་ལ་རྣམ་འགྱུར་ཆེན་པོ་མེད་ཀྱང༌། ནུས་པ་དང་བྱེད་ལས་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བར་བསྒྱུར་བས་གཞི་དུག་གི་སྡོང་པོ་བསྲེག་བཅད་ཀྱིས་སྤོང་བ་མི་དགོས་པར་རྫས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ནུས་པ་དང་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྤོང་སེམས་ཞེ་བཅད་དང༌། ཉེས་དམིགས་མཐོང་བའི་ཆགས་བྲལ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ཡལ་དུ་གཞུག་པ་སོགས་གཙོ་བོར་མི་སྤྱོད་དེ། དགོས་པའི་དབང་གིས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་རེ་རེ་ཙམ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེས་ན་རང་གི་ལུས་ལ་དམིགས་ནས་དག་སྣང་ལྷའི་རྣམ་པ་དམིགས་པས་སྒོམ་པ་དང༌། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་ལུས་སྟོང་གཟུགས་དང་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བར་སྒྲུབ་པ་སོགས་གཞི་དུས་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ཕྱེད་ཙམ་རྣམ་པ་མཐུན་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཞལ་ཕྱག་གཞལ་མེད་ཁང་སོགས་གནས་དང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་མཚུངས་པ་དང༌། རྫོགས་རིམ་ལ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་འཆར་བ་དང༌། བདེ་བ་ལུས་དང་མཉམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱེད་ཙམ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཆ་ནས་རྣམ་པ་འགལ་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་དང། རྫོགས་རིམ་ལ་རྡུལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བའི་
Chinese
仅仅执着于成就，就会停留在意识中空无一物的状态。因此，对于每一个观修的瑜伽，首先观修作为基础的身体，即使这样，也会立刻反复地将身体的显现投入到消失的无念状态中。这最初只是清晰的显现，后来趋向于显现而成就，就像从根摧毁毒药使其消失一样。小乘行者仅仅观修无我，虽然没有从根本上证悟身体是空性的，但在其出世间的等持中，并不观修平凡身体的显现。这样，身体是象征，一切法都与之相关联。不舍弃基础而转变的比喻是：毒树通过咒语和药物等接触的特殊加持，其过患得以消除，成为具有无量功德的圆满殊胜的药树。不把毒视为过患，也不需要焚烧砍伐等，那棵树的种类也没有断绝，树枝树叶的外形也没有大的改变，但通过将能力和作用转变为极其不同，不需要通过焚烧砍伐来舍弃基础毒树，而是通过物质和咒语的结合来转变一切能力和特征。同样，这里也不主要运用舍弃之心、彻底断绝，以及见到过患的离贪，以及通过空性的方式使显现消失等。除了因需要而使用的微小部分道之支分外。因此，观修以自己的身体为对境，观修清净显现的本尊形象，以及在圆满次第的阶段，成就身体为空色和不变的安乐等，在基础阶段与身体的显现有一半相似。生起次第中，面容手印、无量宫等与处所和身体的形象相似，圆满次第中，显现空色的身和坛城，以及安乐与身体相伴等。另一半则在形式上相反。生起次第中，与平凡形象相反的坛城形象，圆满次第中，与微尘之法相反的智慧形象，以及与变化形象相反的
English
If one only focuses on accomplishment, one will remain in a state where nothing appears in the mind. Therefore, for each and every visualization yoga, even if one first meditates by focusing on the body as the basis, one immediately and repeatedly throws the appearance of the body into the non-conceptual state where appearance ceases. This is initially just a clear appearance, and later it tends towards manifestation and is accomplished, just like destroying poison from the root and making it disappear. Although practitioners of the Lesser Vehicle only meditate on selflessness and do not realize that the body is empty from the beginning, they do not focus on the appearance of the ordinary body in their transcendental equipoise. Thus, the body is a symbol to which all dharmas are connected. An example of transforming without abandoning the basis is: through the special blessing of contact with mantras and medicines, etc., the faults of a poisonous tree are eliminated, and it becomes a perfect and excellent medicinal tree with immeasurable qualities. One does not regard the poison as a fault, and there is no need for burning, cutting, etc. The lineage of that tree is not interrupted, and there is no great change in the external form of the branches and leaves. However, by transforming the abilities and functions into something extremely different, there is no need to abandon the basic poisonous tree by burning and cutting. Instead, all abilities and characteristics are transformed through the combination of substances and mantras. Similarly, here, one does not primarily employ the mind of renunciation, complete severance, detachment from seeing faults, and causing appearances to vanish through emptiness, etc., except for a few small limbs of the path that are used out of necessity. Therefore, meditating by focusing on one's own body and visualizing the form of a pure appearance deity, and accomplishing the body as empty form and unchanging bliss during the stage of completion, etc., are similar in appearance to the appearance of the body at the basic stage. In the stage of generation, faces, hands, mudras, immeasurable palaces, etc., are similar in form to the place and body. In the stage of completion, the appearance of the empty form body and pure lands, and bliss being simultaneous with the body, etc. The other half is contrary in form. In the stage of generation, the form of the mandala is contrary to the ordinary form. In the stage of completion, the form of wisdom is contrary to the form of dust particles, and contrary to the form of change.