Tibetan
ད་ནས་ཞེན་པ་མེད་ན་ལེགས། །ཞེན་པ་མེད་ན་བྲལ་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཤི་སྦར་འཐམས་ན་མྱ་ངན་དྲག་པོས་འཇོམས། །གར་སྐྱེས་ངེས་མེད་སྐྱིད་སྡུག་རང་དབང་མེད། །གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་དང༌། །དཔལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་འདི་རྣམས་བླུན། །འདས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་སྐྱེལ་མ་དང༌། ། མ་འོངས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་བསུ་མ་དང༌། ད་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་དབུས་ན་འདྲེ་ཞིང་ལྡོག །སྡིག་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྡུག་བསྔལ་མ་བཟོད་ད་དུང་སྡིག་ལ་འཇུག །སྡུག་ལ་སྐྱིད་པོར་འཁྲུལ་ནས་ང་རྒྱལ་བྱེད། །མི་ཆེན་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་འདུན་གྲོས་ཡིན། །ད་ལྟའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཚུལ་ཡིན། །དབང་ཐང་ཆེ་ཡིན་དམྱལ་བར་སྡོད་ཡུན་རིང༌། །འབྱོར་བ་ཆེ་ཡིན་ཡི་དྭགས་འཕོངས་པའི་རྒྱུ། །བློ་གྲོས་ཆེ་བར་རློམ་ཡང་ཕྱུགས་ཉིད་དེ། །བུ་ཁྱོད་དེ་འདྲའི་ཕྱོགས་ལ་རེ་སྨོན་སྤོངས། །ས་ཆེན་དབང་བའི་སྡེ་དཔོན་སྟོབས་ལྡན་དང༌། །སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་གྲོག་སྦུར་ཉམས་ཆུང་གཉིས། །སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་གདེངས་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །གང་ལའང་ཡིད་བརྟན་ཐུབ་པ་ཅི་ཡང་མེད། །བདེ་བའི་གོ་སྐབས་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བས། །འཁོར་བ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས་ནི། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་སྙིང་པོར་མཛོད། །ཅེས་པ་ནི། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བརྩམས་པའི་ངེས་འབྱུང་གི་གཏམ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།ཉམས་རྟོགས་མཐོན་པོར་གྲགས་པ་མང་པོ་ཡང༌། །སྙིང་རྗེ་མེད་པས་ངན་པའི་ལམ་དུ་གོལ། །ཐེག་ཆེན་ཟེར་ཡང་ཐེག་པ་དམན་པར་ལྷུང༌། །རང་དོན་གཞན་ཕན་གཉིས་ཀ་ཤོར་བ་མང༌། །བདག་པས་གཞན་གཅེས་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་ཅན། ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས། །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ལྟ་བས་ཁྱད་མི་འབྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་སྤྱོད་པའི་ཁྱད། །ཕྲག་དོག་ཆེ་ཞིང་ཁ་རྒོད་བསམ་པ་ངན། །ཆོས་རྒྱུད་བུ་རྒྱུད་བཟང་ཡང་ག་ལ་ཕན། །དཀའ་སྤྱད་འདུག་ཚུལ་བཟང་ཡང་བསླུ་རྡོ་ཡིན། །བྱ་བཏང་དམ་བཅའ་ཆེ་ཡང་ཚིག་སྐམ་ཡིན། ཁྱོད་ནི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ཁ་འཇམ་ཞེ་གདུག་བླ་མ་གཡོ་ཅན་གྱིས། །བསྟོད་ར་བཏང་བས་རང་རྒྱུད་མ་ཐུལ་པའི། །བླུན་པོ་ཕལ་ཆེར་བླུན་དད་སྐྱེད་དུ་འཇུག །རྨོངས་པ་ཕལ་ཆེར་རང་ལ་བསྟོད་ན་དགའ། །དམ་པ་རྣམས་ནི་དྲང་པོར་སྨྲས་ན་མགུ། །ཕྱཽགས་ཞེན་ཀོ་ལོང་དམ་ལ་བཟང་འདོད་ཅན། །རང་རྒྱུད་མ་ཐུལ་སྒྲུབ་པའི་དགོས་པ་སྟོར། །རང་ཉིད་བཟང་འདོད་གཞན་ལས་ངན་མི་འདོད། །ལྐོག་ཏུ་ཆོས་མིན་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོག
Chinese
从今以后没有贪恋才好。没有贪恋，即使分离也没有痛苦。如果拥抱死尸，会被强烈的悲伤摧毁。生于何处没有定数，苦乐没有自主。无论生于何处，都是痛苦的伴侣。这些富有的人们真愚蠢。过去被众多的痛苦送别，未来被众多的痛苦迎接，现在的痛苦在中间像鬼一样游荡。由于罪恶的力量，痛苦 непрерывно。无法忍受痛苦，仍然沉溺于罪恶。把痛苦误认为快乐，从而生起傲慢。这是 महान लोगों और बुद्धिमानों की सलाह。这是现在所有人的行为方式。权力越大，在地狱停留的时间越长。财富越多，越是成为饿鬼受苦的原因。自以为聪明，其实和牲畜一样。孩子你放弃对这些方面的期望吧。统治大地的强大首领，和微小的蚂蚁、弱小的蜗牛，对于来世的把握没有差别。对任何事物都无法信任。因为没有看到任何幸福的机会，所以认识到轮回没有意义，要精进地把神圣的佛法作为核心。这是从无常和痛苦出发的厌离之语，是第二篇。 即使有很多被称为具有高深体验和证悟的人，因为没有慈悲心，也走上了邪恶的道路。虽然说是大乘，却堕落到小乘。失去自利和他利的情况很多。具有珍爱他人胜过自己的慈悲心，善于方便法门的是大乘佛法。大乘和小乘的区别不在于见解，而在于菩提心和慈悲心的行为。嫉妒心强，言语粗暴，心怀恶意。即使法脉和子嗣良好又有什么用呢？即使苦行和行为良好，也是欺骗的石头。即使闭关和誓言宏大，也是空洞的言辞。你已经证悟了实相，这样口蜜腹剑的狡猾上师，通过赞美，让那些没有调伏自心的愚人产生愚蠢的信仰。大多数愚人都喜欢被赞美。圣者们则喜欢被正直地指出错误。怀有宗派偏见，认为自己的誓言是好的。没有调伏自心，失去了修行的必要。只认为自己是好的，不希望别人比自己差。暗地里做着各种不如法的事情。
