Tibetan
་སྟེ། །ཆོས་ཀུན་རང་གི་བསམ་པའི་རང་གཟུགས་ཡིན། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བསམ་པའི་འགྲོ་ལྡོག་ལགས། །སྒོ་གསུམ་ཆོས་ལ་འབད་པར་རློམ་ན་ཡང༌། །འཇིག་རྟེན་འཕྲལ་བདེའི་རང་འདོད་མུན་ནག་ན། །ཕྱོགས་ཞེན་ཆོས་ཀྱི་ཆགས་སྡང་འབྱུང་པོ་རོལ། །རང་སེམས་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ཉོན་མོངས་འཁྲུགས། །ལས་ངན་དབང་གིས་འགྲོ་དྲུག་སྲིད་པར་འཁྱམས། །སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་བས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་བསླུས། །ང་རྒྱལ་ཁེངས་པ་མི་བྱ་སྙིང་རྗེ་སྒོམས། ། ད་ནི་སྙིང་པོའི་གནད་ལ་གདམས་པར་བྱ། །རང་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་སྐྱོངས། །གང་ཤར་རྗེན་པ་དེ་ལ་རང་སོ་ཚུགས། །ཆེད་དུ་བཅོས་པའི་ལྟ་སྒོམ་བཟང་བཟང་པོ། །བློ་ཡིས་བྲིས་པའི་རི་མོ་ཟར་ཟིར་ཡིན། །རང་གི་སྡོད་ལུགས་སྒོམ་དུ་མ་ཤར་ན། །ལོགས་ནས་ཉམས་ལེན་ཚོལ་བ་དབུལ་ཤིང་འཕོངས། །རང་དུས་ཉིད་དུ་རང་གྲོལ་མ་ཤེས་ན། །རྗེས་འདེད་སྐྱེལ་མ་ཙམ་ཏེ་བྱེད་སྐད་ཡིན། །འཆར་སྒོ་སྟོང་པའི་རྩལ་དུ་མ་རིག་ན། །རྒྱས་འདེབས་ཙམ་གྱི་ཐལ་གཡོགས་དེ་ཡིས་ཅི། །མ་རྟོགས་ཁ་ཡན་སྨྱོན་པའི་རྣམ་ཐར་ལ། །མ་བཅོས་སོ་མར་འཁྲུལ་ན་རྩ་བ་འཆུག །ངོས་གཟུང་མེད་པའི་རང་ངོ་མ་མཐོང་ན། །གནས་པ་བཟང་ཡང་གཏི་མུག་མུན་འཐོམས་ཡིན། །བརྗོད་བྲལ་སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་འགག་མེད་དེ། །ཕྱིར་ལྟས་མ་ཤོར་རང་གསལ་ངང་ལ་ཞོག །གང་ཤར་དེ་ཀས་ཆོག་ན་སྒོམ་གྱི་མཆོག །འོན་ཀྱང་དོན་མེད་ལུས་ན་ལུང་མ་བསྟན། །རང་རིག་ནམ་ཡང་འཁྲུལ་ཏུ་མ་འཇུག་ཅིག །འཁྲུལ་ཀྱང་ཆོག་ན་བདེ་བའི་ཡང་རྩེ་ཡིན། །རྟག་ཏུ་བྱ་བྱེད་བདག་པོ་མེད་པར་ཞོག །བྱས་ཀྱང་བྱ་རྒྱུ་ཟད་ན་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། །སྒྲ་ཕྱིར་འབྲངས་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ མི་འཚལ་ཏེ། །བྱེད་བློ་རང་སར་གྲོལ་ན་མཚན་མེད་ཡིན། །གཞག་ཐབས་རྒྱལ་པོ་ལྷུག་པ་རང་དགའ་ལགས། །དབྱིངས་ཉིད་རྩོལ་པར་རག་ན་བཟོ་མེད་མཆོག །གནས་སམ་འགྱུ་ཡང་ཡེངས་མེད་ཐབས་ཀྱི་མཆོག །ཡེངས་པའི་རང་མཚང་རིག་ན་གནས་པའི་མཆོག །དབྱིངས་ལས་རང་ཤར་ཙམ་གྱི་རྣམ་རྟོག་དང༌། །བྱ་བྱེད་རྩོལ་པར་ཤར་ནས་རང་སར་ཐིམ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་མ་བཅོས་སོ་མ་ཡང༌། །རང་སར་སངས་ཏེ་བཅོས་དང་མ་བཅོས་མེད། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་རང་སར་སྟོང་པ་ན། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་ཤར་ཞེས་གྲགས། །ད་ནི་དེ་དག་གནང་དུ་འགྲོ་བ་ལའང༌། །ཉམས་ལེན་ཆོས་ཀྱི་བཟོ་ཐབས་ལེགས་པར་འཚལ། །ཨུ་ཚུགས་འཚོང་བའི་ཐག་ཆོད་ཡུས་ཡུས་པོ། །མདོ་མེད་པོ་གཅིག་གོལ་སའི་གཡང་ལ་ལྷུང༌། །ཐ་མལ་ལུས་ལ་གཅེས་འཛིན་སྤོང་བ་དང༌། །སྣང་བ་ཀུན་ལ་བདེན་འཛིན་བཤིག་པ་གཅེས། །བདེན་ཞེན་ཨ་མཐས་ཇེ་དམ་གོང་འཕེལ་ཞིག །གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །ཕྱོགས་ཆ་ཟད་པའི་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །ཅི་བྱེད་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ། །འགལ་ཕྱོགས་དགྲ་ལ་ཉེས་འདོད་ངན་སེམས་ཅན། །ཞེ་སྡང་ལམ་འཁྱེར་ཟེར་ཡང་འུད་གོག་ཡིན། ། འདོད་ཞེན་ཉེ་བའི་སྲེད་པས་མི་འཆིང་བར། །ཡིད་འོང་སེམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟོས། །འདི་ནི་ལྷ་སྟེ་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པས། ཁྱེད་ཀྱིས་སྐྱོབས་ཞེས་རེ་བ་དུང་དུང་དང༌། །འདྲེ་འདིས་བདག་ལ་ངེས་པར་གནོད་དོ་སྙམ། །གནོད་སེམས་འཇིགས་སྐྲག་དོགས་པའི་འདམ་དུ་བྱིང༌། །དེ་དག་སེམས་ཀྱི་སྣང་ཆ་མཉམ་པོ་ལ། །བླང་དོར་དགའ་སྡུག་རང་གིས་རང་ཉིད་བསླུས། །ནད་དང་ཉམས་ང་ཆགས་ཆེ་བྱུང་གིན་དོགས། །མི་འདོད་སྡུག་བསྔལ་སངས་ཏེ་འགྲོ་ལ་རེ། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