Tibetan
མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང༌། རྣམ་པ་འགལ་བ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་དེ། དེ་དང་རྣམ་པ་འགལ་བར་གྱུར་པའི་ཡིད། །ཅེས་དང༌། གང་ཞིག་གང་དང་མི་མཐུན་པ་དག་ཏུ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་རྣམ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་གཞི་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། གཞིའི་ཆོས་ལ་སྤོང་སེམས་དང་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་མེད་དེ། གཞིའི་ཆོས་ དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་གཏད་བྱས་ནས་དེ་དག་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། གཞི་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དབུལ་པོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་ཕྲལ་ནས་མི་དབུལ་པོ་མེད་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། དབུལ་པོ་ལ་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་མང་པོ་སྦྱིན་ཏེ། ཕྱུག་པོར་བསྒྱུར་ནས་དབུལ་པོ་མེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མི་དབུལ་པོ་དེའི་སྟེང་གི་མིའི་དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་ནི་གཞི་དངོས་ཡིན་ལ། དེའི་ཁྱད་ཆོས་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་བཀྲེན་པ་དེ་བཟློག་ཅིང༌། ཁྱད་གཞི་མིའི་དངོས་པོ་ལ་ནམ་ཡང་གནོད་པ་མེད་པར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཞན་ཡང་ཐོབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འོ་ན་མི་སྤོང་བ་ཞེས་པས་སྐྱོན་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མི་སྤོང་བ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ། གཞི་སྤོང་བའི་ལམ་ལས་ཀྱང་འདི་ལྷག་པར་སྐྱོན་སྤོང་ཚུལ་སྟོབས་ཆེའོ། །དེས་ན་མི་སྤོང་བ་ཞེས་པ་ནི། སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང། མི་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ་དང༌། སྤོང་སེམས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་སྐྱེས་བུ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ། སྐྱོན་རྟོག་པ་དང༌། འཁོན་པ་དང༌། དེ་ལས་གུད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དེས་ངེ་སྤངས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། སྐྱེས་བུ་དེ་དེ་ལ་དགའ་བའི་བློ་མ་དོར་བཞིན་དུ་རང་བོར་པ་ལ་སྤངས་བའི་ཐ་སྙད་མི་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་གདོད་ནས་གྲུབ་ཅིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེ་ལོང་གི་གཡའ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་དང་ཕྱོགས་འདྲ་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་ཕྱོགས་འདྲ་རུང་ཙམ་དུ་ལུས་དེ་ཡང་བཞིན་ལག་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤར། དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ལུས་དང་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་རྣམ་པ་འདྲ་བའི་འདྲ་ཆོས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས་ཐ་མལ་གྱི་ལུས་ཀྱི་རིགས་རྒྱུན་དེ། གནས་གྱུར་ནས་ལམ་གྱིས་ བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ནི
Chinese
因为是不变之乐等之故。因此，导师佛智也使用了形态相违和执持方式不一致的词语，如“与彼形态相违之心”等，以及“任何与任何不一致者”等。那么，因为形态相违，难道不会变成舍弃基础吗？并非如此，因为对于基础之法，没有以与舍弃之心不一致的方式执持，而是以专注基础之法本身，并以成办彼等之方式修习之故。不会变成舍弃基础，譬如将贫穷之人的生命夺走，从而使没有贫穷之人，并非如此，而是给予贫穷之人许多财物和用具，使其转变为富人，从而使没有贫穷之人一样。因此，在那贫穷之人上面的仅仅是人的事物，乃是真实的基础，而其特征成为过患的贫穷则被遣除，而特征的基础人的事物则永远不会受到损害，并且也获得了其他圆满之物，犹如那样。又，那么，所谓不舍弃，是否因为不舍弃过患，所以不会变成道呢？哪里是不舍弃过患呢？比起舍弃基础之道，此道更加强有力地舍弃过患。因此，所谓不舍弃，是指不视为过患，不执持为不适宜，不是以舍弃之心特意追求而舍弃之意。譬如，某人对于任何人，进行过患的分别，怀恨，以及从彼分离，则说彼已舍弃我，但若那人没有舍弃对彼的欢喜之心，则不会施加舍弃之名。因此，身体的法性本来就已成就为智慧的本尊身，并且因为是依赖于彼而产生的垢染之故，犹如镜子的锈迹与镜子的形状在方向上相似一样。身体也以金刚身和形态在方向上相似的程度，显现为具有肢体和感官的形态。那时，瑜伽士以身体和身体的法性二者形态相似的相似法，修习本尊瑜伽，从而使庸常身体的种姓，转变，并成为被道所摄持的智慧本尊身之形态，乃是
English
