Tibetan
ས་བུའི་རྒྱས་བཏབ་པ་དང༌། འབྲས་བུ་བདེ་ཆེན་དེ་ཉིད་རྒྱུ་སྟོང་གཟུགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །ཡང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཟུང་འཇུག་ནི་ཡང་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་བ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ནི། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གདོད་མའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་མི་འཕོ་བའོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་དེ་ནི་གདོད་མ་ནས་གྲུབ་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཡིན་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་སྲིད་མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ། རྣལ་ འབྱོར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཞིང་མ་རྟོགས་ལ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་དེ་ཐོབ་པའོ། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་མི་འགྱུར་བ་དེ། མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལ་རྒྱུ་དང་བདེ་བའི་ཆ་ལ་འབྲས་བུར་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་རྒྱུར་བྱས་ནས་བདེ་བ་འབྲས་བུར་དངོས་སུ་བྱས་པ་མིན་ཡང༌། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་བདེན་ལས་བདེ་བ་རྟོགས་པའི་ལམ་བདེན་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན། དུང་གི་མདོག་དབྱིབས་རགས་པ་མཐོང་བ་ལ་དམིགས་ནས། ཡུན་སྲིངས་ཏེ་ཞིབ་མོར་བལྟས་པ་ལས། ཁྱད་པར་མཐའ་དག་ཕྱི་ནས་རྟོགས་པ་ན། དུང་གི་མདོག་དབྱིབས་ལ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མེད་ཀྱང༌། དུང་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་རགས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་འཛིན་པ་དེ་ལས། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་ན། ཡུལ་ལའང་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མིང་བཏགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མྱ་ངན་འདས་པ་བྲལ་བའི་གཟུགས། །འཁོར་བ་ལས་འདས་མི་འགྱུར་བ། །དེ་དག་སྦྱོར་བ་གཉིས་མེད་མཆོག །རྟག་དང་ཆད་ལས་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་སྟོང་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། སྐུ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོན་པས་ཆད་པའི་མྱང་འདས་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་འདས་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དང༌། འཁོར་བའི་རྒྱུ་འགྱུར
Chinese
如同以土地滋养种子，为了使果实大乐显现为空性色相的一切形态，所以是以因来滋养果。再说，空性与慈悲无别，因果双运，是真正空性执持色相之特征，即显现为色相之形态，这是因。大慈悲，不变明点的安乐之特征，是果。如此的空性与慈悲无别，称为胜义菩提心，因为这是原始法界，自性不变故，是不可变的。如此的空性与慈悲无别，虽然是本初成就的不变安乐，但是瑜伽士在尚未成就不可变的明点之前，瑜伽士自己不会现前，也不会证悟，一旦现前就获得了它。安住于该空性，因为显现为现量获得该不变性，所以空性之部分说是因，安乐之部分说是果，从体性的角度来说没有差别，所以不能安立为因果之事物。因此，虽然不是以空性作为因，安乐作为果而实际成立，但是从证悟空性的道谛中，会生起证悟安乐的道谛。譬如，以见到海螺粗大的颜色形状为对境，持续不断地仔细观察，从外面证悟一切差别时，海螺的颜色形状虽然没有因果二者，但是见到海螺的意识刹那，最初只是执持粗大的形象，从那之后，意识刹那生起执持细微形象时，对于境来说，也同样安立前后为因果。第二，脱离寂灭之色，超越轮回，不可变，这些二者结合是无上，必定从常断中解脱。其中，使脱离寂灭之边的法是空色，因为示现各种身相，所以不住于断灭之寂灭。使超越轮回之边的是不可变的安乐，因为是远离一切戏论之相，以及轮回之因变化。
English
Like nourishing a seed with soil, in order for the fruit of great bliss to manifest as all forms of emptiness and appearance, it is the cause that nourishes the fruit. Furthermore, the inseparability of emptiness and compassion, the union of cause and effect, is the characteristic of true emptiness holding the image, that is, appearing in the form of an image, which is the cause. Great compassion, the characteristic of the unchanging bliss of the bindu, is the fruit. Such inseparability of emptiness and compassion is called the ultimate bodhichitta, because it is the primordial dharmadhatu, and because its own nature is immutable, it is unchangeable. Such inseparability of emptiness and compassion, although it is the unchanging bliss that is primordially accomplished, as long as the yogi has not accomplished the unchanging bindu, the yogi himself will not realize it, and will not attain it until it is realized. Because abiding in that emptiness appears to be the direct attainment of that immutability, the emptiness aspect is said to be the cause, and the bliss aspect is said to be the fruit, but there is no difference in terms of essence, so it cannot be established as a cause-and-effect phenomenon. Therefore, although it is not that emptiness is made the cause and bliss is actually established as the fruit, the path of truth of realizing emptiness gives rise to the path of truth of realizing bliss. For example, focusing on seeing the rough color and shape of a conch shell, and continuously observing it carefully, when all the differences are realized from the outside, although there is no cause and effect between the color and shape of the conch shell, the moment of consciousness that sees the conch shell, which initially only grasps the rough image, from then on, when the moment of consciousness arises that grasps the subtle image, the earlier and later are also named as cause and effect for the object. Second, the form that is free from nirvana, transcends samsara, is immutable, the union of these two is supreme, and is definitely liberated from permanence and annihilation. Among them, the dharma that causes one to be free from the extreme of nirvana is emptiness and form, because it shows various forms of the body, so it does not abide in the annihilation of nirvana. What causes one to transcend the extreme of samsara is immutable bliss, because it is the aspect of being free from all elaborations, and the changing cause of samsara.
