Tibetan
་དང་ལག་ལེན་མི་འདྲ་བ་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་རྗེས་ཇོ་ནང་འགྱུར་དུ་གྲགས་པ་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ནི། ཤོང་འགྱུར་སྒྲ་དོན་འགྲིག་ཅིང་ཚིག་སྦྱོར་ལེགས་པར་ཡོད་པ་ལ། ད་དུང་དོན་གྱི་ཆ་གནད་དུ་མ་ཕྱིན་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་འགྱུར་རྙིང་རྣམས་དང་དཔང་འགྱུར་སོགས་ལའང་གཏུགས། སྒྲ་དོན་ལ་མཁས་པས་ལེགས་པར་དཔྱད་ཅིང་འགྱུར་བཅོས་ཀྱང་མཛད་ལ། གནད་ཆེ་ས་མང་པོར་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་བཅོས་མཛད་པ་ཡིན་པས་འགྱུར་གསར་གཞན་རྣམས་ལས་ཆེས་བྱིན་རླབས་ཆེའོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་ཀྱང་འགྱུར་བཅོས་ཐན་ཐུན་བྱེད་མཁན་བྱུང་ཟེར་ཏེ། བྱུང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་དོ། །རྒྱུད་ཕྱི་མ་གཉན་ལོ་དང་ཤེའུ་ལོ་ཙཱ་བས་བསྒྱུར་བ། ཕྱིས་ཇོ་ནང་ལོ་ཙཱ་བ་བློ་གྲོས་དཔལ་གྱིས་ཤོ་ལོ་ཀ་བཅུ་གཅིག་འགྱུར་ཆད་བསབས་ཤིང༌། གཞན་ལ་འགྱུར་བཅོས་ཡང་དག་པར་མཛད་དོ། །དོན་དམ་བསྙེན་པ་པཎ་ཆེན་ཟླ་མགོན་གྱི་རང་འགྱུར་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། འགྱུར་བཅོས་གཞན་ཡང་ཡོད། འཇམ་དཔལ་གྲགས་པའི་ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ནི། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ཇོ་ནང་པའི་ཐུགས་སྲས་ཀུན་སྤངས་ཆོས་གྲགས་དཔལ་བཟང་གིས་བསྒྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཕྱོགས་ལ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་མང་རབ་འགྱུར་ཏེ། དབང་མདོར་བསྟན་གྱི་འགྲེལ་པ་དོན་དམ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། ནཱ་རོ་པས་མཛད་པ་དང༌། དུས་ཞབས་པ་ཞེས་བྱ་བས་མཛད་པ་དང༌། མཛད་བྱང་མེད་པ་ཕྱིས་བུ་སྟོན་གྱིས་ བསྒྱུར་བ་དང༌། རྣམ་རྒྱལ་དཔལ་བཟང་པོས་མཛད་པ་དཔང་ལོས་བསྒྱུར་བ་དང༌། སཱ་དྷུ་པུ་ཏྲས་མཛད་པ་རྗེ་སྦོབ་བརྡར་བའི་འགྱུར་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལྔ་ཡོད་པ། ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་ནི་དང་པོའི་རྗེས་འབྲང་ངོ༌། །དབང་གི་རབ་བྱེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་རྒྱ་གར་དཱ་རི་ཀ་པས་བྱས་པ་དང༌། དཀའ་འགྲེལ་པདྨ་ཅན་དང༌། དུས་འཁོར་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཡན་ལག་བཞི་པ་དང༌། ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་པ་གཉིས་དཀྱིལ་ཆོག་ཡིད་འོང་འཕྲེང་བ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་རྣམས་པཎྜི་ཏ་དུས་ཞབས་པ་ཞེས་བྱ་བས་མཛད་དོ། །མདོར་བསྡུས་དང་པོ་ལ་སློབ་དཔོན་མི་གཡོ་སྙིང་པོས་བཤད་སྦྱར་སྙིང་པོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མཛད་པ་དང༌། སཱ་དྷུ་པུ་ཏྲས་མཛད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་དཀྱིལ་ཆོག་གཉིས། བལ་བོ་མཻ་ཏྲི་པས་མཛད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང༌། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་དུས་ཞབས་པས་མཛད་པ་གཉིས། མཚན་བརྗོད་སྒྲུབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཛད་ཟེར་བ་གཅིག སྙིང་
Chinese
