Tibetan
༌། ཡི་གེ་སོགས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། བདེ་བ་མ་ཉམས་པ་དོན་དུ་གཉེར་གྱི། བདེ་བ་ཉམས་པའི་ཆགས་བྲལ་མི་འདོད་ཅིང་དོན་དུ་མི་གཉེར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདག་གིས་བརྗོད་པ་སྟེ་གསུངས་པའི་རྒྱུད་དུ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ་ལས། སླར་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ། ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་པར་ཁས་འཆེ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དགསྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འཕོ་བའི་བདེ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པར་བྱེད་ཅེས་དྲག་ཏུ་བཀྱོན་པའོ། །བཞི་པ་ཉེས་དམིགས་ཅན་གྱི་འགྱུར་བདེ་འགགས་མཚམས་ནི། ཁུ་བ་མི་འགྱུར་རང་བཞིན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་སྒྲུབ་པར་བྱ། བརྟེན་ནི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ན། རྟེན་པ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཉིད། །ཅེས་པ་ལ། བརྟེན་ཁུ་བ་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཏེ་ཐབས་ཀྱི་དངོས་པོས། མཐར་ཐུག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ། བརྟེན་ཁུ་བ་འཕོ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ན། རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱང་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལེགས་རྫོགས་པ། །ཇི་སྲིད་འགྱུར་མེད་ཉིད་དུ་འགྲོ། །སེམས་ཀྱི་འགྱུར་མེད་ཉིད་ཐོབ་ན། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད། །ཅེས་པ་ལ། ཇི་སྲིད་དེ་ཇི་ཙམ་དུ། བརྟེན་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེར་གྱུར་པ་དང༌། རྟེན་པ་སེམས་མི་འགྱུར་བའི་སྐད་ཅིག་ལེགས་པར་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་ན། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཐམས་ཅད་འགྱུར་མེད་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་གོ་འཕང་ཉིད་ཐོབ་པ་ན། སྔར་ བཤད་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ལ་ཐིམ་པའི་ཕྱིར། བརྟེན་ལུས་དང་རྟེན་པ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པའི་དབྱེ་བ་མེད་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་བརྟེན་པ་འགགས་ཚུལ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་འཛིན་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ངོས་བཟུང་བ། དེའི་ཁྱད་ཆོས་ལ་མཐའ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འགྱུར་མེད་ལས་བྱུང་སྐུ་ཡི་ནི། །མཛོད་སྤུའི་འཁོར་ལོ་སོན་པའི་ཡང༌། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཧཱུཾ་ཡིག་མི་འདོད་མི་ཡི་བདག །ཅེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་རྫོགས་པ་ལས་བྱུང
Chinese
因此，以文字等各种方法，追求不失去安乐，不希望失去安乐的贪恋和分离，也不追求，那么对于如来我所说，即所说的续部，还用说什么呢？再次，依靠超越世间的法，进入解脱烦恼的法，修持金刚持的道，以及自称成佛的瑜伽士们，为何要追求转变痛苦之因的安乐呢？这是严厉的斥责。第四，具有过患的转变安乐的止息界限是：精液不变化，以自性达到最不变化，应当成办。所依是获得转变时，能依就是脱离贪欲。意思是，依靠精液不变化的自性，即方便的事物，必须成办究竟最不变化的安乐。与此相反，依靠精液转变的阶段获得时，能依的心也变得脱离喜悦的贪欲。能依和所依圆满，直到变成不变的状态。获得心的不变状态时，就没有能依和所依的相状。意思是，直到，即多少时候，所依的红白明点完全圆满成为不变的明点，以及能依的心不变化的刹那完全圆满为止，身语意三者全部变成不变的唯一状态。获得心的实相不变的果位时，如前所说，身体的诸法也融入于心，因此，所依的身体和能依的心的相状没有各自确定的差别，因为变成了身与智慧双运的缘故。所依能依的止息方式，在“一切形象执持自性”的时候已经说过了。第二，广说双运二无的相状，确定二无智慧之身的坛城，以及对其特点进行界定。第一是：从不变中生出身之，眉间毫毛轮成熟的，阿 আলি（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，阿，无），嘎迦（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，迦，黑），共同结合，吽 ཧཱུྃ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，hūṃ，吽）字不欲人主。意思是，也是从不变的安乐圆满中产生
English
Therefore, with various methods such as letters, one seeks to not lose bliss, and does not desire or seek attachment to and separation from the loss of bliss. Then, what need is there to even mention the tantras spoken by the Tathagata? Again, relying on the Dharma that transcends the world, entering the Dharma that liberates from afflictions, practicing the path of Vajradhara, and yogis who claim to be enlightened, why would they seek the bliss of transforming the cause of suffering? This is a severe rebuke. Fourth, the limits of cessation of the faulty changing bliss are: Semen does not change, and by its nature, it should be accomplished to be supremely unchanging. When the dependent [semen] obtains transformation, the support [mind] is the very detachment from desire. That