Tibetan
་མཚུངས་པར་ནམ་མཁའ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངང་ནས་ཁམས་དེ་དང་དེའི་ལྷ་ཚོགས་སྤྲོ་བ་དང༌། སྐུའི་རྣམ་པ་སྤངས་ཏེ་ཐིག་ལེར་ཞུ་བའི་བདེ་སྟོང་ད་ལྟ་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་ཞིང་མྱོང་བ་དེ་ལས་བཞེངས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་གཉིས་ཀར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་བདེ་སྟོང་ཙམ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་མི་ཐོབ་བོ་སྙམ་ན། འདིར་རྣམ་མེད་དེ་མ་ཡིན་མོད། རྣམ་མེད་ཀྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐད་དོད་མཎྜལ་ཞེས་པ། སྙིང་པོ་ལེན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པས་འདོད་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་བདེ་བ་ལེན་པའོ། །ད་ལྟ་སྟོང་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་སླར་འགྲོ་བ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སྟོང་པ་ལས་བཞེངས་ནས་འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་སྐུར་གྱུར་པས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་སྤྲོ་བར་མཛོད་ཅིག ཅེས་ཚིག་གསུམ་པ་འདིས་མཁའ་ཡེར་མ་ཟད་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྤྲོ་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པའང་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཡུམ་གྱི་དོན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་པོས་ཐིག་ལེ་ནོར་བུ་ནས་ཡར་ལྟེ་བར་བྱོན་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ནི། བདག་ས་ཁམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རླུང་ལྟེ་བར་བཅིངས་པའི་མཐུ་ལས། ལམ་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དུས་འཁོར་ཁྱོད་ཞུ་བའི་རྣམ་པ་ལས་བཞེངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིགས་ ཀྱི་ལྷ་སྤྲོ་བས། བདག་གི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མཛོད་ཅེས་སོགས་འབྲུ་གནོན་པ་ནི། འབྲས་བུ་བཞི་རྣམ་པ་ལམ་ཕྱེད་བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། རྫོགས་རིམ་འཛིན་པ་རྗེས་དྲན་སོགས་དང་སྦྱར་ན་འགྲིག་རུང་ཙམ་ཡིན་ཡང༌། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་མི་འགྲིག་ཅིང༌། འདིར་ཡང་རྫོགས་རིམ་སོགས་ལ་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ལ་འགྲིག་དགོས་པས། བཤད་པ་དེ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ལས་རྒྱལ་གྱི་སྐབས་འདིར་འབྲེལ་མེད་དོ། །ཡང་སྐལ་བ་བཟང་པོ་སྟོན་པས་སྲིང་མོ། ཡོན་ཏན་འཇོ་བའི་ཕྱིར་བུ་མོ། ཞེས་འཆད་ཅིང་ཚ་མོ་ལ་འདི་ཡིན་གྱི་སྒྲ་བཤད་མེད་པར་བུ་མོ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་འཆད་པ་ནི། བསྡུ་གསོག་མང་པོ་བྱས་ཀྱང་མ་འདང་བ་སྟེ། སྒྲ་བཤད་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་ཆགས་ལམ་གྱི་མས་བརྟན་དང་སྦྱོར་ན། ལས་རྒྱའམ་ཡེ་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལ་མ་སོགས་ཚང་བའི་ཚུལ་སྒྲ་བཤད་ཙམ་མ་ཡིན་པ་དག་ཡོད་པ་གོ་བ
Chinese
同样在安住于虚空和智慧的喜乐之中，从彼处和彼处的本尊众生起，舍弃身形显现，融入明点的乐空，现在请从亲身体验和感受的那个境界中生起。这显示了两种含义。如果认为仅仅是无相的乐空无法获得坛城之名，那么，这里并非全无形象。即使是从无相的反面来说，也可以成立，因为坛城的梵文是“曼荼罗(梵文天城体：मण्डल，梵文罗马拟音：maṇḍala，汉语字面意思：坛城)”，也包含着取精华之意，因此，所求之事的精华就是取乐。现在，从体验空性中再次出离，为了救度众生脱离轮回，以大悲之心从空性中生起，成为众生的怙主时轮金刚之身。请使身语意的坛城本尊众欢喜。这第三句祈请文不仅是虚空，也祈请了所有本尊众欢喜。有些人认为，母亲的意义是使众生相续中生起智慧，瑜伽士修行时，从明点宝珠向上升至脐轮，安住于同因之果，这是因为我以地界的坛城之气系缚于脐轮的力量，从道时之智慧金刚时轮您融入的状态中生起，使智慧族的本尊欢喜，请如我所愿成办等等，这是压制字句。如果将四果四相道半生起次第微细瑜伽和圆满次第执持忆念等结合起来，勉强可以，但与果位佛地结合则不合适。这里也不是对圆满次第等生起傲慢，而是必须对果位佛地生起傲慢才合适。因此，那种说法与生起次第胜过圆满次第的场合无关。还有，善劫经中说姐妹是“为了倾注功德的女儿”，并且对侄女没有“这是什么”的词源解释，而是说“因为是从女儿而来”等等，这些收集了很多，但仍然不够。仅仅是这些词源解释并不能使之成立。如果与贪欲道的母稳固结合，那么，事业手印或智慧手印本身就具备了母亲等所有要素，这不仅仅是词源解释，而是可以理解的
English
Similarly, while abiding in the bliss of emptiness and wisdom, arise from that realm and the assembly of deities therein. Abandoning the form of the body, dissolve into the bindu of bliss and emptiness. Now, please arise from that state of experiencing and feeling. This shows both meanings. If one thinks that the term "mandala" cannot be obtained for mere formless bliss and emptiness, then here it is not entirely without form. Even if it is from the opposite aspect of formlessness, it can be established, because the Sanskrit word for mandala is "mandala (Sanskrit Devanagari: मण्डल, Sanskrit Romanization: maṇḍala, Chinese literal meaning: altar)", which also includes the meaning of taking the essence. Therefore, the essence of what is sought is to take