་འདོད། །འདོད་པ་མ་གྲུབ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འཁང༌། །ཚེ་འདིའི་སྐྱིད་སྡུག་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང༌། །གང་བྱུང་ཆོག་ཤེས་བྱས་ན་ཞེ་བློ་བདེ། །ཕྱྀན་ཆད་ཆོས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་བསླུ་བ་མེད། །བློ་སྣ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེད། །རང་ལ་ཉམས་མྱོང་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཙམ། །སྐྱེས་ན་ང་རྒྱལ་འགོང་པོ་རྗེས་སུ་འབྲང༌། །དེ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ཐོག་རྫིས་དང༌། །ང་རྒྱལ་ཡོད་དོན་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསམ། །སྔོན་གྱི་སྡིག་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་འདོད་ཐོག་གོ་བཅད་སྙམ། །བློས་འདིས་བཅོས་པ་མ་གཏོགས་སྡུག་བསྔལ་ནི། །དངོས་པོར་ མ་གྲུབ་རང་ལ་ཆེར་ཏེ་ལྟོས། །དོན་ལ་སྡུག་བསྔལ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལས་སྣང་གང་ཤར་འདི། །བཅས་བཅོས་མི་བྱ་རེ་དོགས་མེད་ན་བདེ། །འོན་ཀྱང་དྲིན་ཅན་བླ་མར་གསོལ་བ་ཐོབ། །མདོར་ན་ལས་འབྲས་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང༌། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། །གང་ལའང་མ་ཆགས་རང་ངོ་རང་ཤེས་རྩལ། །སྒོ་གསུམ་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་བསོག་རྩི་ཞིང༌། །རྟག་ཏུ་གཞན་ཕན་བསམ་པ་བཟང་པོ་འཆང། །ལྔ་པོ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མདོ་ཀུན་འདུས། །སྨོན་ལམ་དག་པས་རྟག་ཏུ་མཚམས་སྦྱོར་ཞིང༌། །རེ་དོགས་སྤོང་དང་སྐྱབས་གནས་དམ་པ་མཆོད། །ཆོས་འདི་གསུམ་ཡང་གནད་ཀྱི་དོན་ཆེན་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཆ་ཙམ་གདམས་པ་འདི་དག་ཀྱང༌། །ཐུགས་སུ་བྱོན་ན་གཏན་གྱི་འདུན་གྲོས་ཡིན། །བས་ན་བླུན་པོའི་རང་མཚང་ལགས་པར་དགོངས། །འདི་ལས་ཅི་སྟེ་དགེ་བར་གྱུར་སྲིད་ན། །
Chinese
是故，诸法皆为自心之自性，佛法之根本在于心之动静。若自诩于身口意三门勤奋修法，然于世间暂乐之自私黑暗中，则偏执佛法之贪嗔如鬼魅般嬉戏。若未证悟自心之本性，则烦恼丛生，因恶业所致，于六道轮回中漂泊。如幻之错觉，迷惑着这些众生。莫生傲慢与自负，应修慈悲之心。 现在，我将传授心要之诀窍。自心离戏，无有另立之作为。应守护寻常之觉性，不加修饰。于任何显现之事物，安住于当下之自性。特意造作之见修行，实乃精妙之佳品，然乃以分别念所绘之图画，终将散乱。若未能将自身之安住方式显现为禅修，则于他处寻求实修，终将贫困潦倒。若未能于当下了悟自生自解脱，则仅为追随他人之脚步，徒劳无功。若未能证悟显现为空性之妙用，则仅为表面之装饰，又有何用？若于未证悟之状态下，放任自流，如疯子之行径，将未加工之原始状态误认为真，则根基错乱。若未见无有可执之自性面目，则纵然安住亦为愚昧之黑暗。然离言之心性，其自力无碍，故莫向外驰散，安住于自明之状态。若能安于任何显现，即为禅修之最上乘。然若无意义地空耗此身，则如无记之物。切莫令自性觉性陷入迷乱！纵然迷乱亦无妨，此乃安乐之顶峰。应恒常安住于无有作者与所作之状态。纵然有所作为，然若所作之事已尽，即为离戏。莫随逐言语之分别念，若能于自性中解脱能作之念，即为无相。安住之法，犹如国王般自在安乐。若将本净之法性寄托于勤作，则无造作之状态为最胜。无论安住或行止，不散乱乃为方便之最胜。若能觉知散乱之过患，即为安住之最胜。自法界中，仅显现之念头，以及能作所作之勤作，皆于显现后自然消融于自性之中。如是了悟，则未加工之原始状态，亦将于自性中清净，无有修饰与不修饰之别。当所修与能修皆于自性中空寂时，则称一切显现皆显现为禅修。现在，对于那些即将离去之人，亦应善加了解实修佛法之方法。若以顽固之态度强行推销，则如无舵之舟，将坠入无底之悬崖。于寻常之身
English
Therefore, all phenomena are the self-nature of one's own mind, and the root of Dharma lies in the movement and stillness of the mind. Although one may boast of diligently practicing Dharma through the three doors of body, speech, and mind, in the darkness of selfish desires for worldly pleasures, the attachment and aversion to Dharma, like demons, frolic. If one does not realize the nature of one's own mind, then afflictions arise, and due to bad karma, one wanders in the six realms of samsara. The illusion of magic deceives these sentient beings. Do not be arrogant or conceited, but cultivate compassion. Now, I will impart the essential key