Because it is unchanging bliss and so on. Therefore, the teacher Buddha Wisdom also used terms that are contradictory in form and inconsistent in their manner of grasping, such as, "The mind that is contrary in form to that," and, "Whatever is inconsistent with whatever." Well, because of the contradiction in form, will it not become abandoning the basis? It is not so, because with respect to the basis of phenomena, there is no grasping in a way that is inconsistent with the mind of abandonment, but rather because one meditates by focusing on the basis of phenomena itself, and by means of accomplishing those. It will not become abandoning the basis, for example, it is not like taking the lives of poor people, thereby making there be no poor people. Rather, it is like giving poor people many possessions and utensils, transforming them into wealthy people, thereby making there be no poor people. Therefore, just the human thing on top of that poor person is the real basis, and the poverty that has become a fault of its characteristic is averted, and the basis of the characteristic, the human thing, is never harmed, and other perfections are also obtained, just like that. Again, well, does not abandoning mean that it will not become the path because it does not abandon faults? Where is it that it does not abandon faults? Even more than the path of abandoning the basis, this path is even more powerful in abandoning faults. Therefore, not abandoning means not regarding it as a fault, not grasping it as unsuitable, and not intentionally seeking to abandon it with a mind of abandonment. For example, if a person makes a distinction of faults, harbors resentment, and separates from someone, then he says that he has abandoned me, but if that person does not abandon the mind of joy towards him, then the name of abandonment is not applied. Therefore, the nature of the body is originally accomplished as the deity body of wisdom, and because it is a stain that arises in dependence on it, just as the rust of a mirror is similar to the shape of the mirror in direction. The body also appears in the form of limbs and senses to the extent that it is similar in form to the vajra body. At that time, the yogi meditates on the deity yoga, which is the similar dharma in which the body and the nature of the body are similar in form, so that the lineage of the ordinary body is transformed and becomes the form of the wisdom deity body that is gathered by the path, is
Tibetan
། དཔེར་ན་སྔགས་བཏབ་པས་དུག་གི་ནུས་པ་སྨན་མཆོག་གི་ནུས་པ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ལམ་དུས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་དེ་གོམས་པ་ན། ཐ་མལ་ལུས་ཀྱི་སྣང་བའི་དྲི་མ་ཀུན་དག་པའི་ཚེ། ལམ་ཡང་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་མངོན་འགྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་འདི་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རིགས་བསྒྲེའོ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེ་བ་འགྱུར་མེད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱང་བདེ་བ་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤར། དེ་ཡང་བདེ་བ་འགྱུར་བཅས་དང༌། རྣམ་པ་ཐ་མལ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྣལ་འབྱོར་པས་འདོད་ཆགས་དང་ཆོས་ཉིད་བདེ་བ་རྣམ་བཅས་ཙམ་དུ་མཚུངས་པའི་ཆ་ནས་གཟུང་སྟེ། ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་དང༌། སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའམ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྷ་སྐུ་གནས་དང་མཆོད་པར་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཚོགས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ཡང་བསྒྲུབས་པས་སྔར་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རིགས་རྒྱུན་དེ་ཡོན་ཏན་དུ་གྱུར་ནས་ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ལྷ་སྐུའམ། ལམ་གྱི་ཆས་བསྡུས་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བར་འགྲོ་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་པོ་ཉམས་རྟོགས་མཐོ་དམན་དང་བསྟུན་མོད། གང་ལྟར་ཡང་ལམ་གྱི་བདེ་བ་རྣམ་བཅས་དེ་བསྒོམས་པས་ནམ་ཞིག་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བག་ཆགས་རང་ཟད་པ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ལམ་བྱེད་ཀྱི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་འདི་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། མི་མཐུན་པར་བལྟ་བ་དང༌། སྤོང་སེམས་ཀྱིས་སྤོང་པ་དང༌། བློ་ཐག་བཅད་ནས་རྒྱང་སྐྱུར་གྱི་ཚུལ་མི་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བ་དང༌། ལུས་མི་སྤོང་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་ལ། ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ནམ་གནས་གྱུར་པའི་མཚམས་ནས་ ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྤངས་པའང་ཡིན་མོད་ཀྱི། རང་སྤངས་ལ་སོང་བ་ལས་གཞན་དུ་ཆེད་གཉེར་གྱིས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞིའི་མཆོག་ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་སྤོང་བའི་དམིགས་གཏད་མི་བྱེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྫས་རྒྱུན་ལ་དམིགས་ནས་ཆེད་དུ་སྤོང་བ་དང་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་མེད་པས། གཞི་ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྫས་རྒྱུན་མི་སྤོང་ལ། ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྣོན་ཁ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དགའ་སྟོན་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་རྣམ་བཅས་བསྒོམས་པས། ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་ཆ་དེ་བཟློག་ནས། ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་ཁྱད་པར་
Chinese
例如，念诵真言使毒药的效力转变为上等药物的效力一样。当修道时期的本尊像熟悉之后，平凡身体的显现的污垢全部清净之时，道也融入法界，从而证得法性身金刚，这种方式也适用于其他一切法。例如，贪欲的法性是安乐、不变、一切种类的。因为依赖于它而生起，贪欲本身也显现为安乐、住身、受用的形态。虽然那是变易的安乐和普通的形态，但瑜伽士从贪欲和法性安乐仅在具有形态上相同之处入手，通过反复修习融乐不变和空色身，或者生起次第的本尊像具有处所和供养的形态的集合，从而使之前的贪欲的习气转变为功德，成为融乐不变的本尊像，或者趋入道之资粮聚集的不变安乐的方式，随修行者修证高低而定。无论如何，通过修习道的具有形态的安乐，当贪欲的习气何时自然耗尽时，就能获得法性的一切种类的安乐，这就是烦恼转为道用的究竟要点。在那些时候，因为不呵斥身体和贪欲，不视为不合，不以舍弃心舍弃，不果断地采取远离的方式，所以称为不舍弃烦恼和不舍弃身体。从身体和贪欲转变为本性的界限开始，
English
For example, just as reciting mantras transforms the potency of poison into the potency of the best medicine. When one becomes familiar with the deity image of the path, when all the defilements of the appearance of the ordinary body are purified, the path also dissolves into the sphere, and one will attain the Dharmata Kaya Vajra manifestly. This method can also be applied to all other dharmas. For example, the nature of desire is bliss, immutable, and all-encompassing. Because it arises in dependence upon it, desire itself also appears as bliss, abiding body, and the nature of enjoyment. Although that is changing bliss and an ordinary form, the yogi grasps desire and the nature of bliss only from the aspect of being equal in having form. By repeatedly practicing the immutable melting bliss and the empty form body, or the deity image of the generation stage with the form of place and offerings, the former lineage of desire is transformed into virtue, becoming the deity image of immutable melting bliss, or the way to enter the immutable bliss of the accumulation of the path, depending on the practitioner's level of realization. In any case, by meditating on the bliss of the path with form, when the habitual tendencies of desire are naturally exhausted, one will attain the all-encompassing bliss of the nature of reality. This is also the ultimate key point of transforming afflictions into the path. At those times, because one does not revile the body and desire, does not regard them as incompatible, does not abandon them with a mind of renunciation, and does not resolutely take the path of distancing oneself, it is called not abandoning afflictions and not abandoning the body. From the moment when the body and desire are transformed into their nature,
