Tibetan
ཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལའང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་གཉིས་ཡོད་མོད། སློབ་པས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲོ་ནི་ནུས་སོ། །ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་སེམས་པ་སྲིད་དེ། ཕྱི་རོལ་དོན་འགོག་གི་རིག་པས་ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་གཅིག་པུ་ལས་མ་འདས་པར་འཇོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷར་འགྱུར་བ་ལ་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་མི་དགོས་སྙམ་ན། འདིར་འཆད་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་བསྟུན་དགོས་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་དོན་འགོག་གི་རིག་པ་སོགས་བརྟགས་དོན་འཚོལ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་དང་བསྟུན་པ་མི་དགོས་སོ། །སྤྱིར་རིག་པ་དེ་དང་བསྟུན་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དེར་འགྱུར་བ་ག་ལ་སྲིད། ཡང་དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནམ་དུ་ཡང་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲངས་དང་ཁ་དོག་ཚད་དང་ས་བོན་ངེས་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་མི་ནུས་ལ། ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ནི། ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་རྣམ་འཕྲུལ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡང་ཡོད། སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་འབྲང་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ་ཡང་ཡོད། གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ལ་འཁོར་སློབ་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱང་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་སོ། །དེས་ན་ཁ་ཅིག་གསང་སྔགས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་གི་ལྷ་ཚོགས་ཡིན་ན། རྒྱུད་གཅིག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་དང༌། རྣམ་དབྱེ་གང་ཡང་མི་ཤེས་ཤིང་མ་གོ་བཞིན་དུ་ཡུས་ཆེན་པོས་འོ་དོད་འབོད་པ་ནི། བླུན་ཅིང་བློ་ཁུལ་དོག་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ནའོ། །ཡང་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྔོན་སྟོན་པས་རྒྱུད་གསུངས་པའི་དུས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གང་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཡུལ་གྱི་འཁོར་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་རང་རྒྱུད་པ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང༌། དབང་བསྐུར་གང་ལས་ ཐོབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་གཅིག་པའི་རྣམ་གཞག་གཙོ་ཆེ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་བ་ལས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ཐ་དད་པར་བཤད་པའང་ཡོད་དམ། ཡང་འཁོར་ཚོགས་གཞན་ཐམས་ཅད་གཙོ་བོས་སྤྲུལ་པ་ངེས་པར་ཡིན་པ་རྣམས་ལའང་དཀྱིལ་འཁོར་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རིགས་དང་རིགས་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་འཚོལ་བར་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་པོས་མོས་པ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང༌། སྔོན་སྟོན་པས་ཇི་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་ལྟར། རང་གི་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་ཡིན་པ་དང༌། གཙོ་བོས་ཀྱང་འཁོར་རྣམས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པ་དང༌། འཁོར་རྣམས་ནང་ཚན་དུ་ཡང་རིགས་དང་རིགས་ཅན་དམིགས་བསལ་གསུངས་པ་རྣམས་བློ་སྦྱོང་བའི་དོན་དུ་དེ་དང་དེའོ་ཞེས་རློམ་ཚོད་དུ་ཡེ་ཤེས་གཅིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གོ་ཞིང་ནུས་ན་རང་གི་ཡིད་ངོར་ཤར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དུས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞེངས་པ་དེ་ཡིན་པར་རློམ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། དེ་ཡང་ལོངས་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྐུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང༌། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པར་ཡང་མོས་དགོས་མོད། དེ་ཐམས་ཅད་མོས་པས་སྒོམ་ཚུལ་ཡིན་པས། དངོས་གནས་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་རང་གི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སྤྲུལ་ལོངས་ཆོས་གསུམ་པོ་གང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་རྒྱུད་ལ་སྣང་བའི་ཆ་ཡིན་གྱི། སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་དངོས་མ་ཡིན་པས་གཙོ་འཁོར་དེ་དག་ལ་རྒྱུད་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གང་ཡང་མི་འཇུག་སྟེ། གཙོ་འཁོར་རེ་རེ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་བའི་རྒྱུད་གཅིག་ ལ་གནས་པ་ཙམ་ཡིན་མོད། རེ་རེ་བཞིན་རྒྱུད་དུ་གྲུབ་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པ་པོའི་རྒྱུད་གཅིག་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཡང་གང་ཟག་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ངོར་ཤར་བའི་ལྷ་མཉམ་པོ་ལ་མོས་པ་སྦྱོར་ཚུལ་མ་གཏོགས་དངོས་གནས་ལ་གཙོ་བོས་འཁོར་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་ལ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་དང༌། ལྷ་སྐུ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱི་དང་རྒྱུ་འབྲས་མེད་མོད་ཀྱི། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་ལ། གཞན་སྣང་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ཀར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱུ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཡེ་ཤེས་ལས་འབྲས་བུ་ལྷ་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་བྱུང་བར་ཁས་ལེན་མོད། རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་ལམ་དུ་བྱེད་དུས་སྐད་ཅིག་དང་པོར་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་བསྒོམས། གཉིས་པར་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་བསྒོམས། གསུམ་པར་ལྷ་སྐུ་བསྒོམས་ནས་སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུར་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་
Chinese
当获得悉地成就时，瑜伽士即是智慧本尊。对此也有有学和无学两种。即使是有学者，也能从一个智慧中变幻出无量坛城。又说坛城只是心的显现，有些人可能会这样想：因为外境断灭的理性能使一切显现不超出自心，所以要安立一切显现不超出自心。认为要变成世间神，不需要不是自心显现的东西。这里所讲的，都要顺应世间世俗谛，不需要顺应外境断灭的理论等寻求考察意义的理论。一般来说，如果顺应那个理论，那么世间神这个名称就不成立，又怎么可能变成那样呢？还有，胜义智慧本尊的坛城，无论何时也没有差别，因为是遍一切相之自性，所以不能绝对地确定数字、颜色、大小和种子字。而对于世俗色身的坛城轮，也有显示一个智慧的各种不同变幻。也有通过追随以前的身体，可以安立不同续部的名称。因为主尊佛陀有眷属弟子和凡夫，所以也有不同续部的本尊众，因此不一定都是一个续部。因此，有些人说，如果是密咒一个坛城的本尊众，那么一定遍布于一个续部，这样不了解理由和差别，也不明白，就大声呼喊，这只是愚蠢和心胸狭窄的表现。又如果仅仅是从无上瑜伽的角度来说，以前导师宣说续部的时候，为了专门调伏的所化，在哪个坛城中灌顶，就以那个坛城为主。那么，接受灌顶的对境眷属，虽然大多是自续部，续部不同，但是从哪里获得灌顶的那个坛城的本尊众，那些都是一个续部的安立为主，也有像不共秘密中所说的那样，说是续部不同的吗？还有，所有其他的眷属众，一定是主尊的化现的那些，也对...
English
When siddhis are attained, the yogi is the wisdom deity. There are two types of these, those with learning and those without. Even those with learning can emanate limitless mandalas from a single wisdom. Furthermore, when it is said that the mandala is merely an appearance of the mind, some might think in this way: because the logic of denying external objects requires that all appearances not go beyond one's own mind, it is necessary to establish that all appearances do not go beyond one's own mind. If one thinks that becoming a worldly deity does not require something that is not an appearance of one's own mind, then what is explained here must accord with the worldly conventional truth, and there is no need to accord with the logic of denying external objects, etc., which are logics for seeking to investigate meaning. In general, if one accords with that logic, then the name 'worldly deity' is not established, so how could one become that? Furthermore, the mandala of the ultimate wisdom deity never has any distinctions, but because it is the nature of being all aspects, one cannot definitively fix numbers, colors, sizes, and seed syllables. However, for the wheel of the mandala of the conventional form body, there are also displays of various different emanations of one wisdom. There are also cases where one can apply the designation of different tantras through following the previous body. Because the main Buddha has retinue disciples and ordinary beings, there are also assemblies of deities of different tantras, so it is not necessarily all one tantra. Therefore, some people say that if it is an assembly of deities of a single secret mantra mandala, then it must be pervaded by a single tantra, and they shout loudly without knowing the reason or the distinctions, and without understanding, which is merely a manifestation of foolishness and narrow-mindedness. Furthermore, if one considers only the context of unsurpassed yoga, when the teacher previously taught the tantras, for the disciples to be specifically trained, whichever mandala they were initiated into, that mandala was the main one. Then, although most of the retinue who received the initiation were of their own tantra, and of different tantras, the assembly of deities of that mandala from which the initiation was received, the establishment of those as being of one tantra is the main thing, but are there also cases where it is said to be of a different tantra, such as in the Uncommon Secret? Furthermore, for all the other retinue assemblies, which are definitely emanations of the main deity, also...