is, relying on the unchanging nature of semen, that is, the object of means, one must accomplish the ultimate, supremely unchanging bliss. Conversely, when the state of semen transformation is obtained, the supporting mind also becomes detached from the desire for joy. When the dependent and the support are perfectly complete, they go into an unchanging state. When the unchanging state of mind is obtained, there is no characteristic of the dependent and the support. That is, until, that is, for as long as the red and white bindus of the dependent are perfectly complete and become unchanging bindus, and the moment of the unchanging mind of the support is perfectly complete, all three of body, speech, and mind become the unchanging, single state. When the state of the unchanging reality of the mind is obtained, as previously explained, the dharmas of the body also dissolve into the mind. Therefore, there is no distinct difference between the characteristics of the dependent body and the supporting mind, because they have become the union of body and wisdom. The manner of cessation of the dependent and the support has already been explained in the section on "all forms holding their own nature." Second, to explain in detail the characteristics of the non-dual union, to identify the mandala of the non-dual wisdom body, and to define its characteristics. The first is: From the unchanging arises the body, the wheel of the hair between the eyebrows is ripened, Āli আলি (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Ā, without), Kāli काली (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Kā, black), jointly combined, the syllable Hūṃ ཧཱུྃ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, hūṃ, hūṃ) is not desired by the lord of men. That is, it also arises from the perfection of unchanging bliss.
Tibetan
་བའི་ཟུང་འཇུག་སྐུ་སྟེ། ཕུང་ཁམས་སོ་དྲུག་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་བྲལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་གྱུར་པ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང༌། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་དང༌། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་དང༌། གསང་བ་འདུས་པ་དང༌། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་བསྙད་པ་སྟེ། སྐུ་འདིའི་རྒྱུ་ལ་རྟོག་པས་སྒོམ་པའི་ཨཱ་ལི་ལས་བྱུང་བ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། ཀཱ་ལི་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། ཧཱུཾ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་ནམ་ཕྱག་མཚན་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་ལས་སྐྱེད་པ་ནི་མི་འདོད་དེ། མཛོད་སྤུའི་འཁོར་ལོར་སོན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤྱི་བོར་གང་བ་ལས། དཀར་ཆ་མི་འགྱུར་བའི་ཐིག་ལེར་རིམ་པའི་ཟླ་བ་དང༌། དམར་ཆ་ཡང་དེར་ཐིམ་པའམ་ནོར་བུར་ཐིམ་པའི་ཉི་མ་དང༌། ལས་རླུང་དང་ཡིད་སོགས་རྣམ་ཤེས་འགགས་པའི་ས་བོན་ཕྱག་མཚན་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་བྱུང་ཞིང་འཁྲུངས་པའོ། །འདིར་འགྱུར་མེད་ཅེས་པ་ལས་འཕྲོས་ནས་འགྱུར་མེད་ལྔའམ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཨེ་བཾ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ན་ལེགས་པོར་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་དོན་འདི་རྒྱས་པར་མཐའ་ཆོད་པ་དང་བཅས་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས་བལྟ་ཞིང༌། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་མངོན་ པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ལས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྤྲོ་བ་དང༌། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཉེ་རྒྱུ་མངོན་བྱང་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའི་ཁྱད་པར་གསལ་པོར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོང་པ་ལས་བྱུང་གཟུགས་བརྙན་རྒྱུ། །མི་འགྱུར་ལས་སྐྱེས་བདེ་བ་འབྲས། །རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་ཅིང༌། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡིས་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །སྟོང་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པ་རྒྱུ། །སྙིང་རྗེ་འགྱུར་མེད་འཛིན་པ་འབྲས། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མི་འཕོ་བའོ། །ཞེས་པ་ལ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་གཞག་པར་རྟོགས་ཏེ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རྒྱུའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་གྲུབ་པའི་བདེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ལ་འབྲ
