Tibetan
དས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་ལས་འདས་ཤིང༌། དངོས་མེད་མ་ཡིན་པས་མེད་པ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་ཅང་མེད་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་སོགས་གང་ལའང་མི་གནས་ཤིང༌། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་ཡུལ་དང་དུས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་མེད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ནས་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་ལ། ཕྱོགས་ཅིག་ཤོས་ནས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའང་མིན་པས། སྤྱི་ལྡོག་ནས་ཡོད་མེད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་དངོས་མ་ཡིན་ པར་འགྱུར་ཏེ། བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་ན། གཟུགས་བརྙན་ཞེས་པ་རང་དངོས་ཀྱི་གཟུགས་དབྱིབས་དང༌། དངོས་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་འདྲ་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་དུ་ཡང༌། བིམ་པ་ཞེས་པ་གཟུགས་དབྱིབས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དང་པྲ་ཏི་བིམ་པ་ཞེས་ལ་གཟུགས་འདྲའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་འཇུག་གོ །འདིར་རྒྱ་སྐད་ལས། པྲཛྙཱ་བི་མ་བཻ་ར་ན་བྷཿས་མཻཿཞེས་འབྱུང་བས། གཟུགས་དབྱིབས་ཀྱི་དོན་ཡིན་གྱི་གཟུགས་འདྲ་མ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་གྱི་དོན་ཞེས་པ་ལ། རྒྱ་སྐད་པྲ་ཏྱ་ཡཱརྠཻཿཞེས་པ་ཡིད་ཆེས་དོན་ལའང་འཇུག་པས། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་ཡིད་ཆེས་སྐྱེད་པའི་དོན་ནོ། །འདིར་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་ཅིང་དངོས་གནས་ལ་ཡོད་པའི་མིང་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་ནི་མིན་ཏེ། སེར་པོ་འབར་བ་དང་དུ་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་ཡང༌། རྡུལ་ཕྲན་ལས་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བའི་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི། ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་དོར་ཞིང་སྤངས་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སྟོང་པའི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ལ། སྟོང་པའི་སྒྲ་ཡང་སྒྲ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དཀར་པོ་འབར་བ་ཡང་དཀར་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་ལྟ་བ་ལོག་པའི་དབང་དུ་སོང་བ་ཁ་ཅིགདཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་དཀར་པོ་དང༌། ས་མ་ཡིན་པ་སར་སྣང་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྟོང་གཟུགས་ནི་བདེན་པར་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་བསྐུར་བ་འདེབས་པ་ལྷུར་བྱེད་ཅིང༌། རང་བློ་རྩིང་པོའི་རིག་པ་ལྟར་སྣང་འཆོར་ཆས་སུ་ངོམ་ལ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྙིང་ནས་བསྐུར་བ་བཏབ་པས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི་ཚོགས་རྣམས་སྤུས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་མང་དུ་དཔྱད་པ་བྱར་ཡོད་མོད་ཀྱི། །དོན་གྱི
Chinese
དས་པ་（दास），也就是，因为不是事物所以超越存在，因为不是非事物所以超越非存在。那也不是什么都没有，因为在法性的状态中成立，所以是存在。并且不住于境、根、识等任何处，因为超越了一和多以及一切处所和时间，所以也是无自性。因此从一方面来说也变成存在和非存在，从另一方面来说也不是存在和非存在两者，所以总的来说是超越一切存在和非存在的。这里有人认为，因为“影像”不是真正的智慧，就像脸的影像不是脸一样。所谓影像，有指自身真实的形状和非真实但相似的形状两种含义。在印度语中，“bimba”（梵文天城体：बिम्ब，梵文罗马音：bimba，汉语字面意思：影像）指的是形状的影像，而“pratibimba”（梵文天城体：प्रतिबिम्ब，梵文罗马音：pratibimba，汉语字面意思：影像）指的是相似的影像。这里梵语是“prajñā bima vairanabhaḥsmaiḥ”（梵文天城体：प्रज्ञा बिम वैरनभःस्मिः，梵文罗马音：prajñā bima vairanabhaḥsmaiḥ，汉语字面意思：智慧影像），意思是形状，而不是相似。关于“缘起之义”，梵语“pratyayārthaiḥ”（梵文天城体：प्रत्ययार्थैः，梵文罗马音：pratyayārthaiḥ，汉语字面意思：缘起之义）也包含信任之义，所以也是自心之体性，是生起对心的自性是佛陀一切相的信任之义。这里所说的“义”是完全成立且真实存在的名称，而不是外境之义。虽然显现为黄色火焰和烟雾等，但从微尘产生和形成的集合之事物，都是完全舍弃和抛弃的。因此，空性的色不是色，空性的声也不是声，白色火焰也不是白色等等，以此类推。对此，一些被邪见所控制的人，以非白色显现为白色，非土地显现为土地等理由，认为空色不是真实存在而是错觉，从而肆意诽谤正确的佛法，以粗糙的思维自诩为智者，从内心深处诽谤正确的法性，从而用恶意招致地狱中极其难以忍受的痛苦。这里虽然有很多可以辨析的地方，但要点是。
English
