Tibetan
་པ་བཤད་ཅིང༌། ཁམས་ལེའི་ཟུང་བདུན་གྱི་སྐབས། ཨ་རིང་ཐུང་གཉིས་སྒྲ་གཅན་དུས་མེའི་ས་བོན་དུ་བཤད་པས་ཨཾ་ཨཿཨ་ཞེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་ཅར་བསྟན་པ་འཐད་ ལ། དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་བརྩེགས་དགོས་སོ་ཞེས་དང༌། རིག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་རྩ་དབུ་མ་དང་དུང་ཅན་མ་ཡང་འབྲེལ་བ་དང༌། སྒྲ་གཅན་དུས་མེ་ཡང་ལྷ་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་མགོ་གཞུག་ཡིན་ན། སྒྲ་གཅན་ནམ་མེ་ཞེས་གཅིག་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་ཀར་གོ་སྟེ། ལུས་མ་མོ་མེད་པའི་མགོ་རེ་གཞུག་རེ་གདན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་ལ། ལུང་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རོ་མཉམ་གྱི་སྐབས་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་མེའི་སྟེང་དུ་སྟེ། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་སྒྲ་གཅན་དང་དུས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཡེ་ལེའི་ཉིས་བརྒྱ་སོ་ལྔ་པར། སྒྲ་གཅན་མེ་དང་ཟླ་བ་ཉི་མ་བཞི་པོར་བརྗོད་དེ་ས་ཆུ་སྲེག་གཟའ་རླུང་དང་སྟོང་བ་གང༌། །ཞེས་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གདན་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་བརྩེགས་དགོས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་དག་ནི་ལྟར་སྣང་སྟེ། ཡེ་ལེའི་ལུང་དེ་ནི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དང་མཐུན་པར་མཛད་དེ་ཕྱིའི་བྱེད་པོར་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་ལུས་ལ་ཚང་ཚུལ་བཤད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་མ་འགྲེལ་ལོ། །དེ་ཡང་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་འབྱུང་བ་ལྔ། གཟའ་བཅུ་ལས་ལྷག་མ་དྲུག \ིང་བཞི་འདོད་ཡོན་ལྔ། ཡོན་ཏན་གསུམ་རྣམས་ནང་ལུས་ལ་ཚང་ཚུལ་བརྩི་བ་ཙམ་སྟེ། འདི་དག་གི་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི་གཞན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་སྐབས་དེར་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་བཞི་པོ་སྟེ་གདན་བཞིའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་གདན་དུ་བྱེད་རྒྱུ་ཉི་ཟླ་སྒྲ་དུས་བཞི་པོ་དེ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བཞུགས་གདན་སྟོན་པའང་མིན་ལ་བརྩེགས་པའི་དོན་ཡང་མིན་ནོ། །རོ་མཉམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ལུང་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་བརླིང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། རྭ་དང་ཤོང་གིས་ འགྱུར་ལས་དེ་བཞིན་དུ་བྱུང་མོད། རང་ལུགས་ཀྱི་འགྱུར་དང༌། འ་ཞ་སོགས་འགྱུར་རྙིང་འགའ་ལས། སྒྲ་གཅན་ནམ་དུས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་འབྱུང་ལ། དེའི་ནམ་གྱི་སྒྲ་ཡང་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་སྟོན་པའི་ཚིག་ཡིན་པས་བཞི་རྩེག་བཀག་པ་ཡིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་གདམ་ཁའི་ཚིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཅིག་ཏུ་ར་
Chinese