和实践不一样的情况是有的。在那之后，被称为觉囊派译本的是两位译师翻译的。松译本语音和意义相符，词句组合也很好。但是，对于意义方面没有完全理解的地方，也参考了旧译本和校正译本等。精通语音和意义的人很好地进行了研究，也进行了翻译修改。很多重要的地方都是法王一切智亲自修改的，因此比其他新译本加持力更大。从那以后，据说也有零星的翻译修改者出现，但仅仅是出现而已，没有经过闻思的确定。后来的续部由嘉南洛扎瓦和谢吾洛扎瓦翻译。后来，觉囊派译师洛哲华对十一个偈颂的翻译缺失进行了补正，并对其他的翻译进行了正确的修改。敦丹涅巴，班禅月护的自译是主要的，也有其他的翻译修改。妙吉祥称的见解入门简释，是觉囊派一切智的亲传弟子根邦曲扎华桑翻译的。此外，关于吉祥时轮金刚方面，翻译了很多注释的论典。《灌顶略义释》名为《敦丹杜巴》，是那若巴造的，还有《时轮足》造的，以及没有作者署名的，后来布顿翻译的，还有南杰华桑波造的，邦洛翻译的，以及萨度布扎造的，杰波达瓦的译本，共有五个注释。后面的三个是第一个的追随者。《灌顶次第》的注释是印度达日卡巴所作，还有《难解释莲花鬘》，以及《时轮金刚的修法支分四法》和《支分十一法》两个坛城仪轨《悦意之鬘》。这四个都是班智达时轮足所作。《略义第一》由导师不动藏作了名为《释疏心要光明》的论著，以及萨度布扎所作的修法和坛城仪轨两种，尼泊尔弥勒巴所作的修法，以及俱生修法游戏金刚和时轮足所作的两种，名为《名号赞修法》据说是一位菩提萨埵所作。
English
There are indeed differences in theory and practice. After that, the translations known as the Jonang translations were done by two translators. The Shong translation has accurate phonetics and meaning, and the sentence structure is good. However, for those parts where the meaning was not fully understood, they also consulted the old translations and corrected translations. Those who were proficient in phonetics and meaning studied well and also made translation revisions. Many important places were personally revised by the Dharma Lord Omniscient, so it has greater blessings than other new translations. From then on, it is said that there were also sporadic translators who made revisions, but they only appeared and were not established through study and contemplation. The later tantras were translated by Gnyan Lotsawa and She'u Lotsawa. Later, the Jonang translator Lodro Pal corrected the missing translations of eleven shlokas and made accurate revisions to other translations. The self-translation of Dondam Nyenpa, Panchen Dagön, is the main one, and there are also other translation revisions. The "Brief Explanation of the View of Manjushri's Name" was translated by Künpang Chödrag Palzang, the spiritual son of the Omniscient Jonangpa. In addition, many commentaries on the Kalachakra were translated. The commentary on the "Brief Explanation of Initiation" called "Döndam Düpa" was written by Naropa, and also by Kalachakrapada, and one without an author's name, which was later translated by Butön, and one written by Namgyal Palzangpo, translated by Phanglo, and the translation of Sadhuputra by Je Pöparwa, making a total of five commentaries. The latter three are followers of the first. The commentary on the "Sequence of Initiation" was written by the Indian Darikapada, and also the "Difficult Explanation Lotus Garland," and the Kalachakra sadhana "Four Limbs" and the two mandala rituals "Eleven Limbs," "Garland of Delight." All four of these were written by the Pandit Kalachakrapada. For the "Brief Meaning First," the teacher Amitabha wrote a treatise called "Explanation of the Essence of Light," and the two sadhanas and mandala rituals written by Sadhuputra, the sadhana written by the Nepalese Maitripa, and the two co-emergent sadhanas, the Playful Vajra and the Kalachakrapada. The "Namasamgiti Sadhana" is said to have been written by a Bodhisattva.