Tibetan
ཅན་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཤར་བ་ན། ལུས་དང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྫས་རྒྱུན་དེ་གཉིས་ཀྱང༌། ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བར་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞི་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན། གཞི་བསྒྱུར་བའི་མིང་ཙམ་ཞིག་སྔགས་པར་འདོད་པ་ཀུན་གྱི་ཁ་ན་རྒྱུ་ཡང་དོན་ནི་མཁས་རློམ་ཕལ་གྱིས་ཀྱང་ཕྱོགས་མཐོང་ཙམ་ལས་གསལ་དག་ཏུ་གོ་བ་ཞིག་མི་འདུག་པས་འདིར་རྗེན་ཆེར་དུ་བཤད་དོ། །གཞི་བསྒྱུར་བའི་ལམ་ཞེས་པའི་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་ནི་ཆགས་བྲལ་ཁོ་ན་དང༌། ཐེག་ཆེན་མདོ་ནི་ཆགས་བྲལ་ཤས་ཆེ་བ་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་ལམ་ནི་ཆ་མཉམ་པ་ཙམ་དང༌། འདིར་ནི་ཆགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ཆེས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཡིད་སྐྱོབ་པ་ལ་བཤད་པ་དང༌། དཔལ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས་ཀྱང༌། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཞེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དོན་ཆོས་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་ལུགས་ལས་བྱུང་བའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་དམ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལ་བཤད་ དེ། ཡིད་སྐྱོབ་པའི་དོན་ནི་ལམ་སྒྱུར་བ་དང༌། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ནི་ཆགས་ཆེན་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནང་སེལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི། འོ་ན་དེ་འདྲ་བའི་ལམ་དེ་ལ་རང་འབྲས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐད་དོད་ཨུཏྤ་ཏྟི་ཀྲ་མ་ཞེས་པ་ལ། ཨུཏྤ་ཏྟི་བསྐྱེད་པ་སྟེ་གསར་དུ་བཅོས་པའི་དོན་ཡིན་པ་དང༌། རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐད་དོད་ནིཥྤནྣ་ཀྲ་མ་ཞེས་པའི་ནིཥྤནྣ་ནི་རྫོགས་པ་སྟེ། རྩོལ་མེད་ཤུགས་བྱུང་དུ་འབྱུང་བའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་ཀྲ་མ་ནི་རིམ་པ་སྟེ་ལམ་གྱི་གོ་རིམ་མམ། ཐབས་ཡིན་པའི་དོན་ ནོ།། །། གསུམ་པ་དབྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་ནི། རྒྱུད་ལས། ལྷ་ཡི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། རྫོགས་རིམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི། མངོན་སུམ་གྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ རོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དོན་ནི། གཞན་ལས་རྒྱུ་མཚན་དྲན་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་འཇོག་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་བྲིས་སྐུ་སོགས་ལ་བལྟ་བ་དང༌། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལས་དངོས་སུ་ཐོས་པའི་དོན་བསམས་ཏེ། སྔར་གྱི་མ
Chinese
当（乐）持续不断地生起时，身体和贪欲的物质基础这两者，为了转变为本尊身和安乐，就称为“基转化”。因此，“基转化”这个名称只是所有想要成为咒士的人口头上说说而已，但实际上，即使是自诩为智者的人，也只是略知一二，并没有完全清楚地理解，所以在这里就彻底地说明。所谓“基转化道”的意义就是这样。所谓“特殊”是指，这是大贪欲之道。也就是说，小乘道只有离欲，大乘经部离欲的成分较多，下部续部的道只是平等，而在这里，大贪欲之道是最主要的。因此，《集经后续》中说，密咒的意义在于救护意，而在《吉祥无垢光》中也说，“金刚乘”的金刚的意义，是指从此法本身的自性中产生的空性与悲心无别，或者安乐与空性无别。救护意的意义是转化道，安乐与空性无别是大贪欲的意义。第二，分为内摄二者，那么为了理解这种道的自果和成就的获得方式的两种差别，就分为生起次第和圆满次第两种。这二者的词义是，生起次第的梵文是“Utpattikrama”，其中“Utpatti”是生起，即新造之义；圆满次第的梵文是“Nispannakrama”，其中“Nispanna”是圆满，即不费力气自然产生的意义。这两个词的“Krama”都是次第，即道的顺序或方法的意思。第三，各个分类的自性是，如经中所说：“何为本尊之观想，即是现量与比量二者。”因此，生起次第的体性是比量的本尊瑜伽，而圆满次第的体性是现量的本尊瑜伽。所谓比量的意义，就像是从他处忆念原因的定解的差别一样，在这里也是通过观看画像等，以及从语言中思考实际听到的意义，从而回忆起以前的