Tibetan
ས་ཀྱང༌། །དད་ལྡན་གྱི་སློབ་མས་བསྐུལ་བའི་ངོར། །ཐོལ་བྱུང་དུ་ཤར་བ་འདི་ལྟར་ལགས། །ཆོས་མདོ་རྒྱུད་ཐང་མར་བརྡལ་བ་ནས། །ཚོགས་བསགས་ཐབས་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུང་ལགས་ཀྱང༌། །ཕ་བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་དུ་ཀུན་ཀྱང་འདུས། །ཐབས་མཁས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མོས་གུས་ཡིན། །ལྟེམ་འགྱང་མེད་པ་ཞིག་གལ་རེ་ཆེ། །གཞན་ཟེར་གྱི་བསྟོད་སྨད་ཕྲ་མ་མཁན། །མཛད་སྤྱོད་འདི་བཟང་ངན་ཅི་ཡིན་སྙམ། །སེམས་འཁུ་འཁྲིགས་ཟ་ན་ལྟེམ་འགྱང་ཡིན། །གདུང་ཤུགས་དང་ཐག་ཆོད་གལ་རེ་ཆེ། །བློ་རྩེ་གཉིས་མེད་ན་ཐག་ཆོད་ཡིན། །སྐྱི་སྡུག་དང་མཐོ་དམན་ལ་མ་རག་ཅིང༌། །རེ་དོགས་བྲལ་བའི་མོས་གུས་འཚལ། །དུས་རྒྱུན་ དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་གཅེས། །སྒོམ་བྱེད་དམ་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་བྱེད། །དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་བརྗེད་པ་མེད། །གདུང་ཤུགས་ཀྱི་ཚད་ནི་དེ་ལ་མཛོད། །གནས་ལུགས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་བཟང་མི་བཟང༌། །མོས་གུས་བཟང་ངན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ། །མོས་གུས་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་འདུག་ན། །ཉམས་རྟོགས་མི་སྐྱེ་བའི་རང་དབང་མེད། །ཆོས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་གྱུར་ཀྱང༌། །དོན་སེམས་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན། །སེམས་གསལ་རིག་མ་འགགས་ངོས་གཟུང་བྲལ། །དེ་སོ་མར་བསྐྱངས་ན་རང་སོ་ཟིན། །དུས་རྟག་ཏུ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཟུང༌། །རང་རང་ཉིད་ཀྱིས་རིག་ན་རང་གྲོལ་ཡིན། །སེམས་བཟུང་བས་མི་ཕན་ལྷུག་པར་ཐོང༌། །འགྲོ་འོང་གི་རྣམ་དབྱེ་དབྱིངས་སུ་སྟོར། །དུས་རེ་འགའ་བསྒྲིམ་ཀྱིན་གཅུན་ལ་ཞོག །སྤྲོས་བྲལ་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །ཡང་རེ་འགའ་ཀློད་ལ་བསྐྱུར་ཀྱིན་ཞོག །གཉུག་མའི་རང་སོ་ཟིན་པ་ཡིན། །ལར་གནས་ལུགས་བྱར་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །བསྒྲིམ་དགོས་དང་ཀློད་དགོས་མི་འདུག་མོད། །བསྒྲིམ་ཀློད་ཀྱི་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཁྱེར་ན་བདེ། །མཐོང་ཐོས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དགག་རྒྱུ་མེད། །སྣང་ཚད་ཀུན་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན། །འགྱུ་བྱེད་རྣམ་རྟོག་གི་རི་མོ་འདི། །རང་ངོ་ཤེས་ན་རིག་སྟོང་དུ་གདའ། །མེ་ལོང་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ ཤར། །ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ། །དཔེ་དེ་བཞིན་རིག་པའི་འཆད་སྒོ་ཀུན། །སེམས་སྤྲོས་བྲལ་ཁོ་རའི་རང་གཟུགས་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་ཡངས་ལ། །བླང་དོར་གྱི་སྤྲོས་པ་དགོས་རེ་ཀན། །སྤང་བླང་གི་སྣང་ཆ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །རང་གྲོལ་དུ་འདུག་ན་སྤང་བླང་བྲལ། །ང་འགྲོ་འམ་འདུག་གམ་གང་བྱེད་ཀྱང༌། །གཉིད་ལོག་གམ་སད་སྐབས་ཡིན་ཡང་རུང༌། །སེམས་གནས་སམ་འགྱུ་བ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །རང་དུས་ནས་རང་ཚོ་ཐུབ་པ་ཞིག་འཚལ། །སེམས་རང་ཚོ་ཐུབ་ན་ངོས་གཟུང་བྲལ། །གཉིས་མེད་ཀྱི་རིག་པ་འདི་རྩལ་མ་འགགས། །འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་མི་འཆར་མེད། །ཤར་གྲོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བློ་རེ་བདེ། །ཡེངས་མེད་རྣལ་འབྱོར་བརྗིད་རེ་ཆགས། །ལས་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེ་རེ་གཙང༌། །རྒྱུ་ཡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གུ་རེ་ཡངས། །གང་ཤར་ལ་ལམ་ཁྱེར་རྩལ་རེ་ཆེ། ཁྱེད་ཉམས་ལེན་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལ་མཛོད། །གནས་ལུགས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་བྲལ་མོད། །སྤྱོད་པ་ལས་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་ཟབ། །སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རང་མདངས་སྙིང་རྗེར་ཤར། །ཆོས་ལྟ་སྤྱོད་འཛོམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ། །སྤྱོད་པ་ལ་མཚན་མར་མ་ཞེན་ཞིང༌། །སྟོང་རྐྱང་ལ་ཁ་ལྟ་མི་འཐག་པར། །རང་རྒྱུད་ལ་གནད་དུ་འགྲོ་བ་གཅེས། །སྤྱི་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ རང་བཞིན་དང༌། །འདུས་བྱས་ལ་རྟག་པའི་གོ་སྐབས་མེད། །སྒོས་འཆི་བ་ནམ་ཡོང་ཆ་མེད་པས། །གཞན་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་ཆོས་ལ་འབུངས། །ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དུས་ན། །ཕ་མ་དང་ཉེ་དུས་འཁྱོབས་པ་མེད། །སྔར་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཆད་མི་བྱེད་པ་གལ་རེ་ཆེ། །ཟས་ནོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཁ་དྲག་ཀུན། །ཚེ་བརྗེས་པ་ཕན་ཆད་གར་སོང་མེད། །ལས་དཀར་པོ་དག་ལ་འབད་གྱུར་ན། །ཕྱོགས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་བ་ཡིན། །ད་མོས་གུས་ལ་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་མཛོད། །སེམས་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་ཉམས་ལེན་མཐིལ། །མི་རྟག་སྐྱོ་ཤས་དྲན་བསྐུལ་གྱི་ལྕག །ལས་འབྲས་ཀྱི་ཞིབ་ཏིག་སྤྱོད་པའི་ཕུལ། །དོན་འདི་བཞི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལགས། །མི་ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ལ་འཕྲོད་པར་སྨོན། །དགུང་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་བཞིན། །དོན་གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཆར་བར་ཤོག། །།ཅེས་པའང་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་དཔོན་བློ་གྲོས་ནམ་མཁའ་ལ་གདམས་པའོ། ། བླ་མ་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་སུ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བར་གདམས་པ། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། བླ་མ་དམ་པ་རྟོགས་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་བླ་མའི་མོས་གུས་ཡིན་ཏེ། དངོས་གྲུབ་ཡོང་དུ་རེ་ནས་མོས་གུས་བྱས་ན་རང་འདོད་ཕུགས་སུ་བཅུག་པ་ཡིན། བླ་མ་སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་སུ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། བླ་མ་རང་ གིས་མ་ཆོག་པར་ཡར་ལ་བཏེག་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་སྐྱེལ་ན་མོས་གུས་ཀྱི་གནད་འཆུག་མཛད་པ་གང་ཤར་དེ་ཀ་ཆོས་སྐུའི་རྣམ་རོལ་སེམས་ཅན་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་ཤེས་དགོས་ཏེ། མཛད་པ་ཉེས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་རང་རེས་བཟང་པོར་བསྒྱུར་ནས་ལྟ་དགོས་ན་སྣང་བ་མ་དག་པ་ཡིན། མོས་གུས་ཀྱི་
Chinese
唉呀！应具信弟子的劝请，自然流露的开示如下：从佛法经续开显以来，虽宣说了无量积资之方便，然一切都包含在依止上师之法中。善巧方便之王即是胜解信。不犹豫不定至关重要。那些说他人闲话、挑拨离间者，心想此行为是好是坏，心中充满疑惑，这就是犹豫不定。至诚恳切和下定决心至关重要。心无二念即是下定决心。不顾贫富贵贱，生起无有希冀和恐惧的胜解信。时常祈祷至关重要。无论是禅修，还是行住坐卧，任何时候都不要忘记上师。衡量虔诚的程度就在于此。对实相的体验是好是坏，取决于胜解信的好坏。如果胜解信无限增长，就不会有不生起证悟的自主权。虽然宣说了八万四千法门，但其意义在于确定心性。心的光明觉性，不间断，无有执着。如果保持这种状态，就能把握自性。时时以正念之绳紧紧抓住。自己认识自己，就能自然解脱。抓住心没有益处，让它放松。将来往的分别念消融于法界。有时收摄，加以调伏。就能到达离戏论的法界。有时放松，任其自然。就能把握本来的自性。总的来说，对于无所作为的实相瑜伽，没有必要收摄和放松。然而，无论显现什么收摄和放松的现象，都安住在实相的法界中，就会感到安乐。对于所见所闻之境，没有必要遮止。一切显现都是明空双运。这些流动的分别念之影像，如果认识其自性，就是觉性空性。如同镜子中显现了器情世间的影像，显现的同时就没有任何执着。同样，一切觉性的讲说，都是心离戏论的本性。在法身独一无二的广阔虚空中，哪里需要取舍的戏论呢？无论显现什么扬弃和取舍的现象，安住在自解脱中，就能远离扬弃和取舍。我行走或安住或做什么，无论是睡觉还是清醒的时候，心安住或游动
English