points. One's own mind is free from elaboration, and there is no separate action. One should guard the ordinary awareness without artificiality. In whatever arises, one should abide in the present self-nature. Views and meditations that are deliberately fabricated are indeed exquisite, but they are merely pictures drawn by conceptual thought, which will eventually scatter. If one fails to manifest one's own way of abiding as meditation, then seeking practice elsewhere will only lead to poverty and destitution. If one fails to realize self-liberation in one's own time, then it is merely following in the footsteps of others, a futile effort. If one does not recognize the display as the emptiness of arising, then what is the use of mere superficial decoration? If, in a state of non-realization, one lets go and acts like a madman, mistaking the unprocessed, raw state for the real thing, then the foundation is flawed. If one does not see the face of self-nature, which is without any graspable entity, then even if one abides, it is the darkness of ignorance. However, the self-power of the inexpressible mind is unimpeded, so do not be distracted outwards, but abide in the state of self-illumination. If one can be content with whatever arises, that is the supreme meditation. However, if one wastes this body meaninglessly, it is like an unpredicted thing. Never let self-awareness fall into confusion! Even if confused, it is okay; that is the pinnacle of bliss. One should always abide in a state without an author or an action. Even if there is action, if the action is exhausted, that is freedom from elaboration. Do not follow the conceptual thoughts that follow words; if the mind of action is liberated in its own place, that is signlessness. The method of abiding is like a king, free and joyful. If the pure Dharmata is entrusted to effort, then the state of non-fabrication is the most excellent. Whether abiding or moving, non-distraction is the most excellent of means. If one can recognize the fault of distraction, that is the most excellent of abiding. From Dharmadhatu, the mere arising of thoughts, and the effort of action and agent, all dissolve naturally into self-nature after arising. If one realizes in this way, then the unprocessed, raw state will also be purified in self-nature, without any distinction between fabrication and non-fabrication. When the object of meditation and the meditator are both empty in self-nature, then it is said that all appearances appear as meditation. Now, for those who are about to depart, one should also understand well the methods of practicing the Dharma. If one forcefully promotes with a stubborn attitude, it is like a rudderless boat, which will fall into a bottomless cliff. In the ordinary body
Chinese