进行了讲述。在讲述“界”和“双七”时，由于将长阿和短阿说成罗睺火时的种子字，因此仅仅是ཨཾ་ཨཿཨ་（藏文，अं，अः，अ，am，ah，a，无汉字字面意思）就恰当地显示了太阳、月亮、罗睺和火时这四者。因此才需要四重坛城。其他智慧的分类，如中脉和海螺母也与此相关。罗睺和火时也是同一个神的首尾，那么仅仅说罗睺或火就理解为两者。还说，因为没有女身的头和尾不能作为坐垫。作为论证的依据，在“味等”的章节中说：“在极乐之上，即在月亮、太阳、罗睺和火时的坛城之上。”《耶勒》二百三十五中说：“罗睺、火、月亮、太阳被称为四者，即地、水、火、星、风和空性。”根本释也对此进行了阐述。他们这样说。像这样断定必须四重叠加太阳、月亮、罗睺和火时作为坐垫的那些论证，看起来似乎是这样，但《耶勒》的经文是为了与种姓续部相一致，因此在外在的作者所附加的事物都圆满地存在于自己的身体上的讲述场合，因此是不合理的。也就是说，太阳、月亮、罗睺和火时这四者、五大、十曜中剩余的六个、四根、五妙欲、三功德都仅仅是计算在内在身体上圆满存在的方式。在这些事物的精要意义汇集的修持场合，结合的方式是另外存在的。那么，难道是因为在那个时候，这些的结合就是四者，也就是四个坐垫吗？如果这样想，那是因为种姓续部的诸神各自的坐垫就是太阳、月亮、罗睺和火时这四者。这是指这个意思，而不是显示时轮的坐垫，也不是叠加的意思。虽然“味等”章节的经文看起来像是可靠的论证，但在Ra和Shong的翻译中是那样出现的。但在自己的译法中，以及Asha等一些旧译中，出现了“罗睺或火时的坛城”。其中的“或”字也是显示意义相同、名称不同的词语，因此禁止了四重叠加，而且两个坛城也不是选择性的词语。又完全是Ra
English
It is explained. In the context of the "Kham Le's Pair of Sevens," since the long A and short A are said to be the seed syllables of Rahu and Fire-time, it is appropriate that just ཨཾ་ཨཿཨ་ (Tibetan, अं, अः, अ, am, ah, a, no literal Chinese meaning) indicates all four: sun, moon, Rahu, and Fire-time. Therefore, it is necessary to have a four-tiered mandala. Other categories of wisdom, such as the central channel and the conch-shell mother, are also related. If Rahu and Fire-time are the head and tail of the same deity, then mentioning either Rahu or Fire implies both. It is also said that because a head and tail without a female body cannot serve as a seat. As proof from scripture, in the context of "Equal Taste," it is said, "On the great bliss, that is, on the mandala of the moon, sun, Rahu, and Fire-time." In the 235th verse of the Ye-le, it is said, "Rahu, fire, moon, and sun are called the four, that is, earth, water, fire, stars, wind, and emptiness." The root commentary also explains this. So they say. Those arguments that definitively state that the seat must be a four-tiered arrangement of sun, moon, Rahu, and Fire-time seem to be so, but the Ye-le scripture is made to be consistent with the lineage tantras, so it is an occasion for explaining how things attributed to external agents are fully present in one's own body, and therefore it is not unreasonable. That is, the four: sun, moon, Rahu, and Fire-time; the five elements; the six remaining from the ten planets; the four roots; the five desires; and the three qualities are merely ways of calculating how they are fully present in the inner body. In the practice sessions where the essential meaning of these things is gathered, the method of combining them is different. So, does it seem that at that time, the combination of these is the four, that is, the four seats? If you think so, it is because the respective seats of the deities of the lineage tantras are these four: sun, moon, Rahu, and Fire-time. This is what it means, and it is not showing the seat of the Wheel of Time, nor is it the meaning of tiered arrangement. Although the scripture from the "Equal Taste" chapter seems like a reliable argument, it appeared that way in the translations of Ra and Shong. But in one's own translation, and in some old translations such as Asha, it appears as "the mandala of Rahu or Fire-time." The word "or" in it is also a word that shows synonyms with the same meaning, so it prohibits the four-tiered arrangement, and the two mandalas are not alternative words either. Again, completely Ra