That is, because it is not a thing, it transcends existence, and because it is not a non-thing, it transcends non-existence. It is not that there is nothing at all, because it is established in the state of Dharma-nature, therefore it exists. And it does not abide in any of the objects, faculties, or consciousnesses, and because it transcends one and many, and all places and times, it is also without self-nature. Therefore, from one aspect, it also becomes existence and non-existence, and from another aspect, it is neither existence nor non-existence, so in general, it transcends all existence and non-existence. Here, some might think that because "image" is not true wisdom, just as the image of a face is not the face itself. The term "image" has two meanings: the actual shape of the thing itself, and the likeness that is not the real thing. In the Indian language, "bimba" refers to the image of a shape, and "pratibimba" refers to the image of a likeness. Here, the Sanskrit is "prajñā bima vairanabhaḥsmaiḥ", which means shape, not likeness. Regarding "the meaning of condition," the Sanskrit "pratyayārthaiḥ" also includes the meaning of trust, so it is also the nature of one's own mind, and it is the meaning of generating trust that the nature of the mind is all aspects of the Buddha. Here, the term "meaning" is a name that is completely established and truly exists, not the meaning of external objects. Although they appear as yellow flames and smoke, etc., the aggregates of things that arise and are formed from particles are all completely abandoned and discarded. Therefore, the form of emptiness is not form, the sound of emptiness is not sound, and the white flame is not white, and so on. To this, some who are controlled by wrong views, using the reasons that non-white appears as white, and non-earth appears as earth, etc., believe that empty form is not truly existent but an illusion, thereby wantonly slandering the correct Dharma, boasting of themselves as wise with crude thinking, and from the depths of their hearts slandering the correct Dharma-nature, thereby inviting the assembly of extremely unbearable suffering in hell with malice. Although there are many things to analyze here, the point is.
Tibetan
་སྙིང་པོ་ནི། དཀར་པོ་འབར་བ་དེ་གནས་ཚུལ་ལ་དོན་དམ་པའི་དཀར་པོ་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ངོར་དོན་ དམ་གྱི་དཀར་པོར་སྣང་ཡང་སྣང་བས་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་སྣང་བ་ཡིན་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དཀར་པོ་ནི་ཡིན་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེར་སྣང་ཡང་མི་སྣང་བས་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མི་སྣང་བ་ཡིན་པས། མ་འཁྲུལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སའི་རྣམ་པ་སྲ་བ་མིན་ཞིང་ཞེས་སོགས་ཀྱང༌། དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་སྣང་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་སྣང་གདོས་བཅས་ཀྱི་སྲ་བའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ཡིན་པས་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྲོ་བས་མ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་དེ་ཡང་མཐའ་ཡས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྐབས་འདིར་དགོས་ཆེད་དང་དག་བྱའི་དབང་གིས་བསྡུ་ན། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུར་འདུ་སྟེ། དུ་བ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། མཁའ་སྣང་སྟེ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་འདྲ་བ་དང༌། སྒྲོན་མེ་འབར་བ་རྣམས་ནི་མཚན་མོའི་རྟགས་བཞི་དང༌། སེར་པོ་འབར་བ་དང༌། ཟླ་བ་སྟེ་དཀར་པོ་འབར་བ་དང༌། ཉི་མ་སྟེ་དམར་པོ་འབར་བ་དང༌། མུན་ཅན་ནི་སྒྲ་གཅན་ཏེ་ནག་པོ་འབར་བ་དང༌། ཆ་སྟེ་གློག་དང༌། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཉིན་མོའི་རྟགས་དྲུག་སྟེ་ཉིན་མཚན་སྡོམ་པས་རྟགས་བཅུའོ། །ཉིན་རྟགས་མཚན་རྟགས་འདི་དག་ཉིན་མཚན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱར་བ་ནི། ཐབས་ཤེས་དག་སྦྱོར་མཚུངས་པའི་དབང་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི། མུན་ཁང་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོ་སོར་མཐོང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །བཅུ་པ་ཐིག་ལེ་དེའི་དབུས་སུ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འཕྲོ་ཞིང་གསལ་བའམ། པྲ་བྷ་སྭ་ར་ཞེས་འབྱུང་བས། དེ་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བའོ། །ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། སོ་སོར་སྡུད་པའི་རྣམ་འབྱོར་ནི། བཀབ་དང་མ་བཀབ་མིག་དག་གིས། །སྟོང་པར་འདི་ནི་རྗེས་རྟགས་མིན། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། བཀབ་དང་མ་བཀབ་མིག་ཅེས་པས། བྱེད་བཅིངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བལྟ་སྟངས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱེད་བཅིངས་གཞན་རྣམས་ཤུགས་ལ་ བསྟན་པར་དགོངས་ཤིང༌། སོར་སྡུད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་ནི་མུན་པའི་ནམ་མཁའ་འམ། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་ཡིད་དང་མིག་མཉམ་པར་གཏད་དེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་སྤངས་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྗེས་སུ་མ་རྟགས་པར་བསམ་མེད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །མིག་ལྟ་བའི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཡིན་ལ། དངོས་སུ་སེམས་ཡང་དེ་ལ་གཏོད་མོད་
Chinese
其精要在于，白色闪耀之物，就其存在方式而言，是胜义谛的白色。在智慧的显现中，虽然显现为胜义谛的白色，但由于显现而显得存在。世俗谛的白色，既存在也不存在，在那里显现却又不显现，因此以不显现的理由而不显现，是唯一不错误的。因此，“地的相状并非坚硬”等等，虽然在胜义智慧中显现为地的相状，但并非世俗的错觉显现的粗重之物，为何会成为错误的理由呢？不需要。这样的征兆虽然具有无限的自性，但在此处为了必要和净化的缘故而归纳，可以归纳为十种
English
Its essence is that the white blazing is, in its nature, the ultimate white. In the appearance of wisdom, although it appears as the ultimate white, it appears as existent because of appearance. The conventional white is both existent and non-existent, and although it appears there, it does not appear, so it does not appear for the reason of not appearing, and it is only not mistaken. Therefore, "the appearance of the earth is not solid," etc., although it appears as the appearance of the earth in ultimate wisdom, it is not the solid object of conventional illusory appearance, so why would it be a reason for error? It is not necessary. Although such signs have infinite nature, here, for the sake of necessity and purification, they are summarized into ten
Tibetan
ཀྱི། དོན་གྱི་ནི་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་ནམ་མཁའ་སེམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་མེད་པས། བློས་ཅིར་ཡང་མ་བསམས་པའི་མྱོང་བྱ། གང་དུ་ཡང་མཚོན་དུ་མེད་པའི་རིག་པ་དེ་ནི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་འམ་སྟོང་ཉིད་དོ། །དེས་ན་སེམས་ནི་དམིགས་པས་ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་ལ་གཏད་ཀྱང༌། ནང་གི་ནམ་མཁའི་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བས། སྟོང་པའི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མིག་སོགས་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་རླུང་རྒྱུས་ནས། གཟུགས་སོགས་ལྔ་ཡུལ་གཟུང་བའི་སྣང་བ་དང༌། དབང་ཤེས་ལྔ་སོགས་ཡུལ་ཅན་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ། འབྲས་བུ་དབང་ཤེས་དང་ཡུལ་སྣང་གློ་བུར་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པས་རྒྱུ་རླུང་གི་ཚོགས་ནང་དུ་རིམ་གྱིས་འགག་པ་དང༌། དེ་འགགས་པས་སྔར་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མདོར་ན་སེམས་བསྡུས་པས་རླུང་འདུས། རླུང་བསྡུས་པས་ཀྱང་སེམས་འདུས་ཏེ་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པས་ཆ་ཤས་དབུ་མས་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། སོ་སོར་སྡུད་པའི་རྣམ་འབྱོར་ཡིན་ལ། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་ལྟ་སྟངས་གི་མཐུ་ལས། གཟུང་འཛིན་གྱི་རླུང་གི་ཆ་ཤས་གཙུག་ཏོར་དུ་འགགས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ནས་རྟགས་ནི། རྡུལ་ཕྲན་གྱི་ཚོགས་པ་མེད་ཀྱང་གསལ་བར་སྣང་བ། རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྟོང་གཟུགས་རྟགས་བཅུ་པོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་རླུང་རྣམས་ལོག་པའི་མཐུ་ལས་ དབང་པོ་ལྔའི་གནས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདེ་བའི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་བསླན་པ་དེ་ཉིད་དབུ་མར་ཅུང་ཟད་འབབ་པས། མི་འགྱུར་བའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཕྲ་མོ་སྐྱེས་པ་ནི། གནས་ལུགས་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་མིག་ཡིན་ལ། མ་དག་པའི་དབང་པོ་ལྔས་ཤིན་ཏུ་གཡོགས་པའི་ཕྱིར་ཤའི་མིག་དང༌། སྟོབས་དམན་པའི་ཕྱིར་ཁྱིའི་མིག་ཅེས་ཀྱང་བཏགས་ཏེ། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཕྲ་མོ་དེའི་སྣང་བ་ལ་རྟགས་སྣང་ཤར་བ་ནི་ཤའི་མིག་གིས་རྟགས་བཅུ་མཐོང་བའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ནི། རྟག་ཏུ་གཟུགས་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། རྟགས་བཅུ་རྫོགས་ཤིང་རྟགས་སྣང་བརྟན་པོར་གྱུར་པ་ན། རྟག་ཏུ་སྟོང་པའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་གཏད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་བྱེད་སྤངས་ནས་སྒོམ་པར་བྱའོ། །སོར་སྡུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ཙམ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེ་དང་སྟོང་གཟུགས་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། དང་པོར་ཤེས་
Chinese
ཀྱི། 意义是，外面的天空无法用心体验，是未用意识思维的体验。任何地方都无法描绘的觉性，就是内在的天空或空性。因此，心虽然以目标指向外面的天空，却安住在内在的天空中。所以，空性的主导是它。而且，通过眼睛等感官，由风脉，产生执取色等五境的显现，以及五种感官意识等执境者的分别念之集合。对于这个，通过突然收摄果——感官意识和境相，进行禅修，导致作为原因的风的集合逐渐在内部停止。由于它的停止，先前收摄能取所取之相的禅定也得到提升。总之，收摄心则收摄风，收摄风也收摄心，通过以互相依赖的方式禅修，由中脉部分控制，这就是各自收摄的瑜伽。由于顶轮转轮王的见解的力量，能取所取的风的部分在顶轮停止，也可以这样说。然后是征相：即使没有微尘的集合，也清晰显现。如同梦境一般，空色十相会逐渐显现。由于能取所取的风逆转的力量， 在五根的处所，菩提心的安乐部分稍微被唤起，那部分稍微流入中脉，产生不变部分的安乐智慧微细生起，这是为了观察实相的眼睛。由于被不净的五根严密覆盖，所以也称为肉眼，由于力量弱小，所以也称为狗眼。显现那个安乐智慧微细之相，就是肉眼见到十相的意义。第二是禅定的支分：应当恒常修持那个色。意思是，当十相圆满且征相稳固时，应当恒常将心专注于那个空性之色，舍弃分别念的作意而修持。在各自收摄的阶段，只是安住于内在的天空，而这里是安住于它与空色无二无别之处。首先是知
English
Ki. The meaning is that the outer sky cannot be experienced by the mind, it is an experience without conscious thought. The awareness that cannot be depicted anywhere is the inner sky or emptiness. Therefore, although the mind directs its focus to the outer sky, it dwells in the inner sky. So, the main thing about emptiness is that. Moreover, through the senses such as the eyes, from the wind channels, the appearance of grasping the five objects such as form, and the collection of discriminating thoughts that grasp the objects, such as the five sense consciousnesses, arise. For this, by suddenly gathering the result—sense consciousness and object appearance—and meditating, the collection of causal winds gradually ceases internally. Because of its cessation, the samadhi that had previously gathered the appearances of grasper and grasped also increases. In short, gathering the mind gathers the wind, and gathering the wind also gathers the mind. By meditating in a way that relies on each other, controlled by the central channel part, this is the yoga of individually gathering. Due to the power of the view of the crown chakra king, the part of the wind of grasper and grasped ceases in the crown chakra, it can also be said that way. Then there are the signs: even without a collection of particles, it appears clearly. Like a dream, the ten empty form signs will gradually appear. Due to the power of the reversal of the winds of grasper and grasped, In the place of the five senses, the bliss part of the bodhicitta is slightly awakened, and that part slightly flows into the central channel, producing a subtle arising of the unchanging part of the bliss wisdom, which is the eye for observing reality. Because it is tightly covered by the impure five senses, it is also called the flesh eye, and because of its weak power, it is also called the dog eye. The appearance of that subtle bliss wisdom is the meaning of the flesh eye seeing the ten signs. Second is the limb of dhyana: one should always meditate on that form. It means that when the ten signs are complete and the signs are stable, one should always focus the mind on that empty form, abandoning discriminating thoughts and meditating. In the stage of individual gathering, one simply abides in the inner sky, but here one abides in the state where it and the empty form are inseparable. First is knowledge.