舍弃习气执着，打破对一切显现的实执最为重要。 实执如同阿玛特般日益增长，想要证悟实相是极其错误的。 以遍及一切的慈悲心，所作所为都应为了利益他人。 对于敌对的仇人，心怀恶意和邪念，虽说这是将嗔恨转化为道用，实则是无稽之谈。 不被贪恋束缚，即使是美好的事物，也应视如梦幻。 “这是天神，能帮助我，请您救护我”，如此殷切地期盼， “这个魔鬼一定会伤害我”，陷入恐惧和疑虑的泥潭。 对于这些平等的心理显现，取舍好恶，自己欺骗自己。 担心疾病和衰老会接踵而至，期盼不悦意的痛苦能够消散。 想要以佛法的果实，换取今生的安乐，愿望无法实现便抱怨三宝。 今生的苦乐皆由前世的业力所致，无论发生什么，知足常乐，内心才能安宁。 今后佛法的利益不会欺骗你，专心致志，生起信心。 如果自己生起些许经验和功德，傲慢的鬼怪就会随之而来。 对此，要用认识自我的铁锤，思考傲慢毫无意义的理由。 为了使往昔的罪业得以清净，痛苦降临时，要认为是消除业障的机会。 除了用智慧来调伏，痛苦本身，并非真实存在，要好好观察自己。 实际上，痛苦是无根无基的，在世俗谛中，无论显现何种业力， 都不要人为造作，无有希冀和恐惧才能安乐。然而，要祈祷恩德的根本上师。 总而言之，要相信业果法则，对三宝的信心永不间断， 对任何事物都不执着，认识自心的本性，身语意三门积累善资粮， 恒常怀有利他之心，这五点包含了所有的佛法要义。 以清净的愿望恒常连接，舍弃希冀和恐惧，供养殊胜的皈依处。 这三者也是至关重要的要点。如此这般的少许教诲， 如果能铭记于心，便是永久的良策。因此，请认为这是愚者的自白， 如果能从中产生些许善德。
English
Abandoning habitual clinging, it is most important to dismantle the belief in the reality of all appearances. Clinging to reality increases like Amat, desiring to realize the true nature is extremely mistaken. With all-encompassing love and compassion, whatever you do should be dedicated to the benefit of others. Towards opposing enemies, harboring malice and evil thoughts, although it is said to transform hatred into the path, it is actually nonsense. Without being bound by the attachment of desire, even beautiful things should be seen as dreams. "This is a god, who can help me, please protect me," hoping so earnestly, "This demon will definitely harm me," sinking into the swamp of fear and doubt. Towards these equal mental appearances, accepting and rejecting, liking and disliking, you deceive yourself. Worrying that illness and aging will follow, hoping that unpleasant suffering will dissipate. Desiring to exchange the fruit of Dharma for the happiness of this life, complaining to the Three Jewels when wishes are not fulfilled. The joys and sorrows of this life all arise from past karma, whatever happens, be content and happy, and the mind will be at peace. In the future, the benefits of Dharma will not deceive you, concentrate your mind and generate faith. If you develop even a little experience and merit, the demon of pride will follow. Therefore, use the hammer of self-awareness, and contemplate the reasons why pride is meaningless. In order to purify past sins, when suffering arises, think of it as an opportunity to eliminate karmic obstacles. Apart from taming it with wisdom, suffering itself is not truly existent, observe yourself well. In reality, suffering is rootless and baseless, in the relative truth, whatever karmic appearance arises, do not artificially fabricate, being without hope and fear is happiness. However, pray to the kind root guru. In short, believe in the law of karma, and never cease faith in the Three Jewels, do not cling to anything, recognize the nature of your own mind, accumulate merit with body, speech, and mind, constantly cherish the good intention of benefiting others, these five points encompass all the essential points of the Dharma. Constantly connect with pure aspirations, abandon hope and fear, and offer to the supreme refuge. These three are also crucial points. Such a small amount of advice, if it can be remembered in the heart, it is a permanent good strategy. Therefore, please consider this as a confession of a fool, if any virtue can arise from this.