Chinese
是为俱生合一之身。所有三十六蕴界皆转为无垢坛城之轮，此为时轮、喜金刚、胜乐金刚、密集金刚、幻网等诸多续部所宣说。此身之因，并非由分别念所修之阿利（藏文：ཨཱ་ལི།，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿利）所生之月轮，以及嘎利（藏文：ཀཱ་ལི།，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎利）所生之日轮之结合，亦非由吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字等种子字或手印合一而生。而是从眉间轮成熟之菩提心充满顶轮，白分化为不坏明点次第之月，红分亦融入其中或融入宝中之日，以及业气与意等识蕴止息之种子手印合一，由不变之五现证所生。此处由“不变”一词引申，若能广说不变五或六之自性，即诶（藏文：ཨེ།，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：诶）旺（藏文：བཾ།，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：旺）双运之义，则甚为妥善。此外，此义之详尽决断，当从无上不变之智慧成就中观之。其他续部所出之现证菩提次第，以及不住涅槃之喜悦，阿利嘎利近取五现证等，亦皆为阐明此义。此为清晰地展示了无二智慧身之特点。第一：空性所生影像因，不变所生安乐果。因由果而增盛，果由因而增盛。空性影像执持因，大悲不变执持果。空性大悲无有别，菩提心即不迁变。如是宣说乐空双运，了知空性与安乐安立为因果之形象。远离一切戏论之相之空性所生，即空性自性之影像空色大手印为因之相。从不变明点所生，即从不变所成之安乐称为果，因空性即是果大乐之自性之故。因于果，
English
It is the body of co-emergent union. All thirty-six aggregates and realms are transformed into the wheel of the immaculate mandala, as proclaimed by many tantras such as the Kalachakra, Hevajra, Chakrasamvara, Guhyasamaja, and Mayajala. The cause of this body is not the union of the lunar mandala arising from the Āli (Tibetan: ཨཱ་ལི།, Sanskrit Devanagari: आलि, Sanskrit Romanization: āli, Chinese literal meaning: Āli) meditated upon by conceptual thought, and the solar mandala arising from the Kāli (Tibetan: ཀཱ་ལི།, Sanskrit Devanagari: कालि, Sanskrit Romanization: kāli, Chinese literal meaning: Kāli), nor is it born from the union of seed syllables such as Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) or mudras. Rather, it arises from the bodhicitta that has matured in the urṇa chakra, filling the crown chakra, the white element transforming into the moon of immutable bindus in sequence, and the red element also dissolving therein or the sun dissolving into the jewel, and the seed mudra of the cessation of karmic winds and consciousnesses such as mind, born from the five immutable manifest enlightenments. Here, extrapolating from the word "immutable," it would be excellent to extensively explain the meaning of the co-emergence of E (Tibetan: ཨེ།, Sanskrit Devanagari: ए, Sanskrit Romanization: e, Chinese literal meaning: E) Vaṃ (Tibetan: བཾ།, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, Chinese literal meaning: Vaṃ), the nature of the five or six immutables. Furthermore, the exhaustive determination of this meaning should be viewed from the accomplishment of supreme immutable wisdom. The stages of manifest enlightenment arising from other tantras, and the joy of non-abiding nirvana, as well as the Āli Kāli, the proximate cause, and the five manifest enlightenments, all clarify this very meaning. This is a clear demonstration of the characteristics of the non-dual wisdom body. First: The image arising from emptiness is the cause, the bliss arising from immutability is the result. The cause is increased by the result, and the result is increased by the cause. Emptiness, the image, holding the cause, compassion, immutability, holding the result. Emptiness and compassion are inseparable, that bodhicitta is unmoving. Thus, the union of bliss and emptiness is taught, understanding that emptiness and bliss are established as the image of cause and effect. Arising from emptiness, which is devoid of all elaborations, that is, the image of the nature of emptiness, the mahamudra of emptiness, is the aspect of the cause. Born from the immutable bindu, that is, the bliss accomplished from immutability is called the result, because the cause, emptiness, is the very nature of the result, great bliss. The cause upon the result,