Chinese
就此坛城而言，各种姓和具姓的化身次第也无需寻觅而自然显现。同样，瑜伽行者修习信解之法，也应如昔日导师所展示的坛城一般。自己以意念观修的坛城，即是胜者的智慧坛城本身，主尊亦是眷属的化身，眷属内部也应如所说之姓和具姓的差别，为了调伏自心，应以“此即彼”之想，于一智慧坛城中生起慢心。如果理解并有能力，则对于自己意念中显现的坛城，不仅应认为其是导师释迦牟尼佛所建立的时轮坛城，而且应认为其是报身，报身也由法性胜义坛城的次第所生，故而也应信解其是暂时的报身和法界坛城。然这一切皆是信解之观修方式，实际上，只是修行者自己意识的显现而已，并非化身、报身、法身三者中的任何一个。这些是显现于相续中的部分，并非补特伽罗的真实相续，故而对于主眷，不应施以相续一异之名言，因为主眷各自仅存在于瑜伽士的一个相续中，但各自也并非成立为相续。虽然被修行者的一个相续所摄持，但除了对同一时间显现于一人意念中的诸佛进行信解之外，实际上主尊化现眷属等是不合理的。同样，就胜义而言，法性智慧的阿 আলি（藏文，梵文天城体，ā li，梵文罗马拟音，阿字）和迦 kali（藏文，梵文天城体，kā li，梵文罗马拟音，嘎字）与佛身本体相同，故而无有先后和因果，然就显现方式而言，则以因果之方式存在。在其他显现的报身和化身二者之状态中，承认从因阿 আলি（藏文，梵文天城体，ā li，梵文罗马拟音，阿字）和迦 kali（藏文，梵文天城体，kā li，梵文罗马拟音，嘎字）的智慧中，果佛身的智慧真实产生。瑜伽士在将与之相似之法作为道用之时，第一刹那观修阿 আলি（藏文，梵文天城体，ā li，梵文罗马拟音，阿字）和迦 kali（藏文，梵文天城体，kā li，梵文罗马拟音，嘎字），第二刹那观修二者融合为一，第三刹那观修佛身，以前者为因，后者为果。
English
In terms of this mandala, the succession of emanations of lineages and those possessing lineages also arise without needing to be sought. Similarly, the way a yogi cultivates faith is also like how the teacher previously showed the mandala. That mandala meditated upon by one's own mind is also the actual wisdom mandala of the victors, and the main deity is also the emanation of the retinue, and within the retinue, the distinctions of lineages and those possessing lineages that are specifically mentioned are for the purpose of training the mind, and one should take pride in the mandala of one wisdom with the presumption that 'this is that.' Furthermore, if one understands and is capable, then for the mandala that appears in one's mind, not only should one presume that it is the Kalachakra mandala established by the teacher Shakyamuni Buddha, but also that it is the Sambhogakaya, and the Sambhogakaya also arises from the order of the Dharmata ultimate mandala, so one must also have faith that it is the temporary Sambhogakaya and the Dharmadhatu mandala. However, all of that is the way of meditating with faith, and in reality, it is merely the appearance of the practitioner's own consciousness, and it is not any of the three kayas of Nirmanakaya, Sambhogakaya, and Dharmakaya. Those are aspects that appear in the continuum, but they are not the actual continuum of the individual, so one should not apply the terms of one or different continuums to those main deities and retinues, because each main deity and retinue only abides in one continuum of the yogi, but each one is not even established as a continuum. Although it is gathered by one continuum of the practitioner, it is not reasonable for the main deity to emanate the retinue, etc., in reality, except for applying faith to the assembly of deities that appear in the mind of one person at one time. Similarly, in terms of the ultimate, the 阿 আলি (Tibetan, Sanskrit Devanagari, ā li, Romanized Sanskrit, a-character) and 迦 kali (Tibetan, Sanskrit Devanagari, kā li, Romanized Sanskrit, ka-character) of the wisdom of Dharmata and the deity's body are the same essence, so there is no before or after and no cause and effect, but in terms of appearance, they exist as cause and effect. In the state of both the other-appearance Sambhogakaya and Nirmanakaya, it is acknowledged that the wisdom of the deity's body actually arises as the result from the wisdom of the cause 阿 আলি (Tibetan, Sanskrit Devanagari, ā li, Romanized Sanskrit, a-character) and 迦 kali (Tibetan, Sanskrit Devanagari, kā li, Romanized Sanskrit, ka-character). When the yogi makes the method similar to that into the path, in the first moment, he meditates on 阿 আলি (Tibetan, Sanskrit Devanagari, ā li, Romanized Sanskrit, a-character) and 迦 kali (Tibetan, Sanskrit Devanagari, kā li, Romanized Sanskrit, ka-character), in the second moment, he meditates on the two merging into one, and in the third moment, he meditates on the deity's body, taking the former as the cause and the latter as the result.