English
From now on, it is good to have no attachment. If there is no attachment, there is no suffering even if separated. If you embrace a corpse, you will be destroyed by intense sorrow. There is no certainty where you will be born, and there is no freedom over happiness and suffering. Wherever you are born, you are only accompanied by suffering. These wealthy people are foolish. The past is seen off by many sufferings, and the future is greeted by many sufferings, and the present suffering wanders like a ghost in the middle. Due to the power of sin, suffering never ceases. Unable to bear suffering, they still indulge in sin. They mistake suffering for happiness and become arrogant. This is the advice of great and wise people. This is the behavior of all people now. The greater the power, the longer the stay in hell. The greater the wealth, the more it becomes the cause of suffering as a hungry ghost. They boast of being intelligent, but they are just like livestock. Child, abandon your hopes and aspirations for such things. The powerful leaders who rule the earth, and the tiny ants and weak snails, have no difference in their confidence in the next life. Nothing can be trusted. Because no opportunity for happiness is seen, knowing that samsara is meaningless, diligently make the sacred Dharma the core. This is the second part of the words of renunciation based on impermanence and suffering. Even many who are known to have high experiences and realizations go astray on the path of evil because they lack compassion. Although they say it is Mahayana, they fall into Hinayana. There are many cases of losing both self-interest and the interest of others. Those who cherish others more than themselves and have compassion, and who are skilled in skillful means, are the Dharma of the Mahayana. The difference between Mahayana and Hinayana is not in view, but in the actions of bodhicitta and compassion. They are jealous, harsh in speech, and have evil intentions. What is the use of having a good lineage and descendants? Even if asceticism and behavior are good, they are stumbling blocks. Even if the retreat and vows are great, they are empty words. "You have realized the true nature," say the cunning lamas with sweet words and malicious hearts, praising those who have not tamed their own minds, causing foolish people to generate foolish faith. Most fools like to be praised. Holy people are pleased when they are told the truth directly. They have sectarian bias and think their vows are good. They have not tamed their own minds and have lost the need for practice. They only think they are good and do not want others to be worse than themselves. In secret, they engage in various non-Dharmic behaviors.