Alas! At the urging of a faithful disciple, this spontaneously arose as follows: From the time the Dharma sutras and tantras were revealed, although countless methods of accumulating merit have been taught, all are contained in the practice of relying on the guru. The king of skillful means is devotion. It is crucial to be without hesitation. Those who gossip about others and sow discord, wondering whether this behavior is good or bad, their minds filled with doubt, this is hesitation. It is crucial to be sincere and determined. Being without two minds is determination. Without regard for poverty or wealth, generate devotion free from hope and fear. It is crucial to pray constantly. Whether meditating or walking, standing, sitting, or lying down, never forget the guru. The measure of devotion lies in this. Whether the experience of reality is good or bad depends on the quality of devotion. If devotion increases infinitely, there will be no autonomy to prevent the arising of realization. Although eighty-four thousand teachings have been taught, their meaning lies in determining the nature of mind. The mind's clear awareness, uninterrupted, without clinging. If you maintain this state, you can grasp your own nature. Always hold firmly with the rope of mindfulness. If you recognize yourself, you will be naturally liberated. Grasping the mind is of no benefit, let it relax. Dissolve the distinctions of coming and going into the dharmadhatu. Sometimes gather it in, discipline it. You will reach the dharmadhatu free from elaboration. Sometimes relax it, let it be natural. You will grasp your original nature. In general, for the yoga of reality without action, there is no need to gather in or relax. However, whatever phenomena of gathering in or relaxing may arise, if you abide in the dharmadhatu of reality, you will feel at ease. There is no need to reject what is seen and heard. All appearances are the union of clarity and emptiness. These images of flowing thoughts, if you recognize their nature, are awareness-emptiness. Just as the images of the world of beings and environment appear in a mirror, and as soon as they appear, there is no clinging. Similarly, all teachings of awareness are the nature of mind free from elaboration. In the vast expanse of the unique dharmakaya, where is there a need for the elaboration of acceptance and rejection? Whatever phenomena of abandoning and accepting may arise, if you abide in self-liberation, you will be free from abandoning and accepting. Whether I walk or sit or do anything, whether sleeping or awake, whether the mind abides or moves
Chinese
亦复升起。 应寻觅能自胜其心者， 若能自胜其心，则离能所之执。 此无二之觉性，其力用永不竭止。 于轮回涅槃之显现，无不现前。 升起解脱之瑜伽士，心甚安乐。 无散乱之瑜伽士，威严赫奕。 无勤作之瑜伽士，心甚清净。 超因果之瑜伽士，坦然宽广。 于任何显现，皆能善用其道，其力用甚大。 汝当专注于修持之精要。 实相虽如虚空般离戏论， 然行持于业果之取舍甚深细。 空性之自性光明，显现为慈悲。 教法、见地、行持圆满，乃成佛之道。 于行持，莫执着于相， 莫以空性为借口，空谈不切实际之见。 珍重于自身相续能入于要点。 总而言之，轮回乃痛苦之 自性。 有为法无有恒常之机会。 尤其死亡何时到来，无法预知， 故其他皆无益，应精勤于佛法。 于恶趣感受痛苦之时， 父母与亲友皆无能为力。 忏悔往昔所造之罪业， 未来不再造作，至为重要。 饮食、财富与受用等， 一旦舍寿，皆不知去向。 若能努力行持善业， 无论生于何处，皆得安乐。 今当以虔诚为方便之首要。 以心性为见地与修持之核心。 以无常与厌离为策励之鞭。 以业果之细致为行持之最上。 此四要义乃佛法之精髓。 祈愿此能契合汝之心意。 如旭日东升于虚空， 愿证悟实相之智慧得以生起！ 此乃达喇纳塔对长官洛哲南喀之教诲。 视上师为一切皈依处之总集至为重要之教诲 （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）嗡（ཨོཾ，，oṃ，） 梭悉底（སྭཱ་སྟི，स्वस्ति，svasti，吉祥）。 顶礼具证悟与大悲之殊胜上师们！ 一切成就之根本乃是对上师的虔诚，若期望成就而行虔诚，乃是将自己的欲望置于首位。 视上师为一切皈依处之总集至为重要，若仅视上师 为上师，而未将其提升至佛陀之位，则已错失虔诚之要点。 任何显现皆是法身之示现，应知上师乃随顺所化众生而调伏之。 若上师之行为看似有缺失，而我们却将其美化，此乃显现不清净。 虔诚之