Tibetan
པོ་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་རིམ་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་བྲམ་ཟེ་བསོད་སྙོམས་པས་མཛད་པ་དུས་འཁོར་གྱི་མན་ངག་གི་གཞུང་ཆུང་དུས་ཞབས་པས་མཛད་པ། སྦྱོར་དྲུག་གི་གཞུང་དཔེ་མེད་འཚོས་མཛད་པ། དེའི་འགྲེལ་བ་ཉི་མ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པ། རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱི་སྙིང་པོ་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་སྒྲུབ་ཉི་ཟླ་སྒྲུབ་པ། དུས་ཞབས་སྙན་བརྒྱུད། སྦས་པ་མིག་འབྱེད་རྩ་འགྲེལ། སྦྱོར་དྲུག་གི་མན་ངག་ཙི་ལུ་བས་མཛད་པ། ཤཱ་བཱ་རིའི་གཞུང་ཆུང༌། ཙ་མིའི་སྦྱོར་འཕྲེང༌། བི་བྷུ་ཏིའི་ནང་གི་སྙེ་མ། རྩ་ལྷུང་གི་གཞུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཛད་ཟེར་བ་གཅིག །དུས་འཁོར་གྱི་སྡོམས་ཚིག་དང༌། དུས་འཁོར་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་རས་མཛད་པ། ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱིས་མཛད་པ་རྩིས་ཀྱི་གཞུང་ཆུང་གསུམ། གཞན་ཡང་རབ་གནས་ཚོགས་འཁོར་སྦྱིན་སྲེག །རྣལ་ འབྱོར་མའི་གཏོར་ཆོག སཱ་དྷུ་ཀིརྟིས་བྱས་པའི་བསྟོད་པ་རྒྱུན་ཆགས་རྣམས་ཡོད་ལ། རྒྱུད་གཞན་གྱི་སྐོར་དུས་འཁོར་ལུགས་སུ་བཀྲལ་བ་ལ། མཚན་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ཉི་མ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཛད་པ་ཡོད། དཔེ་མེད་འཚོས་མཛད་ཟེར་བའི་མཚན་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ཚིགས་བཅད་མ་འདི་ཕལ་ཆེར་དེ་དང་བཤད་པ་མཐུན་ལ། པདྨ་དཀར་པོས་མཛད་ཟེར་བའི་མཚན་བརྗོད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་འདི་བཤད་སྒྲོས་དེ་དང་མི་མཐུན་ཡང་དུས་འཁོར་ལུགས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་གཉིས་ཀ་བོད་རྩོམ་ནི་མིན་པ་འདྲའོ། །རིགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་མཛད་ཟེར་བའི་འགྲེལ་པ་དང༌། །ཕན་ཡོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ནི་བོད་རྩོམ་ཟངས་མར་འདུག་ཅིང༌། བསྟན་འགྱུར་སྒྲིག་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དུས་འཁོར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡེབས་སུ་བཅུག་མོད། དུས་འཁོར་གྱི་ལུགས་ཡེ་མིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པའི་དབང་གིས་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་ཚལ་བསྡུ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་འཁོར་གྱི་ཆོས་སྐོར་ལ་མ་བཅུག་འདུག་ཀྱང༌། དགོངས་པ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་འདིའི་ཆོས་སྐོར་ཡིན་ངེས་ལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ནི་རྟག་གཉིས་ཀྱི་ལེའུ་ཐོག་མ་ལྔའི་འགྲེལ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཕྱག་རྡོར་སྟོད་འགྲེལ་ནི་བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་དང་པོའི་ཤོ་ལོ་ཀ་བྱེད་དང་བཅུ་གཅིག་གི་འགྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་མཆོག་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་དང༌། ཕག་མོ་བཅུ་གསུམ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཁྱབ་འཇུག་སྦས་པས་མཛད་པ་དང༌། དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་འཇིགས་མེད་ལྷས་མཛད་པ་དང༌། ད་རི་ཀ་པའི་གཞུང་ཕྲན་གཉིས་ཙམ་དང༌། དགྱེས་རྡོར་གྱི་དཀའ་འགྲེ
Chinese