bliss. Now, arising again from the experience of emptiness, in order to liberate beings from samsara, arise from emptiness with great compassion, becoming the body of the Lord of Beings, Kalachakra. Please make the deities of the body, speech, and mind mandala rejoice. This third verse of supplication not only addresses emptiness, but also supplicates all the deities to rejoice. Some say that the meaning of "mother" is to generate wisdom in the minds of beings, and that when a yogi practices, the bindu jewel rises upwards to the navel, abiding in the result of the same cause. This is because of the power of my binding the wind of the earth mandala to the navel. Arising from the state of dissolving into the wisdom vajra Kalachakra of the path, please make the deities of the wisdom family rejoice, and accomplish as I desire, etc. This is suppressing the words. If one combines the four fruits, the four aspects, the half-stage subtle yoga of the generation stage, and the retention and recollection of the completion stage, it is barely acceptable. However, it is not appropriate to combine it with the ground of Buddhahood. Here, it is not about being arrogant towards the completion stage, etc., but it must be appropriate to be arrogant only towards the ground of Buddhahood. Therefore, that explanation is irrelevant in this context of the generation stage surpassing the completion stage. Furthermore, the Fortunate Aeon Sutra says that sisters are "daughters for pouring forth qualities," and there is no etymological explanation of "what is this" for nieces, but rather it is said "because they come from daughters," etc. These have been collected a lot, but it is still not enough. These etymological explanations alone cannot make it so. If it is combined with the mother's stability of the desire path, then the action mudra or wisdom mudra itself possesses all the elements of the mother, etc. This is not just an etymological explanation, but it can be understood.
Tibetan
ར་གྱིས་ཤིག ཁ་ཅིག་གླུས་བསྐུལ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ་ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་ནས། ཞུ་བ་དང་བསྐུལ་བ་དང་བཞེངས་པ་ལན་གཉིས་བྱེད་ཅིང༌། སྔོན་མ་ལ་བསྡུས་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་དང་ཕྱི་མ་ལ་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་གིས་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་གསང་སྔགས་པ་སུ་ལའང་མ་གྲགས་པའི་བར་བཅོལ་ཡིན་ལ། བདེ་བ་རྫོགས་པའི་སླད་དུ་བསྐུལ་བ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་མ་གོ་བ་དང༌། སྒྲུབ་ལེའི་མདོར་བསྡུས་གཉིས་པའི་འཇུག་དང༌། གསུམ་པའི་འགོར་གསུངས་པ་གཉིས་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དམ་སྔ་མ་ནི་གོ་བ་སྐྱེ་སླ་བའི་ཕྱིར་འཕྲོས་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་པ་མ་གོ་བར་དོན་ཚན་ཐ་དད་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་བར་སྣང་ ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གཙོ་བོ་བཞེངས་པ་དང་འཁོར་སྤྲོ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཞེས་པའི་གླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནས། དེ་རྣམས་སྔོན་བཞིན་བསྐྱེད་ཀྱང་ཆོག་གོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བདེ་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་དེ་གླུས་བསྐུལ་བ་གསན་ནས་རྣལ་སད་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་གཟིགས་བཞིན་པའི་ངང་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་སྤྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཧཱུཾ་དང་རྡོ་རྗེ་ལས་གཙོ་བོ་བསྐྱེད་ཅིང༌། ཇི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་དང་ལྡན་ཞིང་རྒྱལ་བའི་བདག་པོའི་ཅོད་པན་ཞེས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་ཅོད་པན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་འཁྱུད་པར་འགྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི། སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབབ་པ། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་གྱིས་ཏེ། དེའི་སྙིང་གར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་ནོ་ཞེས་འགྲེལ་ཆེན་དུ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དུ་སྙིང་གར་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབབ་པ་ཞེས་སྦྱོར་དགོས་ཏེ་ཚིག་འདིས་སྦྱང་བྱ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་གཙོ་མོ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མའི་ངོ་བོར་མོས་དགོས་ཤིང༌། གོང་བཞིན་གཙོ་བོའི་དབུ་རྒྱན་ཡང་རྒྱས་བཏབ་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རིགས་ཉིད་མཚོན་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་དབུ་རྒྱན་ཡིན་ ནོ། །འདིར་གཞན་མང་པོ་དག་རྒྱལ་མཆོག་དང་པོའི་གཙོ་བོ་ཡབ་མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྒྱས་བཏབ་ཅན་ལ། ཡུམ་ཤེས་ཕྱིན་མའི་ངོ་བོ་སྣ་ཚོགས་ཡུམ་ཡིན་པས་གཙོ་བོའི་རིགས་བདག་གིས་རྒྱས་འདེབས་ལུགས་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཡབ་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡུམ་ཡེ་ཤེས་སྦྱོར་བར་འགྲོ་ཞིང༌། འདིར་གཙོ་བོ་རྡོར་སེམས་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱས་བཏ
Chinese
且说，有些人误解了“以歌劝请乃是两种”这句话，将祈请、劝请和迎请做了两次。之前以总续部的词句劝请，之后以根本续部的词句劝请。这是任何密宗师都未曾听闻的穿插。没有理解为了圆满安乐，必须在细微劝请瑜伽的场合中运用。以及《修法简编》第二品的结尾和第三品的开头所说的两种，是简略指示和详细解说，或者前者是为了容易理解而作为余论所说，没有理解而执着为两个不同的意义，因此显得错误。第二是迎请主尊和开展眷属两种。第一是从“以歌等”到“那些也和之前一样生起也可以”。也就是之前进入乐空三摩地的那位，听闻歌声劝请后，如从睡眠中醒来一般，在观视一切器情如幻化的状态中，开展所有坛城。也就是从吽（ཧཱུྃ，hūṃ，吽，种子字）和金刚中生起主尊。如是所说：“具有金刚之庄严，以及胜者之主之顶髻”指的是不动佛的顶髻。“以智慧而拥抱”指的是空性的坛城降临。金刚界自在母，也就是种种母。在她的心间有孩童们的容颜，这是在《大疏》中所说的。对此，必须结合“如孩童们的容颜般，空性的坛城降临于心间”，因为这句话清楚地显示了所要净化的对象。此时，必须观想主母为金刚界自在母的体性。和之前一样，主尊的头饰也没有加以扩展，因为主尊是不动佛的体性，因此唯有象征自己部族的不动佛头饰。在此，许多其他人将第一胜乐金刚的主尊，父亲不动佛的体性，视为金刚萨埵的扩展，母亲般若佛母的体性视为种种母，因此主尊的部主以扩展的方式，识蕴与智慧，父亲识蕴与母亲智慧相结合。在此，主尊金刚萨埵是不动佛的扩展
English
Furthermore, some people misunderstand the phrase "invitation through song is of two kinds," and perform the requesting, urging, and inviting twice. Previously, they urge with the words of the condensed tantra, and later they urge with the words of the root tantra. This is an interpolation unheard of by any secret mantra practitioner. They have not understood that for the sake of complete bliss, it must be applied in the context of subtle urging yoga. And the two things said at the end of the second chapter of the Compendium of Practices and at the beginning of the third chapter are brief instructions and detailed explanations, or the former is said as a digression because it is easy to understand. It seems to be a mistake to hold on to two different meanings without understanding. The second is the two kinds of invoking the main deity and expanding the retinue. The first is from "with songs etc." to "those can also be generated as before." That is, the one who previously entered the samadhi of bliss and emptiness, after hearing the urging of the song, becomes as if awakened from sleep, and in the state of viewing all vessels and essences as illusory, expands all mandalas. That is, the main deity arises from Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，吽，seed syllable) and Vajra. As it is said, "Having the adornment of Vajra, and the crest of the Lord of the Conquerors" refers to the crest of Akshobhya. "Embraced by wisdom" refers to the descent of the mandala of emptiness. Vajradhatvishvari, that is, the manifold mother. In her heart is the face of children, as stated in the Great Commentary. In this regard, it is necessary to combine "like the faces of children, the mandala of emptiness descends into the heart," because this sentence clearly shows the object to be purified. At this time, it is necessary to regard the main mother as the nature of Vajradhatvishvari. As before, the main deity's headdress is also not expanded, because the main deity is the nature of Akshobhya, therefore only the Akshobhya headdress representing one's own family. Here, many others regard the main deity of the first Supreme Victor, the father Akshobhya's nature, as an expansion of Vajrasattva, and the mother Prajnaparamita's nature as the manifold mother, therefore the family lord of the main deity combines in an expanded way, consciousness with wisdom, father consciousness with mother wisdom. Here, the main deity Vajrasattva is an expansion of Akshobhya.