Tibetan
་བདེ་བ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དང༌། དངོས་པོ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྟག་མཐའ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་ཞིང་བདེ་བ་ནི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བས་རྟག་ཅིང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཡོད་པས་ཆད་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་མཐའ་དང་མི་འགྱུར་བས་ཀྱང་ཆད་མཐའ་ཡང་གནོན་ཏེ། གཟུགས་དང་བདེ་བ་དེ་དག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི། གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་མཆོག་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དངོས་མེད་ལས་བྱུང་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །གཟུགས་ནི་དངོས་པོ་མེད་ པ་མིན། །དངོས་པོ་ལས་བྱུང་མཚན་ཉིད་ཕྱིར། །འགྱུར་བ་མེད་པ་དངོས་པོ་མིན། །ཞེས་པ་ལ། སྟོང་གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྤངས་པས། དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལས་རང་བྱུང་རང་ཤར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཏེ་བྱུང་བ་དང་ཤར་བས་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མིན་ནོ། །འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་ཐིག་ལེ་རྣམས་འགགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མིན་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་རྟག་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཀྱང་མིན་ནོ། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཡང་དག་སྦྱོར། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་མེད་མཆོག །གཟུགས་དང་གཟུགས་མིན་རྣམ་པར་གྲོལ། །པྲ་ཕབ་མེ་ལོང་ལ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་ལས་གྲོལ་བའི་སྟོང་གཟུགས་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་དང་བདེ་བ་དོན་དམ་པའི་དངོས་མེད་གཉིས་བདེ་སྟོང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། ནམ་ཡང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ཟུང་འཇུག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཆོག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཡེ་ཤེས་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་ཕྱིར། གཟུགས་མིན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། པྲ་ཕབ་པའི་མེ་ལོང་ལ་རྐུན་པོའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ན། ཤ་རུས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་གཟུགས་མིན་ཞིང༌། མདོག་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པས་གཟུགས་མིན་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་སྲིད་པར་མི་འོང་སྟེ། །འགྱུར་མེད་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྲོ །ཕན་ཚུན་འཁྱུད་པ་ཞི་བ་སྟེ། །མ་ནིང་གི་ནི་གོ་འཕང་མཆོག །ཅེས་པ་ལ། སྟོང་གཟུགས་ནི་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདིས་སྲིད་པར་མི་འོང་ལ། འགྱུར་མེད་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
是由于快乐颠倒的体性之故。空色是具有一切相，并且由于舍弃了事物而必定从常边解脱，而快乐是由于自性不变而恒常，并且由于可以体验而从断边解脱。由于理由相同，所以色也压制常边，不变也压制断边，将色和快乐那些平等结合，就是无二双运殊胜，是不住涅槃。由于从无实有生起的体性之故，色不是事物。由于从事物生起的体性之故，不变不是事物。其中，空色是由于舍弃了微尘，虽然不是事物，但是由于从无事物的法界中自生自显的智慧之色的体性之故，即生起和显现，所以也不是无事物。不变的快乐是由于没有对境之故，并且由于事物明点等停止而生起的体性之故，不是事物，却作为大乐而恒常存在，所以也不是无事物。事物无事物如实结合，金刚瑜伽无二殊胜，色与非色完全解脱，如镜中显现影像。其中，从事物无事物中解脱的空色，胜义的事物和快乐胜义的无事物二者，安乐空性如实结合，因为任何时候都没有分别。金刚瑜伽双运无二殊胜。同样，由于没有微尘等有为法，所以从色的法中完全解脱，并且由于智慧有为的显现众多之故，从非色中完全解脱，如在磨光的镜子上显现盗贼的影像，因为没有血肉等所以是非色，并且因为存在颜色形状的相，所以不是非色一样。色不会产生有，不变不会去涅槃，互相拥抱是寂静，是阴阳人的胜妙果位。其中，空色是由于超离轮回的身语意三之故，并且由于是空性之故，因此不会由此产生有，不变是因为是大乐和一切智之故
English
It is because of the nature of the reversal of happiness. Empty form is all-encompassing, and because it abandons things, it is certainly liberated from the extreme of permanence, and happiness is constant because its nature does not change, and because it can be experienced, it is liberated from the extreme of annihilation. Because the reasons are the same, form also suppresses the extreme of permanence, and immutability also suppresses the extreme of annihilation. The equal union of those forms and happiness is the supreme non-dual union, the non-abiding nirvana. Because of the nature of arising from non-existence, form is not a thing. Because of the nature of arising from things, immutability is not a thing. In this, empty form is because it has abandoned subtle particles. Although it is not a thing, it is because of the nature of the wisdom form that arises spontaneously from the realm of non-things, that is, it arises and appears, so it is not a non-thing either. Immutable bliss is because there is no object, and because of the nature of arising from the cessation of things, bindus, etc., it is not a thing, but it exists constantly as great bliss, so it is not a non-thing either. Things and non-things are perfectly united, Vajra Yoga is the supreme non-duality, form and non-form are completely liberated, like a reflection in a mirror. In this, empty form liberated from things and non-things, the ultimate thing and the happiness, the ultimate non-thing, are perfectly united in bliss and emptiness, because there is never any separation. Vajra Yoga is the supreme non-duality. Similarly, because there are no compounded dharmas such as subtle particles, it is completely liberated from the dharma of form, and because of the abundance of the appearance of wisdom compounded, it is completely liberated from non-form, like the image of a thief appearing on a polished mirror, because there is no flesh and blood, it is non-form, and because there is the appearance of color and shape, it is not non-form. Form will not produce existence, immutability will not go to nirvana, mutual embrace is peace, it is the supreme state of the hermaphrodite. In this, empty form is because it transcends the three kayas of samsara, and because it is emptiness, therefore existence will not arise from it, immutability is because it is great bliss and omniscience.