English
Also rises. You should seek someone who can conquer their own mind, If you can conquer your own mind, you will be free from the duality of subject and object. This non-dual awareness, its power never ceases. In the appearance of samsara and nirvana, nothing does not appear. The yogi of rising liberation, the mind is very happy. The undistracted yogi, majestic and majestic. The yogi without action, the heart is very pure. The yogi beyond cause and effect, the valley is wide. Whatever arises, the skill of taking the path is very great. You should focus on the essence of practice. Although reality is like the sky, it is free from elaboration, the practice of taking and abandoning the fruits of karma is very deep. The self-luminous light of emptiness arises as compassion. The combination of Dharma view and practice is the path to Buddhahood. Do not be attached to the characteristics of behavior, Do not take emptiness as an excuse, empty talk is not practical. It is important to go to the point in your own mind. In general, samsara is the nature of suffering. There is no opportunity for permanence in conditioned things. Especially since there is no way to know when death will come, nothing else will help, so devote yourself to the Dharma. When experiencing the suffering of the lower realms, parents and relatives cannot help. It is very important to confess the sins of the past and not do them in the future. Food, wealth, and enjoyment, once life is given up, no one knows where they have gone. If you strive to do good deeds, wherever you are born, you will be happy. Now, take devotion as the main method. Take mind as the basis of view and practice. Take impermanence and sorrow as the whip of remembrance. Take the details of karma as the best of practice. These four meanings are the essence of the Dharma. I hope this will suit your heart. As the sun rises in the sky, may the realization of the truth arise! This is Tara Natha's teaching to the official Lodro Namkha. The teaching that it is important to know the lama as the collection of all refuges. （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）Om（ཨོཾ，，oṃ，） Svasti（སྭཱ་སྟི，स्वस्ति，svasti，Auspicious）. Homage to the venerable lamas who have realization and compassion! The root of all accomplishments is devotion to the lama. If you practice devotion in the hope of accomplishment, you are putting your own desires first. It is very important to regard the lama as the collection of all refuges. If you only regard the lama as the lama and do not elevate him to the position of Buddha, you have missed the point of devotion. Any manifestation is a manifestation of the Dharmakaya. You should know that the lama is subduing beings according to their needs. If the lama's behavior seems to be flawed, but we beautify it, then the manifestation is impure. Devotion