名为“宝饰”的、主要阐述圆满次第的修法，由婆罗门布施者所著；时轮的口诀小论，由时轮足所著；六支瑜伽的论典，由无等措所著；其注释，由日吉祥所著；三瑜伽之精华显明、智慧眼修法、日月修法；时轮足耳传；隐蔽开眼根本释；六支瑜伽的口诀，由孜鲁巴所著；夏瓦里的论典小品；匝弥的串修法；毗布底内的穗；根本堕论，据说由菩提萨埵所著一部。时轮的总结词，以及名为“入时轮”的论典，由阿巴亚嘎绕所著；喀且班禅释迦师利所著的历算小论三部。此外，还有开光、会供、火供，瑜伽母的朵玛仪轨，萨度吉尔帝所作的赞颂等持续不断的仪轨。其他续部的方面，按照时轮的方式阐释的有：名称赞的注释《甘露滴》，由日吉祥智慧所著。据说由无等措所著的名称赞注释偈颂体，这大部分和那个说法一致。据说由白莲花所著的名称赞注释，这个说法和那个不一致，但是时轮的风格，那两个似乎都不是藏文作品。据说由种姓具足名称吉祥所著的注释，以及利益的注释，是藏文作品无疑，虽然《丹珠尔》的编纂者们将其放入时轮的类别中，但完全不是时轮的风格。还有，由于续部的体性不相同，所以《丹珠尔》的汇集者们没有将其放入时轮的法类中，但是因为观点相同，所以肯定是这个法类，金刚心注释是二谛的最初五章的注释，胜乐轮上部注释是胜乐根本续第一品颂词一和十一的注释。同样，胜乐轮的修法由金刚手所著，以及十三尊金刚亥母的修法由遍入隐蔽者所著，以及其坛城仪轨由无畏天所著，还有达日嘎巴的小论两部左右，以及喜金刚的难释。
English
The practice method called "Ornament of Po," which mainly explains the completion stage, was written by the Brahmin Almsman; the small treatise on the instructions of the Kalachakra, was written by the Kalachakra Foot; the treatise on the Six Yogas, was written by Matchless Tso; its commentary, was written by Nima Pal; the essence of the Three Yogas made clear, the practice of the Eye of Wisdom, the practice of the Sun and Moon; the oral transmission of the Kalachakra Foot; the Hidden Eye-Opener Root Commentary; the instructions on the Six Yogas, was written by Tsillu; the small treatise of Shavari; the Rosary of Practices of Tsami; the Ear of the Inner Vibhuti; the treatise on the Root Fall, said to be written by a Bodhisattva. The summary words of the Kalachakra, and the treatise called "Entering the Kalachakra," was written by Abhayakara; three small treatises on calculation written by Kashmiri Great Pandit Shakya Shri. In addition, there are consecrations, feast gatherings, fire offerings, the torma ritual of the Yogini, and continuous rituals such as the praise made by Sadhu Kirti. In terms of other tantras, explained according to the Kalachakra system, there is the commentary on the Name Praise, the Drop of Ambrosia, written by Nima Pal Yeshe. The Name Praise commentary in verse, said to be written by Matchless Tso, is mostly consistent with that explanation. The Name Praise commentary, said to be written by White Lotus, this explanation is not consistent with that, but it is in the Kalachakra style, and both of those seem not to be Tibetan works. The commentary said to be written by the Lineage Holder Jampal Drakpa, and the commentary on Benefits, are definitely Tibetan works, although the compilers of the Tengyur put them in the category of Kalachakra, but they are not at all in the Kalachakra style. Also, because the nature of the tantras is not the same, the collectors of the Tengyur did not put them in the Dharma category of Kalachakra, but because the views are the same, it must be this Dharma category, the Vajra Heart Commentary is the commentary on the first five chapters of the Two Truths, and the Upper Commentary on Vajrapani is the commentary on verses one and eleven of the first chapter of the Root Tantra of Chakrasamvara. Similarly, the practice method of Chakrasamvara was written by Vajrapani, and the practice method of the Thirteen Vajravarahi was written by All-Pervading Hidden One, and its mandala ritual was written by Fearless God, and about two small treatises of Darika, and the Difficult Explanation of Hevajra.