Tibetan
ས་བྱེད། །རི་ཁྲོད་འགྲིམས་ན་གྲགས་པ་ཆེ་རུ་རེ། །འདུ་འཛི་སྦངས་ཀྱིན་དད་ཅན་འདུ་ལ་རེ། །བྱ་བཏང་བྱས་ཀྱིན་ཟས་ནོར་ཡོང་དུ་རེ། །ཕམ་ཁ་བླང་གིན་ཕུགས་སུ་རྒྱལ་འདོད་ཅིག །གཞན་ལ་བསྟོད་ན་རང་ལ་བྱམས་སུ་རེ། །དག་སྣང་བྱས་ནས་དབང་དུ་བསྡུ་འདོད་དང༌། །གཞན་ཕྱོགས་ནུབ་ཅིང་རང་ཕྱོགས་དར་ཕྱིར་རམ། །གྲགས་པ་སྒྲོག་ཕྱིར་ཆོས་རྫུ་བྱེད་པ་ནི། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསླུ་བའི་ སྡིག་པོ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་རྫུན་མེད་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གཅེས། །སྙན་གྲགས་འདོད་པས་སློབ་མ་བསླུ་བ་དང༌། །རྙེད་བཀུར་འདོད་པས་དད་ཅན་བསླུ་བ་དང༌། །མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་གནས་ལུགས་རྟོགས་སོ་ཞེས། །ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་སྙིང་རྗེའི་འགལ་ཟླ་ཡིན། །བདེན་པའི་ངག་དང་དྲང་པོའི་བསམ་པ་དང༌། །ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་འགྲོ་ཀུན་གོང་དུ་འཁུར། །གཞན་སྐྱོན་མི་བསམ་རང་གི་སྐྱོན་ལ་རྟོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །དགྲ་གཉེན་ཚེ་འདིར་བློ་ཡིས་བཏགས་པ་ཡིན། །ཉེ་རིང་མེད་པར་ཕན་སེམས་སྙིང་རྗེ་སྒོམས། །ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་བས། །དེ་རྣམས་ཐར་ཐབས་རང་རེས་འཚོལ་བར་བྱ། །ད་ལྟའང་དངོས་སུ་ཕན་ན་གང་ཕན་དང༌། །ཕན་སེམས་བསམ་པ་བཟང་པོ་འབྲལ་མེད་དང༌། །གཙོ་བོར་རང་ཉིད་ཆོས་ལ་གང་འབད་པ། །དེ་དག་གཞན་ལ་ཕན་པའི་རྒྱུ་རུ་བསྔོ། །ཞེས་པ་ཕྱོགས་ཞེན་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ལས་བརྩམས་པའི་གཏམ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།ཟབ་མོ་གནས་ལུགས་མྱུར་དུ་རྟོགས་འདོད་ན། །སྐྱོ་ཤས་སྙིང་རུས་འཛོམ་པའི་ངེས་འབྱུང་གིས། །དབེན་པའི་གནས་སུ་སྡོད་ཚུགས་ཐུབ་པ་གཅེས། །ལྐོག་ཉལ་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་མི་གཏོང་ཞིང༌། །དྲན་པས་ནམ་སླེབ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། ། ཕྱི་བཤོལ་མེད་པར་འཕྲལ་དུ་སྦྱོར་བ་དགོས། །ཉམས་ལེན་ཐུན་སྒོམ་སྐབས་སུ་ཡིད་སུན་ནས། །ཉལ་ལམ་འཆག་འདོད་སྐྱོ་སངས་བྱེད་འདོད་དམ། །བྱ་བ་གཞན་ཞིག་བྱེད་འདོད་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །དགེ་སྦྱོར་ཡོང་དང་མི་ཡོང་ས་མཚམས་ནི། །འདི་སྐབས་ཡིན་སྙམ་བྱ་བྱེད་གཞན་བོར་ནས། །སྒོམ་འཇུག་འཐུད་ནས་རྣམ་གཡེངས་སྤོང་བར་བྱོས། །སྐྱོ་སངས་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་གཡེངས་དབང་སོང་ན། །དེ་ལ་ཡེངས་ནས་དོན་མེད་ཡུན་རིང་འདའ། །ནད་མང་ལས་ཉམས་ཆུང་ཞིང་ཁམས་དུབ་ན། །ངལ་བསོ་དགོས་མོད་དེ་སྐབས་སེམས་ཀློང་ནས། །བཟོ་བཅོས་མི་བྱ་དྲན་པས་ཟིན་ཙམ་དགོས། །རྣམ་རྟོག་གྱ་གྱུའི་དབང་དུ་མ་ཤོར་བར། །ན་ཚ་ལ་སོགས་གང་ཤར་དེ་ལ་ལྟོས། །ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་དབྱེར་མེད་མཚུངས་པར་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་དྲན་པ
Chinese
地母啊！若去隐居山林，名声反而更大；若舍弃喧嚣，信徒反而会聚集；若行持苦行，食物财富反而会到来；若接受失败，最终会想要胜利。赞美他人，自己反而会被爱戴。为了行持清净观而想要摄受，或者为了他方衰败而己方兴盛吗？为了宣扬名声而做虚假的佛法，是欺骗一切众生的大罪。因此，要珍视没有虚假、没有表里不一。为了名声而欺骗弟子，为了利养恭敬而欺骗信徒，明明没有证悟却说已经证悟了，这样做傲慢自大，是慈悲的违品。拥有真实的语言和正直的思想，舍弃傲慢，将一切众生置于首位。不思他人过，反省自己过。菩提心和慈悲将会增长广大。敌人和朋友，是今生以分别念安立的。不分亲疏远近，修持利他之心和慈悲。怜悯一切在轮回中漂泊的众生，我们自己要寻找让他们解脱的方法。现在如果能实际利益就尽力利益，利他之心和善良的想法永不分离，主要将自己努力修持佛法的一切，回向成为利益他人的因。这是从无偏袒的慈悲出发所说的话，是第三部分。如果想要迅速证悟深奥的实相，就要凭借具足厌离心和精进心的出离心，珍视能够安住在寂静的地方。不要放纵昏睡和懒惰，忆念死亡何时到来，对于所修之法，不要拖延，必须立即修持。在修法座间修禅时，如果感到厌烦，想要睡觉、散步、排遣忧愁，或者生起想要做其他事情的念头时，这就是善行能否成就的分界线。要这样想，舍弃其他的事情，继续禅修，努力断除散乱。即使是为了排遣忧愁，如果被散乱所控制，也会因为散乱而毫无意义地度过很长时间。如果生病很多、工作能力下降、身体疲惫，虽然需要休息，但在休息的时候，心中不要造作，只要保持正念即可。不要被胡思乱想所控制，观察疾病等任何显现。座间和座间休息时没有差别，变得相同。忆念无常和痛苦。
