Tibetan
༌། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་དྲི་མེད་ཁོ་ནར་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཇི་ལྟར་བཅུད་ཀྱིས་ཕུག་པའི་ལྕགས་གསེར་དུ་གྱུར་པ་ནི། སླར་ཡང་ལྕགས་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བས་ཕུག་པའི་སེམས། བདེ་ཆེན་དོན་དམ་པ་དེ། སླར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ལོག་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྲིད་པ་མིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་སྡིག་པ་མེད། །བདེ་བ་ལས་གཞན་བསོད་ནམས་མེད། །དེ་ཕྱིར་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་སེམས། །མི་བདག་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱ། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་དགའ་བ་ནི། །མེད་པར་བདེ་བ་སྨྲ་མི་ནུས། །ལང་ཚོའི་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག །དེ་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི། །བདེ་བ་སྨྲ་བར་ནུས་མ་ཡིན། །འགྱུར་མེད་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རང་རིག་འགྱུར། །འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་བདེ་རིག་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཡིད་བདེ་མིན། །ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། །འདིར་གཞན་ཞེས་པ་ནི་བར་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས། མཆོག་གམ་ཆེ་བ་ལ་ཡང་འཇུག་པས། བདེ་བ་ཉམས་པའི་ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་ཏེ། ཆེ་བའི་ སྡིག་པ་མེད་ཅིང༌། བདེ་བ་མ་ཉམས་པ་ལས་གཞན་ཏེ་ཆེ་བའི་བསོད་ནམས་དགེ་བ་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་མཆོག་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བར་སེམས་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །མི་བདག་ཅེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །འོ་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དེ་ད་ལྟ་དངོས་སུ་མ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་གཞོན་ནུ་མ་བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་རྒྱུད་ལ་དགའ་བའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པས། འདི་ལྟར་མྱོང་ངོ་ཞེས་མི་ཤེས་ལ། གཞན་ལ་སྨྲ་མི་ཐུབ་ཀྱང༌། ནམ་ཞིག་ལང་ཚོ་མར་གྱུར་ཏེ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག་ཅིང་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་དང༌། བྲལ་བ་སྟེ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གིས། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མ་རིག་ཅིང༌། མ་ནོར་བར་སྨྲ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཐོབ་པ་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རང་རིག་གྀས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནའང་དེ་མ་ཐོབ་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ཐིག་ལེ་མི་འགྱུར་བ་ལས་ཐོབ་བོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ་སྙམ་པ་ལ་གདམས་པ་ནི།
Chinese
在《法界赞》中对此有非常详尽的阐述。具有双重清净且仅存在于无垢状态的原因是：正如被精华渗透的铁变成金子一样，不会再回到铁的状态。同样，被不变的快乐渗透的心，那个伟大的究竟快乐，也不可能再退回到痛苦轮回的本性中。第三是： 没有比贪执更严重的罪恶， 没有比快乐更大的功德。 因此，应将心安住在不变的快乐中， 修行者应恒常安住于此。 少女的喜悦， 没有经历过就无法诉说。 一旦获得青春的喜悦， 就能亲身体验到巨大的快乐。 同样，与禅定分离的， 人无法诉说那种快乐。 一旦获得不变的禅定， 瑜伽士就能自证自知。 从不变中产生的快乐的觉知， 甚至连全知者也会犹豫。 即使如此，心也不快乐， 不要变成贪执本身。 这里所说的“其他”，是从“之间”这个词的声音演变而来，也用于指“卓越”或“伟大”。因此，没有比快乐消退的贪执更大的罪恶，也没有比快乐未消退更大的功德和善行。因此，应将心恒常安住在卓越且不变的快乐中。所谓“人主”，指的是藏族人。那么，如果不亲眼见到那不变的快乐，又该如何相信呢？因为那是圣者们各自通过自己的智慧所证实的。所以，应该相信圣者的言语。对于这个道理，因为少女或年幼的孩子没有显现出喜悦的快乐，所以不知道该如何体验，也无法告诉别人。但是，一旦青春成熟，获得了喜悦，就能亲身感受到巨大的快乐。同样，对于那些没有获得禅定支分的人来说，他们不了解不变的快乐，也无法正确地描述它。但是，一旦获得了不变的禅定支分，瑜伽士就能通过自己的体验，通过自证来证悟它。即使如此，因为没有获得它，所以对于诸佛的伟大快乐之身，是从不变的明点中获得的，也会对此产生怀疑。为了消除这种疑虑，给予如下教诲：
English