English
Earth Holder! If you go to secluded mountains, your fame will actually be greater. If you abandon the hustle and bustle, devotees will actually gather. If you practice asceticism, food and wealth will actually come. If you accept defeat, you will ultimately want to win. If you praise others, you will actually be loved. Is it to practice pure perception and want to subdue, or is it for the sake of the decline of others and the prosperity of oneself? To do false Dharma in order to proclaim fame is a great sin of deceiving all sentient beings. Therefore, cherish the absence of falsehood and the absence of hypocrisy. To deceive disciples for the sake of fame, to deceive devotees for the sake of gain and respect, and to say that one has realized when one has not realized is arrogance and the opposite of compassion. Have truthful speech and upright thoughts, abandon arrogance, and put all beings first. Do not think about the faults of others, but reflect on your own faults. Bodhicitta and compassion will grow and expand. Enemies and friends are established by conceptual thought in this life. Without partiality, cultivate loving-kindness and compassion. Compassionate all beings wandering in samsara, we ourselves must find a way to liberate them. If we can actually benefit now, we should do our best to benefit. Loving-kindness and good thoughts should never be separated. Primarily, dedicate all our efforts in practicing the Dharma to be the cause of benefiting others. These are the words spoken from impartial compassion, and it is the third part. If you want to quickly realize the profound reality, you must rely on renunciation with disgust and diligence, and cherish the ability to stay in a quiet place. Do not indulge in drowsiness and laziness, remember when death will come, and for the practice you are doing, do not delay, you must practice immediately. When you are tired during meditation sessions, if you feel bored and want to sleep, walk, or relieve your worries, or if you have the thought of wanting to do something else, this is the dividing line between whether virtue will be accomplished or not. Think like this, abandon other things, continue to meditate, and strive to eliminate distractions. Even if it is to relieve worries, if you are controlled by distractions, you will spend a long time meaninglessly because of distractions. If you have many illnesses, your work ability decreases, and your body is tired, although you need to rest, do not fabricate anything in your mind during rest, just maintain mindfulness. Do not be controlled by random thoughts, observe whatever arises, such as illness. There is no difference between sessions and breaks, they become the same. Remember impermanence and suffering.