It is explained very extensively in the Dharmadhatu Praise. The reason for being doubly pure and existing only in a stainless state is: Just as iron that has been penetrated by essence becomes gold, it will not return to the state of iron again. Similarly, the mind that has been penetrated by immutable bliss, that great ultimate bliss, is also impossible to revert to the nature of suffering samsara. The third is: There is no sin greater than attachment, There is no merit greater than bliss. Therefore, one should keep the mind in immutable bliss, The practitioner should always abide in it. The joy of a young girl, Cannot be spoken of without experience. Once the joy of youth is attained, One can personally experience great bliss. Similarly, one who is separated from samadhi, Cannot speak of that bliss. Once immutable samadhi is attained, Then the yogi will become self-aware. The awareness of bliss born from immutability, Even the omniscient one hesitates about it. Even so, the mind is not happy, Do not become attachment itself. Here, the word "other" is derived from the sound of the word "between", and is also used to refer to "excellence" or "greatness". Therefore, there is no sin greater than attachment where bliss has faded, and there is no merit or virtue greater than where bliss has not faded. Therefore, one should always keep the mind in the supreme and immutable bliss. The so-called "lord of men" refers to the Tibetan people. So, if one does not see that immutable bliss directly now, how can one believe it? Because it is confirmed by the self-awareness of each of the noble ones. Therefore, one should believe the words of the noble ones. Regarding this meaning, because the joy of a young girl or child has not manifested, they do not know how to experience it, and cannot tell others. But once youth matures and joy is attained, one can personally feel great bliss. Similarly, for those who have not attained the limbs of samadhi, they do not know immutable bliss, and cannot describe it correctly. But once the immutable limbs of samadhi are attained, the yogi will realize it through their own experience, through self-awareness. Even so, because they have not attained it, they will doubt that the great blissful body of the Buddhas is obtained from the immutable bindu. To dispel this doubt, the following instruction is given:
Tibetan
འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེ་སོགས་ཏེ་འདི་ལ་འབྲོ་འགྱུར་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཐོབ་པས། འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བདེ་སྟེ། རྒྱ་སྐད་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་མ་ཐོབ་པས་དེ་འགྱུར་མེད་ལས་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས། འཛག་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་མི་གུས་སོ་སྙམ་ན། རེ་ཞིག་དེ་ཞོག་ཅིགདེ་ལྟར་ཡང་འཁོར་བའི་ཆགས་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། ཐིག་ལེ་མ་འཕོས་པ་ནི། དགའ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་ལ་འཕོས་པ་ན་ཡིད་བདེ་བ་མིན་ཞིང༌། ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན། བདེ་བ་ཉམས་པའི་ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་མི་བྱའོ། །ད་ནི་དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་ བཤད་པ། གསུམ་པ་སྒྲིབ་པའི་གཙོ་བོ་འཕོ་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པ་ནི། འཕོས་པ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་བུའི་ཁམས་ཟད་བྱེད། །ཟད་པ་ལས་ནི་འཆི་བར་བརྗོད། །ཤི་ནས་སླར་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི། །སྲིད་པའོ་སྲིད་ལས་སླར་འཆི་འཕོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་སྲིད་པ། །ཆགས་བྲལ་ལས་བྱུང་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཕོ་བའི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་བདེ་བར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་འཁོར་བ་བཅིངས་པ་ཡིས། །འདོད་ལྡན་ཡང་ནི་ཆགས་བྲལ་བར། །འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་སུ་མི་འདོད། །བདག་གིས་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་དུ་སླར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་འཕོས་པས། ཚད་མེད་བཞི་ཉམས། ཉོན་མོངས་བཞི་སྐྱེའོ། །འདོད་ཆགས་ཉམས་པས་སྡིག་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་མ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ། །སྡང་ལས་གཏི་མུག་འདི་ལས་རང་གི་རྡོ་རྗེ་ལྷུང་ལས་སེམས་ནི་རྟག་རྨོངས་ཏེ། །མཆོག་མིན་མ་ལུས་བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ཡིས་སེམས་ལ་ཅོ་དྲིས་བདེ་བ་ཉམས་ཤིང་སྐྱེ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆགས་དགའི་བདེ་བ་འཕེལ་བའི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ། ཞེ་སྡངཉམས་པའི་བདག་ཉིད་བྱམས་པ། གཏི་མུག་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་དགའ་བ། མི་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་འཕོས་པ་ཉིད་ན་སྡིག་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་ཟད་པ་དང༌། སྡུག་མ་ལ་ཡིད་འོང་གི་མཛའ་བ་ཉམས་པའི་ཞེ་སྡང་དང༌། དགའ་བ་ཉམས་ཤིང་རྨོངས་པས་གཏི་མུག་དང༌། བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་བཏང་སྙོམས་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཞན་ལ་སྡང་བ་དང་འགྱུར་བ་ལ་སྲིད་པ་རྣམས་རིམ་པས་འ
Chinese
从不变中产生等等，对此，从འབྲོ་འགྱུར་中说，因为没有获得一切智智，所以对从不变中产生怀疑。如是说来是安乐的，与汉文也相符。也就是说，因为没有获得一切智智的地位，所以怀疑它是否从不变中产生，因此对无漏之道不恭敬，如果这样想，暂时放下它。即使如此，从轮回的贪著本身来说，明点没有转移，就具有圆满的喜乐，如果转移了，心就不安乐，而且青春等圆满也会衰退，因为这是显而易见的，所以不要成为安乐衰退的离贪。现在讲述从那延伸出来的道理。 第三，显示遮障之主转移的过患：转移则变为离贪，离贪则产生痛苦，痛苦使男性的精气耗尽，耗尽则称为死亡，死后再次从那些，产生有，从有再次死亡转移，如此众生的有，从离贪产生，不是从其他产生。因此，以一切努力，彻底断除转移的贪著，以何者变为不变安乐？瑜伽士被轮回束缚，即使有贪欲也不成为离贪，不希望成为欲望的论典，我在所说的续部中再次，称瑜伽士为痛苦。如是说。也就是说，明点转移，四无量心衰退，产生四烦恼。贪欲衰退则为罪恶，因为对非常丑陋的女子生起嗔恨。从嗔恨产生愚痴，从此自己的金刚掉落，心总是愚昧，对非殊胜的一切食物和饮料等其他对境非常执着。因此，以谄媚之心安乐衰退，并在六道中轮回。如是。也就是说，贪著喜乐增长的自性是慈悲，嗔恨衰退的自性是慈爱，愚痴耗尽的自性是喜悦，不变的自性是舍。也就是说，明点转移之时就是罪恶，即慈悲耗尽，对丑陋的女子，爱慕的友爱衰退的嗔恨，喜悦衰退而愚昧的愚痴，以及对自我的愚昧，舍耗尽的特征是憎恨他人，而对变化，有等依次产生
English
From the unchanging arises, etc. In this regard, it is said in 'bro 'gyur that because one has not attained omniscience, there is doubt about arising from the unchanging. As it is said, it is blissful, and it also corresponds to the Chinese language. That is, because one has not attained the state of omniscience, one doubts whether it arises from the unchanging, and therefore one is not respectful of the undefiled path. If one thinks like that, put it aside for a moment. Even so, from the attachment of samsara itself, when the bindu has not moved, it is endowed with complete joy, and when it has moved, the mind is not at ease, and youth and other perfections also decline, because it is manifestly established, so one should not become detached from the decline of bliss. Now, explaining the way it extends from that. Third, showing the faults of the main obscuration of transference: From transference comes detachment, from detachment comes suffering, suffering exhausts the essence of the male, exhaustion is called death, after death again from those, arises existence, from existence again death and transference, thus the existence of sentient beings, arises from detachment, not from other. Therefore, with all effort, completely abandon the attachment of transference, by what does it become unchanging bliss? The yogi is bound by samsara, even if he has desire he does not become detached, he does not want to become a treatise of desire, in the tantra I speak of again, I call the yogi suffering. As it is said. That is, when the bindu is transferred, the four immeasurables decline, and the four afflictions arise. When desire declines, it is sin, because hatred arises towards a very ugly woman. From hatred arises ignorance, from this one's own vajra falls, the mind is always deluded, and one is very attached to all non-supreme foods and drinks and other objects. Therefore, with a flattering mind, bliss declines, and one revolves in the six realms. As it is said. That is, the nature of increasing the bliss of attachment and joy is compassion, the nature of declining hatred is loving-kindness, the nature of exhausting ignorance is joy, and the nature of immutability is equanimity. That is, at the time of bindu transference, it is sin, that is, compassion is exhausted, hatred arises from the decline of loving friendship towards an ugly woman, ignorance from the decline of joy and delusion, and the characteristic of the exhaustion of equanimity, which is delusion towards self, is hating others, and existence arises in sequence towards change, etc.